มึง ๆ มีเรื่องไหนที่ตัวละครเป็นซื่อจื่อบ้างปะ แนว ๆ ลูกอ๋องอะ
Last posted
Total of 1000 posts
มึง ๆ มีเรื่องไหนที่ตัวละครเป็นซื่อจื่อบ้างปะ แนว ๆ ลูกอ๋องอะ
>>971 หย่งเยี่ย
เทพก็คือเทพนะมึง เทพเจิ้นไม่มีวันโดนสั่นคลอนง่ายๆ นอกจากแปลด้วยภาษาเทพแล้ว ในเรื่องเจิ้นยังสลับตัวละครบ่อยยิ่งกว่ากูเจอคำว่าพยุงมืออีก ที่สำคัญมึงอย่าลืมคำผิดระดับดาเมจแบบ "เจ้า" กลายเป็น "เจ๊" สิ ทั้งนี้ กูยังให้คะแนนเจิ้นในด้านงานแปลที่พังพินาศทุกๆ ด้านรวมกันอยู่ ทั้งแปลเหี้ย ทั้งงานด้านบรรณาธิการเหี้ย เป็นงานที่ทำออกมาได้ดูถูกคนอ่านในทุกๆ ด้าน ขอชาบูค่ะ
ซ่างกู่ เล่ม 1 (ถึงหน้า 145)
คำนำผู้แปล
- ซีรี่ส์ >> ซีรีส์
หน้า 16
- เทียนโฮ่วที่ประทับอยู่บนบัลลังก์สูง >> เทียนโฮ่วที่ประทับบนบัลลังก์สูง
(ประทับเป็นราชาศัพท์ แปลว่า นั่ง, อยู่ จึงไม่ต้องมีคำว่า อยู่ ต่อท้ายอีก)
หน้า 19
- เท่ากับปั้น >> เท่ากำปั้น
หน้า 20
- ราชันย์มาร (คำนี้ใช้อีกหลายสิบครั้งและใช้ผิดทั้งเรื่องเลย) >> ราชันมาร
ราชัน น. พระราชา. (ส.).
ราชันย์ น. เชื้อกษัตริย์. (ส.).
- มุนษย์ >> มนุษย์
หน้า 21
- ย่อหน้าที่ 3 ลืมใส่เครื่องหมายคำพูดปิด
หน้า 23
- ข้าจะให้นางต้องมาขอขมาต่อข้า >> ข้าจะให้เขาต้องมาขอขมาต่อข้า
(我要让他给本仙君好好的赔罪)
他 เขา
她 นาง
它 มัน
สรุปว่าจื่อหวนซ่างจวินเป็นผู้ชาย
หน้า 24
- ง่ายด่าย >> ง่ายดาย
หน้า 32
- ทรงกริ้ว >> กริ้ว
หน้า 35
- เล่นแก่เบื่อ >> เล่นแก้เบื่อ
- หากมิใช่เพราะเฟิ่งหรั่นรู้จักนางมาพันปีแล้ว >> หากมิใช่เพราะเฟิ่งหรั่นรู้จักนางมาหมื่นปีแล้ว
หน้า 38
- ช่างวางท่ายิ่งนักนัก >> ช่างวางท่ายิ่งนัก
หน้า 41
- เฟิง่หรั่น >> เฟิ่งหรั่น
หน้า 46
- ข
อง >> ของ (ตัดตกคำคนละบรรทัด)
หน้า 66
- หลิวเจวียนซ่างจวิน >> หลิงเจวียนซ่างจวิน
หน้า 67
- เฟิ่งหรั่นจ้องมองโฮ่วฉือที่ยืนตัวตรงภายใต้ (?) ด้วยสีหน้าล้ำลึกสุดหยั่งอย่างประหลาดใจ
- ผู้ที่อยู่ด้าน (?) พลันทรุดตัวนั่งลง
หน้า 81
- ปลายผมยักโศก >> ปลายผมหยักศก
หน้า 89
- มังกรวารีอู๋เหิง >> มังกรวารีเยาเหิง
หน้า 97
- แต่กลับให้ความสนใจให้กับชิงมู่ >> แต่กลับให้ความสนใจกับชิงมู่
หน้า 105
- นัยน์ตาที่มองมาก็เลิกสูงขึ้น (เลิก ก. ยกหรือเปิดสิ่งที่ปูลาดหรือคลุมอยู่เป็นต้น เช่น เลิกเสื่อ เลิกผ้าคลุม นอนไม่เรียบร้อย ผ้านุ่งเลิกสูงขึ้นไป)
- ใบหน้าอันงดงามเริ่มขมวดเข้าหากัน (ขมวด ก. บิดม้วนแล้วขอดให้เป็นปม)
หน้า 118
- ได้ยินเสียงหัวเราะกระหยิ่มยิ้มย่อง
หน้า 125
- ทหารหัววัวเที่เฝ้าประตู >> ทหารหัววัวที่เฝ้าประตู
หน้า 130
- โองการสีท้อง >> โองการสีทอง
หน้า 134
- เย้นหยัน >> เย้ยหยัน
- สองย่อหน้าสุดท้ายเป็นบทบรรยายก็ดันใส่เครื่องหมายคำพูด
หน้า 139
- คามเคารพ >> ความเคารพ
หน้า 141
- รูปร่างอรชรในชุดยาวสยาย
- ท่วงท่า (?) แต่เต็มไปด้วยความดุดัน
- การโจมตีอันแหลมคมของสตรีผู้นั้น >> การโจมตีอันเฉียบคมของสตรีผู้นั้น
- ฝุ่นคลี >> คำว่า คลี เดี่ยว ๆ มีสามความหมาย คือ
(๑) [คฺลี] (โบ) น. ลูกกลม เช่น เล่นคลี โยนคลี, การเล่นแข่งขันอย่างหนึ่ง ผู้เล่นขี่ม้าตีลูกกลมด้วยไม้ เช่น ให้พระยาสามนต์คนดี มาตีคลีพนันในสนาม (สังข์ทอง) (เทียบ ส. คุฑ, คุล, โคล; ป. คุฬ ว่า ลูกกลม).
(๒) (ถิ่น-อีสาน) น. การเล่นแข่งขันอย่างหนึ่งแต่ละฝ่ายใช้ไม้ตีลูกกลมซึ่งทำด้วยไม้ขนาดลูกมะนาวหรือโตกว่าเล็กน้อย ฝ่ายที่ตีลูกไปสู่ที่หมายทางฝ่ายของตนได้ก่อนเป็นฝ่ายชนะ (เทียบ ส. คุฑ, คุล, โคล; ป. คุฬ ว่า ลูกกลม).
(๓) น. การเล่นลูกกลมด้วยลีลาเยื้องกรายเพื่อบูชาเทพเจ้า เช่น นางเริ่มเดาะคลีบูชาพระศรีเทวี (กามนิต). (เทียบ ส. คุฑ, คุล, โคล; ป. คุฬ ว่า ลูกกลม).
ส่วน ผงคลี เป็นลูกคำของ ผง มีความหมายว่า น. ฝุ่นละเอียด, ละออง. ดังนั้นจึงไม่สามารถแยกคำว่า คลี ไปคู่กับฝุ่นได้
เลือกเอาว่าจะใช้ "ผงคลี" หรือ "ฝุ่นธุลี" เพราะ "ฝุ่นคลี" ไม่มีอยู่ในภาษาไทย
หน้า 145
- นัยน์ตาของเซินอวี่ที่ทอแววเจ็บปวด ขยับริมฝีปากเล็กน้อย >> นัยน์ตาของเซินอวี่ทอแววเจ็บปวด ขยับริมฝีปากเล็กน้อย
ที่จริงมีคำว่า "สองปรางแก้ม" อีก แต่คนที่ชินกับสำนวนท่าน น คงไม่สะดุดมั้ง
>>977 ถ้าเอาตามพจนานุกรมก็ใช่
หยี
(๑) ก. หรี่ (ใช้แก่ตา) ในคำว่า หยีตา.
(๒) ว. หรี่, ที่แคบเรียวเล็ก, ในคำว่า ตาหยี.
แต่กูก็รู้สึกว่า "หยีตาหงส์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย สองมือกอดอก" มันไม่ใช่ท่วงท่าโอหังปลอดโปร่งว่ะ
สำหรับกู ควรใช้หรี่ตา เพราะหยีตามันให้ความรู้สึกเหมือนอากัปกิริยาของคนสายตาสั้น
สยั่มจ้างคนพิสูจน์อักษรไม่พอ หรือคนพิสูจน์อักษรชุ่ย
หรือใช้แค่ปรู๊ฟในเวิร์ด ถึงได้สะกดผิดมาเต็ม
ส่วนเรื่องความเหมาะสมของภาษา ที่กูเขาใจคือเป็นหน้าที่บก.
ใช่ป่ะ แต่ก็ขึ้นอยู่กับสนพ.นั้นว่าเป็นยังไง
ทุกอย่างอาจจะตัดจบมาที่คนแปลแล้วมีคนเช็คผ่านๆ
ถ้าหลุดมาขนาดนี้คงไม่เรียกว่าพิสูจน์อักษรแล้วแหละ
ส่วนคนแปล ถ้าสรรพนามผิดมานี่เป็นอะไรที่วิบัติมากสำหรับกู
เช่น 'เขา' 'นาง' 'มัน' เนี่ย ถ้าใส่ผิดมากูจะหงุดหงิดมาก
กูอ่านเซียนหอมเล่ม5 ละ......
ถ้าอัตราคำผิดคงที่ ครึ่งเล่ม 30 แห่ง
4 เล่มก้อ…240
อุแม่เจ้า…
เรื่องสรรพนามเขากับนาง กูยังพอมองข้ามได้นะ เพราะนิยายหลายๆเรื่องก็มักจะใช้สรรพนามเรียกว่า มัน เขา อะไรแบบนี้ตลอดทั้งเรื่องไม่ว่าจะเรียกเพศได้ก็ตาม แต่ต้องไม่ใช่เดี๋ยวก็เขา เดี๋ยวก็นาง แบบในสองหวันว่ะ กูเพิ่งอ่านมาครึ่งเล่มหนึ่งโคตรหงุดหงิดชิบหายจนอยากเอาหนังสือไปเขวี้ยงที่หน้าสนพ.
ตำหนักใหม่
https://fanboi.ch/literature/6594/
มีใครอ่านนิยายในireadบ้าง อยากภามหาหลายเรื่องจะไปดำน้ำบ้าง
เกียมย้ายๆๆ
ปิดให้
Topic has reached maximum number of posts.
Please start a new topic.
Be Civil — "Be curious, not judgemental"
All contents are responsibility of its posters.