Fanboi Channel

ฮาเร็มของเจ้าแม่เรย์กะ : วงน้ำชา​ยาม​บ่าย​ของโม่งซุยรัน [ซาลอนที่ 2]

Last posted

Total of 1000 posts

619 Nameless Fanboi Posted ID:7SwNS0aZH

>>412-415
>>432-433

ขอต่อฟิคนี้นะ เห็นไม่มีคนมาต่อเลย
เขียนในนี้ครั้งแรก ถ้าไม่ดีกูขออภัยด้วยล่ะกันค่ะ
------------------------------------------------------------------------
คืนนั้น ฉันนอนไม่หลับ เป็นเพราะวันนี้ อยู่ๆ ตาเอ็นโจดันมาเรียกฉันว่า ‘เรย์กะ’ ห้วนๆ นั่นแหละ ถึงแม้จะรู้สึกใจเต้น

ทั้ง น้ำเสียง กับท่าทางทำเอารู้สึกแปลกๆ แถมยังทำตัวเสียมารยาทมากกับเอ็นโจไปซะแล้ว

‘เรย์กะ’

อ๊ากกกกกกกกกกก

ม่ายนะ ตัวฉัน จะไปนึกใบหน้ากับน้ำเสียงของอีตาเอ็นโจทำไมเนี้ย
ตานั่นเป็นจอมมารในคราบรอยยิ้มอ่อนโยนชัดๆ

ห้ามไปหลงกลให้กับจอมมารเด็ดขาดนะ ห้ามเชียว---!

ใช่แล้ว! น่าจะเป็นเพราะว่าเป็นจอมมาร เอ็นโจเป็นจอมมาร ทำให้หัวใจเต้นผิดปกติ หน้าแดง และหนาวยะเยือกอย่างนี้สินะ

ฉันรีบเดินลงไปหยิบเกลือจากห้องครัวมาโรยสี่มุมห้องทันที

ปัดเป่าความชั่วร้าย ความชั่วร้ายจงหายไปซะ~~

เช้าวันรุ่งขึ้น ฉันตื่นมาด้วยใบหน้าที่ไม่แจ่มใสเท่าไหร่นัก เป็นเพราะจอมมารเอ็นโจที่ตามมาถึงในฝัน แถมในฝันตานั่นยังทำให้ฉันต้องชดใช้หนี้ที่ติดค้างแบบไม่จบไม่สิ้นอีก ช่างน่ากลัวจนน่าหวาดผวา

สงสัยเกลือที่ไว้ใช้ทำอาหารจะไม่ได้ผล
ไว้ไปขอเกลือจากศาลเจ้ามาดีไหมนะ?

คิดไปคิดมา รถก็มาถึงโรงเรียนแล้ว ฉันเดินเข้าไปที่ตึกเรียนด้วยการรักษาภาพลักษณ์ที่สง่างามเอาไว้เช่นเดิม แล้วก็สวนทางกับหัวหน้าห้องที่ถือเอกสารไว้ในมือเข้า

“อ๊ะ คุณคิโชวอิน?”

“หัวหน้าห้อง สวัสดียามเช้าค่ะ” ฉันยิ้มให้หัวหน้าห้อง
แต่ว่าทำไมหัวหน้าห้องทำหน้าตาแปลกๆ ล่ะ หรือว่าขอบตาฉันคล้ำจนน่ากลัวกันคะ?

“สวัสดีครับ วันนี้คุณคิโชวอินมาเช้าจังเลย”

“พอดีมีเรื่องต้องเตรียมตัวทำน่ะค่ะ หัวหน้าห้องล่ะคะ”

“มีธุระที่สภานักเรียนน่ะครับ” หัวหน้าห้องพูดพร้อมกับตามองไปที่เอกสารในมือ

“เอาไปส่งสภานักเรียนเหรอคะ ฉันช่วยเอาไหม?”

“ไม่เป็นไรครับ” หัวหน้าห้องยิ้ม “จริงสิ พักนี้ผมถึงได้คุยกับคุณฮนดะเยอะขึ้นเลย เพราะคุณคิโชวอินเลยนะ”

“เอ๋ อย่างนั้นหรือคะ?” จะว่าไปก็เห็นหัวหน้าห้องอยู่กับคุณฮนดะ แล้วก็เพื่อนของคุณฮนดะบ่อยๆ เหมือนกัน

“ผมจะได้ไปฉลองวันคริสต์มาสกับพวกคุณฮนดะด้วยล่ะ”

“เห~ ดีใจด้วยนะคะ ไปที่ไหนรึคะ”

“คงเป็นที่ร้านคาราโอเกะครับ ไปกันหลายคนก็น่าจะสนุกดีอยู่มั้งครับ”
หัวหน้าห้องหัวเราะขื่นๆ
ถ้าจะให้ดี หาทางแวบออกไปกันสองคนสิคะ สู้เค้าค่ะ หัวหน้าห้อง!

"หัวหน้าห้องไม่ลองชวนคุณฮนดะไปเดทดูล่ะคะ ฉันมีหนังสือสถานที่แนะนำนะ!"
ความจริงมันเป็นหนังสือรวมคาเฟ่ของหวาน แต่เล่มล่าสุดมีคอลัมรวมสถานที่เดทสุดโรแมนติกเอาไว้ด้วย

"เอ๋ ไม่ไหวหรอกครับ คุณคิโชวอิน"
หัวหน้าห้องเปลี่ยนเป็นโหมดสาวน้อยเสียแล้ว ใบหน้าเริ่มแดงกล่ำแถมบิดตัวไปมา อ๊ะๆ ระวังเอกสารหล่นนะคะ!

ฉันคุยกับหัวหน้าห้องจนเกือบจะถึงห้องแล้ว ฉันเลยขอตัวเข้าห้องก่อน ระหว่างทางได้ยินเสียงกระซิบกันว่าขุนพลซามูไรอะไรสักอย่าง อื๋อ...อยากไปคุยเรื่องแฟนตาซีด้วยจังค่ะ

620 Nameless Fanboi Posted ID:7SwNS0aZH

อา น้ำชาเอิร์ลเกรย์ รสเบาบาง ผสานด้วยกลิ่นรสบางๆ ของผลไม้ให้ความรู้สึกสดชื่นทุกครั้งที่ดื่มจริงๆ เลยน๊า ยิ่งท่านกับคุ๊กกี้ขิงยิ่งอร่อยเข้าไปอีก

ฉันมาที่สโมสรเร็วกว่าทุกวัน ทำให้วันนี้ไม่ค่อยมีคนอยู่เท่าไหร่ เลยเลือกนั่งมุมลับตามุมโปรดที่ติดกับหน้าต่างนั่งอ่านหนังสือหน้ารวมสถานที่เดทสุดโรแมนติก จิบชาไปพลาง กินขนมไปพลาง แหม มีความสุขจริงๆ เลยค่ะ~

แต่หนังสือนี่ฉันแค่เอามาอ่านเฉยๆ เท่านั้นนะคะ หนังสือรวมสถานที่น่าไปเดทที่ถูกใจฉันที่สุดคือการนั่งชิงช้าสวรรค์กับคนรักวันอีฟ แต่ว่าจะมีใครมาสนใจหัวหน้าหมู่บ้านคานทองอย่างฉันล่ะคะ

ฉันคิดโน้นคิดนี่ไป พลางหัวเราะกับตัวเอง ถ้าหากว่าได้นั่งชิงช้าสวรรค์กับคนรักก็คงจะดีน้า~

“คุณคิโชวอิน”

“อึก” ฉันแทบสะดุ้งเพราะเสียงเรียกจากทางด้านหลัง น้ำเสียงที่คุ้นเคยของปีศา---ไม่สิ เอ็นโจ!
เกือบเสียงมารยาทซะแล้วสิ
ทำไมพอหลบหน้ายิ่งเจอบ่อยนักล่ะคะ---!

“สวัสดีค่ะ ท่านเอ็นโจ”

“สวัสดีครับ” เอ็นโจยิ้มสว่างไสว แต่สำหรับฉันเหมือนกับรอยยิ้มที่ดำมืด “ขอนั่งด้วยคนนะ”

อย่ามานั่งนะยะ----!

“หืม? ไม่พอใจอะไรรึเปล่าครับ”

“จะเป็นเช่นนั้นได้อย่างไรกันคะ เชิญนั่งเลยค่ะ ท่านเอ็นโจ” ฉันฉีกยิ้มหวาน พร้อมกับเผยมือไปที่โซฟาอีกฝั่งนึง

อุหวา ตานี่จะอ่านใจคนออกไปถึงไหนกัน แค่หลุดสีหน้านิดเดียวเองนะ…

“คุณคิโชวอินจะไปงานเลี้ยงสุดสัปดาห์ด้วยรึเปล่า?”
งานเลี้ยงของมาดามคาราบุกิสินะคะ

“ค่ะ ดิฉันคงไปเป็นเพื่อนท่านแม่ค่ะ ท่านเอ็นโจ” ฉันยิ้ม ในใจคิดว่า ปฏิเสธท่านแม่ได้ที่ไหนกันเล่า!

“งั้นไว้เจอกันที่งานนะ”

“ค่ะ ท่านเอ็นโจ”

“แผลที่มือไม่เจ็บแล้วใช่ไหม” เอ็นโจยังคงยิ้ม นัยน์ตาเขาเหลือบมองมือข้างที่โดนเข็มตำของฉัน

“ค่ะ ต้องขอบคุณท่านเอ็นโจมากค่ะ ที่ช่วยกรุณาทำแผลให้”

“เรื่องเล็กน้อยน่า คุณคิโชวอินก็ติดหนี้ผมอยู่นะ”

อุ...หมอนี่…

อยู่ๆ เอ็นโจก็จับมือข้างที่ฉันเป็นแผลขึ้นมามองอย่างวิสาสะ ทำเอาฉันรู้สึกตกใจปนจนเริ่มรู้สึกว่าใบหน้าของฉันซีดเผือก และคิดว่าใบหน้าคงเริ่มแดงกล่ำเอาจริงๆ เมื่อเขาแตะนิ้วที่โดนเข็ม แถมยังเอามือประสานกับมือของเขาด้วย นะ...นี่มันล่วงละเมิดทางเพศนะคะ!

“อื๋อ น่าจะหายแล้วจริงๆ ด้วย คุณคิโช-- ไม่สบายเหรอครับ?”

“เปล่าค่ะ” ฉันคิดจะดึงมือกลับมาอย่างสุภาพ แต่เอ็นโจกลับไม่ปล่อย น่ากลัวง่าาาา

ดีนะ ที่ข้างที่เป็นแผลอยู่ฝั่งหน้าต่าง ไม่อย่างนั้นคนที่อยู่ในสโมสรจะต้องเห็นแล้วเอาไปพูดต่อแน่ๆ เลย ฉันคิดด้วยความรู้สึกมึนงง สับสนกับท่าทางของเอ็นโจ

“หืมมมมม”

“แล้วท่านคาราบุกิไม่มาด้วยรึคะ?”

“มาซายะจะมาช้าหน่อยน่ะ คุณคิโชวอินมีธุระกับมาซายะ?”

“เปล่าค่ะ ปกติเห็นท่านเอ็นโจกับท่านคาราบุกิอยู่ด้วยกันเสมอ เลยแปลกใจน่ะค่ะ”

“ฮะๆ ผมไม่ได้ตัวติดกับมาซายะสักหน่อยนะครับ แล้วก็ยูกิโนะฝากของมาให้คุณคิโชวอินด้วยแน่ะ” จังหวะนี้เอ็นโจปล่อยมือฉันให้เป็นอิสระ แล้วหันไปหยิบของในกระเป๋า

“...ยูกิโนะคุง”
อาาา เทวดาตัวน้อยแสนใสซื่อ ผิดกับพี่ชายจอมเจ้าเล่ห์ลิบลับเลยค่าาา

เอ็นโจยื่นถุงผ้าที่มีลูกอมช็อคโกแลตมาให้ฉัน พร้อมกับโน้ตรูปแกะ

“เห็นว่าเป็นของเยี่ยมแน่ะ”

“ขออนุญาตอ่านนะคะ” ฉันหยิบโน้ตของยูกิโนะคุงขึ้นมาอ่าน ในนั้นเขียนไว้ว่า

‘ถึงคุณพี่เรย์กะ
ขอโทษที่ทำให้บาดเจ็บนะฮะ ผมเอาลูกอมมาเป็นของเยี่ยมฮะ (ขอโทษนะฮะ ที่ฝากพี่ชายเอาไปให้นะฮะ) ขอให้คุณพี่เรย์กะแผลหายไวๆ แล้วมาสอนพวกผมใหม่นะฮะ
ยูกิโนะ’

อาา เทวดาจริงๆ นั้นแหละค่า

ฉันอมยิ้มกับจดหมายน่ารักของยูกิโนะคุง แล้วบอกขอบคุณเอ็นโจที่ยังคงทำหน้ายิ้มๆ แล้วเล่าเรื่องของยูกิโนะคุงให้ฉันที่ฟังด้วยสีหน้ายินดี จนกระทั่งคาราบุกิมานั่นแหละ

“งั้นขอตัวก่อนนะ คุณคิโชวอิน”

“ค่ะ ขอบคุณสำหรับเรื่องน่ารักๆ ของยูกิโนะคุงนะคะ ท่านเอ็นโจ”

“ครับ อ้ะ วันถัดจากงานเลี้ยง ผมจะไปรับคุณคิโชวอินที่บ้านตอน 9 โมงนะครับ”

621 Nameless Fanboi Posted ID:7SwNS0aZH

.

.

.

โอ๊ะ

เอ๋

อาเระ?

มารับ มารับทำไมคะ? ไม่ต้องการค่ะ! ฉันอยากอยู่บ้าน นอนกลิ้งไปมาบนที่นอนค่า!

เหมือนกับรับรู้ถึงความในใจของฉัน เอ็นโจยิ้ม มองฉันแล้ว ‘หืม’ เบาๆ

“คุณคิโชวอินติดหนี้ผมอยู่นี่ครับ เสื้อสูทก็ยังไม่คืนด้วยนี่นา” เอ็นโจกระซิบพลางยิ้มอ่อนโยน แต่แฝงไปด้วยออร่ามนต์ดำ อ้าา น่ากลัว น่ากลัวที่สุดเลยค่ะ

ใครก็ได้มาช่วยฉันจากคนคนนี้ทีเถิดค่าาาา!

“...แล้วก็ที่เล่าเรื่องยูกิโนะให้ฟัง อย่าคิดว่าเล่าฟรีๆ สิครับ”

ยิ้มมาดร้ายทรงเสน่ห์ก่อนเดินไปหาคาราบุกิ

กรี๊ดดด!

สยอดสยองค่า
ขากลับบ้านต้องแวะศาลเจ้า เอาเกลือมาโรยให้ทั่วห้องเลยค่ะ

มารร้ายจงหายไป!

สองวันต่อมาฉันไปรับเสื้อสูทของเอ็นโจที่ร้านซักรีดมาเรียบร้อยแล้ว

โดยไม่ลืมเอาขนมลูกอมรสพีชยี่ห้อGuimauve ใส่เข้าไปด้วยหนึ่งกล่อง
ถ้าใช้ลูกท้อปัดเป่าสิ่งชั่วร้ายที่เรียกว่า ‘เอ็นโจ’ อาจจะดีขึ้นมาบ้างก็ได้

ต่อไปนี้อย่ามายุ่งกับฉันเลยค่ะ---!

การหาจังหวะคืนเสื้อให้เอ็นโจนั้นเป็นไปด้วยความยากลำบาก เพราะเขามักจะอยู่ในวงล้อมกับสาวๆ เสมอ ถึงแม้ว่าสาวๆ พวกนั้นจะหาจังหวะที่เอ็นโจไม่อยู่กับพวกเพื่อนเขาเข้าไปเองก็เถอะนะ…

จนกระทั่งเอ็นโจเดินออกจากห้องจะไปสโมสรนั้นแหละ ฉันเลยรีบเดินเข้าไปหาอย่างรวดเร็ว ทักทายและหาที่คุยกับเขาทันที

“ท่านเอ็นโจคะ ขอเวลาสักครู่ค่ะ” หวา ทำไมน้ำเสียงของฉันต้องประหม่า เมื่อใบหน้ายิ้มแย้มนั้นมองสบตากับฉันด้วยล่ะ

ท่องไว้ในใจว่า ปีศาจจอมเจ้าเล่ห์ ย้ำๆ สะกดจิตตัวเองเข้าไว้ว่าอย่าไปหลงกลเชียว

“ท่านเอ็นโจคะ เสื้อสูทค่ะ” ฉันยื่นถุงกระดาษสีน้ำเงินให้กับเอ็นโจที่รับไว้ด้วยใบหน้ายิ้มเช่นเคย

“เหห คืนเร็วกว่าที่คิดนะเนี้ย”

“ถ้าท่านเอ็นโจไม่มีสูท จะไม่สะดวกนะคะ”

“แต่ว่าหนี้ก็ไม่ลดลงหรอกนะครับ เรย์กะ”

เอ๊ะ?

เดี๋ยวนะ เดี๋ยวนะ เดี๋ยวน้าาาา!!!

คำเรียกตอนท้ายห้วนๆ นั้นมันอะไรกันคะ

ทันทีที่ฉันรู้สึกตัว ก็รู้สึกว่าใบหน้าตัวเองร้อนฉ่า เหมือนกับมีเลือดไหลเวียนสูบฉีดเข้ามาที่บริเวณหน้า ยิ่งเห็นรอยยิ้มกว้าง นัยน์ตาที่เปล่งประกายวิบวับของเอ็นโจที่มองปฏิกริยาของฉันอย่างสนุกสนานด้วยแล้ว ยิ่งทำเอาอยากจะปลีกหนีไปไกลๆ เลยค่ะ

ต้องแกล้งกันแน่ๆ เอ็นโจ!

“จะว่าไปแล้ว ก่อนหน้านี้ผมฝันแปลกๆ ด้วยล่ะ คุณคิโชวอินอยากรู้ไหมว่าฝันอะไร?”

ไม่อยากรู้ค่า ไม่ต้องการรับรู้ด้วยค่า---!

“มะไม่กล้าเสียมารยาทรับฟังเรื่องของท่านเอ็นโจหรอกค่ะ!”

“เอ๋ ไม่สักนิดเลยเหรอ?” เอ็นโจยิ้มกรุ้มกริ่ม เข้ามาประชิดฉันเรื่อยๆ

“ขะ ขอตัวก่อนนะคะ ท่านเอ็นโจ ฉันมีธุระต้องทำค่ะ”
ปล่อยฉันไปทีเถอะ

“หืมมมม อย่างนั้นเหรอ งั้นก็ช่วยไม่ได้นะ…”

“ลาล่ะค่ะ!”

ฉันรีบเดินหนีออกไปอย่างเร่งรีบ ไม่คิดจะหันกลับไปมองคนข้างหลังแม้แต่นิดเดียว

พอหนีมาถึงที่สโมสรก็นึกได้ว่า ลืมบอกเรื่องลูกอม แต่ก็จะไม่เป็นไรล่ะมั้ง?
...หวังว่าดอกท้อคงจะช่วยไล่จอมมารไปไกลๆ ได้นะ!

---------------------------------------------------
จบกาวแบบสั้นๆ ใครมาต่อทีสิคะ
(กระซิบ : วันถัดจากงานเลี้ยงที่คิดไว้จะให้เป็นวันอีฟ แต่เขียนต่อเอ็นโจคงกลายเป็นปีศาจร้ายจอมทวงหนี้สำหรับเรย์กะแหง //ดิ้น)

Posts limit exceeded

Topic has reached maximum number of posts.

Please start a new topic.

Be Civil — "Be curious, not judgemental"

  • FAQs — คำถามที่ถามบ่อย (การใช้บอร์ด การแบน ฯลฯ)
  • Policy — เกณฑ์การใช้งานเว็บไซต์
  • Guidelines — ข้อแนะนำในการใช้งานเว็บไซต์
  • Deletion Request — แจ้งลบและเกณฑ์การลบข้อความ
  • Law Enforcement — แจ้งขอ IP address

All contents are responsibility of its posters.