ถ้าไม่ติดว่าขี้เสือก กูคงไม่เข้ากลุ่มเข้าดิสคอร์ดให้เสียเวลาหรอก จากประสบการณ์หลายปีที่ลองมาหลายสิบกลุ่ม แม่งไม่เคยเจอกลุ่มไหนที่ประทับใจเลยแม้แต่กลุ่มเดียว
คุยเหี้ยอะไรกันไม่รู้เยอะแยะจนต้องปิดแจ้งเตือน นิยายไม่ไปเขียน เขียนแต่โฆษณากับคู่จิ้นเยดตูด กลุ่มไหนอายุน้อยหน่อยก็เต็มไปด้วยมีมและข้อความเบียวๆ หรือโพสให้กำลังใจที่ดูปลอม อยากดูหล่อ/สวยด้วยคำคมแนะนำนั่นนู่นนี่แต่พอถามว่านิยายจบรึยังแม่งใบ้แดก
แล้วในกลุ่มเหล่านี้มักจะมีอยู่ 1-2 คนที่เป็นพวกเมนฮาระ ชอบดราม่าฟูมฟายแพร่กระจายพลังลบ อ่านแล้วหดหู่ชีวิตแม่งไม่เคยมีแต่เรื่องดีๆ เรียนก็ห่วย เพื่อนไม่คบ นิยายร้าง อ้างว่าตัวเองเป็นซึมเศร้า (โดยที่ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นจริงๆ หรือเปล่า) ขอความเห็นใจว่าไปอ่านนิยายหนูหน่อย อยู่กับมันมากๆ แล้วเราก็พลอยจิตตก+รำคาญไปด้วย บางทีเลยออกกลุ่มแม่งเลยไม่ชอบอ่านละครโศก