>>794 เกือบเหมือนเรื่องของกูละ เฮ่อ
ของกูผ่านจุดเฮิร์ทมานานแล้วล่ะนะ ไม่อยากได้คำปรึกษาหรอก แต่ขอเล่าเรื่องของตัวเองไว้เผื่อมีใครอ่านแล้วจะคิดอะไรได้แล้วกัน
กรณีกูเนี่ย เดิมก็ไม่ได้คิดอะไรกับเขาหรอก คืออายุห่างกันเยอะน่ะ แถมรู้ด้วยว่าเทสต์เขาเอียงไปทางชอบผู้หญิง เลยมองเป็นน้องสาวมากกว่า ทีนี้ เขามีคนมาชอบเยอะ แล้วกูก็แบบขาลุย ดุนิดๆ เขาก็เลยใช้กูเป็นไม้กันหมาจากผู้ชายคนอื่นจนสนิทกันมากขึ้นเรื่อยๆ จนวันนึงกูก็เกิดรู้ตัวว่าชอบเขาเข้าให้แล้ว เลยสารภาพไป ซึ่งก็แห้วนั่นแหละ ทำใจอยู่นานเป็นปีเลย แต่กูคีพลุคพี่ชายโคตรแมนไง โดนปฏิเสธก็เหรอ อืม แย่จังเนอะ แล้วทำตัวปกติมาตลอด ทั้งที่ข้างในกูร้องไห้จนน้ำตาเป็นเลือดแล้ว
ทุกวันนี้ไม่ได้คิดจะเอาเป็นแฟนแล้ว สาบานได้ แต่สถานะเฟรนด์โซนยังคงดำเนินต่อไป บางทีกูคุยกับเขา กูก็อดคิดไม่ได้นะ ไอ้สถานะทุกวันนี้นี่มันยังไงแน่วะ มากกว่าเพื่อนแต่ไม่ใช่แฟน ความสัมพันธ์เกินเลยนี่เลิกคิด (เคยนอตหลุดเกือบจับปล้ำ ดีว่ายั้งใจตัวเองในวินาทีสุดท้าย สาวๆ ควรระวังไว้หน่อยนะ ไอ้พี่ชายแสนดีเนี่ยมันแปลงร่างเป็นหมาได้นะครับ) ให้พูดร้ายๆ ก็คือรู้สึกเหมือนโดนใช้ประโยชน์ฟรีโดยอ้างความเป็นเพื่อนยังไงก็ไม่รู้ นี่ยังไม่รวมถึงว่าวันนึงเขามีแฟนเป็นตัวเป็นตนขึ้นมากูคงจะกลายเป็นหมาหัวเน่าอีกนะ :(
ใครอยากด่าว่าโง่ก็ได้ ไม่ว่ากัน เพราะกูก็คิดว่าตัวเองโง่เหมือนกันว่ะ