>>479 กุไปอยู่เมืองนอกมา2ที่ แต่ละประเทศมันมีข้อดีข้อเสีย อยู่ที่ว่าเรารับได้ขนาดไหน
pension นี่สังเกตเห็นได้เลยว่ารัฐพยายามขยายอายุให้ยืดออกไปเพื่อลดcostตามที่รู้กัน ตอนนี้หลายที่ก็65แล้ว บางประเทศก็เปลี่ยนเป็น66 และแพลนว่าจะไป67เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
แล้วภาษีที่นั่นก็หักเยอะจัดๆ 20-40% ถ้าไปทำงานออฟิศเริ่มต้นเจอแน่ๆ20% เพื่อนที่ย้ายไปได้เงินเดือนเกือบสองแสนโดนหักไป40%
ยังไม่นับค่าครองชีพ ค่าหอ ค่าไฟ ค่ากินอยู่ แต่ถ้าเป็นสายไอทีก็ได้wfhดีหน่อยมีเวลาช้อปปิ้งทำอาหาร แต่ก็เสี่ยงโดนlayoff หรือเจอขึ้นค่าเช่า ล่าสุดที่เจอคือค่าของขึ้นเอาๆ แล้วก็เมืองแต่ละเมืองค่าครองชีพก็ไม่เท่ากัน ยิ่งเป็นเมืองใหญ่ยิ่งสูง ให้นึกไปเลยว่ามันคือค่าคุณภาพชีวิตที่เราต้องจ่าย
หรือถ้าจะไปสายใช้แรงงาน/วิชาชีพก็ไม่ค่อยโดนภาษีหนัก แต่มันก็ได้พอต่อไลฟ์สไตล์ที่เรียบง่าย เน้นทำอาหารกินเอง มีเงินเก็บพอไปเที่ยวประเทศอื่นได้บ้าง แต่ส่วนมากจะเที่ยวในประเทศกันซะมากกว่า แต่งานแรงงานมันหนักกาย แต่มันไม่ต้องมานั่งปวดหัวเหมือนออฟฟิศ ทำวันนึงก็จบขึ้นวันใหม่ มันไม่แย่แต่ก็เติบโตได้ไม่มาก ต้องบอกว่าสถาณภาพไม่ต่างจากเด็กเสริฟต่างด้าวในไทย แต่มีคุณภาพชีวิตที่ดีกว่ามากๆ เพราะค่าครองชีพมันสมเหตุสมผล บางทีถ้าทำออฟฟิศแล้วเงินไม่มากกว่าแรงงานประมาณ2เท่า ถ้าเนื้องานไม่ทำให้เติบโต หรือต่อยอดได้ก็ไม่คุ้มค่าเหนื่อยหรอก
คือ ถ้าอยู่ไทยแล้วลำบาก แนะนำไปอยู่นอกลำบากเหมือนกันแต่สภาพชีวิตที่ดีกว่า แต่ถ้าอยู่ไทยมีบ้านมีรถ ทำงานออฟิศเงินเกิน5หมื่น มีไลฟ์สไตล์ไปกินข้าวห้างทุกอาทิตย์ การจะย้ายไปอยู่ก็อาจจะลำบากกว่า เพราะเหมือนต้องไปเริ่มใหม่หมด โอกาสได้งานตรงสายก็ไม่ง่ายแข่งขันสูงมากๆ สัมที4-5รอบ แต่ถ้าได้ก็ชีวิตดี ไม่ได้ก็ต้องหาลู่ทางอื่นเอา เพราะทั้งรุ่นพี่เพื่อนๆรุ่นน้องป.โททั้งทุนรัฐ หรือทุนที่บ้าน มีอยู่กันจริง2-3คน เรื่องเพื่อนกับสังคมก็สำคัญไม่แพ้กัน ขนาดกุไม่ติดเพื่อน ไปไหนมาไหนคนเดียว ก็ยังเหงา เพื่อนที่เจอที่นู่นไม่ว่าไทยต่างชาติก็ไม่เหมือนกับเพื่อนที่อยู่ไทย
แต่ทำงานบ.ต่างชาติในไทยตามเม้นบนก็เป็นอะไรที่ไม่เลวเลย เพราะเรทจะได้มากกว่าไทย แต่จะได้น้อยกว่าประเทศเจ้าตัว เพราะว่าต่างชาตินิยม แทนที่จะจ้างประเทศเขา1คน เอาส่วนนี้มาจ้างประเทศแบบเรา จ้างได้2-3คน