>>20 >>21 กูมองว่ามันเป็นหลายยุค
ยุคก่อนพล็อตแนวๆนี้จะฮิต - อิเซไกทะลุเข้านิยายหรือไปต่างโลกแต่ไม่ได้สวมร่างใคร ไปผจญความวายป่วงในนั้นด้วยร่างเนื้อตัวเอง ตัวละครในนิยายก็ตามที่อ่าน มีบิดๆพล็อตนิดหน่อย ฟีลคล้ายๆ Alice in wonderland
ยุคเริ่มต้นของการไปเกิดเป็นนางร้าย - ไอริส บากะรีน่า เจ้าแม่เรย์กะ Trinity การเกิดเป็นนางร้าย แต่สามคนนี้ระลึกชาติหมดไม่ได้สวมร่างใคร ไอริสกับบากะรีน่านี่เป็นสารตั้งต้นความเข้าใจผิดเรื่องการเกิดเป็นนางร้ายในเกมจีบหนุ่ม ส่วนเจ้าแม่เรย์กะเป็นนางร้ายการ์ตูนโชโจ
ยุคเฟื่องฟู - ใครๆก็แห่ไปเกิดเป็นนางร้าย มาทั้งเกิดใหม่ระลึกชาติ สวมร่าง ย้อนเวลา บางเรื่องก็ควบสามไปเลย มาสวมร่างก่อน ตายรอบนึงเสือกเกิดเป็นนางร้ายเหมือนเดิม แล้วค่อยระลึกชาติว่ากูเป็นสาวอ่านนิยาย เริ่มมีการบิดพล็อตให้หนีจากเรื่องตั้งต้นจะได้ไม่ซ้ำ พยายามแถว่านางเอกนิยายมันดอกที่มาแย่งผัวกูก่อน เข้าไปป่วนพล็อตนิยายจนเซ็ตติ้งนิยายตั้งต้นไม่เมคเซนส์ เช่นการมารู้ทีหลังว่าพระเอกนางเอกนิยายไม่เคยรักกันเพื่อกรุยทางให้สาวทะลุมิติไม่ต้องรู้สึกผิดที่ไปแย่งผัวคนอื่น หรือนางเอกนิยายนิสัยดอกคนเดียว ส่วนตัวละครชายอื่นๆเหมือนเดิม มีไว้แย่งผัวนางเอกนิยาย ยัดความดอกให้นางเอกเก่าไปเต็มที่เพื่อสาวทะลุมิติได้เฉิดฉาย
ยุคเสื่อมถอย - พล็อตเกร่อแบบบิดจนไม่รู้จะบิดยังไงแล้ว เขียนซ้ำๆตามกันเป็นแพทเทิร์นแบบน่าเบื่อ มีแหวกๆมาบ้างแต่ก็ยังเข้าแพทเทิร์น พล็อตบางเรื่องเริ่มโดนฉอดถึงความไม่สมเหตุสมผล งานแนวนี้ร้อยเรื่อง สนุกจริงจะถึงสิบเรื่องมั้ยเพราะแม่งเหมือนๆกันไปหมด จะถึงจุดอิ่มตัวตอนไหนไม่รู้เหมือนกัน แต่ตัวละครก็ดูมีพัฒนาการและสมเหตุสมผลขึ้นนิดหน่อย อย่างน้อยนางเอกเก่าก็ไม่เป็นอีดอกไร้สมองรอวันโดนตบอย่างเดียว กับเกาะยังหาพล็อตแหวกๆได้ แต่กับเกานี่ต้องผ่านไปซักห้าหกปีมั้งถึงจะมีพล็อตแหวกๆ