life senjouนี่กูชอบโพรเกรสของมันมากเลย แบบมันเรียลในแง่ความสัมพันธ์ดี จากรักแบบปั๊บปี้เลิฟ ต่างฝ่ายต่างโหยหาซึ่งกันและกัน แล้วค่อยๆกลายเป็นรักแบบผู้ใหญ่ที่ฝ่ายใดฝ่ายนึงต้องการเว้นสเปซ พื้นที่ส่วนตัวของตัวเอง ก่อนจะค่อยๆกลายเป็นรักที่จืดจางลงเรื่อยๆ ผลสุดท้ายก็นำไปสู่การบอกเลิก จากนั้นจึงได้มาตระหนักอีกครั้งถึงความสำคัญของอีกฝ่าย แล้วช่วงเวลาของความรักในวัยเด็กก็ย้อนคืนกลับมา พอเวลาผ่านไปเรื่อยๆก็กลายเป็นรักแบบที่ไม่จำเป็นต้องมีความสัมพันธ์อะไรให้กันมากมาย ขอแค่ได้อยู่ด้วยกันก็เพียงพอ
กูนร้องไห้กับตอนจบที่นายเอกวิ่งตามเส้นสีขาวไปบนฟ้ามากๆ ภาษาที่สื่ออกมาจากภาพของเรื่องนี้แม่งดี ยกขึ้นหิ้งกูไปอีกเรื่องนึงเลยอิสัส ดีชิบหาย มิน่าถึงติดอันดับหนึ่งมังงะบีแอลมาเป็นเดือนๆ แม่งดีอย่างนี้นี่เอง