Fanboi Channel

นิยายเด็กดีบทที่ 25 (DDN XXV) The Awaken of จูนิเบียว โม่งสับอย่าเพิ่งเหี่ยว เจี๊ยวผมเพิ่งผงาด การกลับมาของน้ำเต็มแก้ว แต่มึงเต็มสองแก้วแล้วนะไอ้สัส!

Last posted

Total of 1000 posts

578 Nameless Fanboi Posted ID:lAPZQ7jtpy

พอก่อนดีปะ กูว่ามันชักจะไปกันใหญ่แล้ว เดี๋ยวจะเปลี่ยนประเด็นเป็นความเดิมจากตอนที่แล้วของพาโรดี้สุดกาว ตอนแรกเป็นนิยายตัวอย่างเขียนข้าม POV เละเทะ ตอนที่สองมาต่อเพราะมีคนอยากอ่าน คราวนี้จะเขียนภาคสุดท้ายละ

โครมมมมมใใมมใใมมมใมมมมมม !!!!?,!!!!!!!! ..... !!!.. !!! (กูล้อเล่น) #คัท

"อีกุญชรชำเรา !" มึนพรตะโกนระหว่างถูกเงาของบ้านเลื่อนเข้าทาบทับ

เสียงการปะทะลงบนพื้นดังสนั่นไปทั่วบริเวณ นิยายติดท็อปเรื่องนักเขียนวิปลาสเข้าสู่สภาวะดองถาวร เมื่อร่างของนักเขียนแหลกเหลวไปพร้อมกับโครงสร้างไม้ หลังฝุ่นควันจางลง ครูดอกก็ลอยตัวลงมายืนบนพื้นถนนอย่างสดชื่น เพื่อตามหาศพของคู่ต่อสู้

"ดวงแข็งเหมือนกันนี่เรา" ครูดอกพูดระหว่างกางแขนท่ามกลางออร่าน้ำมะเขือเทศสว่างไสว

มึนพรที่รอดจากความตายมาได้ด้วยการพุ่งตัวหลบในวินาทีสุดท้าย เวลานี้มีสภาพไม่ต่างอะไรกับผ้าเช็ดตีนที่ถูกใช้มานานปี เขาหลบการโจมตีของครูดอกได้ก็จริงแต่แรงปะทะอันรุนแรงกับเศษวัตถุต่างๆ ได้สร้างความเสียหายบนร่างกายด้านข้างของมึนพรอย่างหนัก เด็กชายไม่อาจแม้แต่จะขยับตัว ได้แต่นอนจุกเพราะอวัยวะภายในบอบช้ำสาหัส

"เห็นได้ชัดว่าเธอไม่สามารถเทียบครูได้ ทั้งความแข็งแกร่งและเสน่ห์อันมากล้น" ครูดอกทอล์คโชว์ต่อไปเมื่อเห็นว่าไอ้พรไม่สามารถต่อต้านได้อีก

หลังจากนั้นครูวัยคราวป้าก็สาธยายเกี่ยวกับความสุดยอดของฝ่ายปกครองแห่งโรงเรียนเทศบาลวัดดงควายแยะ จากหนึ่งเป็นสอง จากสองเป็นสาม จำนวนเรื่องและหัวข้อขยายตัวออกไปอย่างไม่มีทีท่าว่าจะยุติ จนในที่สุดก็หลุดจากประเด็นการโดดเรียนของมึนพรไปไกล เธอพูดตั้งแต่วันแรกที่เริ่มรังวัดที่ดินเพื่อตั้งเขตโรงเรียน ยาวไปถึงเล็บขบของผู้อำนวยการคนแรก

ไอ้มึนพรรู้สึกอยากตายเพิ่มขึ้น 599 % แต่ไม่มีแรงเอาหัวไปโขกกับก้อนหินคมๆ ด้านข้าง จึงต้องทนฟังครูดอกพล่ามต่อไปอย่างทุกข์ทรมาณ ถึงขั้นตัดพ้อในใจว่าทำไมพระผู้เป็นเจ้าต้องลงโทษกูเช่นนี้ หากเทียบข้อความที่ครูดอกเพ้อออกมา มันอาจยาวเทียบเท่ากับนิยาย 31 บรรทัด... ไม่สิ 31 ตอนที่ยาวสัสๆ เลยต่างหาก

เวลาล่วงเลยไปเกือบสองชั่วโมง แต่ปากของครูดอกยังไม่หยุดขยับ ในที่สุดไอ้พรก็ทนไม่ไหวรวบรวมกำลังที่มีลุกขึ้นยืน

"ตายเป็นตายว๊อยยย !!" เด็กชายง้างสนับเล็งไปที่ขมับในจุดที่เคยต่อยโดนไว้

ครูดอกไม่ยอมหยุดทอล์คโชว์ซ้ำยังยืนหยัดอย่างท้าทาย ปล่อยให้ไอ้พรเหวี่ยงหมัดฮุคเต็มวงสวิงเสริมด้วยน้ำหนักตัวที่มี

เสี้ยววินาทีก่อนเกิดการกระแทก ออร่าบัพน้ำมะเขือเทศของครูดอกได้จางหายไป จนเธอกลายเป็นเพียงอีบ้ากะโหลกร้าวธรรมดา ทุกอย่างจึงจบลงด้วยการนอนเกร็งกระตุกอยู่ราวสิบวินาที ก่อนจะแน่นิ่งไปพร้อมภาพเลือดไหลออกจากหู จมูก และตาอันเบิกโพลงของอาจารย์ลีลาวดี

มึนพรกลับมาอยู่ยืนตรง โยนสนับเปื้อนเลือดทิ้ง แล้วใช้สองมือกระชับเสื้อนักเรียนไร้กระดุมให้เข้าที่ แม้จะยังคงจุกจนหายใจลำบาก แต่เด็กชายก็ไม่ลืมฝากประโยคคมๆ ทิ้งไว้

"เหตุผลที่ครูแพ้ผมมันไม่ได้ซับซ้อนอะไรเลย"
มึนพรว่าพลางหยิบแว่นดำขึ้นมาสวม
"ครูแม่งไม่ยอมหยุดพูดเอง"

Posts limit exceeded

Topic has reached maximum number of posts.

Please start a new topic.