Fanboi Channel

[BNK48 Fanfiction] #2

Last posted

Total of 566 posts

564 Nameless Fanboi Posted ID:kh4UkRed13

อยากเดทกับ พข จังน๊า EP. 48 Type A บางกอก ๔๘ ตอน ๒

ณ ชานชาลา สถานีรถไฟ บางกอกน้อย จ.ธนบุรี ( ปี ๒๔๔๘ )
พข และ ท่านขุนได้มาส่ง ผม เพื่อเดินทางไปสำรวจการทางรถไฟที่ภาคใต้
ช่วง จ.นครศรีธรรมราช มา จ. ตรัง
จนได้สัญญาณเตือนในการเดินทาง
รถไฟค่อยๆเคลื่อนไป ส่วนใจผมก็ค่อยๆใจบางลงจน ภาพ พข หายไป

"กลับมาจาก เขาแถว ลำปางลำพูนก็ไปอีกแล้ว" พข พูด
"งานสร้างทางรถไฟกำลังเร่ง ขนาดเร่งยังสุดทางได้แค่เพชรบุรีเองลูกเอ๊ย
ตั้งแต่ปี 2446 อังกฤษกวนตลอด พ่อว่าในไม่ช้า
เราอาจต้องยกดินแดนทางใต้บางส่วน เพื่อให้อังกฤษหยุดแทรกแซงสักที"
ท่านขุนพูดอย่างเคร่งเครียด

4 เดือนต่อมา เรือนที่พัก จ.ตรัง
ภาพ พข ที่ถ่ายไว้ตอนเที่ยวงานวัดสุทัศน์ อยู่บนหัวนอน
30 นาที กว่าที่ต้องนั่งนิ่งให้ช่างกล้องถ่ายภาพ
และ ผมอาบน้ำ แต่งตัวแล้วเดินทางออกไป

ไปรณีย์โทรเลข จ. ตรัง
"นายช่างวันนี้ จะมาส่งโทรเลขไปบางกอกหรือครับวันนี้" นายไปรษณีย์ถามด้วยรอยยิ้ม
"ครับ" ผมตอบ
"วันนี้ ผมว่านายช่างคงไม่ส่งต้องส่งคำว่า I miss you so much
หรือ I 'm fine + How r u แล้วละครับ"นายไปรษณีย์พูด
"เกิดอะไรขึ้นครับ จะยุบไปรณีย์หรือไรกัน" ผมถามอย่างสงสัย
"ยังครับยัง นายช่างรับโทรเลขจากบางกอกก่อนดีกว่า"นายไปรษณีย์พูด

โทรเลขจาก ท่านขุน มีใจความว่า
ท่านกำลังเดินทางมาจ.ตรัง พร้อมกับ พข คาดว่าจะมาถึงอีก 7-8 วัน
"แหม ยิ้มเชียวนะครับ เสียดายจังวันนี้ ไปรษณีย์ขาดรายได้"นายไปรษณีย์แซว

แค้มป์กลางป่า แถบอำเภอเขาขาว (อ.ห้วยยอด) จ.ตรัง
หลังจากวันนั้น ผมก็นับวันเฝ้ารอ บางวันที่ออกสำรวจก็มีเพ้อบ้าง
โทรเลข จาก พข บอกเป็นระยะๆว่ามาถึง ถึงไหนๆ
ตอนนี้ คงอยู่ที่ กระบี่แล้วสินะ ทูนหัวของผม

"นายช่างครับ " ลุงไข่เติบ นายพรานนำสำรวจป่าพูดขึ้น
"เกิดอะไรขึ้นหรือครับลุง" ผมถามขณะที่ชงข้าวแฟ่(กาแฟ)อยู่
"คือลุงก็ไม่รู้ว่าคนบางกอก กินข้าวแฟ่กันยังไงนะ
แต่เห็นนายช่างเติมเกลือไป ๘ ช้อนแล้ว ก็เลยสงสัย"ลุงไข่เติบพูดเนิบๆ
"ขอบใจมากลุง ผมลืมตัวไปหน่อย" ผมตอบอย่างเขินๆ

และแล้ว พข และ ท่านขุน ก็มาถึง ตรัง
พอว่าง ผมก็พาเที่ยวเมืองตรังทันที
"นี่เป็น ต้นไม้จากโลกใหม่ครับ ชาวบ้านเรียกยางเทศา
ทางราชการเรียก ยางพารา ต้นแรกปลูกที่ อ.กันตัง
เมื่อกรีดแล้วจะได้ยางยืดสีขาว ทิ้งไว้จะขึ้นรูปต่างๆได้
เคยมีคนพิเรนจับแล้วกลายเป็นถุงมือ เคยคิดเล่นๆ
ถ้าหมอ พยาบาลที่ศิริราช จะได้ใช้ถุงมือนี้
เพื่อป้องกันการติดเชื้อจากอหิวาห์ ที่ทำให้คนตายเป็นหมื่นๆคน ได้คงดีครับ"

ผมพูดจบ
พร้อม พข ที่คิดในใจว่า ไม่เจอกัน 4 เดือน มาเล่าเรื่องอะไรให้ฟังกัน
ดีนะ ที่วางรูปเราไว้หัวนอน ไม่งั้นละก็ น่าดู

"ส่วนนี้ก็ต้นไม้จากโลกใหม่อีกเช่นกัน เขาว่าดอกของมันมีสีม่วง
สวยมากครับ แต่ก็ยังไม่มีคนสยามคนไหน
เคยเห็นดอกมันจริงๆ ตอนนี้อายุมัน ยังคงน้อยอยู่ เลยยังไม่ออกดอก"
ผมพูด หลังขับรถผ่าน ก่อนออกไป อ.กันตัง

"พ่อก็ไม่ค่อยเข้าใจเรื่องพวกนี้หรอกนะ
พรุ่งนี้พาน้องไปเดินเที่ยวริมทะเลหน่อยไหม
พ่อก็ไปพบปะ เพื่อนเก่าๆในเมืองตรังสักหน่อย
พ่อกับ พข อยู่ที่นี้สัก 12-13 วัน
มีอะไรจะได้คุยกัน " ท่านขุนพูด

อ.กันตัง จ.ตรัง
กันตัง เป็นเมืองท่าสำคัญ ที่ติดต่อกับต่างประเทศ
หลังขับรถไปตามทางลูกรัง เป็นรถยกของการรถไฟ
ได้พูดกับ พข ให้เต็มความคิดถึง
ไม่ต้องผ่านโทรเลข

บ่อน้ำพุร้อนกันตัง แช่เท้าให้สบายๆ
แล้วเข้าสู่เมืองกันตัง บ้านบางส่วน
เป็นทรงชิโนโปรตุกีสเหมือนกัน
กินอาหารอร่อยๆในตลาดกับ พข
เป็นการควง พข อวดชาวบ้าน
แล้วไปสักการะ ศาลเจ้าแม่ทับทิมศาลเจ้าไหหลำ

ยามบ่าย หาดเจ้าไหม
ฝูงนกกวัก นกหัวโตขาดำ บินผ่านเป็นฝูงๆ
ขณะที่กำลังขอจับมือ พข เดินบนหาดทรายอยู่นั้น
ชาวบ้านงได้เอะอะกัน