Fanboi Channel

[BNK48 Fanfiction] #2

Last posted

Total of 566 posts

563 Nameless Fanboi Posted ID:IQ.rKLqUBd

อยากเดทกับ พข จังน๊า EP. 48 Type A บางกอก ๔๘

เรือนขุนวาริชธนกิจ บางกอกน้อย จ.ธนบุรี ปี ๒๔๔๘ (สมัย ร.๕)
"กลับมาให้ทัน อย่าให้ช้านักจะไม่ทันรถราง" ท่านขุนกล่าว
"ขอรับ กระผมจะพา น้อง พข มาส่ง โดยยังไม่ค่ำมืด" ผม

การเดินทางขากลับคือ มาขึ้นรถรางมาลงท่าช้าง ตรงท่าช้าง
โดยมีเรือของท่านขุนพ่อ พข เทียบท่ารออยู่ พา พข กลับบ้านได้
และสามารถมาส่ง พข โดยที่ยังมิทันตะวันตกดิน

และวันที่จะพา พข ไปเที่ยวก็มาถึง ผมแทบไม่อยากเชื่อเลยว่านี่จะเป็นความจริง
พข วันนี้ช่างงามนัก ชุดไทยประยุกต์ เข้ากันดีกับ ผ้าซิ่นจากไหม
พอผมได้สติดีแล้วก็ลงเรือของบริษัทของท่านว่าที่พ่อตาทันที
เรือขนาดเหมาะขนขันหมากเหมือนกันนะ ผมคิดในใจ

ก็มาต่อรถราง อาจจะด้วยมีดีกรีเรียนจบวิศวกรรมรถไฟจากปรัสเซียของผม
ทำให้บิดาของ พข มองผมอยู่ในสายตา

8 เดือนกว่า ในการมาบ้าน พข จนพา พข ออกนอกบ้านข้ามมาพระนคร
ก่อนนี้แค่พา พข มาตลาดใกล้ๆ โดยครั้งนั้น พข กับ ผม ได้ช่วยอุดหนุนผักของป้าเจียม
ป้าเจียม อดีตทาสที่ลูกชายแก คือ อ้ายจอม มาไถ่ถอนได้เมื่อปีก่อน

รถรางมาแล้ว จากท่าช้างไปวัดสุทัศน์ ไกลเอาเรื่อง
เมื่อถึงที่หมาย อ้ายจอม สารถีรถไฟ บอกว่าขอให้เที่ยวให้สนุกนะ อย่าเที่ยวเพลินเดี๋ยวตกรถ

วัดสุทัศน์ หน้าวัดมีเสาชิงช้า จ.พระนคร
เราไปไหว้พระ ปิดทอง ทำบุญ
ไปเล่นยิงปืนใส่ตุ๊กตา และความแม่นของผม ยิง 3 ครั้ง ตุ๊กตาล้ม 3 ทีเดียวเจียว
พข ชมหลังหอบตุ๊กตามาว่า "คุณโม่งเก่งจัง พข ก็ดูอยู่ ว่าไม่โดนสักครั้ง แต่ตุ๊กตาก็ล้มเองได้ "
ด้วยวิศวกรรมจากปรัสเซีย บวกกับ เจ้าของร้านที่รุ้จักกันและคุมกลไกอยู่ข้างหลัง
ปาฎิหาริย์ก็เกิดขึ้นได้นะจ๊ะ น้อง พข
สงสารก็แต่ คนเล่นหลังๆ ยิงให้ตายก็ยากที่จะล้มได้

เดินดูงาน ซื้อน้ำหอม น้ำปรุง รีบขนมนมเนยกลับไปฝากทางบ้าน พข
เวลาผ่านไปเร็วจังน๊า
แต่ พข ขอเข้าไปดู ร้านขายเครื่องประดับที่หน้าวัด
"ไข่มุก จาก บริติชฮ่องกง คะคุงหลู ราคาไม่ถึงตำลึง แค่ ๒ บาท เองค่ะ"
คงขาย เอ๊ย คนขายพูดเหมือนถูก
ก๋วยเตี๋ยว ชามละ ครึ่งสตางค์นะเว้ย ผมคิดในใจ
แต่ พข ก็ดีอยากได้เหลือเกิน

"๑ บาทได้ไหมครับ " ผมต่อราคาไป
"ไอ๊หย่า ต่อมาได้ไง เห็นแต่งตัวดี ใช้ของนอก
แต่ไม่มีปัญญาซื้อเครื่องประดับให้คนรัก" เจ๊คนขายบ่น
หลังจากนั้นก็ต่ออย่างยาวนาน จนเวลาผ่านไป

"อะก็ได้ ๑ บาท กับ อีก ๔๘ สตางค์" เจ๊ยอมแล้ว
ในที่สุดก็สำเร็จจนได้ หลังต่อมาทีละ ๑ อัฐ
แตว่าเวลารถรางหมดลงแล้ว
คงต้องหารถสามล้อไปส่งที่ท่าช้างละมั้ง

แต่ขณะนั้นเอง ท่ามกลางแสงจากหลอดไฟที่เริ่มสว่าง
รถรางได้ค่อยๆ เคลื่อนมา
"มาซะจะมืดแล้วนะนายช่าง ได้เที่ยวกับนางฟ้าแล้วลืมเวลาหรือครับ
กลับกันเถอะขอรับ เดี๋ยวท่านขุนจะเป็นห่วง"
อ้ายจอม พูดระหว่างที่ผมกับ พข หอบของขึ้นรถราง

ปล. แต่งเป็น 10ๆวัน กว่าจะได้ ยังมี type B อีกตอนนะ EP.48
หน้าวัดสุทัศน์ มีเสาชิงช้า
และตามโบราณถือเป็นศูนย์กลางจักรวาล จุดกำเนิดเหมือน ไม่มี บอค ก็ไม่มี พข
ภาพ พข ประกอบ EP.
http://gg.gg/v1iwk
http://gg.gg/v1ix6
http://gg.gg/v1ixg
http://gg.gg/v1ixp
เพลงประกอบ EP. https://www.youtube.com/watch?v=1GFytjig8AE
เพลงประกอบ EP. https://www.youtube.com/watch?v=iByxlVvWrww