Fanboi Channel

[BNK48 Fanfiction] #2

Last posted

Total of 566 posts

563 Nameless Fanboi Posted ID:IQ.rKLqUBd

อยากเดทกับ พข จังน๊า EP. 48 Type A บางกอก ๔๘

เรือนขุนวาริชธนกิจ บางกอกน้อย จ.ธนบุรี ปี ๒๔๔๘ (สมัย ร.๕)
"กลับมาให้ทัน อย่าให้ช้านักจะไม่ทันรถราง" ท่านขุนกล่าว
"ขอรับ กระผมจะพา น้อง พข มาส่ง โดยยังไม่ค่ำมืด" ผม

การเดินทางขากลับคือ มาขึ้นรถรางมาลงท่าช้าง ตรงท่าช้าง
โดยมีเรือของท่านขุนพ่อ พข เทียบท่ารออยู่ พา พข กลับบ้านได้
และสามารถมาส่ง พข โดยที่ยังมิทันตะวันตกดิน

และวันที่จะพา พข ไปเที่ยวก็มาถึง ผมแทบไม่อยากเชื่อเลยว่านี่จะเป็นความจริง
พข วันนี้ช่างงามนัก ชุดไทยประยุกต์ เข้ากันดีกับ ผ้าซิ่นจากไหม
พอผมได้สติดีแล้วก็ลงเรือของบริษัทของท่านว่าที่พ่อตาทันที
เรือขนาดเหมาะขนขันหมากเหมือนกันนะ ผมคิดในใจ

ก็มาต่อรถราง อาจจะด้วยมีดีกรีเรียนจบวิศวกรรมรถไฟจากปรัสเซียของผม
ทำให้บิดาของ พข มองผมอยู่ในสายตา

8 เดือนกว่า ในการมาบ้าน พข จนพา พข ออกนอกบ้านข้ามมาพระนคร
ก่อนนี้แค่พา พข มาตลาดใกล้ๆ โดยครั้งนั้น พข กับ ผม ได้ช่วยอุดหนุนผักของป้าเจียม
ป้าเจียม อดีตทาสที่ลูกชายแก คือ อ้ายจอม มาไถ่ถอนได้เมื่อปีก่อน

รถรางมาแล้ว จากท่าช้างไปวัดสุทัศน์ ไกลเอาเรื่อง
เมื่อถึงที่หมาย อ้ายจอม สารถีรถไฟ บอกว่าขอให้เที่ยวให้สนุกนะ อย่าเที่ยวเพลินเดี๋ยวตกรถ

วัดสุทัศน์ หน้าวัดมีเสาชิงช้า จ.พระนคร
เราไปไหว้พระ ปิดทอง ทำบุญ
ไปเล่นยิงปืนใส่ตุ๊กตา และความแม่นของผม ยิง 3 ครั้ง ตุ๊กตาล้ม 3 ทีเดียวเจียว
พข ชมหลังหอบตุ๊กตามาว่า "คุณโม่งเก่งจัง พข ก็ดูอยู่ ว่าไม่โดนสักครั้ง แต่ตุ๊กตาก็ล้มเองได้ "
ด้วยวิศวกรรมจากปรัสเซีย บวกกับ เจ้าของร้านที่รุ้จักกันและคุมกลไกอยู่ข้างหลัง
ปาฎิหาริย์ก็เกิดขึ้นได้นะจ๊ะ น้อง พข
สงสารก็แต่ คนเล่นหลังๆ ยิงให้ตายก็ยากที่จะล้มได้

เดินดูงาน ซื้อน้ำหอม น้ำปรุง รีบขนมนมเนยกลับไปฝากทางบ้าน พข
เวลาผ่านไปเร็วจังน๊า
แต่ พข ขอเข้าไปดู ร้านขายเครื่องประดับที่หน้าวัด
"ไข่มุก จาก บริติชฮ่องกง คะคุงหลู ราคาไม่ถึงตำลึง แค่ ๒ บาท เองค่ะ"
คงขาย เอ๊ย คนขายพูดเหมือนถูก
ก๋วยเตี๋ยว ชามละ ครึ่งสตางค์นะเว้ย ผมคิดในใจ
แต่ พข ก็ดีอยากได้เหลือเกิน

"๑ บาทได้ไหมครับ " ผมต่อราคาไป
"ไอ๊หย่า ต่อมาได้ไง เห็นแต่งตัวดี ใช้ของนอก
แต่ไม่มีปัญญาซื้อเครื่องประดับให้คนรัก" เจ๊คนขายบ่น
หลังจากนั้นก็ต่ออย่างยาวนาน จนเวลาผ่านไป

"อะก็ได้ ๑ บาท กับ อีก ๔๘ สตางค์" เจ๊ยอมแล้ว
ในที่สุดก็สำเร็จจนได้ หลังต่อมาทีละ ๑ อัฐ
แตว่าเวลารถรางหมดลงแล้ว
คงต้องหารถสามล้อไปส่งที่ท่าช้างละมั้ง

แต่ขณะนั้นเอง ท่ามกลางแสงจากหลอดไฟที่เริ่มสว่าง
รถรางได้ค่อยๆ เคลื่อนมา
"มาซะจะมืดแล้วนะนายช่าง ได้เที่ยวกับนางฟ้าแล้วลืมเวลาหรือครับ
กลับกันเถอะขอรับ เดี๋ยวท่านขุนจะเป็นห่วง"
อ้ายจอม พูดระหว่างที่ผมกับ พข หอบของขึ้นรถราง

ปล. แต่งเป็น 10ๆวัน กว่าจะได้ ยังมี type B อีกตอนนะ EP.48
หน้าวัดสุทัศน์ มีเสาชิงช้า
และตามโบราณถือเป็นศูนย์กลางจักรวาล จุดกำเนิดเหมือน ไม่มี บอค ก็ไม่มี พข
ภาพ พข ประกอบ EP.
http://gg.gg/v1iwk
http://gg.gg/v1ix6
http://gg.gg/v1ixg
http://gg.gg/v1ixp
เพลงประกอบ EP. https://www.youtube.com/watch?v=1GFytjig8AE
เพลงประกอบ EP. https://www.youtube.com/watch?v=iByxlVvWrww

564 Nameless Fanboi Posted ID:kh4UkRed13

อยากเดทกับ พข จังน๊า EP. 48 Type A บางกอก ๔๘ ตอน ๒

ณ ชานชาลา สถานีรถไฟ บางกอกน้อย จ.ธนบุรี ( ปี ๒๔๔๘ )
พข และ ท่านขุนได้มาส่ง ผม เพื่อเดินทางไปสำรวจการทางรถไฟที่ภาคใต้
ช่วง จ.นครศรีธรรมราช มา จ. ตรัง
จนได้สัญญาณเตือนในการเดินทาง
รถไฟค่อยๆเคลื่อนไป ส่วนใจผมก็ค่อยๆใจบางลงจน ภาพ พข หายไป

"กลับมาจาก เขาแถว ลำปางลำพูนก็ไปอีกแล้ว" พข พูด
"งานสร้างทางรถไฟกำลังเร่ง ขนาดเร่งยังสุดทางได้แค่เพชรบุรีเองลูกเอ๊ย
ตั้งแต่ปี 2446 อังกฤษกวนตลอด พ่อว่าในไม่ช้า
เราอาจต้องยกดินแดนทางใต้บางส่วน เพื่อให้อังกฤษหยุดแทรกแซงสักที"
ท่านขุนพูดอย่างเคร่งเครียด

4 เดือนต่อมา เรือนที่พัก จ.ตรัง
ภาพ พข ที่ถ่ายไว้ตอนเที่ยวงานวัดสุทัศน์ อยู่บนหัวนอน
30 นาที กว่าที่ต้องนั่งนิ่งให้ช่างกล้องถ่ายภาพ
และ ผมอาบน้ำ แต่งตัวแล้วเดินทางออกไป

ไปรณีย์โทรเลข จ. ตรัง
"นายช่างวันนี้ จะมาส่งโทรเลขไปบางกอกหรือครับวันนี้" นายไปรษณีย์ถามด้วยรอยยิ้ม
"ครับ" ผมตอบ
"วันนี้ ผมว่านายช่างคงไม่ส่งต้องส่งคำว่า I miss you so much
หรือ I 'm fine + How r u แล้วละครับ"นายไปรษณีย์พูด
"เกิดอะไรขึ้นครับ จะยุบไปรณีย์หรือไรกัน" ผมถามอย่างสงสัย
"ยังครับยัง นายช่างรับโทรเลขจากบางกอกก่อนดีกว่า"นายไปรษณีย์พูด

โทรเลขจาก ท่านขุน มีใจความว่า
ท่านกำลังเดินทางมาจ.ตรัง พร้อมกับ พข คาดว่าจะมาถึงอีก 7-8 วัน
"แหม ยิ้มเชียวนะครับ เสียดายจังวันนี้ ไปรษณีย์ขาดรายได้"นายไปรษณีย์แซว

แค้มป์กลางป่า แถบอำเภอเขาขาว (อ.ห้วยยอด) จ.ตรัง
หลังจากวันนั้น ผมก็นับวันเฝ้ารอ บางวันที่ออกสำรวจก็มีเพ้อบ้าง
โทรเลข จาก พข บอกเป็นระยะๆว่ามาถึง ถึงไหนๆ
ตอนนี้ คงอยู่ที่ กระบี่แล้วสินะ ทูนหัวของผม

"นายช่างครับ " ลุงไข่เติบ นายพรานนำสำรวจป่าพูดขึ้น
"เกิดอะไรขึ้นหรือครับลุง" ผมถามขณะที่ชงข้าวแฟ่(กาแฟ)อยู่
"คือลุงก็ไม่รู้ว่าคนบางกอก กินข้าวแฟ่กันยังไงนะ
แต่เห็นนายช่างเติมเกลือไป ๘ ช้อนแล้ว ก็เลยสงสัย"ลุงไข่เติบพูดเนิบๆ
"ขอบใจมากลุง ผมลืมตัวไปหน่อย" ผมตอบอย่างเขินๆ

และแล้ว พข และ ท่านขุน ก็มาถึง ตรัง
พอว่าง ผมก็พาเที่ยวเมืองตรังทันที
"นี่เป็น ต้นไม้จากโลกใหม่ครับ ชาวบ้านเรียกยางเทศา
ทางราชการเรียก ยางพารา ต้นแรกปลูกที่ อ.กันตัง
เมื่อกรีดแล้วจะได้ยางยืดสีขาว ทิ้งไว้จะขึ้นรูปต่างๆได้
เคยมีคนพิเรนจับแล้วกลายเป็นถุงมือ เคยคิดเล่นๆ
ถ้าหมอ พยาบาลที่ศิริราช จะได้ใช้ถุงมือนี้
เพื่อป้องกันการติดเชื้อจากอหิวาห์ ที่ทำให้คนตายเป็นหมื่นๆคน ได้คงดีครับ"

ผมพูดจบ
พร้อม พข ที่คิดในใจว่า ไม่เจอกัน 4 เดือน มาเล่าเรื่องอะไรให้ฟังกัน
ดีนะ ที่วางรูปเราไว้หัวนอน ไม่งั้นละก็ น่าดู

"ส่วนนี้ก็ต้นไม้จากโลกใหม่อีกเช่นกัน เขาว่าดอกของมันมีสีม่วง
สวยมากครับ แต่ก็ยังไม่มีคนสยามคนไหน
เคยเห็นดอกมันจริงๆ ตอนนี้อายุมัน ยังคงน้อยอยู่ เลยยังไม่ออกดอก"
ผมพูด หลังขับรถผ่าน ก่อนออกไป อ.กันตัง

"พ่อก็ไม่ค่อยเข้าใจเรื่องพวกนี้หรอกนะ
พรุ่งนี้พาน้องไปเดินเที่ยวริมทะเลหน่อยไหม
พ่อก็ไปพบปะ เพื่อนเก่าๆในเมืองตรังสักหน่อย
พ่อกับ พข อยู่ที่นี้สัก 12-13 วัน
มีอะไรจะได้คุยกัน " ท่านขุนพูด

อ.กันตัง จ.ตรัง
กันตัง เป็นเมืองท่าสำคัญ ที่ติดต่อกับต่างประเทศ
หลังขับรถไปตามทางลูกรัง เป็นรถยกของการรถไฟ
ได้พูดกับ พข ให้เต็มความคิดถึง
ไม่ต้องผ่านโทรเลข

บ่อน้ำพุร้อนกันตัง แช่เท้าให้สบายๆ
แล้วเข้าสู่เมืองกันตัง บ้านบางส่วน
เป็นทรงชิโนโปรตุกีสเหมือนกัน
กินอาหารอร่อยๆในตลาดกับ พข
เป็นการควง พข อวดชาวบ้าน
แล้วไปสักการะ ศาลเจ้าแม่ทับทิมศาลเจ้าไหหลำ

ยามบ่าย หาดเจ้าไหม
ฝูงนกกวัก นกหัวโตขาดำ บินผ่านเป็นฝูงๆ
ขณะที่กำลังขอจับมือ พข เดินบนหาดทรายอยู่นั้น
ชาวบ้านงได้เอะอะกัน

565 Nameless Fanboi Posted ID:kh4UkRed13

มีลูกพะยูนอยู่ใกล้ชายฝั่งเกิดไป
"ทำไงละ พี่โม่ง" พข พูดอย่างเวดนา
หลังเห็นลูกพะยูนใกล้ๆ มันกำลังมีน้ำตาไหลออกมา

หลังจากผมคิดได้ ก็ของแรงชาวบ้าน เอาแผ่นไม้มารอง
ให้รถยกลงไปใกล้ๆตัวลูกพะยูน
ให้ชาวบ้านเอาเชือกคล้องตัวพะยูน
ส่วนผมจะบังคับ ตัวยกให้หมุน
และยกลูกพะยูนลงทะเลส่วนที่ลึกขึ้น

แล้วความพยายามก็สำเร็จ
ลูกพะยูน ได้ว่ายออกสู่ทะเลจนได้
ชาวบ้านเอาน้ำตาพะยูนมาให้ผมด้วย
แต่ผมไม่รับ เนื่องจากผมสงสารพะยูน
และ พข จะมองผมว่าไม่ดีหรือเปล่า
แล้วผมกับขับรถพา พข กลับตรังก่อนมืดค่ำ

ก็พา พข และคุณพ่อเที่ยว จนวันสุดท้าย ที่ พข จะกลับบางกอก
ผมคิดว่า ถ้าอยู่นานกว่านี้ก็คงดีนะ
ผมได้ขับรถพา พข ผ่านถนนที่มีต้นไม้นั้นอยู่
ไม่น่าเชื่อเลย ดอกไม้สีม่วงบานเต็มต้น
เป็นการบานของดอกไม้ชนิดนี้ครั้งแรกในสยามประเทศ

"สวยมากเลย พข เพิ่งเคยเห็นอะไรแบบนี้" พข พูดอย่างตะลึง
เมื่อลมพัดมา กลีบดอก ก็ปลิวอย่างสวยงาม
มีกลิ่มหอม ยามอยู่ใกล้ๆ
"พข แต่งงานกับผมนะ" ผมพูดอย่างลืมตัว

พข ไม่พูดอะไร ก่อนจะหันกลับมาพูด ท่ามกลาง ต้นไม้สีม่วงว่า
"กล้าขอกับพ่อ พข ไหมละ"

ภาพ พข http://gg.gg/v4usa http://gg.gg/v4ush
เพลงประกอบ EP. https://www.youtube.com/watch?v=A_-9Css5bOo
เพลงประกอบ EP. https://www.youtube.com/watch?v=hnZ7o9ZpLnA
หาดเจ้าไหม https://www.youtube.com/watch?v=6-4-AEEKHrs

จังหวัดที่ 38 จ.ตรัง เคลียร์
เขียนยากมาก เสียดายสถานีรถไฟกันตังมาก เสร็จปี 2456
โทรเลข มาใช้คำไทยได้ ตอนปี 2496
22 ม.ค 2486 ประกาศใช้ ‘สวัสดี’ เป็นคำทักทาย
โลกใหม่ คือ ทวีปอเมริกา
ดอกไม้ที่ว่า คือ ดอกศรีตรัง

566 Nameless Fanboi Posted ID:nfUmqbAF2h

>>>/girlg/13273/578