Fanboi Channel

นิยายจากโม่งโดยโม่งเพื่อโม่ง

Last posted

Total of 713 posts

684 Nameless Fanboi Posted ID:C3+Ayse0Xo

ขอโทดที่ไม่ได้แต่งนิยานต่อนะครับน้องๆ พี่ติดภารกิจตามล่าผู้นำอิรัก

685 Nameless Fanboi Posted ID:3AO28mzk4d

>>318 เป็น NC ที่ยังไม่สุดจัด มึงลืมการเขียน ตั่บๆๆๆๆ แบบไม้ยมกเหลือใช้กับใส่อ๊าาาาๆๆๆ แบบไม่เปลือสระอาได้อย่างไร จับมันไปโบยหลังเสียบัดเดี๋ยวนี้

686 Nameless Fanboi Posted ID:tNg1O6OgVZ

จิดาภาสะดุ้งตื่นจากฝันด้วยอาการหวาดผวา เสียงของบรรพตผู้เป็นสามียังคงก้องอยู่ในหูไม่ว่าตอนหลับหรือตอนตื่น ถ้อยคำก่นด่าถึงความไม่เอาไหนที่เขาย้ำบอกนั้นคอยหลอกหลอนเธออยู่เสมอ เขาไม่ต้องการเธอ...เพราะเธอไร้ค่า นั่นก็สาสมแล้วกับที่เขาจากเธอไปหาผู้หญิงคนใหม่ ที่สวยกว่า เก่งกว่า...

หญิงสาวสูดลมหายใจลึกเข้าปอด พยายามหวนนึกถึงความเป็นจริงในปัจจุบัน ตอนนี้เธอเป็นคนใหม่แล้ว ไม่ใช่จิดาภาคนไม่เอาไหนที่ไม่รู้จักแต่งเนื้อแต่งตัว ไม่ใช่จิดาภาที่เพียงเห็นก็ชวนสังเวชด้วยความหดหู่...ตอนนี้เธอกลายเป็นสาวสวยเก๋ ใบหน้าสดใสด้วยรอยยิ้ม ลบเลือนภาพเธอคนเก่าออกไปจนหมดสิ้น

จิดาภาเหลือบมองขวดโหลแก้วบนชั้นวางของตรงข้ามกับเตียง ทุกครั้งที่เรื่องราวในอดีตหลอกหลอนเธอจะจ้องมองมันเพื่อเรียกกำลังใจกลับคืนมา เพียงไม่นานรอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าอีกครั้ง

ไม่มีคำด่าทอจากบรรพต...ผู้กลายเป็นอดีตสามีของเธออีกต่อไปแล้ว

เขาไม่สามารถเอื้อนเอ่ยวาจาทำร้ายเธอได้อีกต่อไป...

ใช่...

เพราะเธอเป็นคนตัดศีรษะของเขาแล้วยัดใส่โหลแก้วนั้นด้วยมือของตนเอง!

687 Nameless Fanboi Posted ID:A8N8FgSUL2

ฟีบี้เป็นหงส์ตัวหนึ่งที่อยากจะเป็นฟีนิกซ์ แต่หาเพลิงอมตะไม่ได้...ก็เลยลองเพลิงนรกดูก่อน เพราะไหนๆ ก็เป็นเพลิงศักดิ์สิทธิ์เหมือนกัน เลยคิดว่าน่าจะใช้แทนกันได้อยู่

ดั้นด้นตั้งไกลไปจนถึงนรก ฟีบี้กระโจนเข้าไปในกองเพลิงโดยไม่รอช้า แต่ด้วยความร้อนแทบบ้าที่เหมือนจะแผดเผาไปจนถึงจิตวิญญาณทำให้ความอดทนขาดสะบั้น ฟีบี้ต้องกระโจนออกมาดิ้นทุรนทุรายอยู่กับพื้น

ก่อนที่จะมอดไหม้กลายเป็นไก่เชสเตอร์กริลล์ก็มีน้ำสาดซ่าลงมาช่วยชีวิตเอาไว้

“อ๋า! ยังไม่สุกพร้อมกินอีกเหรอ??”

“ยังไม่ตายว้อย!!” ฟีบี้ตะโกนกลับ

"อืมๆ นึกว่าจะไม่รอดแล้ว กำลังดูน่ากินเลย” อีกฝ่ายทำเสียงแจ๊บๆ กลับมาเหมือนว่าจะหิวจริง “มาทำอะไรที่นี่เหรอ หรืออยากฆ่าตัวตายแบบคูลๆ ด้วยไฟนรก”

ฟีบี้ที่ขนไหม้ไปครึ่งตัวได้ฟังมากเข้าก็รู้สึกอยากเหนี่ยวอีกฝ่ายขึ้นมาในข้อหากวนตีนเกินเหตุ พอหันกลับไปมองก็ต้องตกใจ..

เพนกวิน!

แถมยังถืออมยิ้มอยู่ด้วย!

ฟีบี้ชะงักมองเพนกวินตัวสีขาวที่ยังไม่โตเต็มวัยด้วยสายตายากจะบรรยาย หงส์โผล่มาในนรกก็แปลกอยู่แล้ว แต่เพนกวิน! เพนกวินโผล่มาในนรกได้ยังไง? มันควรจะเดินเตาะแตะอยู่ขั้วโลกไม่ใช่เหรอ

“แผล็บๆ” เพนกวินเลียอมยิ้มในมือ ดวงตากลมใสมองฟีบี้ตาแป๋วเหมือนรู้ว่าอีกฝ่ายกำลังคิดอะไรอยู่ “ทดลองมาอยู่ในนรกอะ เผื่อวันไหนโลกร้อนน้ำแข็งละลายหมดจะได้ปรับตัวได้”

“อ๋อออ” พอฟีบี้รู้เหตุผลแล้วก็ค่อยสบายใจขึ้นหน่อย ช่างเป็นเพนกวินที่มองการณ์ไกลดีจริงๆ ตัวเขาเองยังไม่ทันได้คิดเลยว่าถ้าสภาพอากาศเปลี่ยนจนที่อยู่อาศัยถูกทำลายแล้วจะทำยังไงต่อไป...

ไม่ใช่แล้วว้อยยยย

เพนกวินบ้าอะไรมาทดลองอยู่ในนรกวะ ผิดจุดไปหมดแล้ว!!!

“มันไม่ร้อนเกินไปหรือไง” ขนาดเขายังเกือบสุก เพนกวินนี่ไม่ต้องพูดถึง

“ฮาดี้ก็ว่างั้นเลยให้เสื้อบุชนวนกันความร้อนมา” เพนกวินกระพือเสื้อให้ดูเบาๆ ก่อนจะบุ้ยใบ้ไปอีกทาง “แล้วก็มีวังน้ำแข็งอยู่ตรงโน้นน ฮาดี้ทำให้”

ถ้าถึงขั้นมีวังน้ำแข็งในนรกแล้วมันจะย้ายมาอยู่นี่หาพระแสงอะไรวะ??

“แล้วสรุปมาทำอะไรที่นี่ง่ะ”

ฟีบี้อ้ำอึ้ง เริ่มอับอายขึ้นมาบ้าง แต่พอเห็นดวงตาใสของเด็กน้อยที่รอฟังอย่างตั้งใจก็ยอมเล่าออกมา “มาตามหาเพลิงนรกเผื่อจะได้เป็นนกฟีนิกซ์น่ะ”

เพนกวินมองด้วยสายตาเห็นใจ

“โตแล้วยังจูนิเบียวอยู่อีกเหรอ”

ไม่เบียวว้อยยยย

ฟีบี้โดนทำร้ายจิตใจขั้นสุดจนน้ำตาตกใน อย่าให้เผลอนะไอ้กวินสารเวร พ่อจะสกายคิกเตะลงไฟนรกให้กลายเป็นกวินย่างเลยคอยดู

688 Nameless Fanboi Posted ID:OcEykvCOFk

>>686 คุณตำหนวดมาจับมันไปทีคร่าาาา

689 Nameless Fanboi Posted ID:uEDq9eWSUz

>>688 ตำหนวดก็โดนเชือดไปแล้ว

690 Nameless Fanboi Posted ID:/ZYh6KLEoW

เธอไม่สวยหรอก ไม่สวยเลยสักนิด

ขอโทษ ผมโกหก เธอสวย

ไม่ เธอไม่สวย ไม่ เธอสวย อาจไม่สวยสำหรับคนอื่น แต่อย่างน้อยก็สวยสำหรับผม

ผมยาวสลวย ใบหน้ารูปไข่ ดวงตาขี้เล่น

แต่เธอหัวเถิก ดั้งแหมบ แล้วก็ฟันเหยินนะ

ไม่ใช่ฟันเหยิน ฟันกระต่ายต่างหาก บ้าเอ๊ย ผมชอบฟันกระต่าย เธอไม่น่าไปดัดฟันเลย

แต่เธอก็ยังสวย สวยมากแล้วสำหรับผม ผมอยากให้เธอเป็นของผมตลอดไป

แต่คงเป็นไปไม่ได้แล้ว ก็เราเพิ่งเลิกกันไปนี่นา

ไม่ ไม่ได้เลิก เราไม่เคยคบกัน ก็เป็นแค่คนคุย ไม่มีสถานะ จะคุยมากี่เดือนกี่ปีก็ไม่มีสถานะ

เธอกลับไปคบกับแฟนเก่าของเธอ คนที่เธอเป็นฝ่ายบอกเลิกเขาเองเพราะเธอเบื่อนั่นแหละ

ใช่แล้ว เธอเป็นคนขี้เบื่อ ตอนนี้เธอก็คงเบื่อผมแล้วเหมือนกัน

ต้องใช่แน่ๆ

แล้วเธอจะเบื่อเขาอีกรอบไหมนะ ถ้าเบื่อแล้ว เธอจะกลับมาหาผมอีกครั้งรึเปล่า

พูดเป็นเล่นน่า เกิดเป็นคนก็ต้องมีศักดิ์ศรีสิ ต่อให้เธอกลับมาจริง ผมก็คงได้แต่ยิ้มเยาะใส่ ไม่มีทางกลับไปเป็นเหมือนเดิมหรอก

ตอนนี้เธอจะเ ย็ดกับแฟนอยู่รึเปล่านะ

หลับตาลงก็เห็นแต่ภาพนั้น

ไม่ได้เ ย็ดกันมาเป็นปี พวกเขาจะเริ่มจากที่ไหนนะ

จะเล่นกันบนเตียง ในห้องน้ำ หน้ากระจก หรืออัดอั้นมานาน พอปิดประตูห้องลงได้ก็จัดการกันบนพื้นตรงนั้นเลย

ไม่อยากหลับตาเลย เอาภาพพวกนั้นออกจากหัวไม่ได้

ช่วยผมด้วย

แต่เธอสวยเหลือเกิน ผมชอบตาของเธอ ผมบอกรึยังว่าตาของเธอดูขี้เล่นมาก

ตอนนี้ดวงตาคู่นั้นจะเป็นยังไงบ้างนะ

จะมองใครอยู่

ไม่ใช่ผมแน่ๆ

อาจเป็นแฟนของเธอ หรือไม่ก็เงาของเธอที่สะท้อนอยู่ในกระจก

ฟันกระต่าย

ติดเหล็กดัดฟันแล้ว จะอมคว ยก็ต้องระวังหน่อยนะ

ช่วยผมด้วย

ผมจะขาดใจตายอยู่แล้ว

691 Nameless Fanboi Posted ID:usicIJRQEQ

ผมคิดเธอแทบคลั่ง

จะคลั่งใจตายอยู่แล้ว

เธอจะคิดถึงผมบ้างไหมนะ

สักแวบหนึ่งก็ยังดี

มันต้องมีสักแวบล่ะ เวลาที่เธอไปเห็นอะไรที่เราเคยมีความทรงจำร่วมกัน

จะมีไหมนะ

หรือเธอลืมไปแล้ว

ผมอ่านข้อความเก่าๆ ซ้ำไปซ้ำมา

ไม่กล้าทักเธอไปหรอก

พอแล้ว ควรพอได้แล้ว

เกลียดตัวเองเหมือนกัน เมื่อไหร่จะก้าวต่อไปได้สักที

จะคลั่งใจตายอยู่แล้ว

อยากได้ยินเสียงของเธอ

ผมควรโทรไปไหมนะ

ไม่ต้องพูดอะไรสักคำ หาโทรศัพท์สาธารณะแล้วกดเบอร์ไป

รอให้ได้ยินเสียงเธอรับสาย แล้วรีบวาง

ฟังดูโรคจิตจัง

ตอนนี้ยังมีโทรศัพท์สาธารณะให้ใช้อยู่ไหมนะ

จะคลั่งใจตายอยู่แล้ว

692 Nameless Fanboi Posted ID:IsRPReZasd

ขำตรง "ติดเหล็กดัดฟันแล้ว จะอมควยก็ระวังๆ หน่อย" จังไรได้โล่จริงๆ

693 Nameless Fanboi Posted ID:CUSWnWIRf5

คิดถึง​เธออีกแล้ว

ตื่นเช้ามาไม่มีใครให้ทักไปราตรีสวัสดิ์​ ก็รู้สึกโหวงๆ ในใจอยู่นะ

เธอจะทักอรุณสวัสดิ์​ผู้ชายคนอื่นรึเปล่า

หรือจะถูกแฟนปลุกขึ้นมาเ ย็ดก่อนไปทำงาน

ปวดใจจัง

ผมจะทำยังไงดี หยุดคิดถึงเรื่องพวกนี้ไม่ได้เลย

ต้องขยับแล้ว

แต่มันเสียศักดิ์ศรี​นี่นา จะให้เป็นฝ่ายทักไปก่อนเหรอ

ต้องมีสักวันที่เธอจะผิดหวังจากแฟนเก่า แล้วกลับมาหาผมสิ

คนที่เคยเลิกกันไปแล้วครั้งหนึ่ง มันจะกลับมาคบกันใหม่ได้นานแค่ไหนเชียว

พูดเหมือนพวกขี้แพ้เลย อายตัวเองจัง

ผมอยากทักเธอไปมากๆ แต่ก็รู้ว่าคงเปล่าประโยชน์​

เธอไม่กลับมาหรอก อย่างน้อยก็ไม่ใช่เร็วๆนี้

แต่ถ้าจะให้ผมอดทนอยู่เฉยๆ แบบนี้ ผมคงคลั่งใจตายก่อน

ต้องขยับแล้ว

อย่างน้อยก็ขยับมือชั กว่ าว ใส่รูปของเธอก็แล้วกัน

ตอนนี้เธอจะเ ย็ดกับแฟนอยู่รึเปล่านะ

ปวดใจจัง

694 Nameless Fanboi Posted ID:oinbndC2iJ

เรื่อง แผนที่..อ่าส์
ที่มา https://www.dek-d.com/board/view/3969838/
จขกท - ขอชื่อกวนๆ ex. ฟอสซิ่ลสยิวกิ้ว รับรุกบุกทลวง ควงสวาทบานบุรี คือบั่บอ่อยเหยื่อให้ตกหลุมรักอ่ะ
W - แน่ใจเหรอว่าจะเอา
ขอ - ลองได้ค่ะ
ขอ - 'โทษ จังไรน้า
W - 555 พูดจริงป่ะ
W - ชื่อหยาบไปไม่เหมาะ ต้องโรแมนติกมีคลาสสิคะ
ขอ - เน้นๆ แรงอีกค่ะ
W - 555 สายSสินะ แต่นี่ทุ่งลาเวนเดอร์นะจ๊ะ เงินจงไหลกอง ทองจงไหลมา
ขอ - สักที
W - อะไรนะคะ?
ขอ - yes ค่ะ
W - ดวงใจใคร่รัก เรื่องย่อ อุ้มลูกน้อยกลอยตา เสาะตามหาแก้วตาของพี่..
ขอ - สาธุ99
F - ไม่สมเป็นเธอเลยนะ
W - อย่า-ชัก-ใบ-เรือ!!
F - เธอน่ะ หัวโบราณเกิ๊น
W - ก๊อยมาก็ก๊อยกลับดิ ดูดิ๊.. เจือกไม่เข้าเรื่อง
F - อ่ะฮึ่ม! ยะ-อย่า.. ผมเมา
W - ยัง ยังอีก
F - เค ผมผิดเอง
W - จะเสียบต้องใส่หมวกนะ!!!
F - ป่ะ ไปกัน
W - ปิดไฟนอนได้แล้ว
F - ครับ แต่ยังไม่ง่วงอ่าส์..
W - ไว้พระก่อนนอนนะ
F - บาก่ะ น่าา..
W - ด้ายยย จะไม่นอนใช่มะ จะเอาช่ะ คุณS ตัวพ่อ
W - นอนล้าว ม๊วฟ!!
F - คนเก่ง
W - อุ๊ย ฮุฮุ //ปิดหน้าเขิน

695 Nameless Fanboi Posted ID:SyHlrQV1dD

>>694 มึงก็มีความพยายามดีนะ กูเข้าไปเห็น 27 คอมเม้นท์ตอบกลับ กูก็กดออกแล้ว

696 Nameless Fanboi Posted ID:wxkkPT50V6

>>694 ยาวเหี้ยๆ นิยายย่อเหรอวะ

697 Nameless Fanboi Posted ID:Gvose./Kt7

>>696 ช่าย อยากอ่านฉบับเต็มก็กดลิงค์เด็กดวกโลด

698 Nameless Fanboi Posted ID:5Ix.5fQKEo

กูมั่นใจว่าไอ้ F เล่นโม่งว่ะ

699 Nameless Fanboi Posted ID:Gvose./Kt7

>>698 ไปเอาความมั่นใจผิดๆ แบบนั้นมาจากไหน

700 Nameless Fanboi Posted ID:apCa1UjbXY

ผมตื่นขึ้นมาตั้งแต่เช้ามืด

สะดุ้งตื่น

คิดถึง​เธออีกแล้ว

ในหัวก็มีแต่คำถามว่า เมื่อคืนเธอโดนไปกี่น้ำ

ถ้านับที่ผมชั กว่ าวใส่รูปไปด้วยก็บวกไปอีกสามน้ำล่ะ

ปวดใจจริงๆ เอาความคิดพวกนี้ออกจากหัวไม่ได้เลย

ทำไมกันนะ ทั้งๆ ที่ผมไม่มีสิทธิแท้ๆ

คนเขารักกันชอบกัน จะเ ย็ดกันกี่ท่ากี่น้ำก็เป็นความสุขของเขา

ไม่เกี่ยวอะไรกับผมเลย

ตอนเธอเ ย็ดกับเขาเธอจะนึกถึงผมบ้างไหมนะ

คงไม่หรอก ผมจำได้ว่าเธอเคยบอกว่าแฟนของเธอเ ย็ดเก่ง

พอโดนค วยเข้าไปทีหนึ่ง เธอก็คงลืมหน้าผมไปแล้วล่ะ

เฮ้อ ปวดใจจัง

ลบภาพเธอออกจากหัวไม่ได้เลย

ช่วยผมด้วย

ทำไมถึงไม่มีใครช่วยผมได้เลย

คงต้องช่ว ย ตั ว เอ ง อีกแล้วสิเรา

701 Nameless Fanboi Posted ID:1.YVgVkkKA

เมื่อคืนผมฝั นเปี ย ก

แต่ไม่ได้ฝันถึงเธอนะ ถือว่าพัฒนาไปในทางที่ดีแล้วใช่ไหม

ใกล้จะตัดใจได้แล้วสินะ

ดีใจจัง

แต่ตอนนี้กลับมาคิดถึง​เธออีกแล้ว

จะทำยังไงดี

จะทักไลน์ไปดีไหมนะ

หรือจะกดฟอลไอจี

อย่างหลังนี่ไม่ดีแน่ ถ้าเธอไม่ยอมรับฟอล ผมคงจะจิตตกไปกว่าเดิม

หรือรับฟอล แล้วได้เธอรูปเธอกับแฟน ผมก็คงจะคลั่งใจตาย

ทำยังไงดีๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

พอนึกถึงภาพที่เธอกำลังโทรคุยกับแฟนเก่าจนหลับคาสายแล้วปวดใจจัง

หรือนึกภาพตอนที่เธอโดนเ ย็ด ค าชุ ด นิสิต ก็ทำใจไม่ได้

ฟันกระต่าย

ขูดหนังค วย

เบาๆ

เสี ย ว แทนเลย

เ งี่ย น อีกแล้ว

จะคลั่งใจตายอยู่แล้ว

ผมควรทำยังไงดี

702 Nameless Fanboi Posted ID:.DKpHXYPbv

ผมทักเขาไปแล้วๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

703 Nameless Fanboi Posted ID:fvnd0d1+ce

ในป่าใหญ่อันแสนไกลโพ้นแห่งหนึ่ง ยังมีสัตว์ป่าสองสหายที่เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่ยังเล็ก นั่นคือนกและเสือ แม้เป็นมิตรภาพต่างสายพันธ์แต่ทั้งสองก็รักใคร่กันมาก ทุกเช้าเย็นนกจะร้องเพลงให้สหายฟัง ด้วยเสียงอันไพเราะเสนาะจับใจ ชาวบ้านที่เข้ามาหาของป่าต่างก็หลงใหลในเสียงนั้น แต่พวกเขาไม่เคยเห็น ไม่เคยรู้จักนกชนิดนี้มาก่อน จึงตั้งสมญานามให้ว่า "โพระดก มันร้อง โฮกป๊ก โฮกป๊ก" เสือได้ยินดังนั้นจึงกระหยิ่มยิ้มย่อง เพื่อนตัวน้อยของมันยังมีสมญานามอันน่าเกรงขาม ตัวมันเองเป็นรองเพียงเจ้าป่า สมญานามนั้นจะต้องแผ่ไปทั่วพนา สะเทือนเลื่อนลั่นไปถึงสวรรค์ชั้นฟ้า
แล้วจึงคำรามไปสุดหล้า

"โฮกกกกกกกกก!!!!!!! ปี๊บ!"

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
โฮกปี๊บ ไม่เกี่ยวกับ กบว. แต่อย่างใด

704 Nameless Fanboi Posted ID:+v9P3pa3EE

มู้นี้เลื่อนยากชิบหายควบเถอะ

705 Nameless Fanboi Posted ID:O7v8nKT4Mw

เขียนไม่ออก

706 Nameless Fanboi Posted ID:VmkhLqY2HJ

แรกนั้น Z สนใจเขาเพียงเพราะว่านานมากแล้วที่ไม่ได้พูดคุยกับใครสักคน เมื่อพระจันทร์โผล่พ้นกลีบเมฆทอแสงเงินยวงลงมาขับไล่ความดำมืดของป่าประดิษฐ์ เขาก็ปรากฏตัวขึ้นหน้าประตูรั้วที่ถูกโซ่เส้นใหญ่ล็อกไว้อย่างแน่นหนา ไม่มีความลังเลเลยสักนิดขณะป่ายปีนเข้ามา Z เดาว่าเขาคงอยากพิสูจน์เรื่องลึกลับไร้สาระที่พวกแม่บ้านแต่งขึ้นไม่ให้เด็ก ๆ ของพวกหล่อนเตร็ดเตร่อยู่นอกบ้านหลังตะวันตกดิน

เด็กหญิงแอบอยู่เงียบ ๆ ในเงาต้นไม้ใหญ่ ยังไม่อยากรีบไล่ผู้บุกรุกออกไปเร็วนัก สนทนากันสักหน่อยก่อนทำให้เตลิดกลับบ้านคงไม่บกพร่องต่อหน้าที่เท่าไหร่หรอกกระมัง

“แต่จะออกไปคุยอะไรด้วยล่ะ” เด็กหญิงพึมพำ คิ้วขมวดมองร่างผอมแห้งเดินผ่านไปโดยไม่มีทีท่าจะรับรู้ถึงตัวตนของหล่อน “เชื่อเลยว่าเจ้านี่ตาบอดแหง”

มันก็มีบ้างเหมือนกันละนะคนแบบนี้

Z ถอนหายใจ ก่อนจะเริ่มตามไปอย่างเงียบเชียบภายใต้เงาดำของแมกไม้ ขณะที่ชายหนุ่มผู้นั้นเดินดุ่มอยู่กลางแสงจันทร์ เป็นธรรมดาว่าเราจะมองไม่เห็นในที่มืด และแสงจ้าแสบตาก็บดบังทัศนวิสัยเช่นกัน สองสถานที่ซึ่งถูกแบ่งด้วยเส้นขาวดำจึงรับรู้ถึงกันได้เพียงเลือนราง

จะมีก็แต่บางเวลาที่ความมืดกับความสว่างซ้อนเหลื่อมกันเช่นวันเกิดสุริยุปราคาและคืนวันเพ็ญเช่นนี้ จึงพอจะข้าม ‘ขอบเขต’ ไปมาหาสู่กันได้

กระนั้นก็ไม่บ่อยนักที่จะมีคน ‘หลง’ เข้ามาในป่าประดิษฐ์ในค่ำคืนอันเหมาะเจาะ

ช่วงเวลาที่เส้นเขตแดนเลือนราง มลพิษเสียงและอากาศจากภายนอกถูกกรองกั้นด้วยกำแพงต้นไม้แน่นหนา และมนุษย์ผู้บ้าบิ่น ไม่มีอะไรจะทำให้ Z พึงใจมากกว่านี้อีกแล้ว

“กำลังจะไปสะพานเหรอ” Z ส่งเสียงทัก ก้าวออกมาเงาต้นไม้ ความเงียบสงัดทำให้เสียงลมหายใจไม่สม่ำเสมอของชายหนุ่มดังชัด

“ใช่ ทางนี้ถูกไหม” ชายหนุ่มถามกลับเสียงแหบแห้ง

โอ ไม่ตกใจเลยแฮะ

Z นึกทึ่งระคนชื่นชม ดีเหมือนกัน หล่อนจะได้ไม่เสียเวลากล่อม

รอยยิ้มจุดขึ้นมุมปากก่อนเอ่ยต่อ “กิโลกว่า ๆ เลยนะ เดินไหวเหรอ”

“ไกลกว่านี้ก็เดินมาแล้ว”

Z สังเกตรูปร่างหน้าตาคนข้าง ๆ อย่างไม่เกรงใจ ใบหน้าไม่มีอะไรให้วิจารณ์ เว้นแต่นัยน์ตาโศกเศร้าที่หล่อนมองผิดไปนิดหน่อยตอนปีนรั้ว จะว่าใจกล้าหรือไร้หนทางกันแน่ล่ะทีนี้ เด็กหญิงไม่ใส่ใจความรู้สึกละเอียดอ่อนของคนที่อีกไม่นานก็จะหายไป จึงไม่ควานหาอะไรในสีหน้าแววตานั้นอีก ร่างกายอมโรคกับเสื้อผ้ามอซอมองไม่ออกว่าสีเดิมคืออะไรนั้นต่างหากที่น่าสนใจ กลิ่น รอยเปื้อน ริ้วรอยบนหน้า รอยเผาของแดด รอยด้าน แผลเป็น ต่าง ๆ นานาเหล่านี้หากเชี่ยวชาญมากพอก็สามารถทำนายอาชีพ ฐานะ หรือกิจวัตรของเขาคนนั้นได้

เท่านี้เองที่ Z ใคร่รู้ ถือเป็นการเก็บสถิติพิลึก ๆ ของหล่อนก็ว่าได้

“ที่นี่มีเจ้าของนะรู้ไหม”

“ของเธองั้นเหรอ”

“อือ ก็ประมาณนั้นละ” Z ยิ้มตาหยี ที่จริงแล้วหล่อนมีหน้าที่เพียงรักษาความสงบเรียบร้อยของป่าประดิษฐ์ซึ่งถูกเปลี่ยนรายชื่อผู้ถือครองบ่อยจนหล่อนคร้านจะจำว่าใครกันแน่เป็นเจ้าของอยู่ตอนนี้ ยาวนานเกินกว่าหนึ่งช่วงชีวิตมนุษย์ที่ใช้ชีวิตเวียนวนอยู่ในนี้ เฝ้ารอวันที่เส้นเขตแดนรางเลือนและใครสักคนหลงเข้ามาเป็นเพื่อนคุยแค่ชั่วยาม

แค่พอให้ไม่ลืมภาษาพูดของตัวเองไป

“มาจากชายฝั่งเหรอ” หล่อนได้กลิ่นน้ำมันเครื่องกับเกลือติดเสื้อผ้า

คำตอบนั้นคือสายตาไม่เป็นมิตรวาววับขึ้น เด็กหญิงหัวเราะคิก ถ้าไม่ทำหน้าตะลึงก็ต้องถูกเขม่นแบบนี้ล่ะ หล่อนชินแล้ว

ไม่ว่าใครหน้าไหนก็ไม่ชอบถูกอ่านความคิดสินะ ทั้งที่คิดได้เช่นนี้ แต่ Z ก็ยังล่วงล้ำความเป็นส่วนตัวของพวกเขาด้วยข้ออ้างที่ว่ารู้ไปก็เท่านั้น ท้ายสุดแล้วก็ไม่ได้มาเกี่ยวข้องอะไรกันอีกอยู่ดี

“ก็แค่เดาน่ะ ไม่นึกว่าจะถูก”

ชายหนุ่มจากเมืองชายฝั่งคงดูออกว่าหล่อนแกล้งหยอกจึงไม่คิดต่อความ ค่ำคืนไม่ยาวนานพอให้ถือสาเด็กประหลาด

“แถมท่าทางจะป่วยอยู่ด้วย เจ้าเพิ่งออกจากโรงพยาบาลละสิ” หล่อนว่าต่อ กลิ่นยาติดผิวกายแน่นทีเดียว “นี่ ข้าไม่รู้หรอกนะว่าเจ้าหายป่วยหรือยัง แต่ถ้าจะไปสะพานมันดูไม่ฉลาดเอาเสียเลย”

“ทำไมถึงคิดว่าฉันจะไปสะพานล่ะ” ชายหนุ่มก้าวเท้ายาวขึ้น

“ก็เจ้าบอกข้าเองเมื่อกี้นี่” Z เร่งฝีเท้าเร็วขึ้น “และคนที่เข้ามาในป่านี้น่ะ… อยากไปสะพานกันทั้งนั้น”

ถ้าไม่นับพวกเด็กเกเรที่ชอบเล่นเกมพิสูจน์ความกล้าน่ะนะ

“เจ้ารู้ใช่ไหมว่ามีอะไรอยู่ที่นั่น” เด็กหญิงหรี่ตามองเสี้ยวหน้าซีดเซียวด้วยความเวทนา

“มีอีกโลก”

“แล้วโลกนั้นเป็นยังไงล่ะ”

707 Nameless Fanboi Posted ID:VmkhLqY2HJ

“เธอเป็นเจ้าของก็น่าจะรู้สิ”

“เสียใจด้วย ถึงจะเป็นข้าก็ไม่รู้หรอกนะ” Z ยิ้มในหน้า ชายหนุ่มเหลือบมองหล่อนด้วยสีหน้าไม่บ่งบอกอารมณ์ ซึ่งหล่อนก็ไม่ได้ต้องการรู้อยู่แล้วว่าเขาจะสุขหรือเศร้า นอกจากเรื่องที่เขากำลังจะไปสะพานแล้วก็ไม่มีอะไรให้ Z เข้าไปยุ่งเกี่ยว

‘สะพาน’ นั้นอยู่ใจกลางป่าประดิษฐ์ซึ่งถูกสร้างขึ้นทดแทนต้นไม้จริง ๆ ซึ่งใกล้จะสูญพันธุ์ไปจากโลก ดัดแปลงต้น ใบ ดอก และผลให้สังเคราะห์ออกซิเจน ไอน้ำ และน้ำตาลภายใต้เงื่อนไขเดียวกับของจริง ต้นไม้เทียมน้อยใหญ่ถูก ‘ติดตั้ง’ อย่างเป็นระเบียบจนน่าขยะแขยงอยู่กลางเมืองที่เต็มไปด้วยมลพิษ สิ่งประดิษฐ์โสโครกราวกับรังไหมห่อหุ้มโครงสร้างผิดยุคผิดสมัยอย่าง ‘สะพาน’ และ Z ไว้ไม่ให้ล่วงไปกับเวลา

ผูกหล่อนกับสะพานไว้กับพลังงานโบราณที่แม้แต่ในยุคสมัยของ Z เองก็หาคำอธิบายให้ไม่ได้

“ถ้าผ่านไปแล้วจะกลับมาไม่ได้อีกนะ” Z ยิ้มเล็กยิ้มน้อย ยากจะเดาว่ากำลังหยอกเย้าหรือเตือนเขากันแน่ “แต่ถ้ากำลังหนีเพราะไปทำอะไรไม่ดีมา ข้าแนะนำที่ซ่อนอื่นให้ก็ได้นะ”

“ฉันไม่ได้หนี !” ชายหนุ่มขึ้นเสียง ถอยออกจากเด็กหญิงเล็กน้อย

“แต่สภาพเจ้าไม่บอกเช่นนั้นเลยรู้ตัวไหม” เด็กหญิงกล่าวต่อโดยไม่เปลี่ยนสีหน้า “ข้าจะบอกอะไรให้นะว่าคนปกติเขาไม่ดั้นด้นไปในที่ที่ไม่รู้ว่ามีอยู่จริงหรือเปล่าหรอก ใครยืนยันกับเจ้าล่ะว่าสะพานนั้นมีอีกโลกรออยู่ ไม่ใช่ความว่างเปล่า หรือเหน็บหนาว เจ้ากำลังหนีใคร หนีจากชีวิตตัวเองอยู่ล่ะสิ”

“สะพานนั้นเป็นเขตหวงห้ามหรือไง”

“ม่ายยย… มันไม่เหมือนกับเดินหลงเข้าไปในซอยตันหรอกนะ เจ้าไม่รู้ว่าข้ามไปแล้วจะพบเจอกับอะไร หากมันเป็นอะไรที่แย่มาก ๆ เลวร้ายกว่าวันวานที่เจ้าหนีมา…”

“ไม่ได้หนี !”

“อื้อ ๆ ไม่หนีก็ไม่หนี หากว่ามันเลวร้ายกว่าสถานที่ที่เจ้าจากมา ก็หันหลังกลับไม่ได้นะ ไม่ได้เลยเข้าใจไหม”

“ความตายหรือที่อยู่อีกฟากสะพานน่ะ”

708 Nameless Fanboi Posted ID:amwf0AZjCy

>>706-707 ภาษาจะบอกว่าเป็นสำนวนนิยายแปลก็ไม่ใช่ แต่สำนวนหลายอันที่เป็นนมเนยบวกกับการเรียงรูปประโยคแบบแปลกๆ อยู่หลายจุดทำให้อ่านแล้วไม่ลื่นไหล เหมือนใส่รองเท้าแล้วมีก้อนกรวดอยู่ข้างใน ลองอ่านออกเสียงดูก่อน ถ้ามันไม่เข้าปากเมื่อไรคือแปลว่าไม่ไหลลื่นแล้ว

709 Nameless Fanboi Posted ID:YS7Ke.xuNb

ท้องฟ้ายามราตรีที่เป็นสีน้ำเงินเข้ม ความเงียบสงัดแผ่ไปทั่วบริเวณ เมื่อเสียงของคนที่เป็นจอมเวทย์ผู้มีตาทิพย์รู้แจ้งเอ่ยขึ้นมาว่าชายผมสีทองด้านข้างของเขาเป็นจอมมาร

ชายผู้มีผมสีทองกำมือแน่น จนชายหนุ่มที่เป็นสหายยังสังเกตเห็นได้ แววตาของเขาไม่ได้น่าหวั่นพรึงหรือแสดงความโกรธเมื่อถูกกล่าวหาว่าเป็นจอมมาร ทว่ามันกลับแสดงความหวาดกลัวออกมาจนเห็นได้ชัดมากกว่า ชายหนุ่มในชุดเครื่องสีน้ำเงินของกลุ่มทหารผู้กล้าก้าวเท้าออกไปด้านหน้า ยกมือขึ้นขวางด้านหน้าชายหนุ่มผมทองเอาไว้

"ท่านจอมเวทย์ ท่านพูดอะไรออกมา สหายข้าเป็นมนุษย์ธรรมดาทั่วไป เขาอยู่กับข้าและเหล่ากลุ่มทหารผู้กล้ามากมายมานานแล้ว ผู้คนต่างก็คุ้นหน้าคุ้นตาของเขาดี" ชายหนุ่มเครื่องแบบสีน้ำเงินที่เป็นสหายของชายหนุ่มผมทองกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงดังฟังชัด

จอมเวทย์ผู้ยิ่งใหญ่ในชุดสีขาวปักดิ้นทองแค่นเสียงหึ "คิดจะเถียงสายตาของข้าที่ได้รับพรมาจากพระเจ้าอันยิ่งใหญ่หรือ"

ชายหนุ่มในชุดเครื่องแบบสีน้ำเงินทำสีหน้าลำบากใจ แต่ดวงตายังคงแน่วแน่ ผมสีน้ำตาลอ่อนคล้ายสีข้าวสาลีปลิวตามสายลม เขาไม่เชื่อว่าสหายผู้อ่อนโยนของเขาจะเป็นจอมมาร สหายของเขาทั้งซุ่มซ่าม รักสะอาด เป็นคนที่ซื่อบื้อไร้เค้าของการเป็นจอมมารผู้โหดเหี้ยมในสมัยก่อน

"ถูกหลอกสินะ" จอมเวทย์กล่าวขณะก้าวลงมาจากแท่นสูง "ไม่แปลกใจๆ เดิมทีจอมมารหาใช่สิ่งที่รับสืบทอดจากทางสายเลือด แต่เป็นการสืบทอดด้วยความเต็มใจของจอมมาร จอมมารรุ่นก่อนจะมอบพลังให้แก่ผู้ที่จะมาเป็นจอมมารคนใหม่ด้วยตนเองและตายจากไป ท่าทางจอมมารคนใหม่ก็ดูใสซื่อเกินไปจริงๆ"

จอมเวทย์สะบัดชุดคลุมของตนเอง ก้าวมาข้างหน้าของชายหนุ่มผมทองที่ก้มหน้าลงไม่สบตาผู้ใด ผมสีทองที่แสนยาวดูนุ่มสลวย ดวงตาสีมรกตแสนงงดงามอย่างกับเป็นมรกตจริงๆ ดูไปก็เหมือนคุณชายสูงศักดิ์ที่รูปลักษณ์งดงามหาใครเปรียบได้ยาก จอมเวทย์ผู้สูงศักดิ์เอื้อมมือไปจับคางของชายหนุ่มผมทอง แต่ข้อมือของเขาก็ถูกจับอีกที

"เฮ้!!" เสียงคนร้องตะโกนออกมาเมื่อชายหนุ่มผมสีน้ำตาลจับข้อมือของจอมเวทย์ผู้ยิ่งใหญ่

ชายหนุ่มผมสีน้ำตาลขมวดคิ้วแน่น ดวงตาสีเขียวเหมือนใบต้นสนจับจ้องที่ข้อมือของจอมเวทย์ผู้ยิ่งใหญ่ท่านนี้ แม้เป็นการล่วงเกิน กลุ่มทหารที่ถูกเรียกว่าผู้กล้าก็ไม่ได้มีอำนาจเท่ากับจอมเวทย์ผู้นี้ แต่ว่าเขารู้สึกได้ว่าจอมเวทย์ผู้นี้กำลังจะทำอันตรายแก่สหายของเขา

จอมเวทย์เดาะลิ้นทีหนึ่ง มือของชายหนุ่มก็หลุดออกไป ตัวของชายหนุ่มกระเด็นไปเล็กน้อยเหมือนล้มลงไปเฉยๆ โดยที่ไม่ได้ทำอะไร

"ดูเอาเองก้แล้วกัน เจ้าทหารผู้กล้าโง่เง่า" จอมเวทย์ทำเสียงเยาะเย้ย มือที่จับคางของชายหนุ่มผมทองตรงหน้าออกแรงกดที่ปลายคาง แล้วจับให้ก้มลงมามองที่ตาของเขา

อืม หน้าตาดูไร้เดียงสาไม่เข้ากับรูปร่างเสียจริง ไม่เข้ากับพลังจอมมารที่ได้รับมาเลยจริงๆ...

ซ้ำหน้าตายังเหมือนกับว่าจะซีดเพราะความหวาดกลัวที่ถูกเปิดเผยตัวตนอีกต่างหาก

"เล่นเป็นมนุษย์ธรรมดาสนุกพอแล้วมั้ง" จอมเวทย์เอ่ยเสียงหยันใส่ ก่อนจะท่องคาถาหนึ่งประโยคที่ไม่ยาวมาก ชายหนุ่มผมทองได้ยินก็ผลักตัวจอมเวทย์ออก ร่างกายทรุดลงไปกับพื้น ตัวคล้ายจะสั่นเทาอยู่เล็กน้อย

ไอสีดำคล้ายวิญญาณร้ายพวยพุ่งออกมาจากร่างกายของชายหนุ่มผมทอง

ชายหนุ่มผมสีน้ำตาลที่เหมือนจะล้มลงไปเบาๆ แต่แท้จริงถูกตรึงให้นั่งกับพื้นโดยลุกขึ้นมาไม่ได้ มองภาพตรงหน้าด้วยความตะลึงงัน ไอสีดำที่เหมือนหมอกควันกำลังไหลออกมาจากร่างกายของสหายของเขา

ชายหนุ่มผมทองกัดฟัน แต่ทนไม่ไหวจนต้องเปลี่ยนมากัดริมฝีปากจนเลือดสีแดงไหลซึมออกมา ก่อนจะร้องครวญครางออกมาเสียงดังหนึ่งเสียง

"บัดซบ!!" ชายหนุ่มผมทองสบถออกมาอีกหนึ่งคำ

รูปลักษณ์ของเขาที่อยู่ภายใต้หมอกควันสีดำกำลังเปลี่ยนแปลงไปจากเดิม ท่ามกลางสายตาของเหล่าทหารผู้กล้า และสหายของเขาที่ยังคงมองมาทางนี้ด้วยสายตาตกใจ

มันจบแล้วสินะ...

จบแล้วจริงๆ...

710 Nameless Fanboi Posted ID:YS7Ke.xuNb

>>709 เอ้ย ลืมเช็คคำ แต่ช่างมัน ก็แค่พล็อตที่วางไว้เฉยๆ เพราะนิยายเรื่องเก่ายังเขียนไม่จบ

711 Nameless Fanboi Posted ID:b1kBVGW+T7

ในวันที่ DD เดือน XX วันนี้คนผู้หนึ่งก็ยังคงเปิดคอมเข้าอินเทอร์เน็ต ในช่องค้นหาของเขาขึ้นคำประจำที่เขามักกดเข้าไป เพียงแค่เขาเลื่อนนิ้วไปที่แถวกลางของคีย์บอร์ด นิ้วจิ้มลงที่ตัว F

'Fanboi' ชื่อของเว็บที่คนผู้นี้มักกดเข้าไปเป็นประจำ

บนโต๊ะของเขาที่นอกจากมีเครื่องคอม คีย์บอร์ด และเมาส์วางอยู่ บนนั้นก็ยังเต็มไปด้วยซองขนมมันฝรั่งทอด น้ำหวานมากมาย เขาหยิบแผ่นมันฝรั่งขึ้นมาเข้าปากหนึ่งชิ้น นิ้วเลื่อนหากระทู้ที่เขาคิดว่าจะเข้าไปอ่านได้

ครั้นพอเจอกระทู้ที่กำลังดุเดือด เขาคลิกเมาส์เข้าไปในกระทู้นั้น ตั้งหน้าตั้งตาอ่านจนตาแทบจะชิดหน้าจอคอม ก่อนจะแสยะยิ้มออกมา

"ได้เวลาสนุกแล้วสิ"

712 Nameless Fanboi Posted ID:c9+VyzReH2

ในวันที่ DD เดือน XX ใครคนหนึ่งเปิดบราวเซอร์โครมขึ้นมาด้วยความเคยชิน บุ๊กมาร์กหน้าหลักของเขาปรากฏไอคอน F สีส้ม เขาเลื่อนเม้าส์คลิกทันที

'Fanboi' คือเว็บที่เขาเข้าไปส่องประจำ

บนโต๊ะของเขานอกจากมีคอมพิวเตอร์พกพา ยังมีจานใส่ส้มโอกับขวดน้ำเปล่าวางไว้หลายขวด เขาหยิบส้มโอครึ่งชิ้นใส่ปาก ดวงตาหยีลงเพราะแม่งเสือกเปรี้ยวฉิบหาย นิ้วมือเลื่อนลูกกลิ้งเมาส์ไปเรื่อยๆ

กระทั่งเจอกระทู้ที่คุ้นเคย เขาจึงกดเข้าไปในนั้น แผ่นหลังเอนหลังพิงพนักด้วยท่าทางสบายๆ กวาดสายตาอ่านไปได้ไม่นานก็ถอนหายใจออกมา

“วันนี้ไม่มีดราม่ามันๆ เบย”

713 Nameless Fanboi Posted ID:b1kBVGW+T7

>>712 555555 ฝั่งนี้ไม่มัน แต่ฝั่งนินทามู้เลื่อนเกือบตลอดเว