Fanboi Channel

นิยายจากโม่งโดยโม่งเพื่อโม่ง

Last posted

Total of 414 posts

409 Nameless Fanboi Posted ID:L04L+tsXSq

ท่ามกลางสวนลุมพินีเวลาห้าโมงเย็นที่พระอาทิตย์ยังไม่ตกดินและใกล้ได้เวลาเคารพธงชาติ ชายวัยห้าสิบกว่าทรุดนั่งบนม้านั่งที่มีกระเป๋าหลายใบวางกองกันอยู่ เขาเอื้อมไปหยิบขวดน้ำจากกระเป๋ายี่ห้อดัง ก่อนจะหยิบแคปซูลละลายน้ำได้จากกล่องโลหะแล้วหย่อนเม็ดยาลงไปเมื่อมั่นใจได้ว่าไม่มีใครสังเกตเห็น เพียงแค่ไม่ถึงสิบนาทีเด็กหนุ่มคนหนึ่งเดินก็ปลีกออกมาจากกลุ่มเพื่อนที่เล่นตะกร้อกันอยู่ไกล ๆ และเดินตรงเข้ามา คงเป็นเจ้าของกระเป๋าใบที่ว่า

"น้องเป็นเจ้าของกระเป๋าใบนี้หรือเปล่า" เขาชี้กระเป๋าพร้อมเอ่ยถาม น้ำเสียงของชายวัยกลางคนแข็งกระด้างยิ่งกว่าหินแกรไฟต์ หน้าตาถมึงทึงบ่งบอกถึงความไม่เป็นมิตร

"ใช่ กระเป๋าผมเอง" เด็กหนุ่มเลิกคิ้วมองขึ้นด้วยท่าทางไม่เป็นมิตรไม่ต่างกัน อย่าคิดว่าอายุเยอะแล้วจะมาทำข่มกันได้ อายุไม่เกี่ยวใส่เดี่ยวได้หมด จะรุ่นเล็กรุ่นใหญ่เจอตีนเข้าไปก็ลงไปนอนวัดพื้นได้เหมือนกัน แล้วตีนเขาก็เบอร์สี่สิบห้าเหมาะจะทาบหน้าคนได้พอดี "ลุงจะซื้อเหรอ ผมไม่ขาย มีไรป่าว"

"ไม่ได้จะซื้อ" คิ้วของชายวัยเกือบห้าสิบกระตุกเข้าหากัน เริ่มปวดประสาทที่ไอ้เด็กนี่ชักจะเริ่มกวนส้นเท้า "น้องรู้ไหมกระเป๋าใบนี้มันละเมิดลิขสิทธิ์"

"อ้าว งั้นเหรอ มีคนให้ผมมาอ่ะ ผมจะไปตรัสรู้ได้ยังไง" เด็กหนุ่มยักไหล่แล้วมองกระเป๋าอย่างไม่ยี่หระ แค่กระเป๋าใบหนึ่งยังต้องมาตรวจสอบกันแบบนี้ ตำรวจบนโลกนี้คงว่างงานกันเกินไปแล้วม้าง

"พี่เป็นตำรวจนะน้อง" ชายวัยกลางคนพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง ไม่สนใจหน้าที่ที่บ่งบอกว่า ‘โอ้โห แก่จนหนวดขาวยังจะมีหน้าเรียกตัวเองว่าพี่อีก’ ของอีกฝ่าย "ขอดูบัตรประชาชนหน่อยได้ไหม"

"เอาไปทำไม ลุุงจะจับผมเหรอ?" เด็กหนุ่มหรี่ตาลงมอง “อยู่ดี ๆ มาบอกว่าเป็นตำรวจแล้วมาขอบัตรประชาชนนี่นะ เป็นมิจฉาชีพเปล่าลุง? มีใบไหม? ถ้าไม่มีผมจะแจ้ง"

"แค่อยากดูบัตรเฉย ๆ " คนที่บอกว่าตำเองเป็นตำรวจยังคงไม่ยอมแพ้ จากท่าทางดุดันกลายเป็นอ่อนโยนขึ้นแทน เขาส่งขวดน้ำที่ใส่แคปซูลยาลงไปให้เด็กหนุ่มคนนั้น “บ้านเราอยู่แถวนี้เหรอ เล่นตะกร้อเหนื่อย ๆ กินน้ำหน่อยไป”

“ผมไม่กินเว้ย ลุงใส่ไรลงไปในน้ำเปล่าวะ”

“ไม่ใช่น่า กินหน่อยเถอะ เดี๋ยวพี่ให้ตังค์กินหนมก็ได้” ชายวัยกลางคนทำท่าจะควักกระเป๋าเงินออกมา

“ลุงห่านี่แม่งเป็นไรของมันวะ” เขาขมวดคิ้วเข้าหากันแล้วตะโกนไปหาเพื่อนที่เตะตะกร้อกันอยู่ข้างหลัง “ไอ้ชาติ ไอ้เปิ้ล มานี่หน่อยดิ๊ ไอ้ลุงนี่มันมีพิรุธว่ะ สงสัยอยากโดนยำตีน”

ค่ำวันนั้นดอกเตอร์ก็กลับไปด้วยท่าทางหมดสภาพตาแตกหมอไม่รับเย็บ ส่วนขวดน้ำเวรนั่นโดนโยนทิ้งถังขยะไปแล้ว