Fanboi Channel

นิยายจากโม่งโดยโม่งเพื่อโม่ง

Last posted

Total of 341 posts

340 Nameless Fanboi Posted ID:EfVYN5fW8t

ออดไฟฟ้าลากเสียงยาวปลุกให้ชายหนุ่มลืมตาตื่นขึ้น เขากระพริบตาไล่ความงัวเงียออกจากสมอง ก่อนที่จะเอื้อมมือไปสัมผัสกล่องสี่เหลี่ยมที่วางสงบนิ่งอยู่บนโต๊ะหัวเตียง เจ้ากล่องนั้นพลันสว่างวาบ แสดงตัวเลขออกมาว่าตอนนั้นเป็นเวลาสองนาฬิกาเศษแล้ว

เสียงออดยังไม่หยุดดัง เรื่องนั้นทำให้ชายหนุ่มเกิดฉุนขึ้นมาเล็กน้อย เขาเอื้อมมือไปที่หัวเตียง แตะปุ่มสัญญาณเรียกไมโครโฟน ก่อนที่จะส่งเสียงบอกแขกยามวิกาลผู้นั้นว่า "นี่เธอรู้เวลาบ้างไหมเนี่ย"

เสียงออดเงียบไป ก่อนที่จะเป็นเสียงใสของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นมาแทนว่า "ก็ฉันนอนไม่หลับนี่"

ชายหนุ่มส่งเสียงคราง แต่ก็ยอมเลื่อนมือไปกดปุ่มปลดล็อกประตูหน้า เขาเอื้อมมือไปกดเปิดโคมไฟก่อนยันกายขึ้นจากเตียง เปลี่ยนเป็นกึ่งนอนกึ่งนั่งโดยซ้อนหมอนไว้กับหัวเตียงเป็นที่พักหลัง รออยู่ชั่วอึดใจหนึ่งก่อนที่ประตูห้องนอนจะถูกผลักเปิดเข้ามา

ผู้มาเยือนเป็นหญิงสาวหน้าตาจิ้มลิ้มในชุดนอนกระโปรงยาวสีฟ้าอ่อน เธอส่งยิ้มละไมมาให้ชายหนุ่มเจ้าของห้องพร้อมพูดว่า "คืนนี้ขอนอนด้วยคนนะ"

ชายหนุ่มเหลือบตามองหมอนใบโตที่หญิงสาวกอดไว้แนบอกก่อนแค่นเสียง "นี่คือไม่เตรียมใจมารับคำปฏิเสธเลยเหรอ"

หญิงสาวหัวเราะ สาวเท้าตรงมาวางหมอนไว้บนเตียง ก่อนที่จะถือวิสาสะเคลื่อนตัวขึ้นไปแนบชิดกับชายหนุ่ม "ฉันพยายามข่มตานอนแล้วจริง ๆ นะ" เธอทำเสียงกระเง้ากระงอดแก้ตัว "น่านะ แค่คืนเดียวเอง รับรองว่าไม่ได้คิดจะรบกวนนายไปตลอดหรอก"

ชายหนุ่มถอนหายใจ แต่ก็ไม่คิดโต้เถียงอีก เขาขยับร่างกลับลงไปอยู่ในท่านอน เหลือบตาไปสำรวจหญิงสาวข้างกายให้แน่ใจว่าเธอเองก็อยู่ใต้ผ้าห่มแล้วจึงค่อยเอื้อมมือไปดับไฟ ห้องนอนพลันกลับมาอยู่ในความมืดอีกครั้ง

ยังไม่ทันที่ชายหนุ่มจะได้ทันพลิกตัวตะแคง มือของเขาก็ถูกมือน้อยสอดเข้ามาเกาะกุมไว้ ชายหนุ่มชะงักไปเล็กน้อยก่อนที่จะชักมือออก แล้วเอ่ยขึ้นด้วยเสียงเรียบว่า "นอนเฉยๆ ไม่อย่างนั้นฉันจะไล่เธอให้ไปนอนที่โซฟา"

หญิงสาวหัวเราะคิกคัก เอ่ยตอบกลับมาท่ามกลางความมืดว่า "นายไม่ทำหรอก"

"เธออย่ากวนโมโหฉันสิ" น้ำเสียงของชายหนุ่มเริ่มเจือโทสะบ้างแล้ว "พรุ่งนี้ฉันต้องตื่นเช้า เข้าใจไหม คืนนี้ฉันยังพาเธอออกไปเที่ยวเล่นไม่สมใจอีกเหรอ ขอให้ฉันได้นอนสักสี่ห้าชั่วโมงก็ยังดี"

"ก็ได้" หญิงสาวตอบกลับมา ก่อนที่จะค่อยลดเสียงลงจนเกือบเป็นกระซิบ "แต่ฉันมีบางอย่างที่อยากจะบอกให้นายรู้"

ชายหนุ่มไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธ เพียงแต่พลิกตัวนอนตะแคงหันหลังให้อีกฝ่าย เมื่อทราบดังนั้นหญิงสาวก็แค่นเสียง พลิกตัวตามจนหน้าอกของเธอแนบชิดเข้ากับแผ่นหลังของเขา

ชายหนุ่มสะดุ้งตัวขึ้นเล็กน้อยเมื่อรับรู้ได้ถึงสัมผัสนั้นในขณะที่หญิงสาวได้แต่หัวเราะคิก "ก็นี่แหละที่จะบอก" เธอคว้าเอาข้อมือของเขามาวางไว้บนช่วงเอวของเธอ ก่อนที่จะขืนขยับมือนั้นไล่ลงไปตามส่วนเว้านั้นอย่างช้าๆ "ข้างล่างนี่ก็ไม่ได้ใส่อะไรไว้เหมือนกัน"

โคมไฟพลันสว่างวาบขึ้นมาทันที ชายหนุ่มเอี้ยวตัวหันกลับมาหาหญิงสาวด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์จนเกินระงับ "ไปใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อย ไม่งั้นก็ไปนอนที่โซฟา"

ไม่ได้มีเค้าของความกลัวอยู่บนใบหน้าของหญิงสาวเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม เธอยังยกมุมปากขึ้นยิ้ม เอ่ยยั่วเย้าว่า "ใส่ให้หน่อยสิ จะเป็นเสื้อผ้าหรืออะไรก็ได้"