Fanboi Channel

นิทานเด็กดีบทที่ 37 (DDN XXXVII) ใกล้เปิดเทอมแล้ว นักเขียนจงเขียนอย่างมีความสุข เดี๋ยวนักอ่านอย่างพวกกุจะรับความทุกข์ไว้เอง

Last posted

Total of 295 posts

270 Nameless Fanboi Posted ID:yNPMmQjEIL

>>269 เอาจริงนะ จะความเป็นจริงหรือนิยายมันก็อยู่ที่ตัวบุคคลทั้งนั้นอ่ะ คนนอกก็อยากจะไปเสือกกับเขา อิลูกช่างเสือก เขาจะรักกันก็ช่างหัวเขาสิ คนที่ต้องรับบทเรียนก็เขา เหมือนที่มึงไปสอนว่ายาเสพติดไม่ดี การพนันไม่ดี ท้องก่อนแต่งไม่ดีนั่นแหละ ชอบใช้คำว่าศิลธรรมเข้ามาจำกัดในสิ่งที่พวกมึงคิดว่ามันไม่ดี เออ มันก็ไม่ดีจริงแหละ สอนได้ก็สอนห้ามได้ก็ห้าม ทีนี้ก็อยู่ที่ตัวคนคนนั้นแล้ว ถ้ามันสมยอมกันทั้งคู่มึงจะลากมันไปโบยอ้อ? สมัยก่อนยุคแรกของมนุษย์แม่งก็เยกันพี่น้องพ่อแม่ พอมีสมองความคิดขึ้นมาหน่อยก็ในหมู่ญาติ พอฉลาดอีกนิดก็เลิกทำแล้วบูลลี่สิ่งเหล่านี้ เพราะปัญหาของเด็กที่จะเกิดมาไม่สมบูรณ์ อีกเรื่องก็นิยายเยๆ ดราม่านั่นนี่กลัวจะเกิดปัญหาสังคม สังคัง อิห่า มันไม่ได้อยู่ที่นิยายละ มันอยู่ที่ความเงี่ยน และคนที่จะไปข่มขืนคนอื่นไม่ได้อ่านนิยายมาอย่างเดียวแม่งเกิดจากหลายปัจจัยอิชิบหาย จะเสพ จะแต่งอะไรมันก็เรื่องของเขา คนซื้อมี คนไม่ซื้อมี คนไม่ชอบแต่ซื้อก็มี อิผู้ดีจอมปลอมทั้งหลาย!!

นิยายคือนิยายไม่ใช่หนังสือสังคม
นิยายคือสิ่งที่ใช้ตัวหนังสือปลดปล่อยความคิด ยกเว้นปลดแล้วไปปล่อยเรี่ยราดข้างนอกอ่ะ อ้อ อาจจะไม่เกี่ยวไรกับข้อความมึงนัก แค่อยากจะปลดแต่ไม่อยากไปปล่อยในกลุ่มนักเขียนเพราะกลัวโม่งแตก ซึ่งอันที่จริง ไม่อยากโดนดราม่า แล้วอยากเขียนอะไรที่มันแรงๆ แนะนำให้แยกนามปากกา ตัวตนของมึงไปเลย สมัยนี้สังคมสองหน้าเท่านั้นที่จะอยู่รอด