Fanboi Channel

ตำหนักหอสมุดจีนออนไลน์ [ตำหนักที่ 2]

Last posted

Total of 282 posts

186 Nameless Fanboi Posted ID:IqhJCYy0cJ

ใครดำน้ำเก่งชวนอ่าน Greetings, Ninth Uncle/九叔万福 ชอบคาร์นางเอก พระเอกมากๆเลย

187 Nameless Fanboi Posted ID:aZ5Oic50.Y

ขอบคุณมาก สวยรวยใสไร้รัก สปอยได้สนุกแล้วก็ละเอียดด้วย ตามอ่านเรื่องต่อไปค่ะ

188 Nameless Fanboi Posted ID:FxXyKAmyra

สปอย สวยรวยใสไร้รัก ตอนพิเศษ 1
.
.
.
.
.
ซินอวี่ตั้งครรภ์​ครั้งแรก แพ้ท้องกินไม่ได้นอนไม่หลับ หน้าตาซีดเซียว ไม่ค่อยสดชื่นเท่าไหร่ ส่องกระจกทีไรยิ่งรับไม่ได้ เพราะรู้สึกว่าตัวเองน่าเกลียด ซินอวี่จิตตกเรื่องรูปร่างหน้าตามาก บอกอันหย่าหาเครื่องสำอางคนท้องให้หน่อย อันหย่าว่าเดี๋ยวก็คลอดแล้วทนหน่อย ซินอวี่โมโหพาลคิด ทำไมคนท้องห้ามสวยเหรอ
ซินอวี่ก็อารมณ์คนท้อง พออึดอัดไม่สบายกายก็พาลให้จิตหงุดหงิดง่ายตามไปด้วย
ซินอวี่เปิดเว่ยป๋อ คิดจะอ่านที่แฟนๆ มาเม้นท์ยินดีให้รู้สึกเบิกบานใจบ้าง
ข้อความยินดีก็มีอยู่ แต่ที่รู้ทันบอกแบบนี้ซูซินอวี่ท้องชัวร์ แล้วมีคนมาเม้นท์ต่อ ไม่รู้ว่าสวยๆ แบบซูซินอวี่ ท้องแล้วจะน่าเกลียด อ้วนขึ้น ผมแห้งเสีย ผิวหยาบกร้านเหมือนคนท้องทั่วไปไหม หรือ ท้องแล้วรูปร่างเปลี่ยนไปสามีคงไม่อยากอยู่ใกล้ๆ นอนอยู่ห่างๆ ทั้งคืน
ซินอวี่ที่จิตตกอยู่แล้วก็โมโหหนัก นั่งบนโซฟารออี้หยางกลับบ้านพลางลูบท้องคุยกับลูก "เด็กดี แม่ทำเพื่อหนูมากมาย อีกสองสามเดือนข้างหน้า เราต้องร่วมมือกันนะ หนูต้องช่วยให้แม่เจ็บน้อยที่สุด แล้วแม่จะรักหนูให้มากๆ เลย ตกลงมั้ย" ซินอวี่พูดจบก็ผล็อยหลับไป
หลับนานเท่าไหร่ไม่รู้แต่ซินอวี่ลืมตาอีกทีก็เห็นสายตาอี้หยางที่มองมา อี้หยางถาม ตื่นแล้วเหรอ ซินอวี่ถึงค่อยรู้สึกตัวว่าตัวเองถูกอี้หยางอุ้มอยู่กลางอากาศ อี้หยางจะพาไปนอนที่เตียง
ซินอวี่เอื้อมสองมือไปกอดคออี้หยางพลางถาม "ฉันอ้วนมั้ย"
อี้หยางปากบอก "ไม่อ้วน" แต่ในใจคิด 'ดูเหมือนจะอ้วนขึ้นนิดหน่อย รู้สึกต้องใช้แรงแขนเพิ่มนิดนึง'​
ซินอวี่ตะลึงถาม "นายพูดว่าอะไรนะ"
"ฉันบอกเธอไม่อ้วน"
"ไม่ นายพูดว่าฉันอ้วน"
"... ฉันไม่ได้พูด"
"นายพูด!"
ปู่สอนอี้หยางไว้ว่าอย่าทำให้ผู้หญิงท้องโกรธหรืออารมณ์​เสียเพราะจะส่งผลกับเด็กในท้อง อี้หยางจึงพร้อมเอ่ยคำขอโทษอย่างเต็มใจ "โอเค ฉันพูด ขอโทษนะ ฉันผิดเอง" แล้วอี้หยางก็วางซินอวี่ลงบนเตียง
ตั้งแต่ซินอวี่ท้อง ทุกคนในตระกูลอี้ยกซินอวี่เป็นที่หนึ่ง ทั้งอาหารการกิน เสื้อผ้า ห้องหับ การเดินทาง ความเป็นอยู่ทุกสิ่งทุกอย่าง แม่กำกับดูแลทุกอย่าง หนักสุดคือ กลัวเตียงนอนจะใหญ่ไม่พอ กลัวอี้หยางนอนดิ้นมาโดนท้องซินอวี่ ถ้าไม่ไปนอนห้องอื่นก็ต้องเอาเตียงเดี่ยวมาเสริม อี้หยางที่สูง 188 ผู้ถูกระเห็จไปนอนเตียงเล็กที่แสนจะไม่สบายกายก็ไม่เคยบ่นเลยสักครั้ง

ซินอวี่ถามอีก "ผิวฉันแย่ลงมั้ย"
"ไม่" อี้หยางตอบไปแต่ในใจคิด 'อืม ดูเหมือนจะมีจุดด่างดำ ผิวด้านขึ้นเล็กน้อยไม่นุ่มนวลสว่างกระจ่างใสเหมือนเมื่อก่อน...'
ซินอวี่มองอย่างงุนงง "นาย...มาดูใกล้ๆ นี่!"
อี้หยางมองใกล้ๆ แล้วคิด 'อืม ดูเหมือนจะมีจุดด่างดำ'​
ซินอวี่สูดหายใจลึกๆ พูด" มีจุดด่างดำ ผิวไม่นุ่มนวลสว่างกระจ่างใสเหมือนเมื่อก่อน แล้วอะไรอีก?"
อี้หยางผงะ
ซินอวี่แน่ใจแล้วว่านี่คือสิ่งที่อี้หยางพูดจริงๆ แต่ว่าพูดอยู่ในใจ! ซินอวี่แปลกใจแต่ก็คิดว่าดีแล้วที่ได้ยิน จะได้รู้ความรู้สึกที่แท้จริงของอี้หยาง
อี้หยางรีบบอก "ไม่มีอะไร ยังสวยเหมือนเมื่อก่อน พักให้ดี ฉันมีงานเอกสารต้องทำ จะอยู่ในห้องหนังสือนะ มีอะไรก็เรียก"
.
.
.
.
.

189 Nameless Fanboi Posted ID:FxXyKAmyra

สปอย สวยรวยใสไร้รักตอนพิเศษ 1.2
.
.
.
.
.
พออี้หยางออกไป ซินอวี่ก็ตามไปยืนหน้าห้องหนังสือฟังความในใจอี้หยาง
- สีหน้าของซินอวี่คืนนี้ไม่ค่อยดี ช่วงนี้หลับไม่สบายรึเปล่านะ?
- ต้องถามแม่ ระหว่างตั้งท้องนี่ใช้อะไรได้บ้าง เครื่องสำอางหรือจะซื้อของขวัญเล็กๆ ให้ซินอวี่ดีใจแฮปปี้มีความสุขดี อืม จิวเวลรี่​เหรอ จะซื้ออะไรดีนะ
- อีกไม่กี่วันต้องพาซินอวี่ไปตรวจที่โรงพยาบาล พรุ่งนี้มีประชุม มะรืนมีงานเลี้ยงค็อกเทล สัปดาห์หน้าอีก ต้องนอนพักสักหน่อย..
- แต่เดี๋ยวก็ต้องตื่นตอนตี 3 กับตี 5 ไม่รู้ซินอวี่หลับสบายมั้ย โภชนาการอาหารการกินยังดีอยู่รึเปล่าถามผู้ให้คำปรึกษาเรื่องอาหารสุขภาพพรุ่งนี้ดีกว่า
- รายงานนี้ใครทำเนี่ย??
- ได้ยินว่าคนท้องจะอารมณ์เสีย​ง่าย..
- ตารางทำงานแน่นเหลือเกินจะหาเวลา..
- อันนี้ไม่ได้
- ทำให้เสร็จๆ ซะจะได้กลับห้องไปนอนกับซินอวี่ไวๆ
- ฉันเน้นการรายงานแบบตัวต่อตัววันนี้มาก
- 2 โปรเจ็ค​ต์เลยเหรอ เกิดอะไรกับกรรมการผู้จัดการจ้าว ได้ยินว่าประธาน MK สนใจ ไม่ใช่จะมาดึงตัวไปหรอกนะ เห็นทีจะต้องป้องกันไว้หน่อยแล้ว..
- ช่วงนี้ไม่รู้ว่าซินอวี่คิดอะไรอยู่เลย
ซินอวี่ยืนฟังอี้หยางคิดเรื่องงานสลับกับเรื่องของเธอแล้วค่อยๆ เปิดประตูแอบมองเข้าไปดู เห็นอี้หยางเอนหลังพิงเก้าอี้นวดหว่างคิ้ว หลับตาพักสายตาอย่างเหนื่อยล้าอยู่
แต่งงานกับอี้หยางมาหลายปี ซินอวี่ไม่่เคยเห็นอี้หยางได้พักจริงๆ จังๆ เลย อี้หยางที่ยุ่งหัวหมุนขนาดนี้ยังมีใจจะ​นึกถึงเธอ ซินอวี่ใจบาง ความอบอุ่นแผ่ซ่านท่วมท้นรู้สึกเหมือนได้ครอบครองของล้ำค่าแบบที่ซินอวี่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน
ซินอวี่ย่องเงียบๆ เข้าไปหาอี้หยาง บางทีวันนี้อี้หยางอาจจะเหนื่อยมาก ซินอวี่เดินเข้ามาถึงโต๊ะ อี้หยางก็ยังไม่รู้ตัว กระทั่งมีมือนุ่มๆ เย็นๆ มานวดกดข้างขมับ อี้หยางจึงได้ลืมตาตื่น
อี้หยางจับมือเย็นๆ ของซินอวี่ถาม "ทำไมมาอยู่นี่ล่ะ ไม่เหนื่อยเหรอ ไปนอนเถอะ ฉันทำงานใกล้เสร็จแล้ว"
"ไม่เป็นไร ฉันนอนไม่หลับ ฉันแค่อยากมาอยู่กับนาย"
ซินอวี่ดึงมือออกจากการเกาะกุมของอี้หยาง ไปยืนด้านหลังเก้าอี้แล้วนวดหว่างคิ้วให้พลางพูด "ฉันไม่หนาว เห็นนายเหนื่อยแบบนี้ฉันอยากช่วยนายผ่อนคลาย"
อี้หยางไม่ยอม ถ้าเธอเชื่อฟังก็กลับไปนอนก่อน
ซินอวี่ว่า "ฉันโอเคจริงๆ!  นายทำงานต่อเถอะ ฉันเป็นผู้ใหญ่แล้วนะ ถ้าฉันเหนื่อยฉันง่วงฉันก็ไปนอนเองแหละ"
อี้หยางคิด ไม่ใช่ซินอวี่อารมณ์ไม่ดีหรอกเหรอทำไมจู่ๆ..
"สามี ไม่ต้องห่วง ฉันหลับสบายดีทุกวัน นอนจนตะวันขึ้นเลยด้วย แม่ก็จัดเตรียมอาหารดีๆ ให้ทุกมื้อ ฉันชอบมากๆ อาการแพ้ท้องตอนเช้าก็ไม่ค่อยเท่าไหร่แล้ว น้ำหนักฉันขึ้นด้วยนะ เมื่อสองวันก่อนแม่ก็ไป​เป็นเพื่อนฉันพาฉันไปตรวจที่โรงพยาบาล ทั้งลูกทั้งฉันสุขภาพแข็งแรงดีทั้งคู่ ไม่ต้องห่วง แม้ว่าบางทีฉันอาจจะรู้สึกไม่ดีอยู่บ้าง แต่พอคิดถึงลูกในท้องฉันก็รู้สึกดีขึ้นมาทันที ดังนั้นนายไม่จำเป็นต้องคิดมากเรื่องหาเวลาอยู่กับฉัน นายทำงานหนักแล้วนายไม่ต้องกังวลเรื่องที่จะเกิดขึ้นในอนาคตหรอก"
" แต่.. "
ซินอวี่กอดคออี้หยางจากด้านหลัง ซบศีรษะ​ลงบนบ่าของเขาแล้วพูด "อี้หยาง ฉันแต่งกับนายก็เพื่อแบ่งปันภาระครอบครัวจากนาย ไม่ใช่มาเป็นปัญหาของนายนะ"
" ฉันไม่ได้คิดว่าเธอเป็นปัญหาของฉันสักหน่อย"
ซินอวี่มองอี้หยางแล้วพูดอย่างจริงจัง" แต่นายทำให้ฉันรู้สึกว่าฉันกลายเป็นตัวปัญหาของนาย ไม่ต้องห่วง ฉันจะดูแลตัวเองให้ดีและจะพยายามปรับตัวควบคุมอารมณ์​ หลับให้ดีื กินให้อิ่ม ถ้ารู้สึกผิดปกตินิดเดียวจะไปหาหมอทันที ฉันจะบอกนาย ถ้าฉันรู้สึกว่าควบคุมอารมณ์​ไม่ได้จริงๆ แต่นายก็อย่าใช้เวลากับการเป็นห่วงฉันมากจนเกินไป ตกลงมั้ย ฉันสบายดีจริงๆ ปัญหานี้มันเรื่องเล็กมาก"
เห็นดวงตาซินอวี่ยืนยันหนักแน่น อี้หยางก็จูบแก้มซินอวี่แล้วบอก "ตกลง"
ซินอวี่ยิ้มดีใจพลางพูด" งั้นนายทำงานเถอะฉันกลับห้องไปนอนก่อนนะ"
สี่ทุ่มแล้ว ซินอวี่ที่นอนหลับสบายอยู่บนเตียงรู้สึกได้ว่ามีใครบางคนล้มตัวลงนอนข้างเธอ ไม่ต้องลืมตาดูก็รู้ว่าเป็นอี้หยาง ซินอวี่เอื้อมมือออกไปและถูกสวมกอดแบบงงงวย ความร้อนจากอุณหภูมิ​ร่างกายที่คุ้นเคยทำให้ซินอวี่รู้สึกสบาย
กลางดึกซินอวี่พลันรู้สึกตัวตื่นขึ้น อี้หยางนอนอยู่เตียงเล็กไม่ล้ำเข้ามาแม้แต่นิดเดียว ซินอวี่เอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์​อี้หยางตรงหัวเตียงมาปลดล็อค ปิดการแจ้งเตือน ตี 1 ตี 3 ตี 5 ในโหมดนาฬิกาปลุก ก่อนจะวางคืนไว้เงียบๆ
อี้หยางขยับตัว ซินอวี่รีบนอนลงที่เดิมแล้วม้วนตัวเข้าสู่อ้อมแขนอี้หยาง
"อี้หยาง"
"หืม?" อี้หยางกึ่งหลับกึ่งตื่นสะลืมสะลือตอบรับซินอวี่
"ฉันหนาว"
อี้หยางกระชับอ้อมแขน กอดซินอวี่แน่น
.
.
.
.
.
[[[[ อี้หยาง น่ารักกกกกกกกกก สามีแห่งชาติจริงๆ ]]]​

190 Nameless Fanboi Posted ID:CGBb2/tGYv

เรื่องนี้ดีงามจริงๆ ของคุณเพื่อนโม่งที่แปลมาให้อ่านนะ <3

191 Nameless Fanboi Posted ID:+xHtEgv8OC

น่ารักมากกก ขอบคุณมากค่า😍😍

192 Nameless Fanboi Posted ID:6II62A8N3J

อ่านแล้วมาเล่าต่อ กันลืม เพราะพล็อตแนวนี้มันคล้ายๆ กันหมด อ่านหลายเรื่องนี่งงไปหมดแล้วจ้ะพี่จ๋า
เรื่อง 'Rebirth'​
.
.
.
.
.
ด้วยสัญญาแต่งงานที่บิดาทิ้งไว้ทำให้ ซางหว่าน หญิงสาวจากครอบครัวตระกูลบัณฑิตบ้านนอกยากจน ต้องนั่งเกี้ยวแต่งเข้าเป็นฮูหยินเอกของ สือเฟิงจู่ บุตรชายคนโตตระกูลสือ ตระกูลคหบดีผู้ร่ำรวยแห่งชิงโจว ทว่าแม่สามีก็ร้่ายเหลือ ซ้ำสามียังมีลูกพี่ลูกน้องสาวสวยนาม กู่ฟางซี หลานสาวที่แม่สามีเอามาเลี้ยงไว้ข้างกายจนผูกสมัครรักใคร่กลายเป็นคู่รักตั้งแต่วัยเยาว์ ซางหว่านผู้วาดหวังไว้ดิบดี ไหนเลยจะรู้ว่าชีวิตหลังแต่งงานจะต้องมาเจอกับสามีที่เกลียดนางเพราะคิดว่านางมาขวางทางรัก มาแย่งตำแหน่งฮูหยินเอกที่แสนจะมีเกียรติ​ซึ่งควรจะเป็นของคนรักที่แท้จริงของเขา เขาจึงไม่รักไม่สนใจซางหว่านแม้แต่น้อย ซ้ำร้าย หวังซื่อ ฮูหยินผู้เฒ่าแม่สามีก็ไม่ชอบนาง ซางหว่านใช้ชีวิตในจวนแต่ละวันอย่างยากลำบาก มีแค่กู่ฟางซีคนเดียวที่คอยเป็นเพื่อนพูดคุยแนะนำนู่นนี่ด้วยหวังดีประสงค์ร้าย กว่าจะรู้ว่าตกหลุมพรางยัยนี่ ก็ตอนที่หลังแต่งเข้าไปไม่นาน สามีกับแม่รีบแต่ง กู่ฟางซี มาเป็นอนุทันที
คนไม่ใช่ทำอะไรก็ผิด ซางหว่านใช้ชีวิตอย่างหวาดหวั่น ไร้เกียรติ​ไร้ศักดิ์ศรี​ สุดท้ายก็ตายอย่างเดียวดายอยู่มุมหนึ่งในจวน ได้หลุดพ้นจากชีวิตบัดซบนี่เสียที

ซางหว่าน ลืมตาขึ้นมาอีกที พบว่าตัวเองอยู่บนเกี้ยวหลังหนึ่ง
เกี้ยวแต่งงานเข้่าตระกูลสือ!
โธ่ ย้อนเวลามาเกิดใหม่ทั้งที ทำไมไม่ย้อนไปก่อนหน้านี้หนอ เสียใจไปก็เท่านั้น ซางหว่านคิดแต่ว่าคราวนี้ชั้นจะไม่โง่เป็นเหยื่ิออีกต่อไป ฉันจะต้องหาทางไปมีชีวิตดีๆ ให้ได้
ซางหว่านกำลังกลุ้มใจคิดว่า สือเฟิงจู่ ผู้เป็นสามีจะโดนฟางซีคนรักรั้งตัวไว้ไม่โผล่มาแม้กระทั่งคืนเข้าหอ ถ้าเป็นงั้นจริงแล้ววันพรุ่งนี้นางจะยังมีหน้าอยู่้ในจวนได้ยังไง แต่ทว่าเฟิงจู่ก็มา ซางหว่านจึงตัดสินใจพูดกับเฟิงจู่ตรงๆ บอกรู้ว่าสามีมีคนรักอยู่แล้ว การแต่งงานนี้ตนก็ไม่ได้เต็มใจเช่นกันแต่จนใจที่ขัดไม่ได้ และก็ไม่ได้อยากขวางทางรักใคร จะหลีกทางให้ แต่แต่งมาแล้วจะหย่าเลยก็ไม่ได้เสียชื่อเสียงวงศ์ตระกูลหมด ดังนั้นขอเวลา 1 ปี  ขอให้สามีช่วยแสดงละครสมานฉันท์​อยู่แบบให้เกียรติกันไว้หน้ากันสักนิด นางจะทำหน้าที่ลูกสะใภ้เคารพดูแลแม่สามีให้ดี แล้วอีก 1 ปีจะหย่าให้ สามีจะได้แต่งคนรักเข้ามาในฐานะภรรยาเอกอย่างมีเกียรติ​มีศักดิ์ศรี​ แล้วขอร้องว่าในระหว่าง 1 ปีนี้ อย่าเพิ่งรับกู่ฟางซีเป็นอนุ
เฟิงจู่คิดนิดนึง พอพิจารณาแล้ว​เห็นว่าดีต่อทั้งสองฝ่ายก็ตอบตกลง ตกลงกันได้แล้ว คืนนั้นเฟิงจู่ปูเสื่อนอนที่พื้น ส่วนซางหว่านนอนเตียง เช้ามาก็พากันไปเคารพฮูหยินผู้เฒ่าตามธรรมเนียม เจอกู้ฟางซีปรนนิบัติเจื้อยแจ้วอยู่ข้างๆ ชีวิตซางหว่านก็เริ่มต้นมหากาพย์ ณ จุดๆ นี้
กู้ฟางซี เป็นลูกพี่ลูกน้องแม่ของกู้ฟางซีเป็นน้องสาวของฮูหยินผู้เฒ่าที่ไปได้กับสามีไม่เอาไหนชื่อ กู้จิ่น พอน้องสาวตาย ฮูหยินผู้เฒ่าสงสารหลานเลยไปเอาตัวมาเลี้ยงเหมือนลูกสาวแท้ๆ
ทั้งที่รู้ว่ามีสัญญาแต่งงานกับตระกูลซาง แต่เฟิงจู่กับฟางซีก็หาได้แคร์ไม่ โตมาด้วยกันเลยรักกันอะใครจะทำไม ฮูหยินผู้เฒ่าก็ไม่ห้ามปรามเห็นดีเห็นงามซะอย่างนั้น
.
.
.
.
.

193 Nameless Fanboi Posted ID:oKWGgvfy/M

>>192 กุเคยอ่าน เรื่องนี้มีแปลอิง Rebirth of an Abandoned Woman ไม่ใช่แนวกู คือกุไม่พระเอกสุดท้ายก็มีอะไรกับนางเอก อ้างนู่นอ้างนี่ กุไม่ชอบ

194 Nameless Fanboi Posted ID:6II62A8N3J

>>193 ใช่ๆ หนำซ้ำตอนท้ายแม่งบ้งมาก แต่อีความเปลี่ยนใจของพระเอกนี่ว่าก็พอไหวอยู่นะ
เรื่องนี้แม่งสะท้อนชีวิตหลังแต่งงานของสาวจีนโบราณเกิน พระเอกลูกกตัญญู
นางเอกก็ยิ่งต้องเชื่อฟังแม่สามีชิบหาย เหนื่อยใจมาก

195 Nameless Fanboi Posted ID:oKWGgvfy/M

>>194 ใช่ๆกูก็อ่านแล้วเหนื่อย สงสัยว่าคนเขียนต้องการสื่ออะไร แค่ว่าสังคมสมัยก่อนกดขี่ผู้หญิงเหรอ กูอ่านไปยังไม่ถึงตอนท้าย กูอ่านตอนพระเอกพอเริ่มรักนางเอก ก็เริ่มเห็นข้อเสียของลูกพี่ลูกน้อง หาว่าไม่เชื่อใจ ทำไมยอมเป็นอนุ นางเอกเป็นคนนอกแท้ๆ กลับเชื่อใจเขา กูนี่มองบนเลย คือเมิงบอกเค้าไหมล่ะว่าตกลงกะนางเอกไว้ยังไง แถมทำตัวให้เกียรตินางเอก ดีกับนางเอก ไม่เห็นแววว่าจะหย่านี่หว่า

196 Nameless Fanboi Posted ID:oKWGgvfy/M

กูชวนทุกคนมาอ่านเรื่อง The Grand Princess/长公主

อันนี้คล้ายๆอริร้ายพ่ายรัก นางเอกเป็นจ่างกงจู คือเป็นพี่สาวฮ่องเต้ที่ต่างคนต่างอยู่กะผัวนาง ซึ่งผัวนางก็เป็นขุนนางสำคัญ เป็นพันธมิตรที่ต่างฝ่ายต่างคอยคุมเชิงกัน เปิดเรื่องมานางเอกตายโดนวางยา สงสัยเป็นฝีมือผัว เลยสั่งคนไปฆ่าผัว วิญญาณย้อนอดีตไปก่อนแต่ง แต่เรื่องนี้พอผัวตาวิญญาณก็ย้อนมาเหมือนกัน แล้วต่างฝ่ายก็รู้ว่าอีกฝ่ายย้อนมา ไปๆมาๆเลยตกลงเป็นพันธมิตร แต่งงานกันแล้วตกลงจะเลิกกันทีหลัง...

ใครชอบตัวละครหญิงแบบมีอำนาจ ไม่สนใจความรัก ตัวละครชายแบบขี้หึง ตอแหล แสดงออกว่ารักชัดเจน กูแนะนำ

197 Nameless Fanboi Posted ID:eJSzmjpBHZ

>>195 พระเอกมันแนวว่ารักกันจริงต้องเชื่อใจกัน ไม่ต้องถามเยอะ พูดแล้วคำไหนคำนั้น
นางเอกที่ไม่ถามมาก เพราะไม่อยากใส่ใจ คือมั่นใจว่ายังไงสามีก็รักอนุมาก รักแม่มาก รักพี่สาวมาก ยังไงนางก็ทำอะไรไม่ได้ จำเป็นต้องอดทนให้ครบ 1 ปี เลยกลายเป็นเชื่อใจไปซะงั้น ตลกร้ายชิบหาย

เดี๋ยวสรุปสปอยย่อๆ ไว้ให้

>>196 เดี๋ยวจะลองอ่านดูนะ

198 Nameless Fanboi Posted ID:YxzAvu1Uem

>>197 แท้งกิ้ว รออ่านสปอยล์ กูอ่านไปบ้างแต่ขี้เกียจไปซะก่อน

199 Nameless Fanboi Posted ID:eJSzmjpBHZ

>>198 น่าจะสปอยยาวอยู่นะ ทนๆ อ่านหน่อย 5555

200 Nameless Fanboi Posted ID:Avz9Z49j3u

>>199 กุได้หมด ยาวแค่ไหนก็มา ต้องขอบคุณที่แบ่งปันนะ ลดเวลาหาเรื่องใหม่อ่านไปเยอะ 555

201 Nameless Fanboi Posted ID:Gpymh0mwlT

หลังๆ กุเลยมองบน หลัวยุคโบราณ

1) โดนจับแต่ง -> ให้เมียหลวงตามสมควร (อาจมีหรือไม่มีอนุ)
2) โดนจับแต่ง -> ไม่สนเมียหลวง สนแต่อนุ
3) โดนจับแต่ง -> วางแผนฆ่าเมียหลวง ยกอนุขึ้นเป็นหลวง
4) โดนจับแต่ง แต่ไม่ยอม ->

แล้วผู้หญิงที่แต่งเข้าไปผิดตรงไหนหว่า

202 Nameless Fanboi Posted ID:bzoBOPYU1B

Rebirth 2
.
.
.
.
.
กู้ฟางซี มีวาทศิลป์ในการพูดมาก พูดแบบหวังดีมีน้ำใจแต่พูดไปพูดมาทำให้คนอื่นเข้าใจซางหว่านผิดทุกที โดยเฉพาะแม่สามีนี่ขาประจำ
ซางหว่านจำได้ว่าจุดเริ่มต้นชีวิตบัดซบของชาติที่แล้วมาจากการทำอาหารให้แม่สามีกินแล้วแม่สามีป่วยหนัก ชาตินี้จึงระวังสุดๆ แต่ก็โดนฟางซีส่งคนมาวางยาเหมือนเดิม เลยทำชามอาหารเจ้าปัญหานั้นแตกแล้วเอาอาหารอื่นที่ฟางซีเคยทำให้แม่สามีกินเมื่อชาติก่อน แล้วแม่สามีชอบมากๆ มาเสิร์ฟแทนซะเลย แม่สามีพอใจเพราะรู้สึกว่าลูกสะใภ้เอาใจใส่

ตระกูลสือ มี 3 บ้าน ได้แก่ บ้านใหญ่ผู้สืบทอดประจำตระกูลมี สือเฟิงจู่ ฮูหยินผู้เฒ่าผู้เป็นมารดา สืออี้เหมยพี่สาวที่แต่งงานออกไปหลายปี (สามีชื่อ เริ่นจื่อเซียน)​มีน้องชายคนเล็ก (จำชื่อไม่ได้)​ น้องคนนี้หัวดีมีแววจะสอบเข้ารับราชการได้ ที่บ้านจึงส่งไปเรียนอยู่สำนักศึกษาไม่ค่อยได้กลับบ้่านนัก และมีน้องสาวต่างมารดา (ลูกอนุ)​ อีกหนึ่งคน
บ้านรอง มีนายท่านรอง ฮูหยินรอง อนุ 2 คน ส่วนสาวอุ่นเตียงนับไม่ถ้วน บ้านรองมีบุตรชาย 1 คน ชื่อ สือเฟิงหมิง โดนที่บ้านจับแต่งงานกับคุณหนูสกุลดีนาม โจวจิงยี่ เฟิงหมิงไม่พอใจเพราะรักอยู่กับ ซูฉิงเออร์ นางคณิกา ซึ่งนายท่านรองกับฮูหยินรองไม่ยอมแม้แต่จะรับเข้าบ้านให้เป็นอนุด้วยซ้ำ เฟิงหมิงจึงขโมยเงินแล้วหนีออกจากบ้านไปกับซูฉิงเออร์ได้ 2 ปีแล้ว โจวจิงยี่น่าสงสารมาก โดนฮูหยินรองที่หงุดหงิดเพราะผัวมีอนุ ลูกก็หนีไปกับนางคณิกา ใส่อารมณ์มาลงกับนางตลอด หาว่านางไม่มีความสามารถ ทำให้ผัวรักไม่ได้ ผัวเลยหนีออกจากบ้าน
ส่วนบ้านสามรับราชการย้ายไปตั้งรกรากที่เมืองอื่น

เฟิงจู่เห็นซางหว่านวางตัวดี มีมารยาท รู้อะไรควรไม่ควร ก็แอบละอายใจนิดๆ ที่ซางหว่านต้องมาเสียเวลา 1 ปี ไปเปล่่าๆ ก็เลยไปคุยกับฟางซีบอกให้เชื่อใจเขา เพราะในใจเขาคือต้องการจะให้ฟางซีนั่งเกี้ยวแต่งงานแปดคนหามเข้าประตูใหญ่เป็นฮูหยินเอกอย่างยิ่งใหญ่สมเกียรติ​ตามธรรมเนียม โดยไม่ได้บอกฟางซีถึงข้อตกลงปากเปล่าที่เขาทำไว้กับซางหว่าน ย้ำแต่ เชื่อใจข้าๆ รออีก 1 ปีเท่านั้น ฟางซีที่ไม่รู้เรื่องด้วยก็นอยด์สุดไรสุด เพราะซางหว่านสวยมาก แถมอ่อนโยนวางตัวดี กลัวเฟิงจู่เปลี่ยนใจ อดระแวงไม่ได้จริงๆ เริ่มหาเรื่องตัดพ้อทั้งน้ำตาเล็กๆ น้อยๆ ทุกวัน เฟิงจู่ก็ได้แต่กอดปลอบ เชื่อใจข้าๆ ซ้ำๆ ทุกวันเหมือนกัน
ซางหว่านต้องกลับไปเยี่ยมบ้านเดิมตามธรรมเนียม เฟิงจู่ที่ตัดสินใจว่าจะช่วยให้ซางหว่านใช้ชีวิตในจวน 1 ปี อย่างราบรื่นก่อนหย่า จึงกลับไปเยี่ยมบ้านภรรยาด้วยพร้อมเตรียมของกำนัลไปฝากญาติๆ ให้อย่างดี
ตระกูลซางเป็นตระกูลบัณฑิต​ที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านเล็กๆ พ่อซางหว่านเป็นบัณฑิตก็จริงแต่ไม่ได้มีตำแหน่งเป็นขุนน้ำขุนนางอะไร ดีที่เคยช่วยเหลือพ่อเฟิงจู่ไว้ พ่อเฟิ่งจู่เลยทำหนังสือสัญญาให้แต่งกับลูกชายตัวเอง พอพ่อแม่ซางหว่านตาย พ่อเฟิงจู่ก็ตาย ฮูหยินผู้เฒ่าอยากบิดพลิ้วไม่ทำตามสัญญาแทบตายแต่ก็ไม่กล้า เฟิงจู่เองก็เช่นกันสุดท้ายต้องแต่งซางหว่านเป็นฮูหยินน้อยตามสัญญา
ซางหว่านมีพี่ชาย 2 คน พี่คนโตชื่อ ซางหง เป็นคนใจอ่อนยอมคนและกตัญญูโคตรๆ พี่สะใภ้​ ฟางเซียน นิสัยพูดตรงๆ ปากร้ายใจดี มีลูก 2 สองคน ส่วนพี่ชายรอง ซางอวี้เฟย กำลังเตรียมตัวสอบระดับมณฑลอยู่
นอกจากนี้ยังมีอารองกับภรรยาและลูกสาว 2 คน อาศัยอยู่ในหมู่บ้านเดียวกัน ซึ่งครอบครัวอารองน่ารังเกียจเห็นแก่ตัวและเอาแต่ได้อย่างร้ายกาจมาก มาดักจะให้เอาเกวียนที่ขนของกำนัลทั้งหมดเข้าไปจอดบ้านตัวเองเฉย ซางหว่านต้องหาทางรับมืออย่างละมุนละม่อมสุดฤทธิ์​เพื่อไม่ให้ดูเป็นการล่วงเกิน​หรือไม่เคารพผู้อาวุโสตลอด ซึ่งซางหว่านอับอายเฟิงจู่มาก แต่เฟิงจู่ไม่ได้พูดอะไรเรื่องบ้านรอง ทั้งคู่ต้องแสร้งรักใคร่ปรองดองต่อหน้าพี่ชายและพี่สะใภ้ เฟิงจู่พูดคุยอย่างเป็นกันเองกับพี่ชายและพี่สะใภ้อย่างจริงใจ คืนนั้นทั้งสองต้องพักค้างคืนนอนห้องเดิมของซางหว่าน ซึ่งที่พื้นมันนอนไม่ได้ ซางหว่านจำใจให้ขึ้นมานอนเตียงเดียวกันครั้งแรก
กลับจวนไปเจอ หลี่มามา แม่นมของสือเฟิงจู่กลับมารับใช้ดูแลที่เรือนหนิงหยวนเรือนหอของทั้งคู่ แม่นมคนนี้มีบุญคุณกับตระกูลสือมาก สามีตายเพราะปกป้องนายท่านสือ(พ่อเฟิงจู่)​ ลูกแม่นมก็ถูกโจรฆ่าตายเพราะโดนแม่นมส่งไปวิ่งหลอกล่อโจรแทนเฟิงจู่ แม้แต่ตัวแม่นมเองตอนที่กอดเฟิงจู่หลบโจรอยู่ก็ต้องมาโดนงูกัดเพราะปกป้องเฟิงจู่ส่งผลให้แม่นมมีสุขภาพไม่ค่อยดีนัก ฮูหยินผู้เฒ่าเลยเกรงอกเกรงใจ​หลี่มามามาก เฟิงจู่ก็รักเคารพประหนึ่งเป็นแม่อีกคนเช่นกัน
.
.
.
.
.

203 Nameless Fanboi Posted ID:bzoBOPYU1B

Rebirth 3
.
.
.
.
.
ก่อนหน้านี้หลี่มามาโดนส่งออกนอกจวนไปเพราะดันไม่ถูกกับฟางซี (แม่นมคิดว่าฟางซีจ้องจะจับเฟิงจู่ ไม่ได้รักเฟิงจู่จริงๆ)​ ฟางซีกะดึงเอาแม่นมมาสร้างปัญหาให้ซางหว่าน แต่กลายเป็นว่าแม่นมดันชอบการวางตัวที่นอบน้อมและจริงใจ บวกกับความที่แต่งมาเป็นเมียเอกอย่างถูกต้องทุกอย่างเลยชื่นชอบสนับสนุนอยู่ทีมซางหว่านซะงั้น

ซางหว่านเหนื่อยใจทุกวัน ตื่นมามีแต่เรื่องให้ต้องเค้นความสามารถในการพูดการแสดงออกทางสีหน้าท่าทางต่างๆ มารับมือสถานการณ์​อย่างสุดชีวิต โดนท้าทายอำนาจฮูหยินเอกเรื่อยๆ ทั้งโดนแม่สามีมาพูดขอให้ฟางซีถืออำนาจจัดการในจวนเหมือนเดิมดื้อๆ แต่ดีที่ซางหว่านยังต่อรองขออำนาจสิทธิ์​ขาดเรือนหนิงหยวนที่ตัวเองอยู่มาได้ ไหนจะโดนวางแผนทำให้แม่สามีรู้สึกเสียหน้าต่อหน้าฮูหยินผู้เฒ่าส่วงที่เป็นคู่อริของแม่สามีอีก ไหนจะเรื่องที่ ลิ่วหย่า สาวใช้คนสนิทที่ติดตามมาจากบ้านเดิมจะโดนนายท่านรองที่บ้าเลี้ยงสัตว์แปลกๆ จะเอาไปเป็นอนุเพราะลิ่วหย่ารู้เทคนิคฝึกสัตว์ (พ่อลิ่วหย่าเป็นพรานป่า)​ ซางหว่านรักเอ็นดูลิ่วหยาเหมือนน้องสาวแถมสนิทมากถึงขั้นบอกความลับตนตกลงกับเฟิงจู่เป็นคู่สามีภรรยาปลอมๆ ดังนั้นซางหว่านจึงร้อนใจมากกลัวฮูหยินรองมาขอตัวลิ่วหย่าไปวันนี้พรุ่งนี้แล้วซางหว่านจะปฏิเสธไม่ได้ เลยรีบไปขอให้เฟิงจู่ช่วยออกหน้ารับเป็นสาวใช้อุ่นเตียงด่วนๆ ให้หน่อย เฟิงจู่เห็นซางหว่านรักลิ่วหย่ามากเลยยอมช่วยโดยให้ลิ่วหย่าอยู่ในห้องหนังสือกับตน 1 คืน เช้ามาลิ่วหย่าออกจากห้องหนังสือก็รีบบอกซางหว่านว่าเฟิงจู่ไม่ได้ทำอะไร แค่นั่งรอจนเช้าเฉยๆ ลิ่วหย่าที่ตอนนี้ได้ชื่อว่าเป็นคนของเฟิงจู่แล้วจึงรอดจากนายท่านบ้านรองหวุดหวิด
ด้านฟางซีได้ยินข่าวเฟิงจู่รับคนสนิทของซางหว่านเป็นสาวใช้อุ่นเตียงก็เสียใจมาก เฟิงจู่ไม่ได้อธิบายเพราะเรื่องมันโยงไปถึงบ้านรองด้วยมันจะเสียชื่อกันหมด หลังจากนั้นฟางซีเจอเฟิงจู่ทีไรก็ตัดพ้อน้อยใจประชดประชันน้ำหูน้ำตาไหลใส่ตลอด เฟิงจู่เพียรพยายามบอกอย่างอดทนให้ไว้ใจเขา เชื่อมั่นในตัวเขา แต่บ่อยครั้งเข้าเฟิงจู่ก็คร้านจะพูดโน้มน้าวใจ รู้สึกว่าฟางซีเปลี่ยนไป จากที่เคยร่าเริง มั่นใจในตัวเอง มีเสน่ห์ กลายเป็นคนใจแคบ ขี้ระแวง หาเรื่องตลอด และที่สำคัญคือไม่เชื่อใจเขาเอาซะเลย
กลับกันเฟิงจู่ค่อยๆ รู้สึกสบายใจเวลาอยู่ใกล้ๆ ซางหว่าน เวลาเห็นซางหว่านโดนแม่กดดันก็จะรู้สึกอึดอัดไม่ค่อยสบายใจเท่าไหร่ แต่ไม่ได้คิดอะไรมาก คิดแค่ว่าอยากช่วยให้ซางหว่านอยู่ในจวนอย่างไม่ลำบากมากนักจนกว่าจะหย่าเฉยๆ
ซางอวี้เฟย พี่ชายซางหว่านแวะมาหาระหว่่างจะเดินทางไปสอบ แต่เจอคนของฟางซีกันซีนให้เข้าใจซางหว่านผิดจนโมโหสะบัดหน้าจากไป ซางหว่านเพิ่งรู้ว่าพี่ชายมารีบให้ลิ่วหย่าไปตามหาจนเจอตัวพากลับมาได้ ฮูหยินผู้เฒ่าได้พบซางอวี้เฟยก็ค่อนข้างชื่นชมทีเดียว
เฟิงจู่ต้องเดินทางไปติดต่อการค้าใช้เวลาราว 3 เดือน ก่อนไปก็บอกให้ซางหว่านดูแลตัวเองให้ดี มีอะไรก็ให้ปรึกษาหลี่มามาและฝากดูแลแม่ด้วย
กู้จิ่น พ่อกู้ฟางซี รู้ว่าเฟิงจู่ไม่อยู่ ก็รีบบุกมาทวงสิทธิ์​ความเป็นพ่อจะพาตัวลูกกลับ บอกไม่รู้ลูกอยู่สกุลสือในฐานะอะไร บีบให้ฮูหยินผู้เฒ่ามอบฐานะให้ ฮูหยินผู้เฒ่าเลยบอกจะให้แต่งเป็นอนุทันทีที่เฟิงจู่กลับมาแน่นอน กู้จิ่นเลยบังคับพาตัวกลับบ้่านสกุลกู้ไปรอเวลาขึ้นเกี้ยวออกมาเป็นอนุ แถมหน้าด้านจะให้สกุลสือส่งของหมั้นไปให้ก่อนด้วย ฮูหยินผู้เฒ่าอึ้ง ธรรมเนียมส่งของหมั้นหมายให้อนุ มันมีซะที่ไหนกันเล่า เลยโบ้ยว่าเรื่องของหมั้นให้รอเฟิงจู่กลับมาจัดการเอง
ฮูหยินผู้เฒ่าออกหน้าคุยกับซางหว่านว่าจะให้เฟิงจู่รับฟางซีเป็นอนุ พร้อมกำหนดวันเสร็จสรรพเรียบร้อย แถมยังส่งจดหมายไปเร่งให้เฟิงจู่รีบกลับมาให้ทันวันแล้วด้วย ซางหว่านหน้าชาเพิ่งแต่งมาได้ไม่กี่เดือน สามีก็รับอนุแล้ว หักหน้าตนและตระกูลซางมาก ซางหว่านท้อใจพยายามหนักแค่ไหนก็ยังต้องก็เจอชะตาที่หลีกเลี่ยงไม่ได้นี้อยู่ดี แต่ก็ด้วยเหตุนี้ซางหว่านเลยได้อำนาจจัดการจวนทั้งหมดคืนกลับมาอยู่ในมือ ด้านเฟิงจู่ได้รับจดหมายก็ไม่สบายใจมากรีบกลับจะมาคุยกับแม่ให้รอไปก่อน ไม่อยากผิดคำสัญญากับซางหว่านที่ขอไม่ให้รับฟางซีเป็นอนุ
อยู่ๆ ดันมีข่าวส่งมาแจ้งฮูหยินผู้เฒ่าว่ากู้จิ่นตายกะทันหัน ซางหว่านแอบโล่งใจเพราะกู้จิ่นตาย ฟางซีในฐานะบุตรสาวต้องไว้ทุกข์​ 3 ปี หรืออย่างน้อยๆ  ก็ 1 ปี ถึงตอนนั้นตัวเองคงออกจากตระกูลสือไปแล้ว
.
.
.
.
.

204 Nameless Fanboi Posted ID:i4zvZmguR8

ขอkyคั่นนิดดด >>196 กุเบรคตัวเองไว้รออ่านหลังจากแปลจบก่อน แต่กุชอบแนวนี้นะ มึงมีเรื่องแนะนำเพิ่มป่ะในNovelupdates

205 Nameless Fanboi Posted ID:pCvtLxvL3T

กูเคยแนะนำ Greetings, Ninth Uncle
อันนี้คือนางเอกฝันว่าชีวิตตัวเองเป็น ตปก. ในนิยายรักที่มีคู่หมั้นกับน้องสาวเป็นพระเอกนางเอก แล้วก็เห็นว่าแต่งไปชีวิตจบไม่ดี แล้วก็รู้สึกไม่เป็นธรรม พอคู่หมั้นมาถอนหมั้น นางเอกก็เลยรีบๆถอนหมั้นแล้วประกาศให้ทุกคนรับรู้ว่าผู้ชายเป็นฝ่ายผิด แล้วนางก็พยายามเดินหน้ามองหาผู้ชายที่ดีมาเป็นสามี นางเอกอยู่ในกฏระเบียบ วางตัวสมเป็นคุณหนูใหญ่ที่น่านับถือ นางเอกมีปมว่าตัวเองไม่ร่าเริงน่ารักเหมือนน้องสาว แต่นางก็มองว่าไม่ใช่ประเด็น การแต่งงานอยู่ที่ผู้ใหญ่จัดการ สำคัญคือว่าที่แม่สามีอยากได้นางเป็นลูกสะใภ้ต่างหาก ส่วนพระเอกคือท่านอาเก้าที่เป็นลูกอนุ ที่ท่านย่าและญาติๆคนอื่นไม่ชอบหน้า /แต่จริงๆเป็นฐานะปลอม

206 Nameless Fanboi Posted ID:pCvtLxvL3T

เรื่องนี้กูชอบตรงคนเขียนปูคาร์นางเอกมาได้ดี พระเอกก็ขี้หึง มีเล่ห์เหลี่ยม ทันคน แสดงออกว่ารัก

207 Nameless Fanboi Posted ID:51ltxeN3u7

>>203 ขอบคุณเพื่อนโม่ง มาต่อเร็วๆ นะ กำลังสนุก

208 Nameless Fanboi Posted ID:DiPgtzUOSx

>>205 เดี๋ยวไปอ่าน กูชอบคาร์นิ่งๆ ไม่ชอบพวกร่าเริง ผู้ชายทั้งโลกมาหลงรัก

209 Nameless Fanboi Posted ID:DiPgtzUOSx

Rebirth 4
.
.
.
.
.
ฟางซีให้คนมาดักรอเฟิงจู่หน้าประตูเมือง เฟิงจู่จึงรีบไปตระกูลกู้ ช่วยจัดการงานศพจนเสร็จ ฟางซีคุยเรื่องที่ฮูหยินผู้เฒ่าจะให้แต่งเป็นอนุ เฟิงจู่บอกให้ไว้ทุกข์ 3 ปีแล้วค่อยแต่ง โดยเล่าให้ฟังว่าตนมีสัญญากับซางหว่านว่าครบ 1 ปีแล้วจะหย่ากัน จากนั้นจึงจะแต่งฟางซีเข้ามาในฐานะฮูหยินเอกอย่างยิ่งใหญ่มีหน้่ามีตา ฟางซีบอกนานไปรอไม่ไหว (จริงๆ คือไม่เชืื่อที่เฟิงจู่พูด)​ ดื้อดึงจะแต่งเป็นอนุให้ได้ เพราะถ้ารีบแต่งภายใน 100 วันยังแต่งได้อยู่ บอกขอยอมเป็นแค่อนุ ไม่อยากเป็นฮูหยิน แค่ได้อยู่ข้างๆ เฟิงจู่ไปตลอดชีวิตก็พอใจแล้ว เฟิงจู่อึ้งและผิดหวังมากที่คนรักดันพอใจจะเป็นแค่อนุ ไม่ทะนุถนอม​โอกาสเชิดชูเกียรติ​และศักดิ์​ศรีที่เขาจะมอบให้เลย เฟิงจู่ถามย้ำอีกทีแน่ใจแล้วใช่มั้ยว่าต้องการแค่นั้น ฟางซีตอบใช่ พริบตานั้นเฟิงจู่ก็ตัดสินใจแล้วว่าจะให้ฟางซีได้เป็นแค่อนุไปตลอดชีวิตตามนางที่ปรารถนา
เฟิงจู่กลับจวนมาคุยเกริ่น 'เรื่องฟางซี..'​ ซางหว่านรีบบอก รู้ว่าแม่เป็นคนจัดการไม่เกี่ยวกับเฟิงจู่ ไม่โทษเฟิงจู่ แค่อยากรู้ว่าเฟิงจู่จะทำยัังไง เฟิงจู่พูดไม่ออก เขาไม่อยากจะผิดคำพูดกับซางหว่านเลย ซางหว่านเห็นเฟิงจู่อึ้งยิ้มขันบอก ไม่ต้องกังวล เรื่องนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับเฟิงจู่สักหน่อย ซางหว่านเชื่อคำพูดของเฟิงจู่ เชื่อว่าเฟิงจู่จะไม่รับฟางซีเข้ามา แถมตอนนี้ฟางซีอยู่ระหว่างไว้ทุกข์ ถือว่าไม่มีใครทำผิดข้อตกลงระหว่างกัน ขอบคุณเหลือเกินที่ยังพอจะเก็บหน้าของตนและตระกูลไว้ได้
เฟิงจู่น้ำเสียงละอายแก่ใจบอก หว่านเหนียง วันที่ 6 ฟางซีจะเข้าประตูมา ทุกอย่างยังเหมือนเดิม
ซางหว่านพลันแววตามืดหม่น หูอื้อ สติปลิวหาย ถามแต่งใน 100 วันเหรอ นี่เป็นการตัดสินใจของใคร มารดาหรือท่าน เฟิงจู่บอกของตัวเอง ซางหว่านกำมือแน่น ผิดหวังมากที่เฟิงจู่ผิดคำพูด ไม่ทำตามข้อตกลง แต่คิดไปคิดมาต่อให้เฟิงจูผิดข้อตกลงแล้วไง ซางหว่านจะไปทำอะไรได้ เฟิงจู่รีบบอก 'หว่านเหนียง ข้าขอโทษ'​ ซางหว่านหน้าซีดมาก ยังคงยิ้มอย่างสงบนิ่ง เฟิงจู่ก็รู้สึกแย่ ทั้งที่ซางหว่านเพิ่งจะบอกว่าเชื่อคำพูดเขาแต่ก็โดนเขาทรยศ เขาอยากให้ฟางซีเชื่อมั่นในตัวเขาแบบนี้บ้างแต่เขารู้ดีว่าเธอไม่เคยเชื่อในตัวเขาเลย แต่กับคนตรงหน้าที่เชื่อในตัวเขาโดยไม่มีข้อสงสัย เขากลับทำให้เธอเจ็บปวด '​ฟางซีอายุไม่น้อยแล้ว รออีกไม่ได้แล้ว แต่ไม่ต้องห่วง ถ้าใครกล้าเอาเรื่องนี้มารังแกตนจะจัดการให้ หว่านเหนียง ในจวนนี้จะไม่ให้ใครทำผิดต่อหว่านเหนียงเด็ดขาด!'
ซางหว่านรู้สึกเจ็บปวดใจ อับอาย และรู้สึกถูกเหยียดหยาม ซางหว่านคิดว่าเฟิงจู่ต่างจากคนอื่นแต่ตอนนี้รู้แล้วว่าเข้าใจผิด จะยังเชื่อใจเขาได้อีกเหรอ? ซางหว่านมีคำตอบเงียบๆ ในใจแล้ว
'ถ้าเป็นฟางซี ที่ทำผิดต่อข้่าล่ะ?'​ เฟิงจู่อึ้ง ก่อนจะพูดอย่างจริงจังว่า 'ฟางซีไม่ทำแน่ ต่อให้เป็นฟางซี ก็ไม่ได้!
ซางหว่านยิ้มบอก ขอแสดงความยินดี​กับนายท่านด้วย ได้เติมเต็มในสิ่งที่ปรารถนามาอย่างยาวนานเสียที น่ายินดียิ่ง!  เฟิงจู่จับน้ำเสียงซางหว่านไม่ออกได้แต่ยิ้มอย่างขมขื่น รู้สึกละอายและสำนึกเสียใจบอก ฟางซีแค่เข้าประตูมา ทุกอย่างยังคงเดิมเหมือนก่อนหน้า
ซางหว่านปิดใจแล้วไม่อยากรับฟังอะไรอีก ร่ายสิ่งที่ตัวเองกำลังจะไปทำยาวเหยียดเหมือนรายงานให้นายจ้างฟัง เฟิงจู่อึ้งอีกรอบ ฟางซีก็เปลี่ยนเป็นคนที่เขาไม่รู้จักไปแล้วหนึ่ง ตอนนี้ยังมาเจอซางหว่านอีก ซางหว่านแผ่ออร่าบางอย่างที่ทำให้เฟิงจู่ไม่กล้าสู้หน้า ไม่กล้ากลับมากินอาหารเยฺ็นด้วยอยู่แต่ในห้องหนังสือ ซางหว่านให้คนส่งอาหารเย็นมาให้ เขาส่งเซ็ตหนังสือแนวบันทึกการเดินทางที่เป็นของฝากจากการไปเมืองหลวงครั้งนี้ไปให้ ซางหว่านแค่รับแล้ววางไว้ ไม่มีอารมณ์​จะเปิดอ่าน เฟิงจู่หลับห้องตอนดึก ซางหว่านก็ทำเป็นหลับแล้ว
บรรยากาศในเรือนหนิงหย่วนเริ่มประหลาดขึ้นทุกที ทุกคนรับรู้ได้ แต่ซางหว่านยังคงยิ้มหัวเล่นกับหลี่มามาและสาวใช้คนสนิท หลี่มามาพยายามกล่อมบอกเลี้ยงเฟิงจู่มากับมือรู้จักนิสัยเฟิงจู่ดียิ่งกว่าตัวเขาเองอีก เฟิงจู่มีใจให้ซางหว่านจริงๆ ซางหว่านบอกหลี่มามาคิดมากไปแล้วช่วงนี้เหนื่อยและอารมณ์ไม่ดีเลยกลัวจะไปทำให้เฟิงจู่อารมณ์เสียเปล่าๆ
เฟิงจู่รับอนุ ซางหว่านเลยต้องไปดูเรือนเดิมที่ฟางซีอยู่เครื่องเรือนประดับตกแต่งหรูหราหมาเห่ามาก ซางหว่านมอบหมายให้หลี่มามาจัดการทุกอย่างอีกที เนื่องจากเป็นแค่อนุ หลี่มามาเลยเก็บของมีค่าทุกอย่างเรียบ เปลี่ยนทุกอย่างเป็นของธรรมดาที่เหมาะสมกับอนุทั้งหมด เหลือไว้แค่เตียงที่ยังหรูหราอยู่ หลี่มามาอ้างว่าฟางซีอยู่ในช่วงไว้ทุกข์เครื่องเรือนทุกอย่างจึงไม่มีสีสันสดใสสักนิด มองแล้วหดหู่ห่อเหี่ยวแห้งแล้งมาก  แถมยังจัดห้องข้างไว้ให้คุกเข่าไว้ทุกข์แสดงความกตัญญู​ด้วย
.
.
.
.
.

210 Nameless Fanboi Posted ID:54nAWPYIcV

>>205 เติม Greetings, Ninth Uncle น้องนางเอกที่เป็น FL ในนิยายก็กลับมาเกิดใหม่ด้วย ในชาติที่แล้ว(ความฝันนางเอก) น้องสามมองนางเอกแต่งงานไป ในใจก็คิดว่านางเอกแย่งชายคนรักไป ถึงสุดท้ายจะได้แต่งกับคนรัก ก็รู้สึกเหมือนอยูใต้เงานางเอก ชาตินี้เลยหาโอกาสบอกผู้ชายไปว่าตัวเองต่างหากที่เป็นคนช่วยก่อนนางเอกจะแต่งงาน ผู้ชายเลยมาถอนหมั้นนางเอก

211 Nameless Fanboi Posted ID:DiPgtzUOSx

Rebirth 5
.
.
.
.
.
เย็นวันนั้นเฟิงจู่ให้คนมาบอกว่าจะกินข้าวเย็นกับเหล่าสหาย สุดท้ายเมากลับมา ซางหว่านประคองเฟิงจู่ไปนอนเตียงแล้วจะออกไปนอนห้องอื่น เฟิงจู่กึ่งหลับกึ่งตื่นจับกอดซางหว่านไว้แน่นพร่ำบอกแต่ว่า 'หว่านเหนียง... ข้าขอโทษ... อย่าโกรธ.. อย่าไป... '​ เฟิงจู่เมาหลับกอดซางหว่านไว้อย่างนั้น ลืมตาตื่นมาเห็นตัวเองกอดซางหว่านแน่นก็รีบขอโทษขอโพย ซางหว่านน้ำตาไหลบอกให้เขาออกไปก่อน แว่บแรกเฟิงจู่รู้สึกผิดคิดว่าตัวเองผิดข้อตกลงล่วงเกินเอาเปรียบซางหว่าน แต่ก็รู้สึกหวานล้ำลึกๆ ในใจอย่างบอกไม่ถูก เฟิงจู่อยากจะดูแลซางหว่านให้ดี ตอนจะให้ห้องครัวทำอาหารที่ซางหว่านชอบถึงเพิ่งรู้ว่าตัวเองไม่รู้เลยว่าซางหว่านชอบไม่ชอบอะไร เฟิงจู่ตัดสินใจเข้าไปบอกซางหว่านที่ยังนอนอยู่ในห้องตรงๆ ว่า จะรับผิดชอบเรื่องเมื่อคืนเอง ไม่ต้องพูดถึงข้อตกลงก่อนหน้านั้นแล้ว หว่านเหนียงจะเป็นฮูหยินของข้าสือเฟิงจู่ตลอดไป ครั้งนี้จะไม่มีวันผิดคำพูดอีก!
ซางหว่านรีบบอกเมื่อคืนไม่มีอะไรเกิดขึ้นนะ เฟิงจู่แค่เมาหลับไปแค่นั้น เฟิงจู่ยังคงเข้าใจว่าซางหว่านโกรธ ซางหว่านบอกเฟิงจู่ไม่ได้ทำอะไรผิด ไม่ได้โกรธ แค่หวังว่าเฟิ่งจู่จะไม่ลืมข้อตกลงที่เคยพูดไว้ อย่าทำให้ซางหว่านต้องรู้สึกเหยียดหยามเขาเลย!
ได้ยินว่าซางหว่านยังตั้งใจจะจากไป เฟิงจู่อึดอัดใจและหัวเสียอย่างบอกไม่ถูก ได้แต่พูดว่า ตามที่ซางหว่านต้องการ! แล้วสะบัดหน้าจากไป
เฟิงจู่ไปดื่มกับ ส่วงเว่ยเซียน (ลูกชายฮูหยินผู้เฒ่าส่วง คู่กัดมารดา)​ คุณชายส่วงแซว สภาพไม่เหมือนคนที่กำลังจะได้แต่งหญิงคนรักที่รอมานานเข้าบ้านเลยนะ เฟิงจู่ถาม ถ้าจู่ๆ ค้นพบว่าคนที่ชอบมาตลอดหลายปีไม่ใช่คนที่ชอบอีกต่อไปจะทำยังไง เว่ยเซียนว่าเอ้างั้นจะรับเข้ามาทำไม เฟิงจู่บอก ฟางซียึดติดว่าจะแต่งเข้ามาให้ได้ เว่ยเซียนว่าถ้่ายึดติดขนาดนั้นก็ทำไรไม่ได้
เฟิงจู่ร่ำสุราไปก็คิดถึงเรื่องซางหว่านคิดจะจากไป เฟิงจู่ตัดสินใจว่า จะไม่ปล่อยให้ซางหว่านจากไปอย่างง่ายดายแน่ เฟิงจู่กลับดึกแถมเมาเลยสั่งให้บ่าวพาไปนอนห้องหนังสือ ตอนเช้าฮูหยินผู้เฒ่ารู้เรื่องเรียกซางหว่านไปตำหนิ หาว่าไม่สนใจดูแลสามี มีเมียก็เหมือนไม่มี เป็นภรรยาแบบไหนถึงได้ไม่รู้สึกผิดกับสามีบ้างเลย หาว่าซางหว่านไม่พอใจเรื่องรับอนุเลยไปทำให้เฟิงจู่ลำบากใจ ซางหว่านคุกเข่าขอรับโทษบอก รู้ดีอยู่แล้วว่าต้องรับฟางซีเข้ามาแค่รอเวลาช้าเร็วเท่านั้น ถ้าจะโกรธก็คงจะโกรธเรื่องทำไมต้องรอจนเนิ่นนานปานนี้มากกว่า ซางหว่านได้แต่ปล่อยให้แม่สามีหาเรื่องดุด่าลูกสะใภ้จนพอใจ เฟิงจู่ได้ยินข่าวจากหลี่มามารีบมารับผิดกับแม่ จนแม่ยอมปล่อยตัวซางหว่านกลับ
ถึงวันรับอนุกู้ฟางซีเข้าบ้าน นางเรื่องเยอะบอกเกี้ยวเรียบไป งอแงไม่ยอมขึ้น ให้คนหามเกี้ยวเปล่ากลับไปให้ฮูหยินผู้เฒ่าดู จะเอาเกี้ยวหรูกว่านี้ หลี่มามาต้องมาชี้้แจงฮูหยินผู้เฒ่าว่าทำตามธรรมเนียมรับอนุทุกอย่าง ไม่พอใจก็ช่วยไม่ได้และไม่ยอมให้เอาเกี้ยวนี้กลับไปรับอีกรอบด้วย สุดท้ายฟางซีต้องนั่งเกี้ยวสภาพแย่กว่าเดิมเข้ามา ถึงเรือนเดิมตัวเองที่โดนเปลี่ยนเครื่องเรือนและการประดับตกแต่งใหม่หมดคือช็อคมาก ก่นด่าสาปส่งซางหว่านไม่หยุด ให้หลันเซียงสาวใช้คนสนิทไปเชิญเฟิงจู่ 2-3 รอบ เฟิงจู่ไม่มาฟางซีก็ยิ่งแสดงกิริยาและคำพูดไม่ดีมากขึ้นๆ ซางหว่านคิดว่าถ้่าเฟิงจู่ไม่ค้างที่เรือนโน้นอย่างน้อยๆ ก็คงไปกินข้าวเย็นกับฟางซีแน่ แต่เฟิงจู่ดันมากินข้าวเย็นด้วยซะงั้่น ซางหว่านไม่เข้าใจเลยถามว่าไม่ไปเจอน้องสาวหน่อยเหรอ เฟิงจู่บอกไปดูมาตอนกลางวันแล้ว ฟางซีเพลียต้องพักผ่อน เขาจะไม่ไปที่นั่นแล้วถามทำไมเรียกฟางซีว่าน้องสาว ซางหว่านบอกแม่สั่ง เฟิงจู่พูดไม่ออก บอกคืนนี้จะนอนห้องหนังสือ พรุ่งนี้ถึงจะกลับมานอนที่เรือน ยังไงซะฟางซีก็เป็นหลานสาวของมารดา ต้องไว้หน้ามารดาหน่อย
.
.
.
.
.

212 Nameless Fanboi Posted ID:54nAWPYIcV

>>211 เง้อ เห็นถึงความห่วยของ พอ. สรุปคือก็เลิกชอบ"น้องสาว"แล้วแหละ คิดว่าแต่งเข้ามาแล้วก็จะทำเป็นเฉยชาให้นางเอกดีใจ แต่ปล่อยคนเคยรักให้แห้งตายไปเหรอ?

213 Nameless Fanboi Posted ID:DiPgtzUOSx

>>212 ถ้ามองในแง่นี้มันใจร้ายจริง แต่ฟางซีไว้ทุกข์อยู่ แต่งมาแล้วก็ยังเข้าหอไม่ได้
อิงตามพื้นฐานนิสัยอีพระเอก ยังไงก็ไม่ยอมเข้าหอก่อนครบเวลาไว้ทุกข์แน่นอน

214 Nameless Fanboi Posted ID:OYSL9bQJdL

Rebirth 6
.
.
.
.
.
เฟิงจู่เดินกลับไปในใจก็เรียกหาแต่ หว่านเหนียง หว่านเหนียง กับญาติผู้น้องกู้ฟางซีนั้นเฟิงจู่เห็นธาตุแท้แล้ว เขาเคยคิดว่าการแต่งฟางซีเข้ามาเป็นสิ่งที่เขารอคอยมาตลอดชีวิต วันนั้นจะเป็นวันที่เขามีความสุขที่สุด แต่วันนี้เขายืนมองฟางซีเข้าประตูมาจากที่ไกลๆ โดยไม่รู้สึกอะไรเลย เหมือนไม่ใช่เรื่องของเขาด้วยซ้ำ จากนั้นเขาก็ไปยืนเงียบๆ ในเรือน ดูฟางซีตะโกนก่นด่านานา ตอนนั้นเขาถึงได้เห็นตัวจริงของฟางซีที่เขาไม่เคยรู้มาก่อน เฟิงจู่ไม่อยากจะเชื่อว่านี่คือผู้หญิงที่เขาหลงรักมาหลายปี คิดแล้วก็สงสัยว่าหลงรักไปได้ยังไง ตอนที่เขาหันหลังจากมา ห่างไกลจากเสียงก่นด่า ภาพความทรงจำที่ค่อยๆ ปรากฏ​ในหัวเขา บ้างก็เป็นรอยยิ้ม บ้างเป็นใบหน้ายามเขินอาย ยามโกรธ  บ้างอ่อนโยน บ้างนุ่มนวล บ้างก็สง่างามและมีศักดิ์ศรี​ บ้างโศกเศร้าเสียใจและเจ็บปวด และทั้งหมดนั้นคือ หว่านเหนียง
เฟิงจู่ตะลึงกับสิ่งที่เพิ่งประจักษ์​ ค่อยๆ คิดอย่างจริงจังทุกครั้งที่คิดถึงเธอ ทั้งหัวใจเขาอ่อนยวบ เฟิงจู่ยอมรับความจริงว่าในใจเขามีเธอก่อนที่เขาจะรู้ตัวเสียด้วยซ้ำ
เฟิงจู่สำนึกเสียใจสุดซึ้งที่รู้ธาตุแท้ฟางซีช้าไป ถ้ารู้ก่อนนี้จะไม่รับเป็นอนุเด็ดขาด โชคยังดีฟางซีต้องไว้ทุกข์ 3 ปี มากเพียงพอที่จะเปลี่ยนอะไรหลายอย่าง
ฟางซีไม่ยอมแพ้ ทำเป็นเจียมเนื้อเจียมตัวต่อหน้าฮูหยินผู้เฒ่า พอสงสารหลานฮูหยินผู้เฒ่าก็ไปพาลกับซางหว่านเหมือนเดิม
ไม่พอฟางซียังบุกไปเรือนหนิงหย่วนกะจะไปยั่วโมโหซางหว่าน พอได้ยินซางหว่านเรียกเฟิงจู่ว่า 'สามี'​ งี้ฉุนขาด บอกซางหว่านไม่มีสิทธิ์​เรียก เฟิงจู่ถูกบังคับให้แต่ง ไม่งั้นเค้าจะเลื่อนแล้วเลื่อนอีกขนาดนี้เหรอ ข้าต่างหากที่ควรจะได้เป็นฮูหยินน้อยตระกูลสือ ไม่ใช่เจ้า! เฟิงจู่กลับมาได้ยินโมโหมากไล่ตะเพิดฟางซีกลับเรือนไป ซางหว่านพูดนุ่มๆ ใส่เฟิงจู่ จริงๆ เรื่องนี้ทุกคนก็รู้กันดีอยู่แล้วเนอะ ต่อไปถ้ามีใครพูดเรื่องนี้อีก ก็ขอให้ช่วยพูดแทนหว่านเหนียงสักคำสองคำ เฟิงจู่บอก หว่านเหนียงเป็นนายหญิงของบ้านมี​สิทธิ์​จัดการลงโทษตามกฎได้เลย
เฟิ่งจู่ไปหาฟางซีตั้งใจจะพูดอะไรสองสามคำแต่ยังไม่ทันได้พูด ฟางซีโวยวายไล่เฟิงจู่กลับ แล้วพอคิดได้ให้คนมาตามเท่าไหร่ก็ถูกบอกปัดไม่ว่างตลอด จนฟางซีทนไม่ไหวบุกเข้าไปหาเฟิงจู่ในห้องหนังสือ เฟิงจู่โมโหถามมาอยู่นี่ได้ไง ฟางซีบอก ทำไมคิดว่าเป็นซางหว่านเหรอ เฟิงจู่ถามเรียกชื่อซางหว่านเฉยๆ ได้เหรอ อย่าให้ต้องเตือนว่าอยู่ในสถานะอะไร ฟางซีงงก็เรียกมาตลอดไม่เห็นเคยว่าอะไร เฟิงจู่แค่คิดว่าเมื่อก่อนปล่อยให้ซางหว่านโดนอะไรแบบนี้ก็ปวดใจบอก ซางหว่านเป็นฮูหยินของข้า ตอนนี้เจ้าเป็นอนุ มีข้อแตกต่างระหว่างฮูหยินกับอนุ จำไว้ให้ดีฟางซี! ไหนว่าตราบใดที่ได้อยู่สกุลสือ ยินดีเป็นแค่อนุไม่ใช่เหรอ? ฟางซีดันเข้าใจไปว่าเฟิงจู่พูดเพราะรักจึงอยากให้ฟางซีวางตัวให้ดีไม่ให้มีใครว่าร้ายนินทาได้ซะงั้น
เฟิงจู่รู้ว่าซางหว่านยังคิดจะจากไปก็เพียรพยายามทุ่มเทดีกับซางหว่านมากๆ หวังให้ซางหว่านเห็นความจริงใจของเขาแล้วเปลี่ยนใจรั้งอยู่
คุณหนูสาม สือเหลียน น้องสาวต่างมารดาของเฟิงจู่ชอบซางหว่านมาก เจอซางหว่านทีไรดีใจสุดๆ
แต่สืออวี้้เหมย พี่สาวแท้ๆ ของเฟิงจู่ที่พาสามี เริ่นจื่อเซียนและสาวใช้ติดตามที่ยกให้เป็นอนุอีกคนของสามี กลับมาเยี่ยมบ้าน อวี้เหมยสนิทกับฟางซี พอรู้ว่าฟางซีเป็นอนุจึงเกลียดน้องสะใภ้แบบไม่ต้องคิด ยิ่งเห็นน้องชายดูรักและใส่ใจมากก็ยิ่งหาเรื่องซางหว่านตลอด
ซางหว่านคิดว่าทนไม่นานเดี๋ยวอวี้เหมยก็กลับ แต่ที่ไหนได้ขอกลับมาอยู่เลยจ้า จื่อเซียนเป็นพวกบัณฑิตกากๆ สอบราชการมาหลายปีก็สอบไม่ติดสักที ทั้งยังหน้าใหญ่หาเงินเองไม่ได้แต่ใช้จ่ายมือเติบ ติดหนี้สินมากมายขายบ้านขายที่ยังไม่พอชดใช้เลยหนีหนี้กลับมาเป็นปลิงอยู่บ้านภรรยาจ้า ฮูหยินผู้เฒ่ารู้สึกผิดที่เป็นคนจัดการให้อวี้เหมยแต่งกับสามีห่วยๆ อย่างจื่อเซียน เลยรักและตามใจอวี้เหมยทุกเรื่อง จื่อเซียนทำตัวเหมือนคนตระกูลสือเป็นคนใช้ ชี้นิ้วสั่งอยากได้นู่นอยากได้นี่ มาอยู่บ้านเขาแต่จู้จี้เลือกของตกแต่งเรือนแพงๆ แถมสั่งให้สร้างห้องหนังสือหรูๆ เพื่ออ่านเตรียมสอบราชการปีหน้าอีก หน้าด้านหน้าทนไม่มีความเกรงอกเกรงใจใดๆ ทั้งสิ้น อวี้เหมยก็บุกมาถึงเรือนหนิงหย่วนวิสาสะเข้าไปหยิบข้าวของเครื่องประดับแพงๆ อย่างไม่เกรงใจ แม้กระทั่งปิ่นปักผมที่เฟิ่งจู่ตั้งอกตั้งใจซื้อให้เพราะเห็นว่าเหมาะกับซางหว่านก็ขอไป เฟิ่งจู่เห็นปิ่นไปอยู่กับพี่สาวตอนแรกก็นอยด์ พอถามแล้วรู้ว่าพี่สาวมาบังคับเอาไปก็ถอนใจ พูดไม่ออก ต่อว่าพี่สาวไม่ลงสงสารที่ได้สามีไม่เอาไหน ได้แต่บอกซางหว่านว่าจะหาอันใหม่ที่ดีกว่าเดิมมาให้
.
.
.
.
.

215 Nameless Fanboi Posted ID:OYSL9bQJdL

Rebirth 7
.
.
.
.
.
อวี้เหมยแอบมาทาบทามสาวใช้อีกคนของซางหว่านไปเป็นอนุสามีโดยไม่บอกซางหว่าน สาวใช้วิ่งโร่มาขอความช่วยเหลือ เฟิงจู่รู้เรื่องโมโหความมักมากของพี่เขยและโมโหพี่สาวที่ตามใจสามีจนเหลิง บอกคนเรือนนี้ใครก็ไม่มีสิทธิ์​มาเอาตัวไปง่ายๆ  ให้นายหน้าจัดหาคนจากข้างนอกมาให้พี่เขยเลือกได้อนุใหม่สมใจ
เห็นซางหว่านโดนอภินิหารพี่สาวบ่อยๆ เฟิงจู่เลยหาเวลาพาซางหว่านไปพักผ่อนที่บ้านริมทะเลสาบซึ่งเป็นที่ดินส่วนตัวของเขา เดินทางโดยมีแค่เขากับซางหว่านไม่ให้สาวใช้ตามมาด้วยสักคนเดียว ซางหว่านไปถึงก็ชอบมาก ที่ดินส่วนตัวผืนนี้เฟิงจู่ซื้อไว้แล้วค่อยๆ พัฒนาให้คนขุดทำทางน้ำจนกลายเป็นทะเลสาบมีปูมีกุ้งมีสวนผลไม้มากมาย เด็กน้อยของครอบครัวคนงานที่ดูแลสวนให้ดันถามถึงคุณหนูกู้ ซางหว่านหน้าเจื่อนเฟิงจู่บอกเด็กว่ากู้ฟางซีจะไม่มีโอกาสได้มาที่นี่อีก เฟิงจู่พาซางหว่านเที่ยวเล่นกินของอร่อยๆ จนซางหว่านสบายใจ เตรียมจะค้างคืน แต่ดันมีคนจากจวนมาส่งข่าวด่วน ซางอวี้เฟยพี่ชายซางหว่านกลับจากการสอบแล้วตอนนี้อยู่ที่จวนเพื่อจะบอกข่าวดีน้องสาวว่า สอบผ่านด้วยคะแนนที่สูงเป็นลำดับที่ 1 ของมณฑล ซางหว่านดีใจมากรีบกลับไปเจอพี่ พี่แอบเล่าให้ฟังว่าที่เดินทางไปสอบและกลับได้รวดเร็วราบรื่นเแบบนี้เพราะเฟิงจู่ช่วยเหลือตลอดทาง ซางหว่านซาบซึ้งใจมากเพราะเฟิงจู่ไม่เคยพูดอะไรเลย พี่ชายของสะใภ้สอบได้ลำดับที่ื 1 ของมณฑล ฮูหยินผู้เฒ่าก็พลอยรู้สึกมีหน้ามีตาไปด้วย เรียก สือเฟิงหัว ลูกชายคนเล็กกลับมาจากสำนักศึกษามารู้จักกับซางอวี้เฟย เฟิงหัวนับถือและชื่นชมอวี้เฟยมาก จื่อเซียนพี่เขยที่ถือตัวว่าบัณฑิตเหมือนกันก็อิจฉาหนักอยากให้น้องภรรยาสนิทกับตัวบ้าง
อวี้เฟยเคยเจอคุณหนูสาม สือเหลียน ตอนอยู่ข้างนอก พอมาเจอกันอีกในจวนทั้งสองคนก็รู้สึกเหมือนพรหมลิขิต แอบรักแอบติดต่อกันอยู่เงียบๆ
เฟิงจู่พาซางหว่านไปร่วมฉลองแสดงความยินดีให้กับอวี้เฟยที่หมู่บ้าน สองคนเดินตลาดมีความทรงจำดีๆ ร่วมกัน
พอกลับไปที่จวนมีวันหนึ่ง เฟิงหัวพาอวี้เฟยไปเป็นแขกพบปะเพื่อนๆ ที่สำนักศึกษา จื่อเซียนอิจฉาไปตัดพ้อต่อว่ากับอวี้เหมย อวี้เหมยโกรธจัดบุกเข้าเรือนหนิงหย่วนมาพูดดูถูกเหยียดหยามทั้งอวี้เฟย ซางหว่านและครอบครัว แล้วเงื้อมือตบซางหว่าน แต่หลิวหย่าว่องไวเอาหน้ามารับแทนได้ทัน อวี้เหมยยังจะตบซางหว่านให้ได้ เฟิงจู่มาทันพอดีถามพี่ใหญ่จะทำอะไรทำไมไม่พูดจากันดีๆ ซางหว่านน้ำตาไหลพรากพูดกับเฟิงจู่ "นายท่าน ขอหนังสือหย่าให้ข้า! ข้าต้องการหนังสือหย่า!" ซางหว่านทนรับการดูถูกเหยียดหยามอยู่ในจวนนี้ต่อไม่ไหว ไม่ว่าจะชาติก่อนชาตินี้ ทั้งกู้ฟางซีทั้งสืออวี้เหมย ซางหว่านล้วนทำอะไรไม่ได้เลย ซางหว่านทนมีชีวิตอยู่แบบนี้ไม่ได้แล้ว
อวี้เหมยก็ยุเฟิงจู่หย่าเลยแล้วค่อยแต่งฟางซีแทน
เฟิงจู่โมโหตวาดบอก พี่ใหญ่! หยุดพูดไร้สาระได้แล้ว! หว่านเหนียงเป็นฮูหยินของข้า! ข้าไม่ยอมให้หว่านเหนียงหย่าหรอก!
ซางหว่านได้ยินแล้วช็อค ร้องไห้ไม่หยุด อวี้เหมยตัดพ้อเฟิงจู่ หาว่าใช่สิพี่มันคนนอกนี่แล้วก็วิ่งหนีไป เฟิงจู่สั่งให้คนรีบตาม เฟิงจู่กอดซางหว่านแน่นบอกไม่หย่าเด็ดขาด ซางหว่านร้องไห้บอกจะให้อยู่หรือไปขึ้นอยู่กับท่าน ข้่าจะทำอะไรได้ แต่จะให้ข้าทนอยู่ในจวนนี้ไปทำไม มีความสุขเหรอเวลาเห็นข้าโดนพี่สาวท่าน โดนญาติผู้น้องท่านรังแก ท่านจะให้ข้าทำยังไง! มันเป็นแบบนี้กี่ครั้งแล้ว อย่าบอกนะว่าจะคอยระวังป้องกันให้ข้าทุกวัน ข้่าก็จะกลายเป็นผู้หญิงไม่ดี ท่านถามข้าว่าเกิดอะไรขึ้น ท่านไปถามพี่สาวท่านเถอะ ข้าเองก็ไม่รู้ว่านางไปได้ยินข่าวลืออะไรมา
เฟิงจู่ปลอบซางหว่านไปก็ยังจะพยายามพูดไม่ให้โกรธพี่สาวไปด้วย แล้วชวนซางหว่านไปหาฮูหยินผู้เฒ่าด้วยกัน ซางหว่านยอมไปเพราะถ้าไม่ไปจะกลายว่าอวี้เหมยถูกโดยที่เธอไม่มีโอกาสชี้แจง ไปสืบสาวราวเรื่องกันต่อหน้าฮูหยินผู้เฒ่า ทุกคนรู้แก่ใจว่าอวี้เหมยเป็นฝ่ายผิดที่ฟังข่าวลือแล้วไปหาเรื่องซางหว่าน อวี้เหมยพูดลอยๆ แค่ว่า ถ้่าเข้าใจใครผิดก็ขออภัย เฟิงจู่บอกถ้่าถามความจริงจากเฟิงหัวแล้วเข้าใจผิดจริงต้องขอโทษหว่านเหนียง อีกอย่างหว่านเหนียงเป็นฮูหยินของเขา ไม่พอใจอะไรก็มาบอกเขาอย่าไปหาเรื่องหว่านเหนียง เห็นแก่หน้่าเขาบ้าง ฮูหยินผู้เฒ่าก็บอกรู้ว่าซางหว่านใจกว้าง อย่าไปถือสาอวี้เหมยเลย แล้วก็เอาชุดสร้อยล้ำค่่าสมบัติสุดรักสุดหวงของตนมามอบชดเชยให้จบเรื่องไปแบบง่ายๆ
ออกจากเรือนมาปุ๊บ ซางหว่านเดินทิ้งระยะห่างกับเฟิงจู่ทันที เฟิงจู่รู้ว่าซางหว่านเสียใจ แต่เขารู้จักพี่สาวตัวเองดี ต่อหน้่าอวี้เหมยเฟิงจู่จึงพูดแทนซางหว่านมากไม่ได้ ไม่งั้นอวี้เหมยจะยิ่งหาเรื่องซางหว่านไม่จบไม่สิ้น ยังไงอวี้เหมยก็เป็นพี่สาวแถมแม่ก็รักและตามใจพี่สาวคนนี้มาก เขาจะทำอะไรนางได้
.
.
.
.
.

216 Nameless Fanboi Posted ID:OYSL9bQJdL

Rebirth 8
.
.
.
.
.
ซางหว่านยังคงทำหน้าที่ตามปกติ ไม่ว่าจะส่งอาหารไปให้ที่ห้องหนังสือ หรือช่วยเฟิงจู่ถอดเสื้อคลุม เฟิงจู่ชวนคุยแต่ซางหว่านก้มหน้่าไม่สบตา เฟิงจู่่ถาม โกรธจริงๆเหรอถึงขั้นส่งสมุดบัญชีกลับมา (เฟิงจู่เริ่มให้ซางหว่านมามีส่วนร่วมดูแลกิจการร้านค้า)​ ถ้าหว่านเหนียงไม่ช่วยเขาทำไม่เสร็จแน่เลย
ซางหว่านบอก ไม่กล้ายุ่งกับกิจการหรอก เดี๋ยวมีคนมาว่าหาประโยชน์อีก ไม่รู้จะมีบ่าวกล้ายื่นหน้ามารับฝ่ามือแทนอีกมั้ย เฟิงจู่พยายามโน้มน้าว เชื่อข้าสักครั้งเถอะ เรื่องครั้งนี้เข้าใจผิดกัน มารดาก็ดุพี่หญิงใหญ่ไปเยอะ ต่อไปพี่หญิงไม่กล้าแล้ว
ซางหว่านสวนเลยจ้า แล้วถ้ากล้าล่ะ? ถ้ามาหาเรื่องข้าอีก ข้าตอบโต้ได้มั้ย ถ้าข้าสู้กลับแล้วท่านกับท่านแม่จะว่ายังไงบอกมา
เฟิงจู่ว่า จะไม่ให้เกิดเรื่องอีก จะให้หลี่มามากับสาวใช้คอยกันให้ จะไม่ให้พี่ใหญ่มายุ่ง ถ้าเกิดเรื่องอีกจะส่งพวกเขากลับไปเมืองเดิม ตกลงมั้ย?
ซางหว่านตอบกลับเสียงเย็นชา เห๊ๆอะ ส่งพวกเขาออกไป มารดาท่านก็มาโทษข้าอีก
เฟิงจู่โอดครวญ นั่นก็ไม่ดี นี่ก็ไม่ได้ เจ้าบอกมาจะให้ข้าทำยังไง แล้วพยายามไกล่เกลี่ยบอก พี่หญิงใหญ่ไม่ใช่คนอารมณ์​ร้าย นางอคติกับเจ้าเพราะไม่รู้จักเจ้า ข้าจะไปพูดให้นางเข้าใจ ซางหว่านบอก ไม่จำเป็น แล้วถามน้องชายท่านกับพี่ชายข้ากลับมารึยัง สอบถามได้ความจริงยังไงบ้าง เฟิงจู่ยิ้มขื่นพูด หว่านเหนียง ไม่ใช่มารดาบอกว่าจบเรื่องแล้วหรือ
ซางหว่านบอก ข้าอยากจะถามนักว่าถ้าพี่ชายข้าเป็นฝ่ายผิด พี่สาวท่านจะปล่อยเรื่องนี้ไปหรือ?
เฟิงจู่ก็ว่า หว่านเหนียง เจ้าเป็นสะใภ้ตระกูลสือ บางเรื่องก็ต้องกล้ำกลืนความเสียใจบ้าง
"ท่านไม่ต้องพูดแล้ว!" ซางหว่านคิดย้อนไปถึงทุกเรื่องที่คุณหนูใหญ่ทำ เธอได้แต่ทนๆๆๆ จนมาชี้หน้าจะตบเธอนี่เกินทนแล้วจริงๆ ซางหว่านลุกขึ้นแล้วเดินออกไปเลย เฟิงจู่เรียกก็ไม่หัน
อวี้เหมยเรียกเฟิงหัวมาถาม รู้ความจริงแล้วก็ยังไม่สำนึกผิด ลอยหน้าลอยตาเถียงมารดา เฟิงจู่บอกพี่แบบอ้อมๆ ว่าต่อไปถ้าเข้าใจอะไรผิดอีกให้มาถามเขาก่อน อวี้เหมยเจอซางหว่านในสวนก็จะหลบ แต่ซางหว่านปรี่มาเลยจ้า มาทวงคำขอโทษ รอบนี้ซางหว่านสวนทุกคำ อวี้เหมยจะฟ้องเฟิงจู่ ซางหว่านบอกเชิญ เจอคนจริงอวี้เหมยก็หวาดๆ ไม่กล้าหาเรื่องโจ่งแจ้งอีก
.
.
.
.
.

217 Nameless Fanboi Posted ID:OYSL9bQJdL

Rebirth 10
.
.
.
.
.
เฟิงจู่คิดว่าความโกรธของซางหว่านจะบรรเทาลงใน 2-3 วัน แต่ผ่านมาเป็นอาทิตย์แล้ว ซางหว่านยังปรนนิบัติเขาอย่างเกรงอกเกรงใจมากมารยาท พูดจานุ่มนวลและให้ความเคารพอย่างสูงสุด ทว่าแววตาคือไม่ใจใส่และไม่สนใจ ไร้ใจสุดๆ เฟิงจู่สิ้นหวังมาก พยายามชวนไปเดินเล่นตลาด ซางหว่านก็บอกปัดแล้วรินชาให้อย่างมากมารยาท ด้วยความโกรธที่ซางหว่านไม่มีใจให้เขาบ้างเลย เฟิงจู่หงุดหงิดที่ซางหว่านวางตัวห่างเหินปัดมือบอกพอซะที โดยไม่ทันมอง ทำน้ำร้อนหกลวกมือซางหว่าน เฟิงจู่ตกใจมากไล่ทุกคนออกไปแล้ว ทำแผลให้ด้วยตัวเอง เฟิงจู่ทำแผลไปตัดพ้อไป อย่าเป็นแบบนี้เลย เจ้ายังโทษข้าอยู่ใช่มั้ย ข้าขอโทษแทนพี่หญิงใหญ่เจ้าพอใจแล้วหรือยัง เจ้าเป็นนายหญิงตระกูลสือย่อมเจอเรื่องที่ต้องอดทนบ้าง ทำไมถึงคับแค้นใจนัก พี่หญิงใหญ่ไม่ใช่คนเลวร้าย นางน่าสงสารมาก มารดาก็สั่งสอนไปเยอะแล้ว หลายวันนี้ก็ไม่ได้หาเรื่องเจ้า ทำไมยังจะทำอะไรแบบนี้อีก
ซางหว่านคิด แม่งพูดง่ายนี่หว่า อดทนขนาดนี้ยังไม่พออีก ผลเป็นไง โดนบุกมาตบหน้่างี้ บอกให้ทนๆ แล้วทำไมพี่ชายรองต้องมาโดนอะไรแบบนี้ด้วย แม่สอนแล้ว สอนกะผีน่ะสิ ตั้งใจสั่งสอนเหรอ ตั้งใจฟังซะมากกว่า! พูดสองสามคำพอเป็นพิธีจบ
ซางหว่านยังใจเย็นบอก "ข้าไม่โทษท่าน เพราะมันไม่มีประโยชน์ที่จะโทษใคร แต่แค่ข้ารู้สึกอึดอัดอยู่บ้างจะไม่ได้เชียวหรือ ที่สำคัญท่านยังจำข้อตกลงของเราได้ใช่มั้ย อีกไม่นานหว่านเหนียงก็จะไปจากตระกูลสือแล้ว ทำไมต้องทำให้มันยุ่งยากด้วย"
เฟิงจู่ปวดใจมากถาม "เจ้าพูดเรื่องอะไร!!! เจ้าคิดเรื่องนี้มาตลอดเลยหรือ? เพราะเหตุนี้เจ้าถึงคอยดูแลข้าอย่างดี?
ซางหว่านพูดนิ่งๆ "ข้าจากไป ทุกคนจะมีความสุข ไม่มีปัญหาใดอีก ไม่ใช่ว่าท่านก็รอคอยอยู่หรือ? หว่านเหนียงยอมรับว่าดูแลท่านด้วยความเอาใจใส่ ข้าทำหน้าที่ฮูหยินแล้ว คงไม่ยุติธรรมนักถ้าท่านจะตัดสินหว่านเหนียงแบบนี้!
"ซางหว่าน เจ้าช่างทิ่มแทงผู้คนได้ยอดเยี่ยมนัก ข้าไม่คิดเลย ไม่คิดเลยจริงๆ ซางหว่าน ข้าจะบอกเจ้า ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าจากไป ดูสิเจ้าจะทำอย่างไร!"
"ไม่นะ ท่านพูดแล้วสัญญาแล้ว ท่านจะกลับคำพูดไม่ได้!"
"ข้าจะกลับ เจ้าจะทำอะไรได้ ฮึ่ม ตราบใดที่ข้าไม่ยอมรับ มันก็จะไม่เคยมี!
"ท่าน!" ซางหว่านโกรธจนพูดไม่ออก ถ้าเฟิงจู่ไม่ยินยอมซางหว่านทำอะไรไม่ได้จริงๆ
เฟิงจู่เสียใจมากจนกลายเป็นโกรธ "ข้าทำไม หน้าที่ของฮูหยินงั้นเหรอ ดูเหมือนเจ้ายังไม่ได้ทำอย่างครบถ้วนนะ!  ซางหว่าน เจ้าประเมิน​ข้าสือเฟิงจู่ต่ำไป! คลอดลูกชายให้ข้า คลอดแล้วจะจากไปข้าจะไม่ห้าม! ไม่งั้น เลิกคิดได้เลย"
เฟิงจูโกรธจนไม่มีเหตุผล ลืมสิ้นทุกสิ่งอย่าง รุกคืบกอดจูบกดซางหว่านไว้บนเตียงด้วยกำลัง มือข้างที่โดนน้ำร้อนลวกของซางหว่านโดนจับอย่างแรง ซางหว่านทั้งโกรธทั้งอายทั้งเจ็บ ร้องไห้ไม่หยุดบอก" มือ! มือข้า!"
เฟิงจู่ได้สติรู้สึกผิดและเสียใจมาก ซางหว่านตบเพี๊ยะแล้วไล่เฟิงจู่ออกไปไม่อยากเห็นหน้าอีก
เฟิงจู่ย้ายไปนอนห้องหนังสือ ฟางซีรู้แค่ว่าสองคนผิดใจกันก็คอยหาโอกาสไปตกเฟิงจู่ที่ถึงห้อง แต่หลี่มามาขัดขวางตลอด เฟิงจู่ขอให้หลี่มามาช่วยโน้มน้าวซางหว่าน หลี่มามาว่าฮูหยินน้อยบอกไม่ได้โกรธ ฮูหยินน้อยเป็นภรรยาจะทำหน้าที่ดูแลสามีเหมือนเดิม
ฟางซีใช้ท่านป้ากับอวี้เหมยกดดันเฟิงจู่ แต่เฟิงจู่ปฏิเสธบอกให้แสดงความกตัญญูไปเถอะ ฟางซีไม่ยอมแพ้จะขอช่วยดูแลกิจการอีก เฟิงจู่บอกไม่ต้องยุ่ง แล้วพูดอ้อมๆ ว่าเมื่อก่อนกับตอนนี้ไม่เหมือนกันแล้ว ฟางซีตามมาถามว่าทำไมทำกับเธอแบบนี้ เฟิงจู่บอกไม่ชอบโดนคนมาเล่นเล่ห์วางแผนใส่ ฟางซีแก้ตัวพัลวันแค่อยากช่วยผิดตรงไหน (แต่อนุไม่มีสิทธิ์ยุ่งกับกิจการนะเธอ)​
เฟิงจู่บอก เจ้าวางแผนใช้ท่านแม่มากดดันข้า ลืมแล้วเหรอว่าตัวเองอยู่ในสถานะอะไร อย่าให้ต้องเตือน
อวี้เหมยให้ซางหว่านไปเป็นเพื่อนช้อปปิ้งที่ตลาด กะจะแกล้งซางหว่าน แต่ซางหว่านลากคุณหนูสามสือเหลียนไปด้วย ระหว่างเข้าร้านนู้นออกร้านนี้อวี้เหมยหงุดหงิดฉุนเฉียวจนเกิดอุบัติเหตุรถม้าเหยียบเท้าคุณหนูสาม อวี้เหมยใจจืดใจดำไม่สนใจลงมาดูบอกคงไม่เป็นไรมาก กลับกันเองละกันนางจะช้อปต่อ สือเหลียนเจ็บมากเดินไม่ได้ ซางหว่านต้องประคองไว้แล้วให้ลิ่วหย่าไปหาที่นั่งมาให้สือเหลียนค่อยตามหมอมา ลิ่วหย่าเจอเฟิงจู่กับส่วงเว่ยเซียนพอดี ซางหว่านกับเฟิงจู่เลยได้กลับมาคุยกัน หมอมาตรวจพบว่ากระดูกข้อเท้าหักเกินไม่ได้ 3 เดือน เฟิงจู่โมโหอวี้เหมยมากกลับไปต่อว่าหนักอยู่ อวี้เหมยคล้ายจะสำนึกแต่พอฟางซีมาพูดไปอีกทางอวี้เหมยเลยโทษว่าเป็นเพราะซางหว่าน
เฟิงจู่ย้ายกลับมานอนที่เรือน ซางหว่านเริ่มจัดการหาทางมอบอนาคตดีๆ ให้สาวใช้คนอื่นๆ ข้างกายโดยจะให้แต่งงานออกไปกับคนดีๆ
.
.
.
.
.

218 Nameless Fanboi Posted ID:wYnYqvfTQX

ขอบคุณมาก รอตอนต่อไป ^____^

219 Nameless Fanboi Posted ID:3DjEOCcREg

Rebirth 11
.
.
.
.
.
วันหนึ่งมีจดหมายจากบ้านสามแจ้งว่าจะย้ายกลับมา แต่จดหมายมาถึงปุ๊บอีกวันคนก็มาถึงเลย ซางหว่านจัดเตรียมเรือนพักรับรองไม่ทัน โดนบ้านสามต่อว่าหนักมาก ฮูหยินสามบอกส่งจดหมายมาตั้งหลายเดือนแล้ว ดีที่ฮูหยินผู้เฒ่ายืนยันว่าเพิ่งได้จดหมายจริงๆ (ฝีมือฟางซีเจ้าเก่า)​ ระหว่างจัดเตรียมเรือนรับรองก็มีปัญหาไม่หยุดหย่อน เฟิงจู่คอยอยู่ข้างๆ ให้ความช่วยเหลือตลอด ทั้งบอกว่าซางหว่านใจดีเกินไป ปกครองคนบางทีต้องใจแข็งบ้าง ซางหว่านเห็นเฟิงจู่ทุ่มเทช่วยเหลือเต็มที่ก็อดซาบซึ้งไม่ได้
เฟิงจู่บอก ระหว่างเราไม่จำเป็นต้องขอบคุณ เจ้าเป็นภรรยาข้า เฟิงจู่เห็นซางหว่านเตรียมจะให้สาวใช้คนสนิท 2 คนแต่งงานออกไปก็กลัวว่าเดี๋ยวซางหว่านจะมีคนไม่พอใช้เลยกะจะหาคนเข้ามาแทนหลังปีใหม่ ซางหว่านบอกเรื่องคนไปคุยกับหลี่มามาเลย เฟิงจู่งงหมายความว่าไง ซางหว่านบอกหลังปีใหม่ไม่นาน ข้าก็คงต้องไปจากที่นี่แล้ว ท่านจะทำอะไรก็ไม่ต้องบอกข้าหรอก
เฟิงจู่สวมกอดซางหว่านแน่น เป็นไปไม่ได้ ข้าไม่ให้เจ้าไป ข้าพูดจริงๆ หว่านเหนียง อย่าทิ้งข้า อยู่กับข้านะ ซางหว่านเองก็ปวดใจยิ้มขมขื่นถาม ท่านให้ข้าอยู่ ท่านจะเอาข้าไปไว้ตรงไหน แล้วญาติผู้น้องสกุลกู้จะทำยังไง ข้าไม่สะดวกใจ ท่านกับนางเป็นคู่รักกันแต่เยาว์วัย ที่ท่านเคยทำกับข้าก็ล้วนเพื่อนาง บอกอย่างอคติ ข้าอยากจะหายตัวไปชีวิตท่านซะเดี๋ยวนี้ ตอนนี้แค่ครึ่งปีท่านก็อยากจะให้ข้าอยู่ บอกว่าท่านจะดีกับข้า บอกว่าจะไม่มีใครข้ามหัวข้าไปได้รวมถึงนาง ท่านจะให้ข้าเชื่อท่านงั้นหรือ ต่อไปถ้ามีใครเข้ามาอีกล่ะ ท่านจะปฏิบัติกับข้าอย่างไร?
"มันไม่เหมือนกัน หว่านเหนียง ข้าไม่เคยกระจ่างใจเท่านี้มาก่อน ข้ารักเจ้า หว่านเหนียงข้ารักเจ้าจริงๆ กู้ฟางซีอาจเพราะเราโตมาด้วยกัน ก่อนจะเจอเจ้า ข้าบอกไม่ได้ว่าข้ารู้สึกกับนางยังไง แต่ข้ารู้ว่าข้ารู้สึกกับเจ้ายังไง เจ้าเป็นภรรยาที่ข้าอยากจะใช้เวลาชั่วชีวิตนี้ด้วย หว่านเหนียง อย่าทิ้งข้าไป ข้าจะดูแลเจ้าให้ดี ที่ผ่านมาเจ้าไม่รู้แจ้งถึงใจข้าเลยหรือ!"
"แต่.. นางเข้ามาแล้ว"
"ข้าก็ไม่คิดว่าเรื่องมันจะกลายมาเป็นแบบนี้ หว่านเหนียง ข้าจะไม่ให้ใครมารังแกเจ้า จวนนี้เจ้าเป็นนาย! ข้าจะไม่ปล่อยเจ้า จนกว่าเจ้าจะยอมเห็นด้วยกับข้า"
"ท่านต้องการเก็บข้าไว้ ไม่ใช่ท่านมีสิทธิ์​อยู่แล้วหรือ ท่านยืนยันจะให้ข้าอยู่ ข้าก็ทำได้เพียงต้องอยู่ เป็นคู่ที่เคารพให้เกียรติ​กันกับท่าน ทำหน้าที่ภรรยา รับใช้ท่าน รับใช้มารดาท่าน และดูแลทั้งตระกูลเพื่อท่าน!"
"เคารพให้เกียรติ​ดุจแขกผู้หนึ่ง เหมือนที่เจ้ากระทำเมื่อช่วงก่อนหรือ?"
"ข้าไม่อยากแย่งชิงกับผู้อื่น ท่านบอกท่านรักข้าแล้วกู้ฟางซีเล่า นางรักท่านมากแค่ไหนใครๆ ก็รู้ ความรู้สึกที่นางมีให้ท่านชัดเจนยิ่ง ข้าไม่คิดว่าจวนของท่านจะสงบสุขหรอกนะ ต้องวุ่นวายไม่รู้จบแน่"
"เจ้่าจะให้ข้าทำยังไง"
"ส่งนางออกนอกจวน! ตราบใดที่นางยังอยู่ที่นี่เป็นหนามตำใจข้า ข้ารู้สึกไม่มั่นคง แค่นางที่ข้ายอมรับไม่ได้ ถ้าท่านเป็นข้า ข้าก็ไม่คิดว่าท่านจะยอมรับได้ เมื่อนางไม่ได้สลักสำคัญอะไรต่อท่านแล้ว ให้นางไปซะ! ถ้าท่านต้องการนาง ข้าจะช่วยเติมเต็มความปรารถนาให้ แต่จะให้ข้าอยู่ร่วมกับนาง​ ขออภัยที่ข้าไม่อาจจะกระทำ งั้นรอให้นางสิ้นสุดการไว้ทุกข์ปีหน้า ข้าจะยกอำนาจทุกอย่างให้นาง แล้วขออนุญาต​มารดาท่านย้ายไปอยู่ส่วงซี"
"เลิกคิดได้เลย ข้าไม่ให้เจ้าไป ไม่ให้เจ้าจากไป!"
"มารดาท่านพูดง่าย กู้ฟางซีก็อยากให้ข้าไปอยู่แล้วคงรีบเตรียมรถม้าเลยเชียวล่ะ ท่านเองก็ไม่ได้อยู่เฝ้าจวนทุกวันสักหน่อย ท่านอยู่ข้างนอกนั่นจะมาจัดการอะไรได้"
เฟิงจู่ถอนหายใจ "ถ้ายังไม่ได้รับนางเข้าประตูมา เรื่องคงง่ายกว่านี้มาก ตอนนี้นางเข้ามาแล้วจะส่งนางออกไปมารดาข้าไม่ยอมแน่"
ซางหว่านว่า" มารดารักท่านมาก ตราบใดที่ท่านจัดการอย่างเหมาะสม นางไม่ว่าอะไรแน่"
.
.
.
.
.

220 Nameless Fanboi Posted ID:3DjEOCcREg

Rebirth 12
.
.
.
.
.
เฟิงจู่ถอนหายใจ "ถ้ายังไม่ได้รับนางเข้าประตูมา เรื่องคงง่ายกว่านี้มาก ตอนนี้นางเข้ามาแล้วจะส่งนางออกไปมารดาข้าไม่ยอมแน่"
ซางหว่านว่า "มารดารักท่านมาก ตราบใดที่ท่านจัดการอย่างเหมาะสม นางไม่ว่าอะไรแน่"
เฟิงจู่เงียบ ไม่ใช่ว่าอยากให้ฟางซีอยู่ แต่ฟางซีไม่ยินยอมจากไป และถ้าจะให้เขาส่งนางออกไป เขารู้จักมารดาดี ขนาดฟางซีก่อเรื่องมากมายมารดายังเก็บนางไว้ข้างกาย เขาไม่แน่ใจจริงๆ ว่ามารดาจะยอม
ซางหว่านเห็นเขาเงียบก็แอบผิดหวัง ขอตัวไปจัดการงานจิปาถะอื่นๆ
คืนนั้นเฟิงจู่กลับมาปลุกซางหว่านอย่างมีชีวิตชีวา บอกเขาคิดดีแล้ว เขาให้สัญญาจะส่งนางออกไป
ซางหว่านถาม แน่ใจนะ คิดดีแล้วจริงๆ นะ เฟิงจู่ว่า แล้วข้ามีทางเลือกอื่นรึไงล่ะ เจ้าดื้อรั้นเพียงนั้น ข้าจะรับมือได้อย่างไร นอกจากให้สัญญาแล้วข้าจะทำอะไรได้ แต่เจ้าต้องให้เวลาข้าบ้าง ข้าจะจัดการเรื่องนี้เมื่อนางเสร็จสิ้นการไว้ทุกข์ ตกลงมั้ย
ซางหว่านพยักหน้า "ได้"
เฟิงจู่ยิ้ม "ถือว่าตัดสินแล้วนะ สัญญาว่าจะส่งนางออกไป จริงๆ แล้วก็ถือว่าดีสำหรับข้า"
ซางหว่านอดถามไม่ได้ ท่านจะทำยังไง
เฟิ่งจู่ตอบ ข้าคิดหาหนทางไว้แล้วถึงเวลาเจ้าจะรู้เอง แล้วเจ้าสัญญา​ว่าจะไม่จากไปแล้วใช่มั้ย
ซางหว่านคิดก่อนพยักหน้าน้อยๆ ตอบ "ใช่" โดยไม่กล้าสบตาเฟิงจู่ เฟิงจู่มีความสุขมาก จูบแก้มซางหว่านเบาๆ กระซิบข้างหู "หว่านเหนียง พวกเราเป็นคู่ครองจริงๆ กันเสียที.."
ซางหว่านไม่ปฏิเสธ
เฟิงจู่กับซางหว่านจึงได้ผสานทั้งร่างกายและจิตใจเป็นหนึ่งเดียวกัน
หลังจากคืนนั้นทั้งสองคนก็ตัวติดกันตลอด เฟิงจู่แสดงความรักทะนุถนอมและปกป้องซางหว่านออกนอกหน้ามาก ทุกคนทั้งจวนรู้ คนที่ยังกล้าท้าทายอ้อมๆ คือ ฟางซี
สือเหลียนจะโดนจับแต่งงานมาขอให้ซางหว่านกับเฟิงจู่ช่วยกล่อมมารดาจนสำเร็จ แต่อวี้เหมยไปยุจนมารดากลับคำพูดยอมรับการหมั้นหมายซะงั้น สือเหลียนเผาเรือนยอมตายไม่ยอมแต่งงาน เฟิงจู่ให้คนปล่อยข่าวว่าสือเหลียนมีแผลเป็น งานแต่งจึงถูกยกเลิก โดยตั้งแต่ต้นจนจบสือเหลียนไม่กล้าบอกซางหว่านว่าตนรักอยู่กับซางอวี้เฟย
อวี้เหมยและสามีก็ยังก่อเรื่องอยู่เรื่อยๆ จนเฟิงจู่ไม่พอใจเพราะพี่เขยไม่ได้ดีกับพี่สาวเลยสักนิด ติดที่ว่าเห็นแก่หน้าพี่สาวล้วนๆ จนพี่เขยโดนอนุคนใหม่ยุให้ย้ายกลับเมืองเดิม เฟิงจู่ไม่รั้งบอกไปเถอะ
เฟิงจู่พาซางหว่านออกงานเจอเหล่าสหายสนิท มีความสุขมากอารมณ์ดี กลับถึงจวนตอนดึกนึกครึ้มอกครึ้มใจอุ้มซางหว่านลงจากรถม้าไปถึงเรือนไม่ยอมให้เดินเอง ปรากฏ​ฮูหยินผู้เฒ่ามาเห็น โมโหว่าไม่สำรวมกล่าวโทษซางหว่าน เฟิงจู่ออกรับแทน ฮูหยินผู้เฒ่าเริ่มรู้สึกว่าเฟิงจู่รักซางหว่านมากไป เริ่มเห็นซางหว่านขัดหูขัดตา
มีข่าวคนเจอคุณชายรองสือเฟิงหมิงที่อีกเมืองไกลออกไป บ้านรองมาขอให้เฟิงจู่ไปตามตัวมาให้หน่อยซึ่งต้องใช้เวลาราว 2 เดือน เฟิงจู่รู้สึกแปลกๆ ไม่อยากจากซางหว่านไปเลย สองคนร่ำลากันอย่างอาลัยอาวรณ์​
ก่อนไปเฟิงจู่กำชับมารดาว่าห้ามให้ฟางซีมายุ่งกับกิจการของตระกูลเป็นอันขาด
ฟางซี ขอไปถือศีลสวดมนต์ที่วัด พอกลับมาก็เล่าให้ฮูหยินผู้เฒ่าฟังว่าฝันถึงบิดาที่ล่วงลับ บิดาบอกให้กตัญญูกับตระกูลสือด้วยการมีทายาทให้ตระกูลสือ ดังนั้นไว้ทุกข์แค่ครึ่งปีพอ
มีจดหมายส่งมาบอกว่า เฟิงจู่ได้รับบาดเจ็บสาหัส​ ฟางซีรีบเสนอตัวไปดูแล ซางหว่านก็ขอไปเหมือนกันบอกตนเป็นภรรยาย่อมต้องไปดูแลสามี ฮูหยินสามและแม่นมช่วยพูดเข้าข้างซางหว่าน บอกฟางซีรู้ใจฮูหยินผู้เฒ่าให้อยู่ดูแลฮูหยินผู้เฒ่าไป ฟางซีแค้นใจสุดๆ
เฟิงจู่ที่เพิ่งฟื้นดีใจมากที่เห็นซางหว่านเดินทางไกลมาหาเพราะเป็นห่วงตน ซางหว่านคอยดูแลเช็ดตัวทำแผลป้อนยาให้ เฟิงจู่โอบกอดซางหว่านไม่ปล่อย พักฟื้นอยู่นาน พอหายดีแล้วก็ค่อยๆ เดินทางกลับพลางแวะเที่ยวที่นู่นที่นี่ เฟิงจู่พาซางหว่านไปไหว้พระขอพรที่วัดที่ตนเป็นผู้อุปถัมภ์​ ศิษย์วัดบอกเฟิงจู่ไม่เคยขอพรเลย ซางหว่านแปลกใจบอกให้ลองขอดู เฟิงจู่เขียนว่า ขอให้ได้ใช้ชีวิตครองคู่กับซางหว่านไปจนแก่เฒ่า
ซางอวี้เฟยสอบราชการได้ลำดับ 3 เป็น ทั่นฮวา มาสู่ขอสือเหลียน ฮูหยินผู้เฒ่าอนุญาต​โดยให้ฟางซีเป็นคนจัดการเตรียมงาน ฟางซีค่อยๆ กล่อมฮูหยินผู้เฒ่า กว่าเฟิงจู่กับซางหว่านจะกลับมาถึงจวน อำนาจปกครองทั้งหมดเปลี่ยนไปอยู่ในมือฟางซีเรียบร้อยรวมถึงกิจการร้านค้าต่างๆ ของตระกูลสือที่เฟิงจู่กำชับมารดานักหนาด้วย เฟิงจู่โมโหมากที่ฟางซีสอดมือมายุ่ง รีบตรวจสอบ ฮูหยินผู้เฒ่ายิ่งสงสารเอ็นดูหลานสาวมากจนหาเรื่องตำหนิสะใภ้บ่อยๆ ซางหว่านอึดอัดใจแต่รักเฟิงจู่เลยอดทน
.
.
.
.
.

221 Nameless Fanboi Posted ID:3DjEOCcREg

Rebirth 13
.
.
.
.
.
สือเหลียนรู้สึกผิดที่ไม่บอกเรื่องของตัวเองกับอวี้เฟยให้ซางหว่านรู้ก่อน มาร้องไห้ขอโทษซางหว่าน ซางหว่านไม่โกรธ สือเหลียนแต่งออกไปอย่างราบรื่นและเตรียมย้ายติดตามอวี้เฟยไปรับตำแหน่งที่เมืองหลวง
เฟิงจู่กับซางหว่านรักและเข้าใจกันดี สองคนคลอเคลียนัวเนียกันไม่ห่างแต่ลูกก็ยังไม่มาสักที ฮูหยินผู้เฒ่าพูดเลียบเคียงให้ยอมรับฟางซี เฟิงจู่บอกปัดตลอด
ความจริงแล้วฟางซีอาศัยช่วงที่ได้ดูแลกิจการจงใจรับ ซางผิงเหลียง ลุงรองของซางหว่านมาทำงานมอบหมายให้ดูแลร้านค้า แล้วรอคอยดูความพินาศที่จะพัวพันมาถึงซางหว่าน ซึ่งลุงรองไม่ทำให้ฟางซีผิดหวังยักยอกเงินสร้างความเสียหายมาก พอเรื่องแดงขึ้นมา ฟางซีบอกเห็นเป็นญาติซางหว่านเลยให้ทำงาน รอดตัวไปแบบสวยๆ ฮูหยินผู้เฒ่าพาลหาว่าซางหว่านรู้นิสัยญาติแล้วไม่บอก เฟิงจู่เห็นลูกไม้ของฟางซีว่าใช้มารดาตนเป็นเครื่องมืออย่างไรแล้ว ยิ่งเกลียดฟางซีมากขึ้นเรื่อยๆ
ซางหว่านเหนื่อยใจกับฮูหยินผู้เฒ่าและฟางซีเลยหนีไปบ้านริมทะเลสาบ ผ่านไปสองสามวันเฟิงจู่ยังไม่มารับก็เสียใจ แต่จริงๆ เฟิงจู่เตรียมจะไปเจรจาการค้าที่เมืองอื่นแล้วจะพาซางหว่านไปด้วย ตอนไปบอกแม่คือแม่โมโหจนพูดไม่ออก ส่วนฟางซีคับแค้นใจแทบตาย
เฟิงจู่แวะไปรับซางหว่านออกเดินทางไปด้วยกัน ซางหว่านดีใจมาก ไปถึงเมืองที่ต้องเจรจาการค้า ซางหว่านไปเดินเล่นเจอหญิงสาวสวยชื่อซูฉิงเออร์เลยมาบอกเฟิงจู่ เฟิงจู่ให้คนสืบดูเป็นสือเฟิงหมิงของบ้านรองกับคณิกาซูฉิงเออร์จริงๆ เฟิงจู่ดูออกว่าฉิงเออร์ไม่ดี ไม่ได้รักเฟิงหมิงจริง แค่อยากสบายเป็นอนุตระกูลสือ ฉิงเออร์ชวนเฟิงหมิงไปขอร้องให้เฟิงจู่ช่วยพูดกับบ้านรองยินยอมให้รับตนเข้าบ้านหน่อย เฟิงจู่จับตัวเฟิงหมิงไว้แล้วไล่ฉิงเออร์ออกไป ไม่นานฉิงเออร์ก็ไปเป็นอนุนอกเรือนของผู้อื่น เฟิงหมิงใจสลาย นึกรังเกียจและไม่เชื่อผู้หญิงง่ายๆ อีก
เฟิงจู่กับซางหว่านไปเจรจาการค้าแต่กลับมาพร้อมเฟิงหมิง ทุกคนในจวนยินดีปรีดามาก เฟิงหมิงไม่ชอบโจวจิงยี่ภรรยา อยากหย่าจึงแกล้งป่วยหนักเป็นโรคติดต่อใกล้ตาย จิงยี่ชอบเฟิงหมิงไม่ยอมหย่า ขอดูแลให้ถึงที่สุดมั่นใจว่าเฟิงหมิงจะหาย ถ้าไม่หายก็จะดูแลจนกว่าเฟิงหมิงจะตาย แรกๆ เฟิงหมิงอคติ รำคาญจิงยี่มาก เฟิงหมิงคิดว่าจิงยี่เป็นพวกคุณหนูเรียบร้อยไม่มีปากเสียง แต่จริงๆ จิงยี่เป็นพวกดื้อหัวรั้นพ่อแม่พี่ชายรักใคร่ตามใจแต่ไม่นิสัยเสีย จิงยี่เห็นเฟิงหมิงเกลียดตัวเองมากก็เสียใจแต่ยังดูแลเฟิงหมิงไม่ห่าง สองคนลับฝีปากกันตลอด พอเฟิงหมิงอาการดีขึ้นใกล้หาย พ่อแม่จิงยี่มาเจรจาเรื่องหย่าพอดีจิงยี่เลยตามพ่อแม่กลับบ้าน ยอมให้พวกผู้ใหญ่จัดการเรื่องหย่า เฟิงหมิงใจหาย หลายวันผ่านไปกว่าจะรู้ใจตัวเองขอให้เฟิงจู่ไปตระกูลโจวเป็นเพื่อน รับจิงยี่กลับมา สัญญากับจิงยี่ว่าจะดูแลจิงยี่ให้ดีกว่าที่เฟิงจู่ดูแลซางหว่านอีก สองคนกลับมาตัวติดอยู่ด้วยกันไม่นาน จิงยี่ก็ท้อง ซางหว่านเศร้าใจทำไมไม่ท้องสักที
เฟิงจู่ต้องไปเจรจาการค้าที่เมืองหลวง จะพาซางหว่านไปด้วยเหมือนเดิม แต่โดนฮูหยินผู้เฒ่าเล่นเล่ห์แกล้งป่วยแล้วต้องการลูกสะใภ้ดูแล ให้เฟิงจู่พาฟางซีไปแทน เฟิงจู่เซ็งที่แม่หงายการ์ดกตัญญู​ใส่ตลอด เลยบอกจะไปคนเดียวไม่เอาฟางซีไปด้วยหรอก ฟางซีรู้ใจแม่ดูแลแม่ได้ดีที่สุด
วันหนึ่งมีนักพรตมาที่จวนบอกให้ซางหว่านเดินทางไปไหว้พระนอกเมืองเสริมดวงให้ฮูหยินผู้เฒ่า ซางหว่านไปกับลิ่วหย่าเพราะนักพรตห้ามคนติดตามไปเยอะ ตอนลงเรือข้ามแม่น้ำ ปรากฎเรือล่ม ซางหว่านจมน้ำตื่นมาอยู่บนเรือหรู คนช่วยเป็นหญิงสูงศักดิ์มีอายุ ถามว่าซางหว่านจำอะไรได้บ้าง ซางหว่านไม่ไว้ใจเลยทำเป็นจำอะไรไม่ได้ จำได้แต่ชื่อ คนที่ช่วยโกหกซางหว่านบอกว่าครอบครัวซางหว่านตายหมดแล้ว เหลือซางหว่านรอดคนเดียว จะให้ซางหว่านไปอยู่ด้วย ด้วยความที่ป่วยหนักไปไหนไม่ได้ซางหว่านได้แต่จำยอมอย่างไม่มีทางเลือก
ฮูหยินผู้เฒ่ารู้ข่าวซางหว่านเรือล่ม ตกใจแทบตาย กลัวลูกชายจะรู้ว่าสาเหตุมาจากตัวเองให้ไปไหว้พระ เฟิงจู่ต้องโกรธมากแน่เลยสั่งให้คนถือจดหมายไปบอกแค่ว่ากลับมาด่วน ไม่ให้พูดอะไรมากกว่านั้น แต่เฟิงจู่เห็นว่ามันแปลกเลยเค้นถามคนถือจดหมายจนรู้เรื่องก็ร้อนใจแทบคลั่ง กลับมาถึงเป็นพายุเลย ตัดพ้อแม่ขอให้ดูแลซางหว่านให้ดี ท่านดูแลแบบนี้เหรอ ถ้าซางหว่านเป็นอะไรอย่าว่าข้่าไม่กตัญญู​ ฟางซีกระหยิ่มใจว่าซางหว่านไม่รอดแน่
.
.
.
.
.

222 Nameless Fanboi Posted ID:S0dFxylgNY

น้ำเน่าดีแท้ ส่วนยัยฟางซีนี่ร๊ายร้าย

223 Nameless Fanboi Posted ID:dclYNWhts8

Rebirth 14
.
.
.
.
.
เฟิงจู่ไปสืบหาเบาะแสเมืองที่ซางหว่านเรือล่ม เจอลิ่วหย่าที่ถูกส่วงเว่ยเซียนช่วยไว้ ถามเรื่องราวจากลิ่วหย่าแล้ว เมื่อไม่เห็นศพแปลว่าคนยังอยู่ เฟิงจู่รวบรวมเบาะแสเรือทุกลำที่เดินทางผ่าน เจอเรือมารดาท่านโหวน่าสงสัยที่สุด เฟิงจู่จึงมุ่งหน้าไปเมืองหลวง
เรือที่ช่วยซางหว่านไปถึงเมืองหลวง ซางหว่านถึงรู้ว่าคนช่วยเป็นมารดาของท่านโหวผู้หนึ่ง แม่ลูกมีเรื่องผิดใจกันหลายปี แม่เก็บซางหว่านมามอบให้ท่านโหวชื่นชอบซางหว่านมาก พยายามเข้ามาใกล้ชิดเอาอกเอาใจทุกอย่าง ซางหว่านอยู่แบบหวาดหวั่นใจ พูดคุยอย่างมีมารยาทแต่สมองต้องคิดหาวิธีหลบเลี่ยงบ่ายเบี่ยง ดีที่ท่านโหวเองก็อดทนพอตั้งใจที่จะไม่แตะต้องซางหว่านจนกว่าซางหว่านจะยินยอม ซางหว่านร้องไห้คิดถึงเฟิงจู่ทุกวัน ด้วยพรากจากถึงได้รู้ว่ารักเฟิงจู่มากแค่ไหน
ซางหว่านอาศัยตอนท่านโหวพามาเดินเล่นซื้อของ เข้าร้านนู้นออกร้านนี้ มีร้านนึงเป็นของตระกูลสือจึงลอบส่งจดหมายขอความช่วยเหลือ พอที่จวนตระกูลสือได้จดหมายเฟิงหมิงรีบเดินทางตามเอาไปส่งให้เฟิงจู่ ดีใจที่ซางหว่านยังไม่ตัดใจพยายามหนีออกมา เฟิงจู่ขอความช่วยเหลือจากสหายที่เป็นท่านกั๋วกง จึงรู้ว่าท่านโหวเคยมีอนุสุดที่รักคนนึงจนไม่ยอมแต่งงาน มารดาท่านโหวไม่พอใจมากสั่งสังหารนางทิ้ง ท่านโหวกับมารดาจึงบาดหมางกัน และซางหว่านหน้าเหมือนอนุสุดที่รักของท่านโหว เฟิงจู่ขอให้กั๋วกงจัดงานเลี้ยงใหญ่เชิญคนอื่นๆ รวมถึงท่านโหวและซางหว่านมา ฮูหยินกั๋วกงให้คนทำน้ำหกใส่แยกสาวใช้ออกจากซางหว่านได้สำเร็จ เฟิงจู่ลอบเข้ามาพบซางหว่านในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า สองคนโหยหาคิดถึงกันมากซางหว่านบอกให้พาหนีไปเดี๋ยวนี้เลย กลัวแทบแย่แล้ว เฟิงจู่บอกตอนนี้ไม่ได้เดี๋ยวคนช่วยเดือดร้อน นัดแนะอีก 3 วันให้ไปเจอกันอีกที่นึง ซางหว่านใจจดใจจ่อรอ 3 วัน ขอให้ท่านโหวพาไป อาศัยช่วงท่านโหวนั่งจิบชารอ แล้วซางหว่านเข้าไปอีกห้อง เฟิงจู่ฟาดสันคอสาวใช้สลบแล้วลอบพาซางหว่านหนีออกนอกเมืองตอนนั้นเลย กว่าท่านโหวจะรู้ตัวว่าคนหายไปอย่างไร้ร่องรอยก็ไม่รู้จะไปตามที่ไหนแล้ว
เฟิงจู่พาซางหว่านหลบกบดานจนแน่ใจว่าท่านโหวไม่ติดตามค้นหาต่อแน่แล้วจึงพาซางหว่านมุ่งหน้ากลับจวน สองคนรักใคร่คลอเคลียกันไม่ห่างตลอดทาง
ฮูหยินผู้เฒ่าละอายใจไม่กล้าสู้หน้าซางหว่าน กลับมาไม่นานซางหว่านก็ท้อง ฟางซีปล่อยข่าวชี้นำให้ฮูหยินผู้เฒ่าและบ่าวไพร่ในบ้านเข้าใจว่าเป็นลูกคนอื่น เฟิงจู่โมโหมากบอกลูกเขา เมียเขาเขารู้ดีที่สุด ส่วงเว่ยเซียนให้คนสืบจนเจอว่าเรือล่มไม่ใช่อุบัติเหตุ นักพรตก็ลวงโลก ทั้งหมดเป็นฝีมือของฟางซี เฟิงจู่เปิดเผยเรื่องเลวร้ายทั้งหมดที่ฟางซีทำแล้วยื่นคำขาดให้มารดาส่งฟางซีออกไปอยู่ที่อื่นทันที เอาไว้คิดตกเมื่อไหร่ให้บอกจะหาคนดีๆ แต่งงานด้วย
ก่อนไปเฟิงซีขอพบเฟิงจู่ เล่าเรื่องซางหว่านแอบซื้อที่ดินในนามของลิ่วหย่า เฟิงจู่เสียใจมากคิดว่าซางหว่านปกปิดเขา ไม่เชื่อใจเขายังคิดจะจากไป พอไปถามซางหว่าน ซางหว่านหน้าซีดบอกซื้อไว้นานจนลืมแล้ว ตอนนั้นท่านไม่ชอบข้า ข้าเลยต้องหาหนทางให้ตัวเอง ไม่ได้ตั้งใจปิดบังแต่ข้าลืมไปแล้วจริงๆ เฟิงจู่ขอให้เปลี่ยนมาเป็นชื่อซางหว่านซะ จบดราม่าสามีภรรยาเท่านี้
ฮูหยินผู้เฒ่าพาซางหว่านไปไหว้พระ ฟางซีให้คนส่งจดหมายลายมือลูกพี่ลูกน้องซางหว่านนัดเจอในป่า ซางหว่านนึกห่วงญาติเลยไปตามนัดหมายเจอฟางซีเอามีดไล่แทง ซางหว่านสู้แทงฟางตาย แม่ชีมาเจอ ซางหว่านถูกจับเข้าคุก เฟิงจู่ไปหาในคุกแล้ววิ่งเต้นช่วยทุกทาง
.
.
.
.
.

224 Nameless Fanboi Posted ID:dclYNWhts8

Rebirth 15 (จบ)
.
.
.
.
.
คนมาหาซางหว่านในคุก ซางหว่านดีใจนึกว่าเป็นเฟิงจู่ เงยหน้ามาเห็นท่านโหวแทบช็อค ท่านโหวถามจากมารดาว่าเจอซางหว่านที่ไหนแล้วก็ค่อยๆ ตามสืบจนเจอตัว ซางหว่านอ้อนวอนบอกปล่อยข้าไปเถอะ ข้ามีสามีแล้ว ท้องลูกเขาอยู่ด้วย ท่านโหวบอกไม่สนเดี๋ยวคลอดแล้วจะรักเหมือนลูกแท้ๆ เลย
ท่านโหวเอาคดีฆ่าคนตายของซางหว่านและกิจการตระกูลสือไปขู่เฟิงจู่ ให้มอบหนังสือหย่าไม่งั้นจะทำลายกิจการตระกูลสือ เฟิงจู่ขอพบซางหว่านก่อน ซางหว่านร้องไห้โผกอดเฟิงจู่ เฟิงจู่แอบยื่นจดหมายให้
ท่านโหวพาซางหว่านขึ้นเรือกลับเมืองหลวง ซางหว่านยอมตายไม่ยอมไปกับเขา จริงๆ ยาเม็ดนี้เป็นแผนช่วยซางหว่านจากท่านโหวตั้งแต่ตอนอยู่เมืองหลวง แต่ไม่ได้ใช้เพราะเฟิงจู่ลอบพาซางหว่านหนีมาได้ วันนั้นเฟิงจู่มอบยาพร้อมจดหมาย ให้ใช้ตอนจวนตัว เฟิงจู่เป็นคนเดียวที่มียาแก้ ไม่คาดว่าบนเรือท่านโหวจะมีหมอฝีมือดีช่วยซางหว่านได้ แต่ท่านโหวเห็นซางหว่านยอมตายก็ไม่กล้าบังคับฝืนใจ สองคนท้าพนันกันครึ่งปี ถ้าเฟิงจู่แต่งคนใหม่เข้าบ้าน ท่านโหวชนะ ซางหว่านต้องอยู่กับท่านโหว แต่ถ้าไม่ ท่านโหวต้องปล่อยซางหว่านกลับไป โดยครึ่งปีนี้ซางหว่านต้องเปิดโอกาสให้ท่านโหวด้วย
ครึ่งปีผ่านไปซางหว่านท้องโต ปฏิบัติกับท่านโหวอย่างมากมารยาท ท่านโหวบอกซางหว่านชนะแล้ว ปล่อยให้กลับได้แต่ขอกอดหน่อย เฟิงจู่มาเห็นพอดี ซางหว่านถึงรู้ว่าท่านโหววางแผนไว้หมด ซางหว่านรีบอธิบาย เฟิงจู่รู้ว่าเป็นแผนไม่โทษซางหว่าน ช่วงที่ซางหว่านอยู่กับท่านโหว เฟิงจู่บอกทุกคนว่าซางหว่านอยู่บ้านพักตากอากาศเพื่อรอคลอดอดทนตามข้อตกลงแค่ 6 เดือนเท่านั้น พอครบกำหนดเลยรีบมา พอเจอหน้าปุ๊บก็จะพาตัวกลับไปเลย ท่านโหวฉุนบอกรับซางหว่านเป็นน้องบุญธรรม ถ้าเฟิงจู่ไม่ดีกับซางหว่านจะไปพาตัวกลับมา
เฟิงจู่พาซางหว่านกลับจวน ซางหว่านคลอดบุตรชายอ้วนท้วนสมบูรณ์ เฟิ่งจู่เห่อลูกมาก ฮูหยินผู้เฒ่าเห็นหลานเหมือนเฟิงจู่เป๊ะค่อยคลายใจ
ส่วงเว่ยเซียนทะเลาะกับมารดาเรื่องลิ่วหย่า ซางหว่านเห็นความจริงใจของส่วงเว่ยเซียนที่ตั้งใจจะแต่งลิ่วหย่าเป็นฮูหยินเอกจึงรับลิ่วหย่าเป็นน้องบุญธรรม
พริบตาตระกูลสือก็จัดงานฉลองบุตรชายครบ 1 เดือน มีท่านโหวเป็นแขกไม่ได้รับเชิญ ท่านโหวอุ้มเด็กนานมากทำราวกับเป็นลูกตนจนเฟิงจู่ก่นด่าสาปแช่งอยู่ในใจ
.
.
.
.
.
ท่านโหวเอาคดีฆ่าคนตายของซางหว่านและกิจการตระกูลสือไปขู่เฟิงจู่ ให้มอบหนังสือหย่าไม่งั้นจะทำลายกิจการตระกูลสือ เฟิงจู่ขอพบซางหว่านก่อน ซางหว่านร้องไห้โผกอดเฟิงจู่ เฟิงจู่แอบยื่นจดหมายให้
ท่านโหวพาซางหว่านขึ้นเรือกลับเมืองหลวง ซางหว่านยอมตายไม่ยอมไปกับเขา จริงๆ ยาเม็ดนี้เป็นแผนช่วยซางหว่านจากท่านโหวตั้งแต่ตอนอยู่เมืองหลวง แต่ไม่ได้ใช้เพราะเฟิงจู่ลอบพาซางหว่านหนีมาได้ วันนั้นเฟิงจู่มอบยาพร้อมจดหมาย ให้ใช้ตอนจวนตัว เฟิงจู่เป็นคนเดียวที่มียาแก้ ไม่คาดว่าบนเรือท่านโหวจะมีหมอฝีมือดีช่วยซางหว่านได้ แต่ท่านโหวเห็นซางหว่านยอมตายก็ไม่กล้าบังคับฝืนใจ สองคนท้าพนันกันครึ่งปี ถ้าเฟิงจู่แต่งคนใหม่เข้าบ้าน ท่านโหวชนะ ซางหว่านต้องอยู่กับท่านโหว แต่ถ้าไม่ ท่านโหวต้องปล่อยซางหว่านกลับไป โดยครึ่งปีนี้ซางหว่านต้องเปิดโอกาสให้ท่านโหวด้วย
ครึ่งปีผ่านไปซางหว่านท้องโต ปฏิบัติกับท่านโหวอย่างมากมารยาท ท่านโหวบอกซางหว่านชนะแล้ว ปล่อยให้กลับได้แต่ขอกอดหน่อย เฟิงจู่มาเห็นพอดี ซางหว่านถึงรู้ว่าท่านโหววางแผนไว้หมด ซางหว่านรีบอธิบาย เฟิงจู่รู้ว่าเป็นแผนไม่โทษซางหว่าน ช่วงที่ซางหว่านไม่อยู่ เฟิงจู่บอกทุกคนว่าซางหว่านไปพักดูแลครรภ์ที่บ้านตากอากาศ เฟิงจู่คิดว่าอดทนแค่ 6 เดือนจะได้อยู่กับลูกเมียตลอดไปก็พอจะอดทนไหว พอครบกำหนดจึงรีบมาฟาเจอหน้าปุ๊บก็ๆจะขอรับตัวกลับไปเลย ท่านโหวฉุนบอกรับซางหว่านเป็นน้องบุญธรรม ถ้าเฟิงจู่ไม่ดีกับซางหว่านจะไปพาตัวกลับมา
เฟิงจู่พาซางหว่านกลับจวน ซางหว่านคลอดบุตรชายอ้วนท้วนสมบูรณ์ เฟิ่งจู่เห่อลูกมาก ฮูหยินผู้เฒ่าเห็นหลานเหมือนเฟิงจู่เป๊ะค่อยคลายใจ
ส่วงเว่ยเซียนทะเลาะกับมารดาเรื่องลิ่วหย่า ซางหว่านเห็นความจริงใจของส่วงเว่ยเซียนที่ตั้งใจจะแต่งลิ่วหย่าเป็นฮูหยินเอกจึงรับลิ่วหย่าเป็นน้องบุญธรรม
พริบตาตระกูลสือก็จัดงานฉลองบุตรชายครบ 1 เดือน มีท่านโหวเป็นแขกไม่ได้รับเชิญ ท่านโหวอุ้มเด็กนานมากทำราวกับเป็นลูกตนจนเฟิงจู่ก่นด่าสาปแช่งอยู่ในใจ
.
.
.
.
.
[ในเว็บจบแบบงงๆ เท่านี้จ้า]​

225 Nameless Fanboi Posted ID:JoTChbk47j

ขอบคุณมากค่าเพื่อนโม่งที่สละเวลามาสปอยให้ละเอียดเลย

226 Nameless Fanboi Posted ID:a59VR4FRQw

ขอบคุณค่ะโม่ง

227 Nameless Fanboi Posted ID:sSTmDrD+1Z

ขอบคุณโม่ง

228 Nameless Fanboi Posted ID:UcmYUqng63

ขอบคุณสำหรับสปอยค่า

229 Nameless Fanboi Posted ID:UcmYUqng63

ขอบคุณสำหรับสปอยค่า

230 Nameless Fanboi Posted ID:uPxpLz497Z

สวัสดีเพื่อนโม่ง กูเพิ่งเข้าสู่วงการนิยายออนไลน์ อยากขอคำแนะนำนิยายหน่อย กูลองอ่านๆดมๆแล้วยังไม่เจอเรื่องไหนที่กูจะอ่านได้ยาวๆเลย มีเรื่องไหนกูควรไปส่องบ้าง

ขอแบบ
-ตัวละครเอกเป็นผู้หญิง
-นางเอกไม่ถ่อยเกิน แบบไม่มีเหตุผล
-ตัวละครตรรกะไม่วิบัติ การกระทำมีเหตุมีผลบ้าง แบบกุอ่านแล้วไม่อุทาน อิหยังวะ

ถ้ามีเรื่องไหนเข้าข่ายกุควรไปดู ได้โปรดบอกกุที

231 Nameless Fanboi Posted ID:uPxpLz497Z

^
^
ลืมบอกไป กูกำลังตามหาแนวฝึกพลัง สัตว์วิเศษไรงี้ แนวๆเงาเพลิงสะท้านปฐพี(บุปผาพรางใจ)

232 Nameless Fanboi Posted ID:cGVlxQppAu

>>231 โทดทีไม่ได้ดำแนวนี้เลยว่ะ
ตอนนี้อ่าน Greetings Ninth Uncle ที่เพื่อนโม่งมาแนะนำอยู่

233 Nameless Fanboi Posted ID:u5t/girJGN

>>231 เรื่องแนวนี้ใหม่ๆที่โดนใจไม่ค่อยมี ที่เคยอ่านแล้วชอบก็ ศิษย์ข้าเจ้าตายอีกแล้ว

234 Nameless Fanboi Posted ID:u5t/girJGN

Greeting Ninth Uncle สนุกดี ใครชอบพระเอกสปอยล์นางเอกต้องเรื่องนี้เลย

235 Nameless Fanboi Posted ID:LrFStQJQIw

มีใครอ่าน The Ceo’s Villainess Childhood Friend มั่ง เห็นมีคนแปลในเด็กดีแต่ไม่ได้มาต่อแล้ว นี่ไปตามอิ้งต่อ พ่อพระเอกตลกดี แข่งกันเป็นsuperfanคู่ชิป 555

236 Nameless Fanboi Posted ID:Emp6WJl3HH

>>235 อ่านอยู่ สนุกดี

237 Nameless Fanboi Posted ID:Ss3Xsrplgg

Greeting Ninth Uncle
อ่านจบเดี๋ยวมาเหลา แต่ละตอนย๊าวยาว อ่านละเหนื่อย 5555

238 Nameless Fanboi Posted ID:MSvWy2ZZbd

>>237 ดีๆ รอโม่งมาเหลานะ

239 Nameless Fanboi Posted ID:l5TO7BSiGF

อ่านจบละมาสปอย คารวะ ท่านอาเก้า 1
.
.
.
.
.
เฉิงอวี้จิน ดรุณีน้อยวัย14 มีน้องสาวฝาแฝดชื่อเฉิงอวี้โม่ อวี้จินกับอวี้โม่เป็นแฝดคล้ายไม่ใช่แฝดเหมือน ทั้งสองเติบโตมาในสภาพแวดล้อมที่แตกต่างกัน เนื่องจากท่านหญิงชิงฝู ผู้เป็นสะใภ้ใหญ่แต่งเข้ามาตั้งนานก็ยังไม่มีลูก ดังนั้นพอหร่วนซื่อ สะใภ้รองคลอดฝาแฝด ฮูหยินผู้เฒ่าจึงสั่งให้ยกลูกคนโตไปให้บ้านใหญ่เลี้ยงตั้งแต่แบเบาะ ขณะที่อวี้โม่น้องสาวฝาแฝดได้อยู่กับพ่อแม่ที่แท้จริง แน่นอนว่าหร่วนซื่อย่อมรักใคร่ตามใจบุตรีแท้ๆ มาก ยิ่งเวลามาคารวะฮูหยินผู้เฒ่าแล้วเห็นอวี้จินมีเสื้อผ้าเครื่องประดับสวยๆ ใส่ แลดูไม่ขาดตกบกพร่องอะไรหร่วนซื่อก็จะยิ่งรักและสงสารอวี้โม่ยิ่งขึ้นไปอีก
ทว่าใครเลยจะรู้ ท่านหญิงไม่ได้รักใคร่เอาใจใส่อะไรอวี้จินสักนิด ให้แม่นมดูแลตั้งแต่เด็ก ปัจจัยสี่ไม่ขาดก็จริง ทว่าไม่มีความรักความอบอุ่นมอบให้แม้แต่น้อย ยิ่งตอนหลังท่านหญิงตั้งครรภ์​คลอด เอินเป่า บุตรชายแท้ๆ ของตัวเองออกมา อวี้จินยิ่งรู้สึกว่างเปล่าเพราะไม่ว่าจะแม่แท้ๆ หรือแม่เลี้ยงก็ล้วนไม่มีใครสนใจใยดีเธอจริงๆ สักคน อวี้จินต้องพยายามอย่างหนักเพื่อเรียนรู้ศาสตร์​ทั้ง 4 ให้สมเป็นกุลสตรี อีกทั้งต้องวางตัวให้ดี กิริยามารยาทเป๊ะ รู้จักจัดการดูแลเรื่องในเรือน ด้วยมีเป้าหมายว่าอยากจะแต่งงานออกไปที่นี่ ไปมีชีวิตดีๆ มีสามี มีลูก ใช้ชีวิตครึ่งหลังที่เหลืออย่างมีความสุข
ช่วงฤดูหนาวปีที่แล้วอวี้จินติดตามท่านหญิงมารดาไปพักผ่อนที่คฤหาสน์​นอกเมือง ซึ่งอวี้โม่ก็ไปด้วย ในคืนหิมะตกอวี้โม่ออกมาเดินเล่นแล้วหายไป อวี้จินพาคนขึ้นเขาไปตามหา ไม่เจออวี้โม่แต่เจอชายหนุ่มหล่อเหลาคนนึง หนุ่มสะลืมสะลือลืมตามาเห็นอวี้จินก็ประทับใจ ตอนหลังจึงรู้ว่าชื่อ ฮัวฉางหย่วน เป็นจ้งหย่งโหวหนุ่ม ท่านโหวให้แม่มาขอ อวี้จินดีใจมาก (เพราะใจก็หวังให้เค้่ามาขอนั่นล่ะ)
วันนึงอวี้จินหลับฝัน ว่าแต่งงานกับจ้งหย่งโหวคนนี้ไปแล้วรักใคร่กันดี มีแต่แม่ผัวที่ชอบมองนางแบบเหยียดหยามและหาเรื่องตำหนิตลอด ต้องไปยืนรอหน้าห้องแม่ผัวตั้งแต่เช้ารับการสั่งสอนยันค่ำ อีกอย่่างคือแทบจะไม่ยอมให้นางได้ใกล้ชิดผัว นางเลยต้องวางตัวแบบมีระยะห่างกับโหว พอนางท้องนางก็เหงาเรียกอวี้โม่มาอยู่เป็นเพื่อน อยู่ๆ ไปสาวใช้เม้าท์ว่าโหวกับอวี้โม่วางตัวไม่เหมาะสม นางเรียกอวี้โม่มาพูดดัก อวี้โม่อับอายหนีกลับจวน ท่านโหวรีบตามไป อวี้จินที่ท้องอยู่ใจสลาย โหวกลับมาด่าหาว่านางโกหกเรื่องช่วยชีวิตโหว นางก็งง โกหกอะไรเพราะตอนเช้าวันนั้นนางเป็นคนไปเจอโหวจริงๆ  สรุปว่าคืนที่อวี้โม่หายไป อวี้โม่เจอโหวก่อนเลยพาไปหลบหิมะในถ้้ำแล้วเปลือยกายกอดให้ความอบอุ่นโหว เช้ามาโม่รีบลงเขาจะตามคนมาช่วย อวี้จินที่พาคนขึ้นเขาตามหาโม่ดันไปเจอโหวซะงั้น พอโหวมาขออวี้จินแต่ง โม่ร้องไห้เสียใจคิดว่าอวี้จินแย่งวาสนาตัวเอง ตอนหลังได้ไปอยู่เป็นเพื่อนตอนอวี้จินท้อง เจอโหวบ่อยๆ ความรักมันแน่นอก เลยบอกความจริงไปว่าคืนนั้นโม่เป็นคนสละร่างกายให้ความอบอุ่นโหวนะ โหวหลบหน้าอวี้จินออกไปอยู่ที่ค่่ายทหาร อวี้จินคลอดลูกชายสำเร็จแต่ตัวเองตกเลือดตาย โหวขอโ่ม่แต่งงาน โม่ละอายใจหนีๆๆ โหวตามๆๆ ตื๊อๆๆ จนได้แต่งครองคู่กันหวานชื่น ส่วนลูกชายอวี้จินนั้นสุดท้ายพอโม่มีลูกชายก็ไม่มีใครสนใจ โหวถอดตำแหน่งซื่อจื่อไปให้ลูกโม่ ลูกอวี้จินเสียใจไปดื่มจนเมาตกน้ำตายอย่างเดียวดายเหมือนกัน
อวี้จินตื่นมา น้ำตาอาบหน้า ฝันเหมือนจริงเกินไปแล้วพอได้ยินว่าท่านโหวมาขอยกเลิกงานแต่ง อวี้จินเลยบุก​เข้าห้องรับรองแขกไปฉีกสัญญาแต่งงานเอง รักษาหน้าตระกูลเฉิงไว้ได้
โหวโดนฉีกหน้าเลยตามอวี้จินออกมา อวี้จินสวนไปว่าไม่ใช่ผู้หญิงทุกคนจะเหมือนโม่นะแล้วตบไป 1 ที เฉิงหยวนจิง ท่านอาเก้าที่อวี้จินไม่เคยเจอเลยสักครั้ง เห็นเหตุการณ์​ทั้งหมด อวี้จินเหวอที่มีคนมาเห็นนิสัยแท้จริงของนาง พยายามตามไปแก้ไขภาพลักษณ์​แต่ไม่ทันแล้ว
.
.
.
.
.

240 Nameless Fanboi Posted ID:l5TO7BSiGF

คารวะท่านอาเก้า 2
.
.
.
.
.
โหวผู้เฒ่า ท่านตาของอวี้จิน มีคนรักคู่หมั้นตั้งแต่วัยเยาว์อยู่คน แต่ครอบครัวคู่หมั้นเจอใส่ร้ายต้องโทษถอดยศ ครอบครัวโหวเลยถอนหมั้นบังคับโหวมาแต่งกับฮูหยินผู้เฒ่าแทน โหวผู้เฒ่าไม่เคยรักเมียแต่งแต่ก็ให้เกียรติ​ตามสมควร จนมีลูกชาย 2 คน เฉินหยวนเซียง กับเฉิงหยวนหาน และลูกสาว 1 คน เฉิงหมิ่น ที่แต่งให้ตระกูลซูที่มีศักดิ์ฐานะสูงกว่าชีวิตความเป็นอยู่ดีกว่าเดิม ส่วนลูกชายสองคนไม่ได้โดดเด่นอะไร บ้านๆ เบๆ ทั้งคู่ คนโตโชคดีหน่อยได้แต่งท่านหญิงชิงฝู คนรองแต่งกับหร่วนซื่อ เห็นความไม่ได้เรื่องของลูกแล้วโหวผู้เฒ่ากังวลมาตลอดว่าตระกูลเฉิงจะจบสิ้นที่รุ่นลูกนี่ล่ะ
เมื่อ14 ปีที่แล้วอยู่ๆ โหวผู้เฒ่าพาเด็กชายอายุ 6 ปีกับอดีตคู่หมั้นเข้ามาที่จวน บอกว่าเป็นลูกอีกคนของตัวเอง เปิดศาลบรรพชนบันทึกชื่ออย่างถูกต้อง เมียเอกไม่ยอมให้อยู่ในจวน โหวเลยเลี้ยงดูไว้นอกจวน ค่าใช้จ่ายลงบัญชีส่วนตัวท่านโหว เด็กคนนั้น เฉิงหยวนจิง หรือท่านเก้า บุคลิกโดดเด่น สูงสง่ามีราศี มีสมองเป็นเลิศ สุขุม ควบคุมสีหน้าท่าทางเก่ง สอบจิ้นซื่อได้ตั้งแต่อายุ 14 พอมารดาตายก็รับราชการไปอยู่ที่อื่น เพิ่งจะได้ย้ายกลับมาอยู่ในจวนนี้ มาถึงปุ๊บก็ได้เห็นโฉมหน้าที่แท้ทรูของอวี้จินเลย
อวี้จินตามเข้าไปคารวะโหวผู้เฒ่าด้วย แอบสงสัยว่าทำไมโหวผู้เฒ่าวางตัวแปลกๆ ดูเกรงอกเกรงใจลูกชายคนโปรดคนนี้เหลือเกิน โหวผู้เฒ่าสงสารที่อวี้จินถอนหมั้นเสียชื่อเสียง จึงให้อวี้จินปักคำอวยพรถวายฮ่องเต้โดยใช้ตัวอักษรของหยวนจิงเป็นต้นแบบ อวี้จินต้องมาฝึกอักษรกับอาเก้า ได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกัน ตีฝีปากกันทุกวัน อาเก้ารู้หมดว่าเป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้น เจ้าเล่ห์​ แสดงเก่ง สร้างภาพเก่ง สกิลปากเป็นที่ 1 พลิกลิ้นไวมาก อ่านสีหน้าคนเก่ง ช่างสังเกตุ​ รักตัวเองมากๆๆๆ อะไรไม่ได้ประโยชน์​ไม่ทำเด็ดขาด อาเก้าดูสีหน้าท่าทางอวี้จินแล้วก็รู้สึกสนุก และดูออกว่าสถานะในจวนของอวี้จินน่าสงสารมาก พ่อแม่ไม่่รักไม่สนใจ เวลามีเพื่อนบัณฑิตโปรไฟล์ดีๆ มาที่เรือนแล้วอวี้จินมักทำเป็นบังเอิญมาเจอจนได้รู้จักพูดคุย ทำให้หยวนจิงมองออกว่าอวี้จินพยายามจะหาทางแต่งงานออกไปกับคนดีๆ ซึ่งทุกครั้งที่อวี้จินพยายามจะสานสัมพันธ์​กับคนดีๆ ที่ว่านี่ก็โดนหยวนจิงมาเห็นตลอด
จ้งหย่งโหว ฮัวฉางหย่วน ให้แม่พาแม่สื่อมาสู่ขออวี้โม่ อวี้จินไม่ยอมโดนหยามเลยไปจิกกัดทำให้แม่สื่อรู้ว่าที่ต้องยกเลิกการหมั้นคราวก่อนคนผิดคือฉางหย่วน ให้ตระกูลโหวอับอายระบายแค้นเสียหน่อย แล้วบอกไม่ได้ขัดขวางนะ จะแต่งใครก็แต่งไปไม่สนใจหรอก
โหวผู้เฒ่าป่วยหนักทำท่าเหมือนมีเรื่องสำคัญจะพูดกับหยวนจิง อวี้จินที่สงสัยมานานแล้วเลยปีนหน้าต่างเข้าไปแอบฟังก่อนหยวนจิงจะเข้่ามา เลยได้รู้ว่า หยวนจิงคือลูกของฮ่องเต้หลี่หลวนกับฮองเฮาองค์ก่อน เป็นไท่จื่อที่หายตัวไปเมื่อ 14 ปีก่อน  ฮ่องเต้หลี่หลวนเดิมรับยศคังอ๋องเป็นลูกนางกำนัลชั้นต่ำ จับพลัดจับผลู​ได้ครองราชย์​เพราะหยางไทเฮาสนับสนุน ตระกูลหยางเรืองอำนาจในราชสำนัก นำทีมโดยไทเฮาและพี่ชายที่เป็นแม่ทัพใหญ่ ฮ่องเต้เคยรั้นตั้งหวางเฟยคนรักขึ้นเป็นฮองเฮา คลอดลูกชาย หลี่เฉิงจิง ไม่นานฮองเฮาก็ตาย หยางไทเฮาผลักดันให้หลานสาวตัวเองเป็นฮองเฮาสกุลหยางต่อมาตั้งครรภ์คลอดองค์ชายรอง จึงหาเหตุให้นักพรตมาทำนายกดดันไท่จื่อไปไหว้พระนอกเมือง อาศัยจังหวะทำน้ำป่่าไหลหลาก จนเขาถล่มท่วมวัดพร้อมส่งนักฆ่่าล่าสังหารเด็ก 6 ขวบ จะชิงตำแหน่งรัชทายาท ไท่จื่อหนีสุดชีวิตจนตกน้ำได้คนรักเก่าโหวช่วยไว้ดูแลจนรอดตายแล้วรักเอ็นดู ไท่จื่อบอกจำอะไรไม่ได้ คนรักเก่าโหวเห็นบุคลิกรู้ว่าไม่ธรรมดายิ่งได้ยินข่าวว่ามีคนแปลกหน้ามาค้นหาคนเลยตัดสินใจไปหาโหว โหวก็รักคนรักเก่ามากไม่ถามไม่ไถ่รับเป็นลูกตัวเองทันทีเหมือนกัน พอพาตัวกลับเมืองหลวง บันทึกชื่อในศาลบรรพชน เลี้ยงดูนอกจวนสักพัก คนของฮ่องเต้ตามเจอขอให้ดูแลให้ดีถึงเวลาจะตอบแทนอย่างดี แล้วฮ่องเต้ก็ส่งคนมาอารักขาอยู่ข้างกายลูกชายเงียบๆ หลบเร้นการจับตามองจากตระกูลหยาง
หยวนจิงรู้ว่าอวี้จินแอบฟัง แต่ดันปล่อยท่านโหวพูดเฉย ท่านโหวขอร้องให้ไท่จื่อปกป้องดูแลตระกูลเฉิงไม่ให้ล่มสลายในรุ่นนี้ หยวนจิงรับปาก พออวี้จินรู้ว่าอาเก้่าคือไท่จื่อนี่แบบยกเทิดทูนไว้เหนือหัวสุดชีวิต สูงศักดิ์​เกินจนไม่กล้าแตะต้อง แต่ยังไม่วายคำนวณ​ผลประโยชน์​ตัวเอง บอกต่อไปถ้าได้ตำแหน่งคืนแล้วจะตอบแทนอะไรให้นางก็ประทานมาในชื่อนางตรงๆ ไม่ต้องให้ผ่่านสามีในอนาคตนะ หยวนจิงหงุดหงิดกับคำว่าสามีในอนาคตมาก
.
.
.
.
.

241 Nameless Fanboi Posted ID:l5TO7BSiGF

คารวะท่านอาเก้า 3
.
.
.
.
.
โหวผู้เฒ่าแบ่งทรัพย์สิน​เสร็จแล้วก็ตาย รุ่นหลานต้องไว้ทุกข์ 1 ปี อวี้โม่กลัวไม่ได้แต่ง หร่วนซื่อจะให้แต่งในช่วงไว้ทุกข์ ให้น้องแต่งก่อนพี่ ไม่สนใจว่าคนจะมองอวี้จินว่ายังไงบ้างเลย อวี้จินลึกๆ เสียใจมากที่แม่ไม่ใยดีอวี้จินเลยดราม่าร้องไห้บ้าง ฮูหยินผู้เฒ่าเลยชดเชยเอากำไลคู่สมบัติสุดรักมาให้ แล้วบอกจะประกาศว่าเป็นคำสั่งเสียจากโหวให้อวี้จินไว้ทุกข์ 1 ปี ส่วนอวี้โม่ให้รีบแต่งงานมีลูก หร่วนซื่อตามมาทวงบุญคุณ​บอกนี่แม่แท้ๆ นะ คลอดออกมาใครๆ ก็รู้ อวี้จินปฏิเสธไม่ยอมรับเด็ดขาด
อวี้โม่จะแต่งงานแต่สินเดิมไม่พอ หร่วนซื่อจะมาเอาสินเดิมของอวี้จินไปใช้ก่อนซะงั้น อวี้จินไม่ให้แต่โดนบีบสุดๆ เลยแอบให้คนไปตามท่านหญิงแม่ในนามมา แม่ก็บอกยุ่งไม่สนใจจะช่วย สาวใช้ร้อนใจไม่รู้จะพึ่งใครตัดสินใจไปตามหยวนจิงมาเฉย ได้หยวนจิงออกหน้าให้ ไม่มีใครกล้ายุ่งกับสินเดิมของอวี้จินอีก อวี้จินเกรงใจถามไท่จื่อมาช่วยทำไม หยวนจิงบอกจะไปแล้ว เลยอยากช่วยเท่าที่ช่วยได้ อวี้จินใจหายแต่รู้ว่ายังไงวันนี้ต้องมาถึง เลยยิ้มอวยพรจากใจ ขอให้ทุกอย่างลุล่วงด้วยดีสำเร็จดังใจหมาย ดีใจที่จะได้มีฮ่องเต้ดีๆ อย่างดีอย่างหยวนจิง
หยวนจิงนั่งพิจารณาความรู้สึกตัวเองทั้งคืนว่าทำไมถึงไปบอกลา ทำไมถึงอึดอัดไม่ชอบใจเวลาอวี้จินโปรยเสน่ห์ให้คนอื่น ทำไมไม่ชอบใจที่อวี้จินไม่เคยเห็นเขาเป็นแคนดิเดตสามีบ้าง หยวนจิงจึงรู้ใจตัวเองว่าเขาอยากปกป้องอวี้จินให้อวี้จินติดตามตัวเองไปตลอดชีวิต ตั้งแต่เกิดมาที่ผ่านมาเขามีแต่ทำตามหน้าที่ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาอยากได้อะไรสักอย่าง อวี้จินต้องเป็นของเขาเท่านั้น ใน 1 ปีนี้ที่อวี้จินต้องไว้ทุกข์ หยวนจิงไม่กลัวผู้ชายคนอื่นเลยสักนิด กลัวแต่ว่าอวี้จินจะหาทางแต่งตัวเองออกไปซะก่อนที่เขาจะได้ตำแหน่งรัชทายาทคืนน่ะสิ
ส่วนอวี้จินผู้ซึ่งไม่รู้อะไรเลย และยังคงตั้งหน้าตั้งตามองหาสามีดีๆ ซึ่งที่เข้าตาสุดคือ หลินชิงหยวน บัณฑิตข้าราชสำนักรุ่นเดียวกับหยวนจิง คนนี้อวี้จินหมายตาไว้อันดับ 1 เลย เพราะกฎตระกูล มีเมียได้แค่คนเดียวเท่านั้น เว้นเสียแต่อายุ 40 ปีแล้วยังไม่มีทายาทถึงจะรับอนุได้ ถูกใจอวี้จินยิ่งนัก
นอกจากนี้มีหลายคนเข้ามาติดพันทั้ง จ้ายเยียนหลิน ไฉ่กั๋วกงหนุ่มอายุ 24 เมียเอกตายไปหลายปี มีลูกชาย 6 ขวบ แต่งตั้งเป็นซื่อจื่อแล้ว(แต่อนุเพียบ)​ ถูกใจที่อวี้จินคุมลูกชายตัวเองได้ อยากแต่งไปเป็นเมียดูแลจัดการจวนให้ หยวนจินรู้ว่าจ้ายเยียนหลินชอบอวี้จินเลยเตือนบอกห้ามยุ่ง เยียนหลินก็ไม่ชอบใจเพราะเวลาอาหลานคู่นี้อยู่ด้วยกันมันให้บรรยากาศเหมือนสามีภรรยา โลกนี้มีกันแค่สองคนยังไงยังงั้น
หยวนจินถามอวี้จินคิดยังไงกับ ไฉ่กั๋วกง จ้ายเยียนหลินคนนี้ อวี้จินลังเลก่อนจะบอกตรงๆ ว่าไม่ชอบ ปล่อยปละละเลยไม่ดูแลเรื่องในบ้านจนลูกนิสัยไม่ดี ใครแต่งด้วยซวยชัดๆ ต้องเลี้ยงทายาทให้ ดูแลกำราบอนุ จัดการจวนให้ ต่อให้มีลูกด้วยกัน ยังไงทายาทได้ทุกอย่างอยู่ดี สุดท้ายตัวเองและลูกก็ไม่ได้อะไรสักอย่าง หยวนจินฟังแล้วพอใจมาก
หยางไทเฮาออกมาไหว้พระที่วัดนอกเมือง ฮ่องเต้อ้างกตัญญู​ตามออกมาด้วยแต่จริงๆ จะหาโอกาสเจอหยวนจิง บรรดาฮูหยินบรรดาศักดิ์​ทั้งหลายก็ต้องตามไทเฮามาเหมือนกัน กั๋วกงจัดฉากเจออวี้จินบอกจะแต่งไปเป็นแม่ของลูก อวี้จินตอกหน้าหงายแต่งกับท่านข้าได้อะไรบ้าง ไม่เห็นมีดีสักอย่าง กั๋วกงหน้าชาไป หยวนจิงใช้จ้งหย่งโหวบังหน้าวางแผนไปเจอฮ่องเต้ในสวน แต่ดันเจออวี้โม่กับอวี้จินโดยบังเอิญ​ ฮ่องเต้เจอทั้ง 4 คนต้องทำเป็นเนียนทักทายจ้งหย่งโหวก่อน ฉางหย่วนกับอวี้โม่เลยได้หน้าไป หยวนจินยุ่งเตรียมการกลับสถานะเดิม
วันเกิดอวี้จินท่านหญิงแม่เรียกไปบอกจะให้แต่งเข้าจวนไฉ่กั๋วกง อวี้จินไปโน้มน้าวฮูหยินผู้เฒ่า ฮูหยินผู้เฒ่าสนแต่ลาภยศสรรเสริญ​มีหน้ามีตาของตระกูลเฉิงแถมพูดเป็นนัยๆ ให้อวี้จินกำจัดซื่อจื่อทิ้งอีกต่างหาก อวี้จินเคว้งมาก สับสนวุ่นวายใจเพราะไม่อยากแต่งงานกับไฉ่กั๋วกง คิดหาหนทางสุดชีวิต หยวนจินก็ไม่อยู่ อวี้จินผ่านคืนข้ามปีอย่างหนาวเหน็บไปถึงหัวใจ แผ่นดินกว้างใหญ่แต่ไม่มีที่จะอยู่ วันปีใหม่อวี้โม่และจ้งหย่งโหวมาอวยพรปีใหม่ เฉิงหลิ่วพาเด็กๆ ตระกูลซูมาเช่นกัน ทุกคนสนุกสนานแต่ไม่มีใครสนใจอวี้จิน อวี้จินรู้สึกเป็นส่วนเกิน เลยหลบออกมาไปหยวนจิง ระหว่างทางเจอหลินชิงหยวนที่มาหาหยวนจิงแต่หยวนจิงไม่อยู่อวี้จินเห็นเป็นโอกาสสุดท้ายแล้ว เลยพูดรำพันถึงสถานการณ์​ตัวเองให้หลินชิงหยวนสงสาร
.
.
.
.
.

242 Nameless Fanboi Posted ID:l5TO7BSiGF

คารวะท่านอาเก้า 4
.
.
.
.
.
หยวนจิงกลับมาถึงจวนคิดถึงอวี้จินมาก นึกว่าอยู่ห้องโถงกับญาติๆ รีบไปหา พอไม่เห็นก็โมโหมากเพราะมีคนตั้งมากแต่อวี้จินหายไปไม่มีใครรู้สักคน แสดงว่าไม่มีใครคุยกับอวี้จินเลย ได้รู้จากอวี้โม่แฝดน้องว่าเพิ่งผ่านวันเกิดมายิ่งเสียใจที่ไม่ได้อยู่ด้วย หยวนจิงตามไปเจออวี้จินกำลังตกหลินชิงหยวนอยู่ก็ยืนฟังเงียบๆ หน้าประตูจนหลินชิงหยวนจะเอ่ยปากขอแต่งถึงทนไม่ไหวโผล่เข้าไปขัดจังหวะ หลินชิงหยวนยืมหนังสือแล้วขอตัวกลับ อวี้จินบ่นเสียใจไม่ได้สวัสดีปีใหม่หยวนจิงเป็นคนแรก หยวนจิงก็โกรธตัวเองที่พลาดวันเกิดและไม่ได้เฝ้าปีกับอวี้จินแต่คิดในใจเดี๋ยวเป็นคนข้างหมอนเมื่อไหร่ก็ได้อยู่ด้วยกันทุกปีเองแหละ ส่วนเรื่องไฉ่กั๋วกง หยวนจิงบอกอวี้จินว่าวางใจได้จะจัดการให้เอง
เทศกาลโคมไฟอวี้จินออกไปกับท่านหญิง​แม่ เจอฮูหยินจวนกั๋วกงมาดักขอคุย ปล่อยให้อวี้จินไปเดินเล่นกับสาวใช้จนบังเอิญเจอหลินชิงหยวน ด้วยความที่เครียดจัด พอเห็นเด็กวิ่งเล่นในแม่น้ำที่แผ่นน้ำแข็งยังไม่แข็งตัวดี เลยโดดลงไปช่วยเด็ก แต่ใจจริงคือจะใช้แผนเจ็บตัว กะว่าถ้าหลินชิงหยวนโดดตามลงมาช่วย มีแตะเนื้อต้องตัวชุดเปียกจะได้แต่งกับหลินชิงหยวน  ดีกว่าแต่งกับกั๋วกง หยวนจิงยืนอยู่อีกฝั่ง เห็นอวี้จินมากับชิงหยวนก็ยืนมอง ตอนกำลังจะจากไปเพราะวันนี้มีนัดไปหาฮ่องเต้ พอเห็นอวี้จินโดดลงน้ำ ก็รีบโดดตามไปช่วยทันที ชิงหยวนตัดใจรู้ว่าตัวเองช้าไปแล้ว ประตูเมืองปิดกลับจวนไม่ทัน หยวนจิงจึงพาอวี้จินไปคฤหาสน์​ส่วนตัว อวี้จินป่วยฟื้นมาไม่อยากจะเชื่อว่ารัชทายาทชอบตัวเองถึงขั้นโดดลงไปช่วยจากน้ำแข็งจริงๆ สถานะห่่างกันเกินไปฟ้ากับดิน อวี้จินใช้สมองนำหัวใจ รัชทายาทต้องมีเมียมีอนุมากมายต้องการกำลังสนับสนุนจากตระกูลเมียๆ ทั้งหลาย แต่อวี้จินไม่มีอะไรเลยช่วยอะไรไม่ได้สักอย่าง เลยวางตัวห่างเหินมีมารยาทสุดๆ หยวนจิงโมโหที่อวี้จินใช้ไม้ตายโดดลงน้ำจะให้หลินชิงหยวนช่วย ถามไม่ต้องการชีวิตแล้วเหรอ อวี้จินน้อยใจน้ำตาไหลพรากบอกเป็นผู้หญิงพยายามแค่ไหนก็รับราชการไม่ได้ ก็เลยมีปัญญาคิดได้แค่พยายามจับสามีดีๆ นี่แหละ หยวนจินเอะใจถาม นี่ไม่รู้ว่ากั๋วกงล้มเลิกไม่กล้าขอแต่งแล้วใช่มั้ย (หยวนจิงให้ขันทีไปบอกกั๋วกงว่าอวี้จินเป็นของคนในวัง ห้ามแตะเด็ดขาด)​ อวี้จินยังก้มหน้าอย่างดื้อดึง หยวนจิงเลยทวงบุญคุณ​ช่วยชีวิตถามจะตอบแทนยังไง อวี้จินบอกกลายๆ ว่าเป็นเมียเอกของคนจนดีกว่าเป็นอนุ หยวนจิงบอกถ้าเจ้าไม่พูดข้าก็ไม่เคยคิดถึงเรื่องอนุเลยสักนิด กำลังจะรุกไล่เคลียร์ใจกันแต่โดนองครักษ์​ขัดจังหวะตามตัวให้ไปพบฮ่องเต้เสียก่อน
หยวนจิงไปหาเต้ขอสมรสพระราชทานซะเลย เต้โมโหมากเพราะตระกูลเฉิงสถานะต่ำเกินไปมีศักดิ์ไม่มีศรีบารมีไม่พอไม่คู่ควรกับรัชทายาท เดิมวางแผนกันไว้ให้เฉิงหยวนจิงออกไปเยี่ยมเพื่อนแล้วไม่กลับมาอีก แกล้งตายทิ้งสถานะเฉิงหยวนจิงไปเลย กลับไปเป็นไท่จื่อหลี่เฉิงจิง ตระกูลหยางจะได้ไม่รู้ตื้นลึกหนาบาง แต่หยวนจิงตัดใจทิ้งให้อวี้จินเหงาอยู่คนเดียวไม่ได้เลยกลับมาหา ยิ่งอวี้จินโดดลงน้ำไข้ขึ้นเกือบตายเลยตัดสินใจเปลี่ยนแผนขอแต่งมันแบบนี้แหละ คนจะได้รู้ว่าไม่ใช่อาหลานกัน เปิดหน้าใช้สถานะหยวนจิงกลับคืนสู่ตำแหน่ง เต้ก็ว่าเลือกทางนี้มันจะเหนื่อยนะ ตระกูลหยางคงแค้นที่ตามฆ่าแทบตายดันอยู่ใต้จมูกแค่นี้เอง โดยหยามขนาดนี้ตามกัดไม่ปล่อยแน่ หยวนจิงบอกคิดดีแล้ว ภรรยาข้า เป็นหรือตายไม่แยกจาก อยู่หรือตายก็จะฝังร่วมหลุมเดียวกัน มีชีวิตยืนยาวแต่ถ้าคนข้างๆ ไม่ใช่คนที่เราอยากจะใช้ชีวิตด้วยมันจะมีประโยชน์อะไร เต้นึกถึงตัวเองกับฮองเฮาจ่งแล้วสะเทือนใจ
อวี้จินพักรักษาตัวที่คฤหาสน์ได้ 7-8 วัน ไม่เจอหยวนจิงเลย จนสาวใช้คนสนิทมาเล่าข่าวประกาศทางการว่าฮ่องเต้พบไท่จื่อที่หายไปแล้วซึ่งก็คือ เฉิงหยวนจิง โดยฮ่องเต้เจอตอนออกมาไหว้พระแล้วเอะใจเลยให้คนสืบดูจึงรู้ว่าเป็นไท่จื่อ ทว่าน่าเสียดายที่ไท่จื่อจำเรื่องที่เกิดขึ้นตอนนั้นไม่ได้ นอกจากนี้ฮ่องเต้ยังมอบสมรสพระราชทาน​ให้ไท่จื่อกับอวี้จินด้วย อวี้จินตะลึงไปพักหนี่งแต่ก็ทำใจได้อย่างรวดเร็ว เตรียมใจจะไปเจอศึกหนักในวัง
อวี้จินกลับจวนไปรอแต่ง สองแม่รุมทึ้งแสดงออกว่ารักห่วงใยหาประโยชน์​สุดฤทธิ์​ ฮูหยินผู้เฒ่าเองก็ไม่ต่างกันพยายามแอบถามว่าอวี้จินรู้ความจริงก่อนรึเปล่า แล้วที่ได้แต่งเพราะสัญญาหรือว่าไท่จื่อรักจริง อวี้จินปฏิเสธตาใสบอกไม่รู้อะไรทั้งนั้น ฮ่องเต้ให้แต่งก็ต้องแต่ง รอบนี้อวี้จินไม่เกรงใจใครแสดงออกให้รู้ไปเลยว่า อย่าคิดจะมาเอาเปรียบกันง่ายๆ
.
.
.
.
.

243 Nameless Fanboi Posted ID:l5TO7BSiGF

คารวะท่านอาเก้า 5
.
.
.
.
.
ก่อนแต่งในวังส่งคนมาอบรมมารยาท ซึ่งอวี้จินทำได้ดีจนคนในวังหาเรื่องตำหนิไม่ได้เลยสักนิด ถึงวันแต่งอวี้จินรู้สึกเหมือนฝัน เห็นอวี้จินรักษากิริยามารยาทได้อย่างสมบูรณ์​แบบ ไท่จื่อหลี่เฉิงจิงยิ่งชอบพูดจาหยอกเย้าให้หลุดคาแรคเตอร์แสดงอารมณ์​ออกมา อวี้จินถามแต่งกับข้าทำไม ข้าไม่มีผลประโยชน์​อะไรให้ท่านสักอย่าง หลี่เฉิงจิงเปิดใจบอกตรงๆ ว่า เขารู้ว่าอวี้จินมองทุกอย่างแค่เรื่องผลประโยชน์​ อะไรไม่ได้ประโยชน์​ไม่ทำ อวี้จินมองเขาไม่แตกต่างจากผู้ชายคนอื่นๆ เป็นแค่อีกหนึ่งสเต็ปของชีวิต เขาเข้าใจทุกอย่าง ขอแค่อวี้จินอยู่ข้างๆ เขาตลอดไปเท่านั้นพอ เรื่องอื่นๆ เขาจะแบกรับไว้เอง
ทุกวันที่อวี้จินไปคารวะแสดงความกตัญญู​ต่อไทเฮา ฮองเฮา เป็นต้องได้ลับฝีปากกับทีมสกุลหยางเสมอ ซึ่งนอกจากหยางไทเฮากับฮองเฮาหยางเมี่ยวขาประจำแล้วยังมี หยางเหยียน  ลูกสาวคนโตของแม่ทัพหยางที่แต่งกับตระกูลโต้ว และโต้วซีอิน บุตรีของนางที่โตอยู่ในวังมากกว่าอยู่ตระกูลโต้วอีกคน ทั้งนี้ซีอินเองก็หมายมั่นจะให้แต่งกับองค์ชายรอง หลี่เฉิงจวิน แต่ไทเฮาอยากให้องค์ชายรองแต่งกับตระกูลอื่นที่จะช่วยสนับสนุนโอกาสชิงบัลลังก์​ได้มากกว่า
แต่งกันมาครึ่งปีอวี้จินยังไม่ท้อง สองสามีภรรยาไม่เดือนร้อน แต่ไทเฮาเดือดร้อนซะงั้น กดดันกลางงานเลี้ยงปีใหม่จะให้เฉิงจวินรับชายารองเฉย เฉิงจวินประกาศจะไม่รับใครทั้งสิ้นเพราะมีบรรพบุรุษ​ที่ไม่ยอมรับอนุเป็นไอดอล ถ้าไทเฮาว่างมากอยากอุ้มหลานก็ให้องค์ชายรองแต่งกับโต้วซีอินสิ ไทเฮาน้ำท่วมปากเพราะไม่อยากให้แต่ง ซีอินกับหยางเหยียนได้รู้ว่าไทเฮาหลอกให้มีความหวังลมๆ แล้งๆ มาหลายปีก็เสียใจ ซีอินแค้นเลยอาศัยตอนองค์ชายรองเมาเข้าหาถึงที่จนได้แต่งเป็นพระชายาสมใจ
อวี้จินท้อง เฉิงจิงดีใจมาก แต่พอรู้ว่าท้องแฝดแอบเครียด กลัวเป็นแฝดชายแล้วพี่น้องจะห้ำหั่นเข่นฆ่ากันเองเพื่อชิงบัลลังก์​
เกิดน้ำท่วมใหญ่ เต้ให้เฉิงจิงไปจัดการ ไท่จื่อห่วงเมียมากแต่ก็ต้องไป วันนึงไทเฮาเรียกอวี้จินไปที่ตำหนักจะบังคับให้ทำแท้ง อวี้จินหนีออกมาได้ฉิวเฉียดรีบแจ้นไปหลบตำหนักฮ่องเต้ เฉิงจิงกลับมาทันพอดีโมโหมาก เมียข้าใครอย่าแตะ เฝ้าจนคลอด อวี้จินคลอดยาก นึกถึงชาติที่แล้วตกเลือดตายเพราะสามีไม่อยู่ แต่ตอนนี้ชาตินี้มีสามีดีๆ ที่รักตัวเองมากคอยเฝ้าอยู่หน้าห้อง จะตายทิ้งเขาไปไม่ได้เด็ดขาด ฮึดสู้จนคลอดองค์ชาย หมิงเฉียนและองค์หญิงหมิงเยว่ได้สำเร็จ
.
.
.
.
.

244 Nameless Fanboi Posted ID:l5TO7BSiGF

คารวะ ท่านอาเก้า 6 (จบ)
.
.
.
.
.
ทายาทชายคนเดียวของตระกูลหยาง ก่อเรื่องทำคนตายกลางที่ชุมชน ข้าราชสำนักกดดันให้ตัดสินอย่างเป็นธรรม ไม่ทันทำอะไรก็โดนสตรีมีแค้นใช้แผนสาวงามสังหารคาเตียงแก้แค้นให้ครอบครัว หยางไทเฮารู้ข่าวตรอมใจ เต้ถือโอกาสลดขั้นแม่ทัพหยางเพื่อลิดรอนอำนาจตระกูลหยาง เต้ที่หลุดออกจากเงาของตระกูลหยางสักทีเหลิงอำนาจมาก เฉิงจิงจะจัดการฮองเฮาหยางใช้หนี้เลือดเซ่นสังเวยมารดาแต่เต้ไม่ยอมหาว่าเฉิงจิงไร้เมตตา เฉิงจิงถามแล้วทำไมเต้จัดการแม่ทัพหยางอย่างไร้เมตตาได้ เต้บอกไม่เหมือนกัน ฮองเฮาหยางเป็นเมียอยู่ด้วยกันมานาน เฉิงจิงถามแล้วฮองเฮาจ่งมารดาข้าล่ะ ผิดอะไร ทำไมต้องตาย ใครชดใช้ เต้ตอบไม่ได้ เฉิงจิงเลยพูดแทงใจดำ อ๋อ คนอื่นทำผิดใช้กฎเมือง ชีวิตแลกชีวิต ถ้ากับคนใกล้ชิดเต้ทำผิดไม่มีกฎยกเว้นโทษได้หมดสินะ
เฉิงจิงหมดใจ รู้อยู่แล้วว่าเต้เป็นคนขี้ขลาดถึงยอมอยู่ใต้อำนาจตระกูลหยาง แต่ก็เพิ่งจะรู้ว่าเต้ทำทุกอย่างเพื่อภาพลักษณ์​ของตัวเต้เอง ให้ทุกคนมองมาแล้วชื่นชมสรรเสริญ​ว่าเป็นฮ่องเต้ที่ดีมีคุณธรรมเท่านั้น
พ่อลูกไม่ลงรอยกัน เต้มีอาการปวดหัวเรื้อรัง ไม่ออกว่าราชการ ทุกเรื่องมาสุมอยู่ที่ไท่จื่อ ไท่จื่อทุ่มเททำงานหนักจึงได้ใจข้าราชสำนักทั้งหมด เฉิงจิงที่ผิดหวังกับเต้ประกอบกับโดนเต้กดดันหนักเริ่มเปลี่ยนไปกลายเป็นคนเจ้าอารมณ์​ ดีที่มีอวี้จินเตือนสติอยู่ข้างๆ จึงปล่อยวางกลับมาเป็นตัวเองได้ เต้หาเรื่องตำหนิเฉิงจิงทุกวัน องค์ชายรองเล่นบทบุตรกตัญญู​บิดาดึงนักพรตเข้ามามอบยาอายุวัฒนะ​ให้เต้กิน
สถานการณ์​ชิงบังลังก์​คุกรุ่น นางกำนัลมาส่งข่าวลับว่าเฉิงจิงจะรับบุตรีแม่ทัพมาเป็นชายารอง อวี้จินที่เคยมุ่งมั่นแต่จะทำหน้าที่ภรรยาที่สมบูรณ์​แบบเสียใจมาก เฉิงจิงบอกปฏิเสธไปแล้ว ถามอย่างน้อยใจว่าตั้งแต่แต่งกันมาสองปีไม่เคยเชื่อใจกันเลยใช่มั้ย เคยบอกแล้วไงว่าจะมีอวี้จินคนเดียว พอเฉิงจิงเห็นอวี้จินทั้งโกรธและเสียใจจนน้ำตาไหลพราก ถึงได้รู้ว่าอวี้จินที่ไม่เคยพูดว่ารักก็มีใจให้เขาเหมือนกัน
องค์ชายรองจัดฉากให้คนมาตามเฉิงจิงไปพบเต้ อวี้จินเอะใจรีบตามไปแล้วห้่ามไม่ให้เปิดม่านเตียง เฉิงจิงเปิดม่านเห็นเต้ตายแล้วก็ถอนใจคุกเข่าทำความเคารพเต็มรูปแบบเรียก 'ท่านพ่อ'​ เป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้ายตั้งแต่เกิดเหตุ​เมื่อ 16 ปีก่อน องค์ชายรองพาคนบุกเข้าไปโวยวายว่าไท่จื่อเป็นกบฎ​ปลงพระชนม์​เต้สั่งให้ทหารจับไปขัง แต่ไม่มีใครฟัง ทุกคนพร้อมใจกันคุกเข่าขอให้ไท่จื่อขึ้นครองราชย์
หลี่เฉิงจิง ขึ้นครองราชย์​เป็นฮ่องเต้หมิง ตลอดชีวิตครองคู่กับฮองเฮาเพียงผู้เดียว ความรักของทั้งคู่เป็นเรื่องเล่าสืบขานต่อไปชั่วกาลนาน
.
.
.
.
.

245 Nameless Fanboi Posted ID:x33RaqzAFj

>>244 ขอบคุณหลายสหายโม่ง สนุกดีนะเรื่องนี้

246 Nameless Fanboi Posted ID:ZLspzOLIPo

เสริมโม่งสปอยล์นิดนึง

ท่านโหวคู่หมั้นเก่า นอ. วันแต่งเหมือนจะจำได้รางๆว่าคนที่แต่งด้วยควรเป็น นอ. แล้วก็คุ้นเคยกะพ่อเลี้ยงนางเอกรู้สึกว่าคนนี้แหละพ่อตา เสียดายที่ถอนหมั้นนางเอก น้องสาวพอแต่งไปก็ไม่ได้มีความสุขชีวิตราบรื่นเหมือนชาติที่แล้ว รู้สึกว่าสามีไม่รักเท่าชาติที่แล้ว ชาตินี้น้องสาวยังคอยอิจฉานางเอกตลอด ตอนหลังถูกแม่สามีทำร้ายจนแท้ง ต้องให้นางเอกจัดการให้ นางเอกเรียกท่านโหวมาตำหนิ เป็นแบคให้น้อง บอกเป็นเพราะท่านโหวไร้ความสามารถ ไม่จัดการให้ดี

247 Nameless Fanboi Posted ID:ZLspzOLIPo

น้องสาวมีแบคก็ทะเลาะกับแม่สามีตลอด ท่านโหวมีบ้านที่ไม่สงบสุข ทำงานผิดพลาด ชีวิตราชการก็ไม่เจริญก้าวหน้า ตำแหน่งไม่สามารถสืบทอดให้ลูกหลาน

มีตอนพิเศษ ไทมไลน์เดิม เฉิงจิง ทิ้งฐานะเฉิงหยวนจิง ได้ขึ้นเป็นฮ่องเต้ แต่ไม่ได้แต่งงาน เพราะทีแรกต้องไว้ทุข3ปี ต่อมาจะแต่งกับใครผู้หญิงก็ตาย คืนนึงฝันถึงชีวิตที่มี นอ. มีลูก ตื่นมาเลยพยายามหานางเอก แต่นางเอกในไทม์ไลน์นี้ตายไปแล้ว เฉิงจิงเลยสืบสาเหตุการตายจนรู้ว่าตายเพราะตอนท้องสะเทือนใจที่สามีเป็นชู้กับน้องสาว เลยรังเกียจ
มีนักพรตมาหาบอกเฉิงจิงชาตินี้ดวงไร้คู่ เพราะจังหวะผิดไป เลยถูกสั่งขัง แต่นัดพรตหนีไปได้ เฉิงจิ่งหลับไปตื่นมากลับมาอายุ 19 อีกครั้ง รีบกลับบ้านแต่ตรงทางเดินไม่พบ นอ. เพราะในไทมไลน์นี้ นอ. ไม่ถูกถอนหมั้น
เฉิงจิงเลยจัดการให้ จวนโหวมาถอนหมั้นนางเอก โดยยอมรับขอโทษแต่โดยดีว่าจำคนผิด แล้วส่วนตัวเองก็รอเจอนอ.

248 Nameless Fanboi Posted ID:haJcUN7h+u

ขอบใจเพื่อนโม่งมากๆ ที่มาเสริมสปอยให้
ขาดตกตรงไหนเพิ่มอีกได้เลยนะ
ชอบเรื่องนี้ตรงที่ออกแบบคาแรคเตอร์นางเอกมาดีมาก ทั้งๆ ที่ชีวิตบัดซบ พ่อแม่พี่น้องปู่ย่าไม่มีใครรักใคร่สนใจนางสักคน แต่นางก็ยังนิ่งๆ วางตัวดี​ มีเหตุผล ไม่มีหลุด สตรองมากจริงๆ
แล้วก็ชอบสกิลปากพระเอกนางเอก แต่บอกเลยว่าขนาดสกิลปากฟาดเรียบขนาดนี้ยังอ่านละเหนื่อยใจแทน
นอกจากนี้คือบรรยายเก่งมาก บรรยายมันทุกสิ่งอย่างทั้งแผนผังจวน เสื้อผ้า ทรงผม ความคิดของคนนู้นคนนี้ สายตงสายตา ท่าทางการวางมือไม้อะไรต่างๆ พี่เขียนเก็บรายละเอียดหม๊ดดด
แต่พอถึงฉากเข้าหอดันตัดฉับให้คนอ่านล่องลอยปล่อยเบลอไปพร้อมนางเอกซะงั้น
ฮึ่ยยยยยยยย ขอหวานๆ สักหน่อยก็ไม่ได้ ขัดใจแท้

249 Nameless Fanboi Posted ID:LHvM1O5oR4

เดี๋ยวมาสปอยล์อีกเรื่องของนักเขียนที่เขียน คารวะ ท่านอาเก้า
ชื่อ ข้ากลายเป็นมารดาเลี้ยงของสามีเก่า

250 Nameless Fanboi Posted ID:TuRZSIDecB

ชอบๆนางเอกสายสตรอง ชอบคำพูดของนางเอกที่เกิดเป็นผู้หญิงรับราชการไม่ได้ ถ้าอยากมีชีวิตที่ดีต้องหาสามีดีๆ
ขอบคุณเพื่อนโม่งมากๆ ทำไมเรื่องแบบนี้ไม่มีสนพซื้อไปน้อ

251 Nameless Fanboi Posted ID:4Qs3y2nO0M

>>248 ชอบตรงที่อ่านแล้วรู้สึกเลยว่าพระเอกไม่ได้ชอบนางเอกที่รูปร่างหน้าตาเป็นหลัก แต่ชอบพฤติกรรม ชื่นชมทักษะต่างๆที่นางเอกฝึกฝนมาด้วยความลำบาก แล้วก็ชอบความใส่ใจรายละเอียดต่างๆของนางเอก ฮีเอ็นดูที่นางเอกมีความเป๊ะเว่อร์ แอบขำว่านึกภาพนางเอกวิ่งไม่ออก แล้วพระเอกก็ไม่หื่น ไม่ใช่คิดแต่จะจับกดด้วย คือให้เกียรตินางเอกมากๆ แถมพระเอกชัดเจนว่าในสายตามีแต่นางเอกคนเดียวจริงๆ ไม่มีวอกแวกไปกับหญิงอื่นเลย
อีกอย่าง รู้สึกว่านางเอกจัดการกับครอบครัวได้อย่างเหมาะสม ตอนถูกถอนหมั้นก็ไม่เคยเอาเรื่องไม่งามของน้องสาวไปพูด ไม่ทำให้น้องเสียชื่อเสียง เทให้เป็นความผิดพลาดของฝ่ายชายอย่างเดียว คือถึงแม้น้องสาวจะไม่โอเคเท่าไหร่ แต่น้องแต่งงานไปเจอหน้ากันนางเอกก็สอบถามความเป็นอยู่ น้องบ่นถึงปัญหากับแม่สามี นางเอกก็รับฟัง แล้วก็พยายามให้คำแนะนำ น้องถูกแม่สามีจิกกัดต่อหน้าคนอื่น นางเอกก็ช่วยกู้หน้าถึงแม้จะเพราะเพื่อรักษาหน้าตาของที่บ้านด้วยก็เหอะ คือถึงแม้นางเอกจะไม่ค่อยชอบน้องสาว แต่ก็ไม่คิดจะแก้แค้นหรือทำร้ายน้องสาวเลย

>>249 รอเม้ากะโม่งเรื่อง ข้ากลายเป็นมารดาเลี้ยงของสามีเก่า อ่านจบแล้วเหมือนกัน

252 Nameless Fanboi Posted ID:4Qs3y2nO0M

>>250 จริง เรื่องนี้ greeting ninth uncle นี่ดีมากเลย อยากให้ สนพ ซื้อไปแปลบ้าง

253 Nameless Fanboi Posted ID:4Qs3y2nO0M

Greeting Ninth uncle นี่รายละเอียดเยอะจนตอนอ่านนึกถึงหมิงหลัน แต่สั้นกระชับกว่า คาร์นางเอกเป็นคนจริงจัง มีความแข่งขันสูง

254 Nameless Fanboi Posted ID:s+k.rgEUEh

ขอบคุณเพื่อนโม่งมากๆจ้า สนุกดีเรื่องนี้ มีเรื่องสนุกๆรบกวนเอามาสปอยให้อ่านกันอีกน้า^^

255 Nameless Fanboi Posted ID:s+k.rgEUEh

รอตามอ่านเรื่องข้ากลายเป็นมารดาเลี้ยงของสามีเก่าด้วยจ้า

256 Nameless Fanboi Posted ID:fKDyeTGnZc

รอด้วยคน

257 Nameless Fanboi Posted ID:04syHnhUZC

รอด้วยยย

258 Nameless Fanboi Posted ID:S5w90S7i3A

เม้า greeting ninth uncle
ตามไปอ่านมาละ ตัวละครที่กุเกลียดที่สุดคือแม่แท้ๆนางเอกว่ะ เอาแต่ประโยชน์จากนางเอก ละก็หน้าด้านหน้าทน กุว่านางเอกโชคดีมากที่ถูกยกเป็นลูกบุญธรรมของบ้านสายหลัก แม่จริงโคตรแย่คือจิตใจที่เห็นนางเอกได้ดีมีสุขไม่ได้ พยายามจะให้ให้นางเอกยอมรับว่าเป็นแม่แท้ๆ แต่ตัวเองไม่เคยคิดจะปกป้องนางเอกในฐานะแม่เลย ถึงแม้ท่านหญิงแม่เลี้ยงจะไม่อินังขังขอบนางเอกเท่าไหร่ แต่อย่างน้อยเรื่องวัตถุ เรื่องการศึกษาก็เต็มที่กะนางเอก แม้ว่าจะทำเพื่อเอาหน้าก็เหอะ

ตัวละครอีกตัวที่เกลียดคือแม่อดีตคู่หมั้นนางเอก คือหมั่นไส้มาก คิดว่าลูกชายตัวเองเลอเลิศ

259 Nameless Fanboi Posted ID:FBbRvVqc7P

สปอยล์ ข้ากลายเป็นมารดาเลี้ยงของสามีเก่า 1
.
.
.
.
.
เกาซี สตรีอาภัพในเรื่องนี้เป็นบุตรีของเกากั๋วกงและมารดาที่สูงศักดิ์เป็นถึงลูกท่านหญิง เกากั๋วกงตาต่ำลุ่มหลงอนุคนรักสมัยแรกรุ่นจนละเลยภรรยาแต่ง แม่เกาซีด้วยความเป็นลูกท่านหญิงก็ค่อนข้างทะนง ไม่ออดอ้อนฉอเลาะสามีเหมือนอนุ อนุก็ชอบมาท้าทายเงียบๆ กั๋วกงมาเจอเมียเอกลงโทษอนุสุดที่รักที่กำลังตั้งครรภ์ ก็โมโหจนแม่เกาซีที่ท้องอยู่เหมือนกันแต่ไม่มีใครรู้ตกเลือดตาย ท่านหญิงยายโกรธมาก หลงอนุจนทำลูกและหลานชายตายนางเลยมาเอาตัวเกาซีหลานสาวไปเลี้ยง เกาซีเป็นคนนิ่งๆ ทะนงตนสมเป็นลูกหลานท่านหญิง แต่จิตใจดีทำดีไม่หวังผล อยากช่วยใครก็ช่วย อย่างมีคู่พ่อลูกมาของานทำที่จวนกั๋วกงแต่ถูกไล่ เกาซีผ่านมาเจอพอดีเห็นพ่อลูกกอดกันดูรักกันมาก คนที่ห่างเหินกับพ่ออย่างเกาซีเห็นแล้วสะท้อนใจให้เงินไปจำนวนหนึ่ง หรือกับเกาหรานน้องสาวต่างมารดา เกาซีก็ไม่ลดตัวลงไปแก่งแย่ง แม้จะพยายามฝึกฝนไม่ให้พ่ายแพ้แต่ก็ยังคอยแบ่งปันของดีๆ ให้ อย่างได้หยกพกมาคู่หนึ่งก็แบ่งให้เกาหรานไป 1 อัน พอถึงวัยเกาซีก็ได้แต่งกับ กู้เฉิงเย่า ทายาทอ๋องผู้มีอายุเพียง 16 ปี โดยเยียนอ๋องพ่อสามีเกาซีเป็นแม่ทัพใหญ่วัย 30 กว่าเท่านั้น ถือเป็นคนสำคัญสุดของแคว้นเพราะคอยประคับประคองค้ำจุนบัลลังก์​ให้ฮ่องเต้น้อยอยู่ เยียนอ๋องคอยตระเวนอยู่ตามชายแดนแทบไม่เคยกลับจวนในเมืองหลวงเลย แม้กระทั่งในวันแต่งก็ไม่มาร่วมงาน คืนเข้าหอกู้เฉิงเย่าพูดว่า ข้าหาเจ้าเจอแล้ว เกาซีฟังแล้วไม่ได้คิดอะไรกับคำพูดนั้น เดือนแรกสองคนรักใคร่กันหวานแหวว แต่เดือนต่อมาอยู่ๆ เฉิงเย่่ามาต่อว่าเกาซีโกหกเขาแล้วก็หมางเมินไม่สนใจเกาซีอีก เกาซีงง เลยยิ่งพยายามพิสูจน์ตัวเอง ทั้งดูแลจัดการเรื่องในจวน จัดการกิจการร้านค้าที่ดินทรัพย์สินของจวน ไหนจะต้องรับมือกับ อวิ๋นฮุ่ย​ สาวใช้ห้องข้างที่อยู่กับซื่อจื่อมาสิบปีอีก สุดท้ายป่วยและตรอมใจตายตอนปลายปีนั้นเอง
ตายไปแล้ว นางถึงได้รู้ว่านางเป็นแค่ตัวประกอบในนิยาย นางเอกคือเกาหราน น้องสาวต่างมารดาที่ทะลุมิติมาจากโลกอื่น เกาซีถึงได้เข้าใจว่าทำไมตอนเด็กพอเกาหรานฟื้นจากอาการป่วยหนักมาถึงได้เก่งกล้าสามารถไปเสียหมด ก็เด็กจริงๆ อย่างเกาซีมันจะไปสู้ผู้ใหญ่ในร่างเด็กอย่างเกาหรานได้ยังไง โกงกันนี่หว่า เกาหรานบังเอิญช่วยเด็กหนุ่มคนนึงไว้ หนุ่มถามชื่อเกาหรานไม่ตอบเพราะกลัวซวยไปช่วยคนไม่ดี เลยทิ้งหยกพกไว้ตั้งใจปัดความรับผิดชอบ​ไปให้เกาซี หนุ่มนั่นคือ เฉิงเย่า เฉิงเย่าขอให้พ่อช่วยตามหาเจ้าของให้หน่อย เยียนอ๋องให้ความเคารพนับถือท่านหญิงยายเกาซีมากเลยส่งหยกไปให้ท่านหญิงช่วยอีกที จุดใต้ตำตอ ท่านหญิงเห็นปุ๊บบอกนี่หยกหลานข้า เลยผิดฝาผิดตัว​เฉิงเย่ามาขอแต่ง เกาซีก็แต่ง ไม่ได้รู้เรื่องช่วยชีวิตเรื่องหยกอะไรกับเขาเลย พอโดนฝาชีเมินก็ยิ่งพยายามพิสูจน์ตัวเอง จวนเยียนอ๋องไม่มีผู้หลักผู้ใหญ่เพราะพ่อแม่เยียนอ๋องตายหมดแล้ว พระชายาเสิ่น แม่กู้เฉิงเย่าที่เค้าว่ากันว่าเยียนอ๋องรักมากจนมีตำนานวีรบุรุษ​ช่วยสาวงามเล่าขานรู้กันทั่วเมืองก็ป่วยตายไปตั้งแต่ 10 ปีก่อน ส่วนเยียนอ๋องแต่ไหนแต่ไรก็ตะลอนอยู่ข้างนอกทั้งปีทั้งชาติแทบไม่เคยอยู่จวน  แม่นมปู้ที่ติดตามพระชายาเสิ่นมาจึงเป็นคนเลี้ยงดูเฉิงเย่ารวมถึงเรื่องในจวนทั้งหมด  เกาซีพยายามพิสูจน์​ตัวเองด้วยการทำหน้าที่อย่างดีที่สุดทั้งดูแลจัดการเรื่องในจวน ทั้งกิจการร้านค้าที่ดินทรัพย์สินของจวน ไหนจะต้องรับมือกับ อวิ๋นฮุ่ย​ สาวใช้ห้องข้างที่อยู่กับซื่อจื่อมาสิบปีอีก หวังลมๆ แล้งๆ ว่าเฉิงเย่าจะเปลี่ยนอคติที่มีต่อตน แต่สุดท้ายก็ไม่ ได้แต่ตรอมใจตายไปแบบงงๆ เพิ่งตายไม่นานจวนกั๋วกงเสนอให้เกาหรานแต่งไปทำหน้าที่แทนซะงั้น ซื่อจื่อก็ไม่ขัดข้อง เกาหรานเลยได้แต่งหลังเกาซีตายไม่ถึง 3 เดือน สองคนเข้ากันได้ดีอย่างรวดเร็ว เฉิงเย่าแสดงความจริงใจด้วยการขับอนุออกไป หลายปีต่อมาก็ได้ขึ้นสืบทอดตำแหน่งเยียนอ๋อง โดยไม่เคยรับอนุอีก เกาหรานแต่งมาชีวิตดี๊ดี เฉิงเย่ารักใคร่ตามใจเห็นว่านางฉลาดรู้ความสง่างามวางตัวดี คนภายนอกก็ยกเกาหรานเปรียบเทียบข่มเกาซี เกาซีช้ำใจตายไปแล้วยังไม่วายโดนเอาชื่อเสียงมาเหยียบย่ำอีก เกาซีรู้ตัวว่าตนมีบุคลิกทะนงเกินไปเพราะไม่คุ้นเคยกับบุรุษเลย ขนาดกับกั๋วกงที่เป็นพ่อยังเหมือนคนแปลกหน้าก็ว่าได้ แล้วรู้อยู่ว่าพอตายไปยังไงเฉิงเย่าที่ยังหนุ่มก็ต้องแต่งงานใหม่แน่ แต่มูฟออนไวไม่ถึง 3 เดือนแต่งใหม่นี่มันเร็วเกินไปแล้ว แถมแต่งกับใครไม่แต่ง ดันแต่งเกาหราน แต่งปุ๊บก็รักใคร่เอาใจทันที ไม่มีสำนึกเสียใจอาลัยเกาซีบ้างเลย ยอมรักษาตนประดุจหยกไม่แตะต้องหญิงอื่นเพื่อเกาหรานอีก หยามกันมาก กู้ฉิงเย่าคนเลววววววว
.
.
.
.
.

260 Nameless Fanboi Posted ID:FBbRvVqc7P

สปอย ข้ากลายเป็นมารดาเลี้ยงของสามีเก่า 2
.
.
.
.
.
เกาซี ตื่นมาในร่างของ หลินเว่ยซี สาวน้อยเจ้าของร่างตัวจริงบอกยกร่่างให้พี่สาว ขอบคุณที่ตอน 6 ขวบให้เงินพ่อพาตนไปรักษาจนรอดตาย ตอนนี้ตนจะไปอยู่กับพ่อแล้ว เกาซีถึงได้รู้ว่าเป็นคู่พ่อลูกหน้าจวนกั๋วกงคู่นั้น หลินหย่ง ผู้เป็นพ่อพาลูกสาวไปรักษากับหมอดีๆ จนหายแล้วก็ส่งตัวลูกไปฝากให้พี่สาวภรรยาที่หมู่บ้านห่างไกลเมืองหลวงช่วยดูแล ส่วนตัวหลินหย่งไม่มีญาติมิตรที่ไหน เข้าร่วมกองทัพเพื่อหาเงินส่งไปให้ลูก ผลงานดีเข้าตาเยียนอ๋อง ออกรบติดตามปกป้องเยียนอ๋องจนตัวตายโดนข้าศึกตัดหัวเสียบประจาน เยียนอ๋องใช้เวลาแก้แค้นอยู่เป็นปี ฆ่่าล้างเผ่่่าเกลี้ยงเหลือไว้แค่คนแก่ ผู้หญิง​ เด็ก ก่อนจะเอากระดูกหลินกลับมาที่แคว้น เข้าวังไปขอยศโหวให้ ค่อยนำโถกระดูกไปส่งบ้านเดิม
หลินเว่ยซี อาศัยอยู่ในหมู่บ้านอย่างไม่ใคร่สบายใจนัก เพราะป้าที่บิดาฝากฝังหวังจะให้ดูแลตนก็ฮุบสมบัติที่ฮ่องเต้ประทานให้เกือบหมด และเพราะมีรูปโฉมงดงามขนาดไว้ทุกข์ให้พ่ออยู่ยังโดนแม่สื่อมาข่มขู่ให้แต่งกับคนนู้นคนนี้ทุกวันถึงในบ้าน เว่ยซีหวั่นใจสุดๆ เพราะรู้ดีว่าตอนนี้เป็นชาวบ้านธรรมดา ลูกโหวก็แค่ชื่อเสียงจากบิดา ไม่ได้มีอำนาจต่อกรอะไรกับใครเลยจริงๆ แต่กระนั้นก็ยังทำใจกล้าใช้สกิลปากฟาดกลับ ไล่แม่สื่อกับป้าออกมาจากบ้่าน มีคนใหญ่คนโตในท้องถิ่นมาหาพอดี เลยรู้ว่าเยียนอ๋อง กู้หุยเยี่ยน ให้เกียรติ​เอากระดูกหลินหย่งมาส่งด้วยตนเอง เว่ยซีมองพ่ออดีตสามีไม่หลบสายตา เยียนอ๋องประหลาดใจเพราะไม่เคยมีใครกล้่าจ้องเขาแบบเปิดเผยมาก่อน เว่ยซีก็แปลกใจที่พ่ออดีตสามียังหนุ่มมากกกกกก มีสง่าราศีเจิดจ้า สามีเก่าที่ว่าหล่อเหลาสุดในเมืองหลวงยังเทียบพ่อไม่ได้เลยสักนิด เว่ยซีเห็นโอกาสออกจากหมู่บ้านนี้ไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่อื่น วางแผนให้อ๋องมาเจอตอนร่ำไห้รำพันถึงบิดาจะได้สงสาร อ๋องรู้ทันแต่ก็ยังสงสารนิดๆ ให้คนสนิทตามดูแลห่างๆ คืนนั้นลูกป้าคิดจะข่มเหง เว่ยซีหนีไปให้อ๋องช่วย อ๋องดูถูกเว่ยซี จนคนสนิทมาบอกว่าเว่ยซีโดนอะไรบ้างรวมถึงพวกญาติทำยังไงกับนาง อ๋องเห็นแก่หลินหย่งจึงพาเว่ยซีออกจากหมู่บ้านด้วยและตามสมบัติที่ป้่าฮุบไปมาคืนให้ เว่ยซีขอแค่ให้อ๋องช่วยหาที่เหมาะๆ จะแยกไปอยู่เอง ระหว่างเดินทางอ๋องสังเกต​ุว่าเว่ยซีวางตัวดีมาก ปรับตัวว่องไวมีไหวพริบ ความรู้กิริยามารยาทไม่เหมือนคนที่โตในเมืองเล็กๆ ก็แอบสะกิดใจ มีจดหมายด่วนจากจวนแจ้งว่าเฉิงเย่าจะแต่งงานใหม่ อ๋องไม่พอใจสุดๆ เกาซีเป็นสะใภ้ที่เขาไม่เคยหน้าก็จริง แต่แค่เกาซีเป็นหลานสุดที่รักของท่านหญิงที่เขานับถือ เขาก็ยินดีที่ได้ลูกสะใภ้คนนี้แล้ว นี่เกาซีตายได้ไม่ทันไร ลูกชายไร้หัวคิดก็แต่งงานใหม่กับน้องสาวเมีย เขาจะมีหน้าไปพบท่านหญิงได้อย่างไร
เยียนอ๋องต้องรีบกลับเมืองหลวง เว่ยซีที่เตรียมใจจะใช้ชีวิตเองก็กลุ้มใจเพราะรู้ว่าหน้าตาโดดเด่นเกินไปเภทภัยจะมาเยือนเอาง่ายๆ  อ๋องก็คิดถึงจุดนี้ เว่ยซีเป็นลูกผู้มีพระคุณ หลินหย่งรักและห่วงเว่ยซีมาก เขาจะปล่อยให้ใช้ชีวิตตามยถากรรมคงไม่ได้ เลยเปลี่ยนใจพาเว่ยซีกลับเมืองหลวงไปด้วย กะว่าจะหาคนดีๆ ให้นางได้แต่งงานมีชีวิตที่สุขสงบก็ไม่ผิดต่อหลินหย่งแล้ว
.
.
.
.
.

261 Nameless Fanboi Posted ID:M+semg0QWv

แท้งกิ้วโม่งสปอยล์ เออจริง กุก็คิดว่านิยายประเภทนางเอกโตแล้วไปสิงร่างเด็กแล้วเก่ง หรือตกผู้ได้แต่เด็กนี่เหมือนเอาเปรียบเด็กอ่ะ

262 Nameless Fanboi Posted ID:M+semg0QWv

ปล. โม่งสปอยล์ได้กระชับดีมาก สนุกด้วย กราบ

263 Nameless Fanboi Posted ID:RdB7QddQ9L

สนุกมาก ขอบคุณโม่งสปอยมาก รอติดตามอ่านต่อนะ ลุ้น

264 Nameless Fanboi Posted ID:TZorZ2J0c9

แนะนำ Wake Up Male Lead, You Belong With The Female Lead! อีกเรื่อง อันนี้ setting เป็นแนวสำนักบำเพ็ญเพียร มีสัตว์อสูร มังกร เผ่าปีศาจ etc. เนื้อเรื่องคือนางเอกเข้าไปเป็นตัวร้ายในนิยายที่อ่าน เป็นเมียพระเอกที่บังคับพระเอกแต่งด้วย พระเอกไม่รัก ไม่ได้เข้าหอกัน คอยวางแผนกลั่นแกล้งลูกศิษย์หญิงของพระเอกซึ่งคือนางเอกตามเนื้อเรื่องในนิยาย จนทำให้เค้ารู้ใจได้รักกัน ตัวนางร้ายฆ่าคนบริสุทธิ ทำเรื่องเลวร้ายมีแต่คนรังเกียจ แต่สุดท้ายยอมเอาร่างรับอาวุธแทนพระเอกจนตัวตาย

ในเรื่องคือพระเอกสูงส่งเย็นชา นางมาถึงตอนกำลังเข้าหอ ถูกเปิดผ้าคลุมก็เจอหน้าพระเอก แต่สายตาพระเอกไม่เห็นจะมองนางอย่างเย็นชาตามที่ควรเป็นในเนื้อเรื่องนิยายเลย พระเอกดูมีความกระตือรือร้นที่จะเข้าหอมาก แถมอะไรๆในเรื่องก็ไม่ได้เป็นไปตามนิยาย ศิษย์คนโตของพระเอกที่ควรจะตายก็ไม่ตาย พระเอกก็ไม่ได้ดูจะชอบลูกศิษย์ในเรื่องซักเท่าไหร่...

นี่ยังอ่านไม่จบ อ่านมากลางๆเรื่อง นิยายสนุกตรงวางโครงเรื่องไว้ดี ค่อยๆเฉลยที่ละปม ชอบนางเอกจิตใจดี เรียบง่ายไม่มีทำตัวสนิดกับใคร พระเอกก็ชัดเจน และดีกับนางเอกมาก

อ่านแล้วฟิลประมาณ ปรมาจารย์ฯ ผสม 2ch

แต่กุยังอ่านไม่จบนะ

265 Nameless Fanboi Posted ID:i7/Ul3BHxc

>>264 แค่โปรยก็ขำละ ดูตลกกาวๆ
มี 109 ตอนพอไหว
เดี๋ยวตามไปอ่านคิวต่อไป

266 Nameless Fanboi Posted ID:i7/Ul3BHxc

สปอยล์ ข้ากลายเป็นมารดาเลี้ยงของสามีเก่า 3
.
.
.
.
.
เว่ยซีป่วยระหว่างทางทำให้การเดินทางค่อนข้างล่าช้า กว่าจะถึงเมืองหลวงก็ผ่านงานแต่งของเฉิงเย่ากับเกาหรานไปเกือบเดือนแล้ว
จวนเยียนอ๋องที่เยียนอ๋องไม่อยู่ก็ถือว่าไม่มีเบื้องบน ได้เฉิงเย่าหนุนหลังเกาหรานก็จัดการจวนสบายๆ แค่เดือนเดียวทุกคนในจวนเชื่อฟังเกาหรานแม่พระผู้มาโปรดมาก เฉิงเย่ากับเกาหรานตื่นเต้นจะได้เจอเยียนอ๋อง เฉิงเย่ารักและเทิดทูนบิดามาก ภาคภูมิใจที่บิดาเป็นวีรบุรุษ​ผู้กล้าของแคว้น แต่เนื่องจากเกิดมาไม่เคยอยู่ใกล้ชิดบิดาเลย โตมากับแม่และแม่นม เวลาเจอบิดาทีไรก็จะประหม่า ไม่ได้สนิทสนม​เหมือนพ่อลูกบ้านอื่น
เกาหรานเจอเยียนอ๋องถึงกับตะลึงในความหนุ่มฟ้อหล่อเฟี้ยวจนนึกเสียดายอยู่แว๊บนึง เว่ยซีมาเป็นแขกพิเศษที่จวน เกาหรานทำตัวเป็นเจ้าของจวนใส่เต็มที่ เว่ยซีหมั่นไส้บอกไม่รบกวน เยียนอ๋องจัดการเรื่องที่พักให้เองค่าใช้จ่ายเว่ยซีลงบัญชีส่วนตัวอ๋อง ไม่ยุ่งกับกองกลาง เกาหรานกับเฉิงเย่ารู้สึกว่าเว่ยซีมีอุปนิสัยบุคลิกลักษณะ​ท่าทางคำพูดจาคล้ายเกาซีมาก เกาหรานจึงชอบมาวอแวหาเรื่องแบบเนียนๆ บ้างก็เอาของใช้เครื่องประดับหรูหรามาอวด ซึ่งของพวกนี้เดิมเป็นของเกาซีทั้งนั้น หลังเกาซีตายท่านหญิงไปตามเอากลับมาแค่ทรัพย์สิน​หลักๆ ไม่ได้สนใจของเล็กน้อยพวกนี้ เฉิงเย่าก็คอยปกป้องออกหน้าออกตา เว่ยซียิ่งใช้วาจาเชือดเฉือนไม่ไว้หน้า เหน็บทั้งคู่กลับเจ็บๆ ตลอด เยียนอ๋องที่ไม่ชอบสะใภ้คนนี้อยู่แล้วเห็นเฉิงเย่าได้ใหม่ลืมเก่ายิ่งไม่ชอบใจ ประกอบกับเว่ยซีพูดจามีเหตุผลเลยปล่อยให้ปะทะฝีปากกันไปขำๆ
อ๋องพาเฉิงเย่าไปขอขมาท่านหญิงยายเกาซี เว่ยซีคิดถึงท่านยายขอตามไปด้วย ท่านหญิงเห็นการพูดการจาของเว่ยซีคล้ายเกาซีมากก็นึกถูกชะตาพอรู้ว่าวันเกิดคล้ายกัน ชื่อเล่นเหมือนกัน จึงขอรับเป็นลูกบุญธรรม อ๋องแอบบอกท่านหญิงให้ช่วยหาคู่ครองดีๆ ให้เว่ยซีที เว่ยซีก็คิดจะบอกอ๋องว่าตนจะย้ายไปอยู่กับท่านหญิงแต่เกรงว่าจะดูรีบร้อนเกินไป มีที่พึ่งปุ๊บก็จากไปทันทีอาจจะดูไม่ดีก็เลยยังไม่ได้พูด
เกาหรานเรียกเว่ยซีไปคุยส่วนตัวบอก มีข่าวดีหลานชายเฉียนไทเฮาชอบรูปโฉมเว่ยซีให้แม่มาทาบทามเลยตอบรับให้แล้ว ฮองเฮาจะมอบสมรสพระราชทานให้เลยนะ มาอยู่จวนอ๋องนานๆ ทั้งๆ ที่ไม่ได้เป็นญาติอะไรกันแบบนี้มันไม่ดี คนอื่นจะเข้าใจอ๋องผิด เว่ยซีโกรธมากกกกกกกกก เกาหรานมีสิทธิ์​อะไรมาจุ้นจ้านเรื่องแต่งงานของคนอื่นถึงขั้นจะให้ฮองเฮาสอดมือมายุ่ง ถ้าฮองเฮาประทานสมรสมาเมื่อไหร่เว่ยซีไม่มีทางหนีได้เลย เว่ยซีโมโหอึดอัดคับแค้นใจ วิ่งร้องไห้ตากฝนไปหาอ๋อง อ๋องกำลังอ่านจดหมายที่ท่านหญิงเขียนมาขอตัวเว่ยซีไปอยู่ด้วยอยู่ เห็นเว่ยซีที่จิตใจว้าวุ่นยืนตัวเปียกโชกก็ส่งผ้าไหมจะให้เช็ดผม เว่ยซีว่าผ้าไหมไม่ซับน้ำต้องผ้าฝ้ายสิ เว่ยซีซับผมเสร็จถาม ขอแต่งกับท่านอ๋องเป็นพระชายาท่านอ๋องได้ไหม บอกรู้นะว่าท่านอ๋องอยากให้ตนมีชีวิตดีๆ อยู่สุขสบายเลยจะหาคนดีๆ ให้แต่งด้วย แต่จะแน่ใจได้ไงว่าชีวิตนางจะดีจริง สู้แต่งให้กับท่านอ๋องเองไม่ดีกว่าหรือ แต่งแค่ในนามก็ได้ นางจะเชื่อฟังทำตัวดีๆ มีแค่อยู่ภายใต้การดูแลของท่านอ๋องถึงจะรับประกันได้ว่าชีวิตที่เหลือของนางจะมีคนปกป้องคุ้มครองหายห่วงแน่นอน อ๋องได้ฟังก็โมโห บอกเรื่องนี้จะทำเป็นไม่ได้ยินนะแล้วไล่เว่ยซีออกมา พอให้คนสืบถึงรู้ว่าเว่ยซีปรี๊ดแตกเพราะเกาหราน ที่มาขอเขาแต่งงานใจคงอยากใช้เป็นเครื่องมือแก้แค้นเกาหรานล้วนๆ คืนนั้นเว่ยซีไข้ขึ้นป่วยหนัก ตอนเช้าอ๋องไปเยี่ยม เว่ยซียังยืนยันบอกพูดจริงนะ คิดมาดีแล้ว อ๋องจึงคิดตามจริงจัง เว่ยซีเป็นลูกผู้มีพระคุณของเขาก็ไม่มีใครดูแลได้ดีกว่าเขาจริงๆ นั่นแหละ งั้นแค่แต่งในนามให้เว่ยซีมีที่พึ่งพิงละกัน ว่าละอ๋องก็ส่งตัวเว่ยซีไปจวนท่านหญิงพร้อมจดหมายขอแต่งเว่ยซีเป็นพระชายา ท่านหญิงงงแต่ยินดีเพราะรู้ว่าอ๋องดีมากๆ เฉิงเย่ากับเกาหรานเหวอเลยที่ต้องเรียกคนอายุน้อยกว่าตัวเองว่ามารดา
.
.
.
.
.

267 Nameless Fanboi Posted ID:DZCVyELUvQ

>>266 สนุกๆๆ ลุ้นเลย รออ่านต่อนะคะ ขอบคุณมากค่า

268 Nameless Fanboi Posted ID:rE4Wk+vGYU

>>264 เรื่องนี้กูดำน้ำจบแล้ว สนุกดี ที่กูชอบสุดคือตอนพิเศษ

269 Nameless Fanboi Posted ID:Evh.2UhR6F

ทำไมนางเอกนิยายจีนชิบทำตัวดอกบัวขาว พระเอกในนิยายก็งี่เง่า เกาซีสู้ๆๆ

270 Nameless Fanboi Posted ID:TZorZ2J0c9

>>266 นังเกาหรานสาระแนมาก มีสิทธิอะไรมายุ่มย่ามเรื่องแต่งงาน แถมเว่ยซีก็เป็นแขกในจวน ตัวเองก็ไม่ใช่ญาติเค้ามีสิทธิอะไรไปรับปากเรื่องแต่งงาน

271 Nameless Fanboi Posted ID:OWl3NxgoY8

สปอยล์ ข้ากลายเป็นมารดาเลี้ยงของสามีเก่า 4
.
.
.
.
.
เว่ยซีแต่งเข้าจวนเยียนอ๋องอย่างยิ่งใหญ่ ด้วยคิดว่าแต่งในนามก็ถอดมงกุฎ​หงส์เองอะไรเอง ล้างเครื่องสำอาง แถมไม่เตรียมยาแก้เมาให้เจ้าบ่าวอีก อ๋องถามกลัวข้าเหรอ เว่ยซีว่าคนทั้งโลกกลัวท่านทั้งนั้นแหละ อ๋องบอกไม่ต้องคิดมาก สัญญากับหลินหย่งแล้วว่าจะดูแลให้ดีก็จะทำตามสัญญา เว่ยซีถาม งี้ต่อไปถ้ามีผู้หญิงมาขอร้องให้แต่งด้วยอีกก็จะแต่งเหรอ คิดแล้วเว่ยซีเริ่มโมโหบอก ข้ารู้ว่าข้าไม่เหมาะกับตำแหน่งพระชายาแต่.. เยียนอ๋องขัดจังหวะบอก ไม่ จะมีใครอีก บนโลกนี้มีเพียง 2-3 ที่ดีต่อข้า เจ้าเป็นคนเดียวที่ทำให้ข้าตกลงสัญญาว่าจะให้เป็นชายา เจ้าไม่วางใจไม่อยากแต่งให้คนอื่น ก็อยู่ที่จวนอ๋องตลอดไปนี่แหละ แค่ใช้ชีวิตเป็นตัวของตัวเองและไม่ทำให้ตัวเองลำบากมากนักก็พอ เว่ยซีค่อยรู้สึกดี​ขึ้น อ๋องบอกเว่ยซีเจ้าอารมณ์ทำตัวเหมือนเด็กๆ ไปได้ เว่ยซีเถียง ข้าเป็นภรรยาท่าน ช่วยให้เกียรติ​กันด้วย ไม่ใช่เด็กแล้ว อย่าทำเหมือนข้าเป็นเด็กสิ อีกสองเดือนก็จะถึงวันเกิดอายุครบ 17 ปี ท่านควรจะปฎิบัติ​ต่อข้าเหมือนผู้หญิงคนนึงสิ ท่านอ๋องเลยอุ้มขึ้นเตียงทำอย่างที่ควรทำซะเลย
คืนนั้นสองคนหลับไม่สบายทั้งคู่ ท่านอ๋องใช้ชีวิตในสนามรบมาตลอด เฝ้าระวังยามค่ำคืนจนติดเป็นนิสัย มีอะไรนิดหน่อยก็ตื่นแล้ว มาเจอเว่ยซีนอนไม่เป็นระเบียบเรียบร้อย อีอ๋องเลยไม่ได้นอนเลยทั้งคืน
ตอนเช้าอ๋องกับเว่ยซีรับน้ำชาคารวะจากเฉิงเย่าเกาหราน จังหวะกำลังจะรับน้ำชาร้อนๆ ดันหกลวกเกาหราน เฉิงเย่าหาว่าเว่ยซีกลั่นแกล้ง อ๋องเป็นพยานให้เว่ยซีบอกเห็นอยู่มองอยู่ว่าเป็นอุบัติเหตุ​ อ๋องเรียกเฉิงเย่าไปสั่งสอนบอก เว่ยซีเป็นมารดาเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว อย่าอคติมองอะไรผิวเผินไม่งั้นจะเสียใจเหมือนตอนเกาซี เฉิงเย่ายังคงคิดว่าเรื่องเกาซี เขาไม่ผิดเกาซีหลอกลวงเขา อ๋องว่าตัดสินใจจะแต่งเองแล้วยังไม่รับผิดชอบการตัดสินใจของตัวเองอีก ไปหาความจริงเอาละกัน รู้แล้วก็รับให้ได้ล่ะ
เว่ยซีเป็นพระชายาอ๋อง เป็นผู้มีสิทธิ์​เต็มที่ในการดูแลจวนอย่างแท้จริง เริ่มให้ฝ่ายต่างๆ มารายงานตัว พวกบ่าวไพร่สาวใช้อยู่กันแบบไม่มีคนคุมกฎจริงจังมานาน เว่ยซีจะปรับเปลี่ยนอะไรก็โดนคัดค้านเอากฎเก่าสมัยพระชายาเสิ่นเมียเก่าอ๋องยังอยู่มาอ้าง เว่ยซีแอบเคืองตั้งใจจะทำหน้าที่ให้ดี สมกับเป็นพระชายาเยียนอ๋อง ไม่ให้แพ้เมียเก่า อ๋องเดินเข้ามาได้ยินว่าพูดถึงเมียเก่ากันแต่เว่ยซีเปลี่ยนเรื่อง อ๋องเลยไม่สะดวกถาม เห็นเว่ยซีไม่ยอมกินข้าวก่อนจะรอเขามากินพร้อมกันก็ดุบอกเว่ยซีร่างกายไม่แข็งแรงให้กินข้าวให้ตรงเวลา ถ้าเขาไม่ว่างมาไม่ทันก็ไม่ต้องรอกินก่อนไปเลย เว่ยซีไม่ยอม อ๋องสงสัยทำไมยึดติดกับการทำหน้าที่ให้สมบูรณ์แบบขนาดนั้นแล้วลูบผมเว่ยซี เว่ยซีโวยไม่ใช่เด็กแล้วนะ แล้วถามอ๋องอย่างใส่ใจจริงจังว่าปกติชอบทำอะไรยังไงบ้าง เว่ยซีเกรงว่าจะไปจัดการปรับเปลี่ยนอะไรล้ำเส้นเขาโดยไม่รู้ตัว อ๋องไฟเขียวบอกทำตามใจเต็มที่เลยไม่ต้องห่วงเขา เว่ยซีว่า บอกมาตรงๆ ไม่ต้องไว้หน้านางแบบนี้หรอก สามีภรรยาย่อมต้องประนีประนอม​กันอยู่แล้ว ถึงนางจะใจแคบแต่เป็นคนมีเหตุผลนะ อ๋องขำบอก เอ้า ก็รู้ตัวเหมือนกันนะนี่ อ๋องบอกที่พูดไปหมายความตามนั้นจริงๆ ปกติอยู่แต่สนามรบไม่มีเวลาสำหรับเรื่องจุกจิกหรอก เว่ยซีจะทำไรทำเลย
อ๋องปรับเข้าหาเว่ยซี ให้คนย้ายของจากห้องหนังสือมาอยู่ข้างใน บอกได้หยุดแค่ 7 วัน หลังจากนี้จะไม่ว่างแล้ว เว่ยซีเพิ่งแต่งเข้ามายังไม่คุ้นเคย ไม่อยากทิ้งให้อยู่คนเดียว เว่ยซีอ่านหนังสือสักพักก็เบื่อ ไปชวนอ๋องที่อ่านตำราพิชัยสงคราม​อยู่คุย พลางนึกถึงตอนเด็กท่านยายชอบเล่าวีรกรรมการรบของอ๋องให้ฟัง อ๋องให้มานั่งตรงข้ามกันบนโต๊ะยาวแล้วอธิบายเกี่ยวกับตำราที่อ่านอยู่ให้ฟัง พออ๋องถามเข้าใจมั้ย เว่ยซีคนจริงบอกไม่ค่อยเข้าใจ หรือข้าจะโง่เกินไป แต่ฟังวีรกรรมการรบของท่านตั้งแต่ท่าน 17 เลยนะ ต่อไปข้าจะพยายามศึกษาทำความเข้าใจกับมันซ้ำๆ ให้มาก อย่าเพิ่งคิดว่าข้าโง่ล่ะ อ๋องบอกไม่เข้าใจก็มาถามได้จะอธิบายซ้ำๆ จนกว่าเว่ยซีจะเข้าใจ พูดคุยกันไปตัวเว่ยซีก็แทบจะเข้ามาอยู่ในอ้อมแขนเขาอยู่แล้ว อิอ๋องรู้สึกถึงลมหายใจที่รดอยู่ตรงอกจนเขาใจเต้นไม่เป็นจังหวะเลยบอกเว่ยซีให้นั่งดีๆ เว่ยซีเคืองบอกงั้นข้าไม่กวนละ แล้วออกไปจัดการดูบ่าวไพร่ส่วนต่างๆ ในจวนที่มารายงานตัวกับนายหญิงคนใหม่ ด้านอ๋องที่ไม่มีคนกวนใจ ดันไม่มีกระจิตกระใจจะอ่านตำราต่อซะงั้น แต่ก็รอจนเว่ยซีกลับมาถึงค่อยเดินมากินข้าวด้วย เว่ยซีถาม ที่พูดกับเฉิงเย่าไปวันนี้ อ๋องไม่ว่าอะไรใช่มั้ย อ๋องบอก ไม่ ถึงน้ำเสียงจะเหวี่ยงแต่เว่ยซีพูดมีเหตุผล ง่ายๆ ว่าตราบใดที่คนโดนไม่ใช่เขาก็จัดว่าดีมาก เว่ยซีฟังละเคือง อ๋องยิ่งขำ โอบไหล่เว่ยซีเดินไปกินข้าว
.
.
.
.
.

272 Nameless Fanboi Posted ID:DZCVyELUvQ

อ๋องน่าร้ากกอ่ะ อยากรู้เรื่องเมียเก่าอ๋องเลย

273 Nameless Fanboi Posted ID:NsFEf6nZbU

สปอยล์ ข้ากลายเป็นมารดาเลี้ยงของสามีเก่า 5
.
.
.
.
.
สองคนต่างลอบสังเกตุ​กันและกันว่าชอบหรือไม่ชอบกินอะไร ส่วนอ๋องที่กินข้าวคนเดียวมาตลอดพอมีเว่ยซีกินเป็นเพื่อนก็อดรู้สึกดีไม่ได้ เข้าใจแล้วว่าทำไมมีแต่คนยุให้แต่งงานใหม่ มีคนอยู่ข้างๆ คอยดูแลใส่ใจมันเป็นแบบนี้นี่เอง
เว่ยซีเห็นอ๋องไม่แตะจานปลา ปู กุ้ง และพวกอาหารทะเลเลยก็แปลกใจ เพราะทั้งเฉิงเย่าและแม่ครัวต่างก็บอกว่าท่านอ๋องชอบกินปลากินกุ้งมาก ทุกมื้อต้องมีอาหารพวกนี้ เว่ยซีลองหยั่งเชิงจนแน่ใจว่าอ๋องไม่ได้ชอบกินจริงๆ ก็ได้แต่งงและสงสัยว่าทำไมทุกคนถึงเข้าใจว่าอ๋องชอบได้
อ๋องเห็นเว่ยซีเหนื่อยมาทั้งวัน อยากให้ได้พักจึงสั่งให้รีบนอน ส่วนอ๋องออกไปอ่านหนังสือห้องข้าง กลับมาเว่ยซีก็ยังไม่ยอมนอน ดื้อรอจะนอนพร้อมกัน แต่ถึงตอนจะนอนจริงๆ อ๋องถาม ซีเออร์ง่วงมากมั้ย เว่ยซีตอบไม่ อ๋องบอกดีเลย กว่าเว่ยซีจะเข้าใจความนัยก็โดนจับกินเสียแล้ว ที่จริงเว่ยซีกลัวอยู่นิดๆ เพราะชาติที่แล้วก็มีประสบการณ์​น้อย เมื่อวานคืนเข้าหอก็เจ็บมาก ไม่เข้าใจทำไมในหนังสือประโลมโลกชอบบรรยายว่าสุขสำราญสุดยอด ครั้นวันนี้ทุกอย่างผ่านไปอย่างสะดวกราบรื่น เว่ยซีสั่นสะท้านขนตาเปียกชื้นเต็มไปด้วยหยาดน้ำตา อ๋องอุ้มไปอาบน้ำทำความสะอาด​แล้วอุ้มกลับมานอนเตียงห่มผ้าให้อย่างดี เว่ยซีนอนไม่เรียบร้อย อ๋องด้วยความเป็นทหารมีระเบียบเห็นละขัดตาเหลือเกิน อดไม่ได้จับแขนขาจัดท่านอนที่ถูกต้องให้ เว่ยซีทั้งง่วงทั้งโกรธแต่ไม่มีแรงแล้วเลยยื่นมือไปโอบรอบคอคนมาก่อกวนตามด้วยเอาหัวไปซุกไหล่บอก ไม่ จะนอนแบบนี้ อ๋องจนใจได้แต่นอนกอดเอวเว่ยซีไว้คิดในใจ ได้ แบบนี้ก็แบบนี้ ปรากฎอ๋องหลับลึกหลับสนิทได้พักผ่อนเต็มตา พอตื่นก่อนก็มองเว่ยซีอยู่นานเว่ยซีไม่ตื่นสักทีก็เลยปลุกเพราะวันนี้ต้องเข้าวัง เว่ยซีขี้เซางัวเงียไม่อยากลุก อ๋องกอดให้ความอบอุ่นไปก็กล่อมไปด้วยบอกตื่นเช้่าแค่วันนี้ วันต่อไปไม่ต้องแล้ว
สองคนแต่งตัวสวยสง่าสมกันจนเฉิงเย่ากับเกาหรานอิจฉา ถึงวังหลวง อ๋องก็พาเฉิงเย่่าไปเข้าเฝ้าฮ่องเต้ เว่ยซีกับเกาหรานไปถวายพระพรไทเฮาและฮองเฮา แรกๆ ฮองเฮาก็เขม่นอยู่ที่บังอาจปฏิเสธสกุลเฉียนแล้วหนีไปแต่งกับเยียนอ๋อง เว่ยซีตีหน้าเซ่อว่าตนไม่รู้เรื่อง นะ แล้วก็ชมฮองเฮาหน้าเด็กมาก สวยมาก ผิวดีมาก จนฮองเฮาหันไปเขม่นเกาหรานแทน
เฉียนไทเฮาเองก็ได้ยินว่าหลานชายหมายตาหลินเว่ยซี ทว่าข่าวเยียนอ๋องจะแต่งชายาก็แพร่สะพัด ตระกูลเฉียนไม่กล้าแย่งคนกับเยียนอ๋องจึงเสียหน้าไม่น้อย แต่จะทำอะไรได้ เยียนอ๋อง-กู้หุยเยี่ยน เสนาบดีซ่าง-ซ่างเสียวเหลี่ยน และขันทีเฝิงกงกง สามคนนี้เป็นข้าราชสำนักคนสำคัญที่อดีตฮ่องเต้วางไว้ให้คอยช่วยสนับสนุนองค์ฮ่องเต้น้อยวัย 5 ขวบตอนนั้น ประคับประคองค้ำจุนบัลลังก์จนตอนนี้ฮ่องเต้มีอายุ 12 ปีแล้ว ไทเฮาอยากเห็นสตรีที่ทำให้เยียนอ๋องกับสกุลเฉียนแย่งตัวกันนัก พอได้เจอแล้วก็หายสงสัย ฮ่องเต้ก็มาตำหนักไทเฮาเพื่อดูหน้าป้าสะใภ้ด้วย เว่ยซีเห็นฮ่องเต้เรียกเยียนอ๋องอย่างสนิทสนมว่าท่านลุงก็นึกถึงเรื่องราวมรสุมในราชสำนักที่กำลังจะเกิด อดีตฮ่องเต้อุ้มชูเสนาบดีซ่างเพื่อคานอำนาจเยียนอ๋อง กลัวเยียนอ๋องที่มีเชื้อสายราชวงศ์และคุมกำลังทหารจะชิงบัลลังก์​ ผ่านมาหลายปี เยียนอ๋องจงรักภักดี​ แต่เสนาบดีซ่างกับเฟิงกงกงกลับร่วมมือกัน ฮ่องเต้เริ่มโตก็เริ่มต่อต้านซ่างเสียวเหลี่ยน ครานี้เยียนอ๋องกลับมาเมืองหลวง ฉากหน้าดูสมานฉันท์​แต่ลับหลังใครจะรู้
ทั้งที่เพิ่งจะแต่งกันมาได้แค่สองสามวัน แต่อ๋องกับเว่ยซีต่างคนต่างแสดงความห่วงใยใกล้ชิดสนิทสนมกันโดยไม่รู้ตัว เว่ยซีตำหนิเฉิงเย่ากับเกาหราน อ๋องบอกเรียบๆ คำพูดเว่ยซีถือเป็นคำพูดเขาให้ทุกคนเชื่อฟังด้วย เว่ยซีซาบซึ้งใจ​มาก อ๋องยืนยันคำเดิมวันแต่งงานว่าให้เว่ยซีเป็นตัวของตัวเองใช้ชีวิตให้มีความสุข เว่ยซีอดไม่ไหวบอก ข้านิยมชมชอบท่านตั้งแต่เด็ก ตอนนี้เพิ่งรู้ว่าที่ชอบยังน้อยไป ท่านเป็นคนดีมากจริงๆ
เว่ยซีถามเรื่องเสนาบดีซ่างและฮ่องเต้ อ๋องบอกยังอีกนานอย่างน้อย 5 ปี กังวลไปทำไม ถึงเวลามีข้าอยู่ ไม่มีอะไรหรอก
อ๋องกลับไปเข้าประชุมเช้า เว่ยซีคนขี้เซาพยายามตื่นมาช่วยแต่งตัวและไปยืนส่งสามีทำหน้าที่ภรรยาที่ดี อ๋องลูบแก้มอย่างเอ็นดูแทบไม่อยากไปประชุม
.
.
.
.
.

274 Nameless Fanboi Posted ID:KJ9FRjsb.B

สนุกมาก ขอบคุณโม่งที่สปอยล์นะ

275 Nameless Fanboi Posted ID:Us+RpRzcPq

รอสปอยต่อๆๆๆๆๆ อ๋องกับนางเอกนี่น่ารักอ่ะ ขนาดพึ่งแต่งงานกันนะเนี่ย

276 Nameless Fanboi Posted ID:MpFxqjgMBA

ท่านลุงน่ารักจังงงง

277 Nameless Fanboi Posted ID:0vqgpZfpZ6

ท่านอ๋องน่ารักมากก ขอบคุณโม่งสปอยนะจ๊ะ รอติดตามๆๆจ้า

278 Nameless Fanboi Posted ID:xl9xOyXeli

สปอยล์ ข้ากลายเป็นมารดาเลี้ยงของสามีเก่า 6
.
.
.
.
.
เว่ยซีเริ่มจัดการตรวจสอบกิจการต่างๆ ของจวน พบว่าที่ดินของจวนแห่งหนึ่งตกแต่งบัญชีรายได้ยักยอกเงิน เว่ยซีจึงไล่ครอบครัวที่ดูแลที่ดินนั้นออก นอกจากนี้เว่ยซียังสั่งปรับรายการอาหารฉลองปีใหม่โดยให้ตัดจานปลาหรืออาหารทะเลออกไปสองสามจานด้วย แม่ครัวไม่ยอม บอกรายการอาหารปีใหม่พระชายาเสิ่นจัดไว้ ทำแบบนี้มาทุกปี เว่ยซีพูดเสียงเย็น ตอนนี้ข้าเป็นพระชายา เกาหรานบอกแม่สามีจัดไว้ทำแบบนี้มาหลายปี อยู่ๆ จะเปลี่ยนคงไม่ได้ เว่ยซีเลยว่า อ๋อ ผู้เยาว์ต้องเคารพผู้อาวุโส งั้นไปเอารายการอาหารที่แม่ท่านอ๋องจัดไว้สมัยยังมีชีวิตอยู่มา ทุกคนเงียบกริบไม่กล้าแสดงความเห็นอีก
เกาหรานไม่ฟ้องเฉิงเย่า แต่ไปใส่ไฟผ่านแม่นมปู้คนสนิทติดตามพระชายาเสิ่นแทน แม่นมปู้เลี้ยงเฉิงเย่ามา แถมยังส่ง อวิ๋นฮุ่ย หลานสาวตัวเองมาเป็นสาวใช้ห้องข้างเฉิงเย่าอีก แม่นมปู้ปั่นเฉิงเย่ามาช่วยพูดแทนผู้ดูแลที่ดินว่าลงโทษแรงไป เว่ยซีเห็นเฉิงเย่าโง่ดักดานเลยเอาหลักฐานและพยานมาฟาด ถาม ซื่อจื่อ อะไรที่มารดาบังเกิดเกล้าท่านจัดไว้ ข้าไม่มีสิทธิ์​เปลี่ยนแปลงเลยหรืออย่างไร ท่านอ๋องกลับมาพอดีถามมีอะไรกัน เว่ยซีเล่าเสียงเรียบไม่กี่คำ แต่ท่านอ๋องฟังออกว่าเว่ยซีกำลังฟ้องอยู่ประมาณว่า ท่านอ๋องพวกเขารังแกข้า
อ๋องรู้ว่าตัวเองไม่เคยอยู่จวน บ่าวไพร่จึงเหิมเกริม ยิ่งแม่นมปู้เขารู้จักดี ประกาศต่อหน้าบ่าวไพร่ พระชายาสั่งให้ทำอะไรก็ทำไปไม่ต้องถาม เฉิงเย่าออกหน้าปกป้องแม่นม ขอให้บิดาอภัยด้วย อ๋องบอก ไม่ใช่ข้าที่เจ้าต้องขออภัย เรื่องในจวนพระชายาดููแล เฉิงเย่าต้องหันไปก้มหน้ารับผิดขออภัยเว่ยซี เว่ยซีถือโอกาสบอก ไม่กล้า ข้ามันคนนอก รู้ว่าซื่อจื่อรักมารดาแท้ๆ มาก ไม่กล้าแตะบ่าวไพร่คนเก่าแก่ของพระชายาเสิ่นหรอก กับอีแค่จะเปลี่ยนรายการอาหารของพระชายายังไม่ได้เลย
อ๋องโกรธพูดนิ่งๆ แค่ฟังคำบ่าวไพร่แล้วก็มาตำหนิเว่ยซีแล้วหรือ เฉิงเย่าสะท้านรู้ว่าบิดาโกรธจริง เกาหรานพยายามพูดช่วยสามีแต่โดนสามีตวาด อ๋องให้เว่ยซีตัดสินใจ เว่ยซีลงโทษเกาหรานคัดพระคัมภีร์ที่หอพระ ปลดแม่นมปู้จากหน้าที่ดูแลจวนให้ไปดูแลแค่เรือนซื่อจื่อ เกาหรานแทบจะกรี๊ด เกาหรานส่งคนของตัวเองไปดูแลซื่อจื่อ แต่แม่นมปู้กันซีนส่งอวิ๋นฮุ่ยไปแทน เกาหรานต้องรับมือกับแม่นมและอวิ๋นฮุ่ยจนไม่มีเวลามาหาเรื่องเว่ยซี
อ๋องกับเว่ยซีเข้ากันได้ดี เฉิงเย่ามาเจอสองคนยืนชมหิมะยิ้มหัวเราะลูบศรีษะชิดใกล้กันก็รู้สึกไม่พอใจไม่อยากเห็น เกาหรานส่งข่าวเรื่องอวิ๋นฮุ่ยให้ฮูหยินผู้เฒ่าเการู้ ฮูหยินผู้เฒ่ากับเกากั๋วกง จึงทำทีมาเยี่ยมเกาหราน โดนพาเกาเฉินน้องชายเกาหรานมาด้วย พอรู้ว่าเกาหรานคัดพระคัมภีร์​ก็ไม่พอใจ แต่ไม่ลืมจุดประสงค์​หลักขอให้ช่วยจัดการเรื่ืื่่องอวิ๋นฮุ่ย เว่ยซีบอกปัดว่าเรื่องในเรือนไม่สะดวกสอดมือเข้าไปยุ่ง จริงๆ เว่ยซีรู้อยู่แล้วว่าอวิ๋นฮุ่ยร้ายมาก ชาติก่อนเกาซีก็ตรอมใจเพราะอวิ๋นฮุ่ยนี่แหละแล้วเรื่องอะไรจะไปช่วยเฉิงเย่าสะสางปัญหาเล่า กั๋วกงไม่รู้ความคิดเว่ยซียังกล่อม ต่อไปท่านต้องพึ่งซื่อจื่อ อ๋องกลับมาได้ยินก็คิดเว่ยซีกับเฉิงเย่าอายุแทบไม่ห่างกัน ต่อไปเว่ยซีต้องให้เฉิงเย่าดูแลจริงๆ หรือ แค่คิดก็อารมณ์​ไม่ดีแล้ว แถมพาลไปอีกว่าทำไมเว่ยซีไม่อยากจัดการเรื่องอนุให้เฉิงเย่า เว่ยซีรู้ว่าอ๋องอารมณ์​ไม่ดีเลยตามไปอ้อนในห้องหนังสือ พูดคุยเรื่องนู้นนี้กันจนอ๋องเป็นปกติ
ครอบครัวสี่คนกินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตา​ เฉิงเย่าถามทำไมหลายวันมานี้ไม่มีเมนูปลาหรือกุ้งเลย เว่ยซีอธิบาย หน้าหนาวปลากุ้งหายาก บางทีมีก็ไม่สดเลยเอาออกจากรายการอาหาร​ไป เฉิงเย่าบอก ถึงหายาก ก็ยกเลิกไม่ได้เพราะบิดาชอบมาก ตอนมารดายังอยู่ ต้องมีจานปลา ปู กุ้ง ติดจวน เว่ยซีเซ็งวางตะเกียบบอก อิ่มแล้วขอตัว
แม่นมปู้กล้าพูดกับเกาหรานบอกให้ใจกว้างหน่อย คืนนี้อวิ๋นฮุ่ยจะรับใช้เฉิงเย่าเอง เกาหรานโกรธมาก เฉิงเย่าไม่เคยคิดอะไรกับอวิ๋นฮุ่ย เห็นอวิ๋นฮุ่ยเป็นพี่สาวคนนึงที่โตมาด้วยกัน อวิ๋นฮุ่ยเข้าหา ถูกเฉิงเย่าไล่กลับ แต่ประตูเรือนปิดแล้ว เฉิงเย่าเลยให้อยู่ห้องด้านนอกแทน
.
.
.
.
.

279 Nameless Fanboi Posted ID:0vqgpZfpZ6

>>278 ขอบคุณค่า สนุกมาก รอต่อนะคะ^^

280 Nameless Fanboi Posted ID:/rhXg.YDGg

สนุกมากเลย รอสปอยล์ต่อน้า~

281 Nameless Fanboi Posted ID:iHffT/hFQE

>>278 ขอบคุณโม่งสปอยค่า

282 Nameless Fanboi Posted ID:9Ys6CjjzA2

สปอยล์ ข้ากลายเป็นมารดาเลี้ยงของสามีเก่า 7
.
.
.
.
.
ในค่ำคืนเงียบสงบกลางฤดูหนาวแบบนี้ เฉิงเย่าคิดถึงเกาซี เกาซีตายวันหิมะตกหนักของช่วงนี้เมื่อปีที่แล้ว เฉิงเย่ากลับมาจากข้างนอกบ่าวบอกว่าชายาจากไปแล้ว เฉิงเย่าช็อค แรกเริ่มเขาอคติเพราะเรื่องหยก ตอนหลังก็ไม่ชอบบุคลิกทะนงตนของเกาซีจึงไม่เคยมาหาอีก เขาคอยฟังข่าวจากแม่นมและอวิ๋นฮุ่ยได้ยินแต่เรื่องกลั่นแกล้งรังแกบ่าวไพร่ ต่อมาเขาไม่ได้ยินข่าวคราวเกาซีอีก เขาคิดว่าเกาซีเสแสร้งเรียกร้องความสนใจ เนิ่นนานกว่าเขาจะรู้ว่าเกาซีเป็นคนสั่งไม่ให้ทุกคนรายงาน ไม่คิดว่าได้ยินชื่อเกาซีอีกทีจะเป็นข่าวเกาซีตายแล้ว เฉิงเย่าไม่เคยลืม วันนั้นเขากำลังจะออกไปนอกจวน มีบ่าวมาเชิญเขาไปดูเกาซี เขาคิดว่าเป็นลูกเล่นเรียกร้องความสนใจเขาจึงไม่ไปและออกไปข้างนอก กลับมาพอได้ยินข่าวเขาคิดว่าเขาควรไปดูนางเป็นครั้งสุดท้าย เฉิงเย่าเดินเข้าไปในเรือนเกาซี เงียบสงัดเหมือนปกติไม่เห็นมีใคร เขาคิดว่าเกาซีเข้มงวดลงโทษบ่าวรุนแรงจนไม่มีใครอยู่รับใช้ แต่พอเดินเข้าไปในห้องที่เกาซีอยู่ก็แปลกใจที่บ่าวทั้งเรือนนั่งตาแดงไม่มีใครส่งเสียง ทุกคนหลีกทางให้เฉิงเย่า บ่าวคนสนิทเกาซีอดไม่ไหวถาม ชายาป่วยหนักไม่เคยได้พบหน้าท่าน ตอนนี้ชายาจากไปแล้ว ปัญหาใดๆ ล้วนมลาย ชายาเดินทางเดียวดายอย่างสงบ เหตุใดซื่อจื่อต้องมารบกวนการตายของนาง? เฉิงเย่ามองเกาซีที่คล้ายนอนหลับ เขาคลุมผ้าขาวให้แล้วหมุนตัวเดินออกไป
ความจริงการตายของเกาซีส่งผลต่อจิตใจของเฉิงเย่ามาก เฉิงเย่าหลีกเลี่ยงไม่ยอมรับไม่คิดถึงการตายของเกาซี พอเกากั๋วกงมาเสนอให้แต่งงานใหม่ เขาจึงตอบรับทันที เขาคิดว่าถ้ามีใครสักคนมาแทนที่ เค้าร่างของเกาซีจะหายไป เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าวันนั้นน้องสาวเกาซีก็อยู่ ต่อมาถึงรู้ว่าเป็นน้องเกาซีชื่อเกาหราน
สมัยยังเด็ก เฉิงเย่าฟังมารดาเล่าเรื่องวีรบุรุษ​ช่วยสาวงาม ตำนานความรักของบิดามารดาซ้ำแล้วซ้ำเล่า​ จนเขายึดติดกับตำนานรักหวานซึ้งโดยไม่รู้ตัว เมื่อมีคนช่วยชีวิตเขาไว้บ้างเขาก็อยากแต่งกับนางทันที ยิ่งได้รู้ว่าเป็นคุณหนูตระกูลดีก็ยิ่งปลื้มที่จะได้มีตำนานเป็นของตัวเอง เดือนแรกหลังเกาซีตายเฉิงเย่ายังหูอื้อมึนงงอยู่ เดือนที่สองรีบร้อนลนลานจัดงานแต่งทั้งๆ ที่รู้ว่าบิดาจะต่อต้านไม่พอใจ พอแต่งเกาหรานเข้ามา ภาพของเกาซีจึงได้เลือนลาง​จางไป เฉิงเย่าค่อยรู้สึกดีขึ้น
วันนึงบิดากลับมาพร้อมสตรีเยาว์วัย เขาได้ยินคนเรียกชื่อ อาซี ไม่ใช่เกาซีแต่เป็นหลินเว่ยซี ผู้หญิงคนนี้ทำให้ชีวิตเขามีสีสันขึ้นทันใด สายตาเขามองตามนางไม่รู้ตัว จนนางกลายเป็นมารดา เป็นภรรยาของบิดาเขา กู้เฉิงเย่ารู้ว่าควรทำอย่างไรแต่เขาควบคุมความเหลวไหลของหัวใจไม่ได้
ท่านอ๋องกับเว่ยซีความสัมพันธ์​แน่นแฟ้นขึ้นทุกวัน สองคนใช้เวลาอยู่ด้วยกันหยอกล้อพูดคุยกันไม่ห่าง คนนึงเอาแต่ใจ อีกคนก็ตามใจ สลับกันอยู่อย่างนั้น
คืนข้ามปี ฮ่องเต้แวะมาที่จวนเยียนอ๋อง ทำเอาเว่ยซีกังวล อ๋องคาดว่าฮ่องเต้น่าจะไปจวนเสนาบดีซ่างต่อ
ช่วงที่นั่งรอเฝ้าปีกัน เว่ยซีง่วง อ๋องประคองให้มาหลับบนตักอ๋อง เฉิงเย่าไม่คิดว่าบิดาผู้เย็นชาจะทุ่มเทใส่ใจสตรีผู้หนึ่งถึงเพียงนี้ อ๋องไม่อนุญาต​ให้ใครมองเว่ยซีขณะหลับจนทุกคนต้องค่อยๆ ขอตัวหลบออกมา ไม่รบกวนเจ้านายทั้งสอง จนใกล้จะข้ามปีอ๋องจึงปลุกไปดูพลุที่สวน เว่ยซีกลัวเสียงพลุ อ๋องเอามือปิดหูเว่ยซีไว้ เว่ยซีจึงไม่ต้องกังวลเรื่องเสียง เพียงแต่เงยหน้าดูแสงสวยงามที่พร่าพรายบนท้องฟ้า เว่ยซีพลันตระหนักว่าตนโชคดีเหลือเกินที่ชีวิตนี้ได้พบท่านอ๋อง คนที่มอบทุกสิ่งทุกอย่าง​ให้
หลังปีใหม่ ทุกคนเข้าไปถวายพระพรในวัง ผู้ชายแยกไปวังหน้า ผู้หญิงไปวังหลัง ตอนจะกลับอ๋องส่งคนมารอรับเว่ยซีที่หน้าตำหนัก ฮ่องเต้เอาใจอ๋องจึงประทานเกี้ยวมารับเว่ยซีไปส่งที่รถม้าด้วย เว่ยซีถามอ๋องว่าสถานการณ์​ระหว่างฮ่องเต้ อ๋อง และเสนาบดี ตอนนี้เป็นยังไง ข้าต้องทำตัวแบบไหน อ๋องที่นั่งรอเว่ยซีอาบน้ำเช็ดผมจนบำรุงผมเสร็จก็มานั่งตรงหน้าเขา ไม่เคยคิดมาก่อนว่าวันนึงจะได้มาใช้ชีวิต​อยู่ด้วยกันตัวติดกันกับผู้หญิงคนนึง แบ่งปันทุกข์สุข​ร่วมกัน เมื่อไหร่กันที่เขาออกไปนอกขอบเขตความตั้งใจเดิม คืนแรกทำตามหน้าที่ แต่คืนที่สอง สาม และถัดมาอีกนับไม่ถ้วน ล้วนเป็นความปรารถนาของเขาที่ต้องการเว่ยซีเป็นภรรยาอย่างแท้จริง อ๋องถาม จะถึงวันเกิดแล้วอยากได้อะไร เว่ยซีเคยพูดถึงวันเกิดแค่ครั้งเดียวตอนไปคารวะท่านหญิงยายจึงรู้สึกประหลาดใจไม่คิดว่่าอ๋องจะจำได้ เว่ยซีบอกยังคิดไม่ออกแต่ให้อ๋องรับปากนางไว้ก่อน
.
.
.
.
.