Fanboi Channel

ตำหนักหอสมุดจีนออนไลน์ [ตำหนักที่ 2]

Last posted

Total of 138 posts

110 Nameless Fanboi Posted ID:hpwKU1/Xln

สปอย สวยรวยใส 60
.
.
.
.
.
วันงานซินอวี่ใส่เดรสสีขาวประดับเลื่อมแวววาวเดินพรมแดง เจียงเหนียนใส่สูทพอดีตัว ดูเป็นผู้ใหญ่จนคล้ายจะเห็นเค้าของเจียงหวายลางๆ วันนี้เจียงเหนียนใจลอยไม่ทราบสาเหตุ ซินอวี่เข้าใจผิดคิดว่าเจียงเหนียนประหม่า เข้าไปในงานซินอวี่หาที่นั่งให้ตัวเองและเจียงเหนียนได้แล้ว แต่นักแสดงยังมาไม่ครบซินอวี่รอจนเบื่อแสนจะเบื่อ เลยเปิดมือถือส่ง Wechat หาอี้หยาง
ซูซินอวี่ : สามี วันนี้ฉันสวยมั้ย?
ซูซินอวี่ : [รูป]​[รูป]​[รูป]​[รูป]​
ซินอวี่ส่ง 4 รูปพรมแดงรัวๆ ไม่นานอี้หยางก็ตอบกลับมา
อี้หยาง : สวย, งาน TV Festival ?
ซูซินอวี่ : อื้อ
อี้หยาง : งานจบเมื่อไหร่? ไปกับใคร?
ซูซินอวี่ : งานยังไม่เริ่มเลย มาเร็วเกิน มีฉันและเจียงเหนียนก็มาด้วย
ซูซินอวี่ : ฉันได้นักแสดงยอดเยี่ยม คืนนี้คงได้รับการดูแลเอาใจใส่มากหน่อย ไม่ต้องรอนะ
อี้หยาง : ได้ ฉันยุ่งนิดหน่อย ไม่คุยแล้วนะ

อี้หยางวางมือถือ ผู้ช่วยก็แจ้งว่าคุณเจียงมาถึงแล้ว วันนี้เป็นวันเจรจาหาข้อตกลงร่วมกันครั้งสุดท้ายระหว่างตระกูลอี้และตระกูลเจียง
อี้หยางเข้าไปในห้องประชุม เจียงเฉิงมาด้วยตัวเอง เจรจาต่อรองผลประโยชน์​กันอย่างดุเดือด อี้หยางเรียกไป 5% เจียงเฉิงขอต่อรองเหลือ 3% อี้หยางไม่อ่อนข้อให้สักนิด สุดท้ายเจียงเฉิงต้องยอมแต่โดยดี
ระหว่างที่เจียงเฉิงพูดถึงเรื่องการจัดเตรียมเอกสารเซ็นสัญญา เจียงเฉิงมีอาการแน่นหน้าอกล้มฟุบไป เจียงหวายรีบเข้าไปประคองพ่อ อี้หยางสั่งโทรเรียกรถฉุกเฉินด่วน รถพยาบาลมาถึงบริษัทอย่างรวดเร็ว ระหว่างทางเจียงเฉิงหัวใจหยุดเต้น พอถึงโรงพยาบาลก็ถูกส่งเข้าห้องฉุกเฉินทันที
เจียงหวายโทรหาเจียงเหนียนไม่มีคนรับสายเลยเรียกบอดี้การ์ดมาสั่งตามหาตัวเจียงเหนียน
อี้หยางจำที่ซินอวี่บอกได้ โทรหาซินอวี่แต่ไม่มีคนรับสาย เลยโทรเข้าเบอร์อันหย่า แป๊บนึงอันหย่าก็รับสายถาม ใครคะ พอรู้ว่าเป็นอี้หยางก็ตกใจ อี้หยางบอกหาตัวซินอวี่อยู่ เจียงเหนียนอยู่นั่นด้วยมั้ย ส่งโทรศัพท์​ให้ซินอวี่หน่อย อันหย่าส่งมือถือ​ให้ซินอวี่บอก สามีเธอโทรมาน่าจะมีเรื่องด่วนมาก
ซินอวี่วางรางวัลในมือลง อี้หยางถามเจียงเหนียนอยู่มั้ย เธอพาเขามาโรงพยาบาลด่วน คุณเจียงโคม่า
หน้าห้องฉุกเฉินในโรงพยาบาล 1 ชม. ผ่านไป คุณหมอก็เดินออกมาจากห้องบอก คุณเจียงฟื้นแล้ว ช่วยจากอาการหัวใจวายได้ชั่วคราว แต่ดูจากพื้นฐานสุขภาพของคุณเจียงแล้วเกรงว่าจะ....
เจียงหวายไม่ฟังต่อแล้ว รีบเดินเข้าไปในห้องฉุกเฉินเห็นเจียงเฉิงใส่เครื่องช่วยหายใจ มีจอมอนิเตอร์แสดงอัตราการเต้นของหัวใจอยู่ข้างเตียง เจียงเฉินหายใจระรวยถาม เขาอยู่ไหน เจียงหวายบอก กำลังมาจะถึงเร็วๆ นี้ เจียงเฉิงบอก มะ ไม่ไหวแล้ว ทะ โทรหาเขา
เจียงหวายโทรหาเจียงเหนียน พอเจียงเหนียนรับก็ส่งไปข้างหูเจียงเฉิง
"เหนียน เหนียน นี่พ่อนะ ฟังอยู่รึเปล่า"
ไม่มีเสียงตอบรับจากปลายสาย
"วันนี้พ่อเหนื่อยนิดหน่อย อยากจะบอกอะไรบางอย่างกับลูก ฟังที่พ่อพูดให้ดีนะ ตกลงมั้ย พ่อทำสิ่งที่ผิดมาก พ่อรู้ว่าลูกไม่ยกโทษให้ แต่...ลูกจำตอนเล่นขี่ม้ากับพ่อตอนที่ลูกยังเด็กได้รึเปล่า ของเล่นที่พ่อทำให้ เค้กวันเกิดที่พ่อทำให้ ลูกจำเรื่องดีๆ ของพ่อ ลืมเรื่องเลวๆ ของพ่อซะ ตกลงมั้ย เหนียนเหนียน พ่อ.. พ่อขอโทษ ลูกอายุแค่ 18 ปี พ่อดูแลลูกไม่ได้แล้ว จากนี้ไปต้องเชื่อฟังพี่เค้านะ ไม่มีพ่ออยู่ที่บ้านแล้ว ลูกย้ายกลับ... กลับมาอยู่บ้าน ห้องของลูกยังอยู่"
ยังคงไม่มีเสียงตอบรับจากปลายสาย แต่เจียงเฉิงรู้ว่าเวลาของเขาหมดแล้ว
"เจียงหวาย จำไว้ ร่วมมือกับตระกูลอี้ ด้วยกำลังของ 2 ตระกูล.. ความสามารถของตระกูลเจียง.. "
เจียงหวายบอก ผมเข้าใจ
เจียงเฉิงหายใจติดขัด จับมือเจียงหวายเอ่ยคำสั่งเสียอย่างยากลำบาก "ลูก.. ลูกต้องดูแลน้อง เป็นต้นแบบให้เขา อย่าควบคุมจนทำร้ายเขา ลูกอย่าเป็นเหมือนพ่อในชีวิตนี้.. จำได้มั้ย"
เจียงหวายตอบด้วยน้ำเสียงหนักหน่วง" ผมจำได้"
"จะ จำ.. จำ.." เสียงมาถึงริมฝีปากแต่ไม่สามารถเปล่งออกมาเป็นคำพูดได้ หยดน้ำตาหลั่งออกมาผ่านรอยยับย่นที่หางตาของเจียงเฉิง นัยน์ตาดำหม่นลง ท่ามกลางความว่างเปล่าในอากาศเขาเหมือนจะเห็นหญิงสาวสวยอ่อนโยนกำลังมารับเขา เขาเอื้อมมือออกไปหาหญิงสาวคนนั้น แล้วมือที่กำลังจับมือของเจียงหวายอยู่ก็ตกลง
ตี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด
เสียงจอมอนิเตอร์หัวใจดังเสียดแทงบาดแก้วหู
เจียงเหนียนถามผ่านโทรศัพท์​ เขาตายแล้ว?
"ใช่ เขาตายแล้ว นายอยากจะพูดกับเขาเหรอ?" เจียงหวายเหน็บ
เจียงเหนียนเงียบไปนาน เจียงหวายยืนรอข้างเตียงอย่างอดทนก่อนจะได้ยินเจียงเหนียนพูด
"ไม่ ผมบอกแล้วว่าชีวิตนี้จะไม่มีวันพูดกับเขาอีก"
เจียงหวายพูดเสียงเครือสั่นสะท้าน "ไม่สำคัญหรอก เขาตายแล้ว เจียงเหนียน พวกเราไม่มีพ่อแล้ว "
.
.
.
.
.