Fanboi Channel

ตำหนักนิยายจีนเซินเจิ้น (ตำหนักที่ 7) อัญเชิญสู่หอจอมยุทธ์ พวกมึงใจเย็นอย่าได้ประลองยุทธ์เลย มาสับนิยายกันเถอะสหายโม่ง

Last posted

Total of 854 posts

836 Nameless Fanboi Posted ID:J7RIP13lwQ

ชวนคุยแก้เงียบเหงา (หมดวันหยุดค่อยมาตอบกันก็ได้นะ) คิดว่าตัวละครที่โชคดีเกินไป โชคดีตลอด ไม่ว่าจะทำ จะพูดอะไร ก็จะช่วยแก้สถานการณ์ได้ ถือเป็นแมรี่ซูหรือไม่

สืบเนื่องมาจาก กูอ่านกระเรียนเหลืองฯ เป็นนิยายที่เอองานดีของแท้ อย่างที่รู้กันคนเขียนคนนี้ข้อมูลแน่นสุดๆ กูอ่านใกล้จบละ ก็ไม่มีอะไรจะตินะ แค่ตะหงิดนิดๆ บวกสงสัยเกี่ยวกับนางเอก อะสาธยายเผื่อใครยังไม่เคยอ่าน

นางเอกเรื่องนี้เป็นเด็กกำพร้า ถูกมาขายตั้งแต่เด็ก ตระกูลพระเอกรับซื้อไปเป็นบ่าว โดยเลือกเพราะนางเอกขี้เหร่ จะได้ไม่มีปัญหาเรื่องชู้สาวกับคุณชายของบ้าน(พระเอก) ทีนี้นางเอกนอกจากจะขี้เหร่แล้วยังพูดติดอ่าง เป็นเพราะว่าคิดเยอะเกินไป เลยไม่รู้จะพูดออกมายังไง นางเอกก็เลยไม่ค่อยพูด แต่นางเป็นคนความจำดี ใครพูดอะไรออกมาทีเดียวจำได้หมด ทีนี้เวลาจะพูดอะไร ถ้านึกไม่ออกก็จะยกเอามาจากคำที่เคยได้ยิน ซึ่งตรงนี้กูชอบนะ โอเคเลยอ่ะ ตลกดี เก๋

แต่สิ่งที่กูติดคือ ที่บอกว่านางเอกคิดเยอะ ไม่ใช่ว่าฉลาด มัวไตร่ตรองนะ แต่นางคิดว่าถ้าพูดแบบนี้ไปจะดีไหม เอ...แต่คนนั้นบอกให้ทำแบบนั้น แล้วเราควรทำไง อะไรทำนองนี้ คือคิดแบบห่วงใยคนรอบข้าง ไม่ใช่คนฉลาด แต่เวลาเจอสถานการณ์สุ่มเสี่ยงอะไรก็ตาม คำพูดของนางเอกแม้จะแปลกแค่ไหน เรื่องก็จะจบลงด้วยดีตลอด ไม่ว่าจะจักรพรรดิโหด ศัตรูที่ต้องไปปราบ หรือขุนนางผู้ใหญ่ตระกูลอื่น คำที่นางเอกพูดออกไปบางทีแค่จำมาจากพระเอก และไม่คู่ควรกับสถานการณ์มาก แต่ก็จะไม่มีใครโกรธเลย ไม่ถือสา บางทีเอ็นดูนางเอก และจะกลายเป็นคนน่าสนใจด้วยซ้ำ

ยกตัวอย่างเช่น ตอนไปเจอธิดาจักรพรรดิ ธิดาจักรพรรดิพูดว่า "หากพระเอกนำนางเอกมาฝาก ย่อมเลี้ยงดูอย่างดี" นางเอกก็พูดตาม "ในเมื่อคุณชายนำมาฝาก บ่าวย่อมเลี้ยงดูองค์หญิงเป็นอย่างดี" อันนี้องค์หญิงไม่ได้ถือสา ไม่ว่าอะไร แต่จะมีอีกหลายครั้งกับตัวละครอื่น ซึ่งจะราวๆ นี้ แต่ก็จะไม่มีใครว่าอะไร แถมสนใจด้วย

ยิ่งช่วงใกล้จบที่กูอ่านมาถี่เลย อย่างมีตอนนึงมีพวกกลุ่มพ่อค้ามืด รับเอาขนนกยูงทองคำจากพวกของนางเอกไป ตกลงว่าจะซื้อ แต่ไม่จ่ายเงินเพราะยังไม่มี ขอเอาไปขายก่อนแล้วจะเอาตังค์มาแบ่งให้ (ทำเหมือนจะโกง) ทีนี้พรรคพวกนางเอกก็ขอร้องเชิงต่อว่าแบบพูดดีๆ เช่นบ้านเมืองระส่ำระสาย โจรผู้ร้ายเต็มไปหมด พวกเราคนจนชาวบ้านธรรมดา อย่ามารังแกกันเอง บลาๆๆ แต่นางเอกแม่งแย่งเอาขนนกคืนมาแล้ววิ่งหนี พวกพ่อค้ามันก็วิ่งตามจะเอาคืน แต่หัวหน้าพ่อค้าคนนี้บอกให้หยุด หัวเราะถูกใจนางเอก แล้วก็หันไปบอกพรรคพวกนางเอกว่าในขณะที่คนอื่นเอาแต่พูด นางเอกไม่พูดแต่ทำเลยนี่คือคนจริง แล้วพรรคพวกก็โล่งใจว่า ดีที่พวกนี้ไม่ใช่โจรโฉดไม่งั้นนางเอกตายไปแล้ว ช่างโชคดี ประมาณนี้

ซึ่งเราจะได้พบความโชคดี ถูกจังหวะแบบนี้ของนางเอกตลอดเรื่อง และจะคลี่คลายสถานการณ์ได้ตลอด

ก็เลยสงสัยนิดๆ ว่าสำหรับพวกมึงแล้วคิดว่า แบบนี้ถือเป็นแมรี่ซูอย่างนึงไหม สำหรับกู กูคิดว่าถ้าแค่ช่วงแรกนานๆ ทีไม่เป็นไร แต่ช่วงหลังๆ มาถี่มาก ทำอะไรก็ดี ถูกไปหมด ทั้งที่แปลกแต่ก็ไม่มีใครถือสา อันนี้กูว่าแมรี่ซูนิดๆ

แต่โดยรวมแล้วสนุกนะ ส่วนอื่นไม่ติดอะไรเลย