Fanboi Channel

รู้สึกอึดอัดแต่ระบายกับใครไม่ได้ บทที่2

Last posted

Total of 479 posts

450 Nameless Fanboi Posted ID:zyr7RC7kHM

>>447 ก็บอกมันสิจะมาบ่นในนี้ทำไม
ป.ล.แอนดรอยมีโหมดnon disturb ต่อให้ไม่มี ถ้ามึงรำคาญมันก็ต้องปิดเครื่องให้มึง

451 Nameless Fanboi Posted ID:dlM/twihL1

>>450 มันหลับไงตอนนั้น กุเรียกมันยังไม่ตื่นเลย เช้ามากุด่ามันไปละ พี่เวร

452 Nameless Fanboi Posted ID:JIHKTYooBs

>>443 กู >>441 กลืนน้ำลายมีเจ็บนิดหน่อยแต่เสียงแหบเพราะมันไปทับกล่องเสียงเลยพูดแบบดังปกติไม่ได้อ่ะ ภายนอกไม่มีไรผิดปกติเลยดูปกติทุกอย่าง หมอเลยรักษายากไปอีกแต่ที่รู้เป็นมะเร็งไทรอยด์เพราะหมอคลำที่คอมันมีก้อน เลยเจาะก้อนที่คอมาตรวจ

453 Nameless Fanboi Posted ID:nQZcTEMBiE

ไอเหี้ยกัน กระจอกว่ะ เกย์ขยะพ่อไม่รัก ไปตายห่าที่ไหนก็ได้ไป

454 Nameless Fanboi Posted ID:3zkCenyptX

>>448 กูอึ้งเลยว่ะ คนเหี้ยๆแบบนี้มีด้วยเหรอวะ

455 Nameless Fanboi Posted ID:Ss2SIWppi0

>>37 เราเอง 37
ขอบคุณ ​>>38 มากที่ให้คำปรึกษาเราวันนั้นหลังจากตอนนั้นเราก็ไม่ได้สุงสิงกับกลุ่มคนที่ว่าอีกเลย ตอนนี้ได้เพื่อนกลุ่มใหม่แต่ในใจก็กลัวจะซ้ำเลยกับกลุ่มนั้นอีก เราขอบคุณ​นายมาก >>38

456 Nameless Fanboi Posted ID:ztk2X1XRZI

เย็ดแม่ไอ้สัสเจ็บร้อนในชิบหายเป็นหาพ่อมึงหลายที่

457 Nameless Fanboi Posted ID:TOGcpRqu3F

>>456 บ้วนน้ำยาบ้วนปากดิ ลิสเตอรีนไรงี้ หายไวสัสๆ

458 Nameless Fanboi Posted ID:HGnjsu1mBB

>>452 มาคุยในแชทโม่งเหอะ เผื่อมีคนรู้ใจมึงมากกว่านะ

459 Nameless Fanboi Posted ID:z7e13jHoPv

>>454 มีสิ และมันก็ลอยหน้าลอยตาอย่างมีความสุขอยู่ แม่ง อยากบีบคอมันชห

460 Nameless Fanboi Posted ID:.G82AkGSRP

>>456 มึงจงดีใจ ร้อนในเป็นในคนมีการศึกษาอายุน้อย

461 Nameless Fanboi Posted ID:Nid7CPeY0V

หลังจากอึดอัดที่ตึงๆกับเพื่อสนิทมานาน ได้เคลียร์กันแล้ว พอได้พูดออกไปก็โล่งขึ้นมากๆ แต่ก็รู้ดีว่ามันไม่มีทางกลับไปสนิทใจกันเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว หรือต่อให้ได้ มันก็ต้องใช้เวลาอีกนาน
รู้สึกโหวงๆหน่อยเหมือนกันที่หลังจากนี้คงต้องไปไหนมาไหนทำอะไรคนเดียวมากขึ้น คงไม่ได้นัดกันกินข้าวบ่อยๆ ไปเดินเล่นด้วยกันบ่อยๆอีกแล้ว แต่กูจะพยายามอยู่ให้ได้ เซ็งเหมือนกันที่เป็นคนขี้อาย เข้าหาคนอื่นไม่เก่งเลยมีเพื่อนสนิทแค่คนเดียว แต่มันก็คือตัวกูที่คงจะดีไปกว่านี้ไม่มากเท่าไหร่เพราะอึดอันเกินทน
แต่กูกำลังพยายามๆก้าวต่อไป เปนกำลังใจให้กูด้วยววว
อีเวน แค่เพื่อนกุยังโหวงขนาดนี้ ถ้ามีแฟนแล้วเลิกกันขึ้นมากุคงหนักอิเวน

462 Nameless Fanboi Posted ID:1wqQ6yd9H7

โม่งกุไม่ไหวละ เท้าความก่อนกุเป็นคนที่ไม่เห็นดีเห็นงามอะไรทั้งนั้น อะไรที่ไม่มีผลประโยชน์กับกุ กุไม่สนใจเลย แล้วกุโดนปลูกฝังมาว่าอย่าแสดงออกอะไรมาก(สมัยก่อนกุไฮเปอร์หน่อยๆ) และบอกให้ช่างมันรัวๆจน จะสุขหรือทุกข์ในใจจริงๆกุกลับไม่รู้อะไรเลยเหมือนมันคอยกดเอาไว้ให้

เวลามีคนบอกเมาเต็มที่หรือหัวเราะเต็มที่กุก็ทำนะแต่กุก็ยังรู้ตัวว่ากุที่ทำไปมันแค่การแสดงเฉยๆหรือเปล่าวะ

กุไม่สามารถรู้สึกได้ว่าที่กุรู้สึกมันจริงหรือว่ากุแค่แสดงออกมาเพื่อกลบเกลื่อนอะไรสักอย่าง มันทำให้กุอึดอัดตลอดเวลา

ทำยังไงดีวะ กุไม่รู้คนอื่นเป็นแบบนี้หรือเปล่า

463 Nameless Fanboi Posted ID:vmfOZRqIzh

กูเหมือนถุกความคาดหวังของสังคมกดทับว่ะ ตอนนี้อายุใกล้ 30 แต่ยังไม่มีบ้าน ไม่มีรถ เงินเดือนแค่สองหมื่น ถึงชีวิตจะมีความสุขดี ได้กินของอร่อย มีเวลาทำงานอดิเรกและไม่มีหนี้ แต่ก็จะถูกคนรอบข้างทำเหมือนกับว่าชีวิตกุมันเฮงซวย เพราะกูไม่มีอะไรอย่างที่คนอายุเท่ากูมีกัน เงินเดือนน้อยจนดูเอาชีวิตไม่รอด(มทั้งๆที่กูไม่เคยยืมเงินใครซักครั้งตั้งแต่ทำงานมา ไอสัส) เพราะกุอายุจะ 30 แล้ว ต้องมั่นคงแล้ว บลาๆ
ครั้งนึงกูเคยยืนหยัดในความคิดตัวเองว่า กูควรจะมีความสุขในทุกๆวัน เป็นอย่างที่กุอยากเป้นมากกว่าที่สังคมอยากให้เป็น และกูก็เอาชนะมันมาได้และได้ใช้ชีวิตอย่างที่ต้องการ จนวันนี้แม่งกลับมาอีกละ แต่แย่ตรงที่คราวนี้ความรู้สึกกูไหลไปตามสังคมด้วย กูกลับรู้สึกว่าที่เป็นอยู่ทุกวันนี้คือมันผิดและน่าสมเพช กูต้องมีตามที่สังคมอยากให้มีถึงจะแปลว่ามีความสำเร็จทั้งๆที่อุดมการณ์ข้างในมันก็บอกอยู่ว่ามันก็แค่ความคาดหวังของคนอื่น แต่ใจกูมันอดคิดว่าตัวเองล้มเหลวไม่ได้ว่ะ ตอนนี้กูกลายเป็นคนที่ต้องให้คนอื่นยอมรับถึงจะมีความสุข รู้สึกว่าตัวเองแม่งโง่และไร้ความสามารถ รู้สึกอยากยอมแพ้แล้ว

464 Nameless Fanboi Posted ID:rjKQiVsu37

กูแม่งนิสัยแย่เหี้ยๆ จะพูดว่ารูปมันไม่สวยเพราะมีตีนเพื่อนอยู่ในเฟรม ดันเสือกไปพูดว่า เพราะมีขามืงติดเฟรมภาพเลยไม่สวย เพื่อนกูดันอ้วนอยู่แล้ว เหมือนกูไปบูลี่ร่างกายเค้าเลย แย่ชิบหาย ตอนพูดไปแทบไม่คิดอะไรเลย

465 Nameless Fanboi Posted ID:rIsbvV1AXs

อีเหี้ยดาว บอกพี่มึงคืนตังกูด้วย

466 Nameless Fanboi Posted ID:sDuwIWiAwf

>>463 กูเข้าใจมึงนะ ถ้ามึงอยู่ในสังคมยังไงมึงก็หนีการเปรียบเทียบไม่ได้ อย่างกูเลือกจะอยู่ราชการต่อในขณะที่เพื่อนลาออกไปเอกชนได้เงินเดือนมากกว่าราชการหลายเท่าตัว ถามว่าเซ็งมั้ยเซ็งแน่นอน แต่กูทำงานชิวๆหยุดทียาวๆ เพื่อนร่วมงานดี มีเวลาว่างมากมาย เงินเหลือใช้ หุ่นดีสุขภาพดี(สำคัญมาก) บวกลบคูณหารชั่วโมงทำงาน ความเครียดกับเงินแล้วไม่ได้แย่ไปกว่าเพื่อนเลย อยู่สโลว์ไลฟ์แบบนี้ได้ทั้งชีวิต แต่ถามว่ากูพอใจแล้วมั้ย ตอบได้เลยว่าไม่

467 Nameless Fanboi Posted ID:sDuwIWiAwf

>>466 (ต่อ)
ที่ไม่พอใจเพราะ ชีวิตคนเรามีความสุขจากการเปลี่ยนแปลงในทางบวก ตัวอย่างง่ายๆเช่นเงินเดือน30000เป็น40000ก็มีความสุขกว่าคนที่80000ลดเหลือ70000 ถึงแม้70000จะยังมากกว่า40000
สรุปง่ายๆว่าชีวิตมึงต้องมีการพัฒนา อายุยี่สิบต้นๆอาจพอใจกับไลฟ์สไตล์ปัจจุบันของมึง แต่ถ้าเกือบสิบปีแล้วยังเหมือนเดิมน้อยคนนักที่จะยังพอใจอยู่ได้ ถึงจะไม่ลำบากไม่มีหนี้ก็เถอะ มึงน่าจะเคยได้ยินคนบอกบ่อยๆว่า"รายได้น้อยแต่ก็มีความสุข" กูบอกได้เลยว่าส่วนใหญ่หลอกตัวเอง ถ้ามึงไม่ได้สำเร็จเป็นพระอรหันต์ตัดกิเลสแล้ว มึงเทียบตัวเองกับคนอื่นในสังคม แล้วยังไงลึกๆมึงก็จะรู้สึกว่าชีวิตนี้ไม่ประสบความสำเร็จ ดูง่ายๆการที่คนพูดประโยคนี้มันก็คือระบบการหลอกตัวเองเพื่อปกป้องสมองไว้นั่นแหละ(อ่านทฤษฎีการหลอกตัวเองเพิ่มเติม)

468 Nameless Fanboi Posted ID:sDuwIWiAwf

>>467 ถ้าสงสัยว่าเงินมันสำคัญขนาดนั้นเลยหรือ ให้มองว่ามันคือตัวชี้วัดฐานะทางสังคม คนทุกคนต้องการให้สังคมยอมรับ เหมือนสัตว์ที่โชว์แผงคอหรือเขาเรียกเพศเมียข่มเพศผู้ ทุกวันนี้เราไม่ต้องเข้าป่าล่าสัตว์กันแล้วเราแค่ใช้เงิน จริงๆมันมีอย่างอื่นด้วยเช่นอาชีพมีเกียรติมีคนยอมรับ แต่ทั่วๆไปก็วกกลับมาที่เงินนั่นละ เพราะฉะนั้นไม่แปลกและไม่ผิดที่ผู้หญิงจะอยากได้ผู้ชายที่มั่นคง(รวย) และผู้ชายจะรู้สึกเฟลถ้าผู้ชายอีกคนที่มาจีบคนที่ชอบรวยกว่าตัวเองมาก มีบ้านใหญ่มีรถแพงๆ
เริ่มออกนอกเรื่องละ กลับมาดูที่การใช้ชีวิตบ้านเราจะพบว่าถ้าเป็นมนุษย์เงินเดือน เดือนแค่ไม่กี่หมื่นการที่จะมีที่ดินมีบ้านมีรถนั้นมึงแทบจะต้องทำงานหาเงินใช้หนี้ทั้งชีวิต เหมือนกับว่ามึงเกิดมาทำงานจนตายไปโดยมีแค่รถเก่าๆกะคอนโดทิ้งไว้ แล้วก็อาจจะมีลูกที่เกิดมาเพื่อทำงานทั้งชีวิตต่ออีกสักคนสองคน เพราะฉะนั้นถ้าจะหยุดวงจรอุบาทว์แบบนี้ได้มีแค่สองทางคือ1.มึงรวยและ2.มึงสำเร็จเป็นพระอรหันต์และมีความสุขกับชีวิตและครอบครัวจริงๆ โดยไม่ต้องออกมาป่าวประกาศเพื่อหลอกตัวเองว่ามึงไม่รวยแต่มีความสุขนะจ๊ะ

469 Nameless Fanboi Posted ID:wU2I7/TEf8

ชอบเรื่องข้างบนจัง เป็นปัญหาที่กูกำลังประสบอยู่ในตอนนี้เลย งานรัฐวิสาหกิจสบายๆ ที่แทบไม่ได้ใช้ความสามารถแลกกับเงินเดือนน้อยนิด กูกลัวตัวเองจะเฉาตายเหมือนกัน แต่จะออกไปทำงานเอกชนตอนนี้กูก็กลัวสภาพเศรษฐกิจในปัจจุบันกับนึกถึงชีวิตในบั้นปลาย เลยขอเกาะงานนี้ไปก่อนล่ะวะ
แถมตอนนี้กูยังมีเรื่องเงินกับครอบครัวด้วย ครอบครัวกูอะไรก็ดีนะ พ่อแม่ถึงจะเข้มงวดบ้างในบางเรื่องแต่ส่วนใหญ่ก็ให้อิสระดี ไม่มีใครเกลียดกันเหม็นหน้ากันทำร้ายร่างกายกัน แต่เสียอยู่เรื่องเดียวคือแต่ละคนโคตรไม่มีวินัยในการเงินเลย กูต้องทำงานช่วยงานที่บ้านมาตั้งแต่สมัยประถม เริ่มทำงานพิเศษกับบริษัทข้างนอกตั้งแต่สมัยมหาลัยเพื่อหาเงินซื้อของที่อยากได้ เรียกได้ว่าที่บ้านแทบไม่ซัพพอร์ตเรื่องเงินด้านอื่นนอกจากค่าเล่าเรียนกับกินอยู่เลย ซึ่งกูก็ไม่มีปัญหาอะไรกับเรื่องนี้ถึงจะแอบน้อยใจอยู่บ้างเมื่อเทียบกับเด็กคนอื่นๆ ที่ขอเงินพ่อแม่ซื้อของได้ แต่กูก็พอใจกับชีวิตที่กินอิ่มมีที่คุ้มหัวนอนคุยกับครอบครัวได้เกือบทุกเรื่อง ส่วนความสุขด้านวัตถุกูไปพยายามของกูเอง แต่มีอยู่หลายครั้งที่เงินซึ่งกูสะสมจากการทำงานพิเศษของตัวเองถูกยืมเอาไปใช้จ่ายในครอบครัวแล้วกูก็ไม่ได้คืน กูก็ไม่ได้คิดอะไรมากคิดซะว่าเงินส่วนนั้นคงเป็นส่วนหนึ่งของค่ากินค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวันกูแหละ
จนกูเรียนจบเริ่มทำงาน คราวนี้หนักกว่าเดิมอีกเพราะนอกจากพ่อแม่แล้วกูยังต้องให้พี่หยิบยืมอีกด้วย คือกูก็เข้าใจนะว่าแต่ละคนมีปัญหาด้านการเงิน พ่อแม่กูเกษียนแล้วไม่มีรายได้กูยินดีช่วยเหลือเค้าถึงเค้าจะเกรงใจกูก็เถอะ ส่วนพี่ๆ กูกำลังเริ่มต้นสร้างครอบครัวรายจ่ายล้นมือแถมเศรษฐกิจก็ไม่ค่อยดี ในฐานะที่กูมีภาระน้อยสุดแล้วกูก็มีเงินเก็บไว้ส่วนหนึ่งทุกเดือนซึ่งเป็นเงินที่สามารถให้คนอื่นหยิบยืมได้ตลอดเวลา แต่พอมาถึงจุดๆ นึงกูก็นึกสงสัยขึ้นมาว่าทำไมกูต้องกันเงินไว้ให้คนในครอบครัวกูยืมตลอดด้วยวะ เงินนั้นเป็นส่วนที่กูอดทนไม่เอาไปใช้จ่ายตามใจเพื่อเก็บไว้ให้รางวัลตัวเองอย่างไปเที่ยว เก็บไว้เป็นเงินลงทุน หรือเก็บไว้เป็นเงินฉุกเฉินเผื่อเกิดเหตุอะไรขึ้นมา กูไม่คิดจะซื้อบ้านซื้อรถเพราะกูคิดว่ายังไม่จำเป็นกับกูในตอนนี้และไม่อยากหาหนี้ใส่ตัวด้วยเลยมีเงินเก็บเยอะ แล้วทำไมเงินก้อนนี้ถึงไม่ค่อยอยู่ในบัญชีมีคนอื่นมาหยิบยืมตลอดเลยวะ เพราะกูเก็บเงินเก่งเลยต้องเป็นแหล่งเงินให้คนอื่นเหรอ? กลายเป็นว่าทั้งที่เป็นเงินส่วนนั้นมันเป็นของกูแท้ๆ แต่กูกลับไม่ได้ใช้ซะงั้น ถ้าไปเล่าให้คนอื่นฟังอาจจะโดนมองว่าเห็นแก่ตัวเป็นครอบครัวกันก็ต้องช่วยเหลือกัน เออกูยอมรับว่ากูเห็นแก่ตัวจริงเพราะนี่มันเงินกูที่กูเก็บเอง กูสงสัยอยู่ทุกครั้งที่มีการยืมเงินว่าพวกเขาเคยบริหารจัดการเงินกันบ้างมั้ยทำไมถึงมีปัญหาเรื่องเงินกันทุกเดือน แต่ละคนไม่ได้ใช้จ่ายกันโดยนึกถึงจำนวนเงินที่ตัวเองมีอยู่กันเลยเหรอ เพราะกูแยกเงินใช้จ่ายจำเป็น เงินใช้จ่ายตามใจอยาก และเงินเก็บไว้เป็นส่วนๆ แล้วใช้จ่ายไม่ให้เกินกำหนดมาตลอดเลยไม่เคยมีปัญหาเรื่องเงินเลย หรืออีกเรื่องนึงคือแม่กูเกษียนแล้วได้เงินก้อนใหญ่มา ตอนแรกทุกคนช่วยกันจัดสรรปันส่วนเป็นเงินไว้ให้แม่ใช้จ่ายและส่วนที่แม่จะแบ่งเงินไว้ให้ลูกๆ ไปยืมทำทุนก่อน แต่สุดท้ายแล้วพี่กูสองคนก็เอาเงินส่วนนั้นไปใช้จ่ายกันจนหมดไม่เหลือไว้ให้แม่กูใช้เลยและไม่รู้ว่าจะคืนให้แม่ได้เมื่อไหร่ด้วย ทำไมแต่ละคนไร้วินัยกันเรื่องเงินกันขนาดนี้วะ กูอัดอั้นตันใจมากแต่ก็ทำได้แค่เงียบๆ แล้วให้ยืมเงินแค่นั้นแหละ เพราะกูไม่มีภาระ เพราะกูไม่ได้กำลังสร้างครอบครัวมีลูกเล็กผ่อนบ้านผ่อนรถ เพราะกูมีเงินเก็บที่ทุกคนรู้ว่ากูเก็บไว้ส่วนนึงทุกเดือนและสามารถให้ยืมได้ อะไรที่กูอยากได้อยากมีก็เก็บเอาไว้ก่อนรอเงินส่วนเหลือจากเงินค่าใช้จ่ายเอา กูรู้นะว่าทุกคนลำบากกูเองช่วยได้ก็เต็มใจช่วยเหลือ แต่หลายครั้งมันก็รู้สึกน้อยใจเหมือนกันว่ะ โทรมาหาแต่ละทีก็มีแต่เรื่องยืมเงิน เศร้าชิบ อยากเอาเงินมาเปย์ตัวเองให้ไม่มีเหลือจะได้ไม่ต้องหนักใจทุกครั้งที่ยืมเงินแต่ก็ทำไม่ได้

470 Nameless Fanboi Posted ID:YTEBaY.wtl

อยากหาจิตแพทย์ว่ะ แต่กูกลัวจะเป็นหนักกว่าเดิมตอนกินยา
สิ่งที่ยังพยุงใจกูอยุ่ตอนนี้คือ ทำงานเพื่อเปย์สิ่งที่ชอบ

พ่อแม่กูถึงให้กำลังใจเเล้ว ลับหลังกูก็ได้ยินกับหูว่าเค้าบอก กูเป็นคนล้มเหลวไปแล้ว
ทุกวันนี้กูทำงาน เวลาอยากได้อะไรก็ใช้เงินตัวเองซื้อ(ไม่ได้ใช้แบบฟุ่มเฟือย) พ่อแม่ขาดเงินอะไรกูก็ให้ยืม แต่มันเหมือนกูยังทำให้เค้าพอใจไม่ได้ซะที
(เหมือนพ่อแม่กูอยากได้ลูกสเปคสูง แต่เสือกได้ลูกที่ไร้ความทะเยอทะยาน พลังงานต่ำแบบกูมาแทน)

ระบายละ ขอบคุณสำหรับพืนที่โม่ง

471 Nameless Fanboi Posted ID:sDA7nm27k9

>>468 ไม่ใช่ว่าชีวิตไม่มีการพัฒนานะ ตอนจบใหม่ได้หมื่นห้า ภาษาไม่ได้ งานไม่ตรงสายต้องพัฒนาตัวเอง ต่อมาได้งานใหม่ขึ้นเป็นหมื่นแปด สวัสดิการดีแต่สุดท้ายก็ไม่รอดล้มลงมาเหลือหมื่นห้าเหมือนเดิม จนตอนนี้ที่กูได้สองหมื่น และความรู้ประสบการณ์ที่มากขึ้น ทำงานได้หลากหลายขึ้น ซึ่งกูก็รู้สึกดีที่ตัวเองพัฒนาแต่แค่มันไม่ได้ถึงกับมีทุกอย่างแบบคนอื่นแต่กูก็ไม่ได้ลำบากและก็พยายามอยู่

แต่มันไม่ใช่ว่าอยู่ๆเงินจะพุ่งจากหมื่นห้าเป็นห้าหมื่นได้ในเวลาสั้นๆ สายงานกูไม่ใช่สายงานที่ต้องการในตลาดขนาดนั้น แต่กุก็ไม่ได้อยากกดดันตัวเองขนาดที่วันๆเอาแต่งานอย่างเดียวจนละเลยชีวิตส่วนตัว เอาแต่สร้างความมั่นคงจนไม่สนใจการใช้ชีวิต แต่มันช้าและไม่มั่นคงในสายตาคนอื่นไง ไม่สำคัญว่าจะมีความสุขมั้ยแต่สำคัญว่าจะมั่นคงแค่ไหนเท่านั้น ซึ่งกูไม่อยากเป็นอย่างนั้น แต่ก็อดกังวลไม่ได้ว่าที่เชื่อๆมาตลอดมันจะพากูลงเหว ไม่รู้ดิ กูสับสน

>>469 เห็นใจมึงนะ ไม่แปลกที่จะรู้สึกแบบนั้น ไม่ได้เห็นแก่ตัวด้วย

472 Nameless Fanboi Posted ID:sDuwIWiAwf

>>469 เรื่องครอบครัวยืมเงินนี่ไม่รู้จะแนะนำยังไงดี
ปัญหาคือมึงเอาตัวเองไปเป็นoptionให้คนที่ไม่มีวินัยทางการเงินไปแล้ว ซึ่งถือเป็นเรื่องต้องห้ามมากๆในการให้คนอื่นยืมเงิน เพราะพวกนี้จะรู้แล้วว่ามายืมมึงได้เรื่อยๆ จะสบายใจและมักจับจ่ายฟุ่มเฟือยกว่าเดิม พอไม่ให้ยืมเหมือนเดิมแล้วก็จะไม่พอใจ
ทิปเล็กน้อยก็เช่น เวลาจะให้ยืมเงินอย่าใช้วิธีโอน เงินหลายพันหลายหมื่นเวลาพิมพ์โอนกับเวลาเบิกมาถือจริงๆความรู้สึกของค่าเงินมันต่างกันมาก แนะนำให้มีบันทึกและให้ลูกหนี้เซ็นทุกครั้งที่ยืมต่อๆกันด้วย นอกจากมึงจะรู้จำนวนเงินที่หายไปแล้ว เวลาคนจะยืมมันจะเห็นหนี้คราวก่อนที่คาอยู่ด้วย จริงๆต้องมีกฏว่าหนี้คราวก่อนไม่คืนห้ามยืมเพิ่มด้วยซ้ำ ซึ่งกับพ่อแม่ก็ช่างเหอะแต่กับพี่นี่น่าจะได้
ต่อมาคืออย่าให้เค้ารู้ว่าเรารายได้เท่าไรมีเงินเหลือเท่าไร ได้เงินมาโยนเข้าฝากประจำหรือซื้อสลากออมสินออนไลน์จะได้ถอนยากๆ ซึ่งมึงให้เค้ายืมรัวๆก่อนหน้าไปแล้วก็จะยากหน่อย จะบอกว่าเงินโบนัสเงินเก็บหมดไปแล้วหรือหาข้ออ้างว่ามีเหตุต้องใช้เงินอะไรก็ได้ ที่สำคัญคือต้อง"ค่อยๆ"ลดการให้ยืมลงเรื่อยๆไม่งั้นไม่จบ มึงเป็นเจ้าหนี้ บอกว่าไม่มีให้ยืมก็คือไม่มีให้ยืม ลองคิดดูง่ายๆถ้ามึงมีปัญหาขอยืมพี่มึงพี่มึงจะช่วยมั้ย ถ้าไม่ ก็ไม่ต้องให้ยืม
ป.ล. มึงปกติ คนทุกคนเห็นแก่ตัวหมด คนมายืมมึงแล้วไม่คืนก็เห็นแก่ตัวเหมือนกัน มึงไม่ผิดหรอกยกเว้นมึงปล่อยเค้าอดตายไม่มีเงินกินข้าวนั่นละ

473 Nameless Fanboi Posted ID:rIsbvV1AXs

เบื่อพี่อีดาว แม่งไม่คืนตังกูซักที

474 Nameless Fanboi Posted ID:sQpgdTCVwN

พออ่านที่พวกมึงเขียน กูแอบแพนิคเลยว่ะ กูกำลังจะจบจบมหาลัยดังและคณะดังในสายสังคม อีกแปปก็เทอมสองแล้ว แต่กูคิดจะทำราชการ start15000 หรือกูควรเบนไปเอกชนดี แต่ที่บ้านกูก็ชิลอะ พ่อแม่ก็อยากให้กูทำเพราะเค้ามีแนวความคิดว่ามันมั่นคงไรงี้ แบบที่บ้านกูค่อนข้างมีฐานะ กูเลยไม่ได้ซีว่าแบบได้เงินเดือนเริ่ม15000จะใช้ชีวิตไม่ได้เพราะไม่ตรงไลฟ์สไตล์อะ กูที่อยากทำราชการก็เพราะมันดูชิลและเลิกงานไรค่อนข้างตรงเวลา(กูมีตำแหน่งและส่วนงานที่อยากทำอยู่แล้ว ค่อนข้างรู้รายละเอียดงานเพราะมีคนรู้จักทำอยู่ เลยรู้ว่าไม่หนัก ถึงเงินไม่เยอะ แต่ก็ไม่งานหนัก)​คือโดยส่วนตัวกูเป็นพวกทนแรงกดดันกับการแข่งขันไม่ไหว พอมาเจอพวกมึงเขียนเลยเริ่มคิดแล้วว่าหรือว่าที่คิดไว้จะไม่เวิร์ค55555555 เพราะเพื่อนในคณะกูstartกันสูงแน่นอนแบบ30000-60000 ตัวกูเองเอาจริงก็โปรไฟล์ค่อนข้างดี แบบคงไปทำเอกชนได้ แอบเสียดายความพยายามตัวเองตลอดมาเหมือนกันที่ดิ้นรนจนเข้าโรงเรียนดัง มหาลัยดังไรงี้ แต่ที่กลัว+จะทำราชการ เพราะกลัวงานเอกชนจะหนัก กลัวความกดดันและกูรู้สึกมาตลอดว่าถึงเกรดกูดีแต่ความรู้จริงๆกูไม่แน่นเลยอะมึง

475 Nameless Fanboi Posted ID:63D5bVpz7K

อยากตายว่ะ ถ้าไม่เหลือผู้มีพระคุณ​ให้ดูแลแล้วคงถึงเวลาของกูบ้างจริงๆ

476 Nameless Fanboi Posted ID:uL7+59bd57

>>474 ทำงานราชการ มึงเลือกนายไม่ได้เลย อะไรๆมันบล๊อก แถมการเมืองถ้ามึงทนไม่ได้มึงควรเบี่ยงไปสายงานอื่น งานราชการถ้าหัวหน้ามึง ปสด. บริหารหน่วยงานห่วย เน่าเฟะ นั่นคือมึงต้องทน

477 Nameless Fanboi Posted ID:/AQnOCXnkH

พี่อิดาวก็ยังไม่คืนตังกูซักที เบื่อโว้ย แม่ง ทวงจนจะเป็นเจ้ากรรมนายเวรมันอยู่ละ

478 Nameless Fanboi Posted ID:LNB91HNBKi

กู >>469 นะ พอกลับมาอ่านที่ตัวเองพิมพ์อีกรอบแล้วรู้สึกพิมพ์วกไปวนมามาก ขอโทษที่ให้อ่านอะไรประสาทแดก กูคงค่อยๆ ปรับไปเรื่อยๆ เอาแบบไม่ให้ตัวเองเดือดร้อน ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะ

>>474 งานราชการนี่หัวหน้าและเพื่อนร่วมงานสำคัญมากกับสภาพจิตใจในการทำงาน จริงอยู่ว่าจะงานราชการหรือเอกชนก็มีปัญหานี้เหมือนกัน แต่เอกชนถ้ามึงรู้สึกทนไม่ไหวมึงก็ลาออกไปหางานอื่นไดั แต่ถ้าเป็นราชการมึงทำอะไรไม่ได้นอกจากทนให้อีกฝั่งย้ายงานหรือเลื่อนขั้นไปให้พ้นๆ ถ้ามึงทนกับอะไรพวกนี้ไม่ค่อยได้กูแนะนำให้มึงลองคิดดูให้ดีก่อน

ส่วนงานเอกชนกูอยากให้ลองไปทำงานดูซักครั้งเพื่อไปเรียนรู้สภาพการทำงานจริงนะ ตอนเรียนมึงอาจจะรู้สึกว่าตัวเองความรู้ไม่แน่นไม่น่าทำงานไหว แต่พอไปทำงานจริงแล้วยังไงก็ต้องเรียนรู้งานใหม่อยู่ดีจนกว่าจะอยู่ตัว ซึ่งตรงนั้นแหละที่มึงจะได้รู้ว่าตัวเองทำงานเอกชนรึเปล่า แต่ดูจากสภาพเศรษฐกิจตอนนี้มึงก็เลือกที่ทำงานให้ดีๆ หน่อยเพราะตอนนี้โดนเด้งโดนให้ออกกันเป็นว่าเล่น กูก็เพิ่งโดนมาก่อนจะได้เข้าทำงานรัฐวิสาหกิจนี่แหละ

479 Nameless Fanboi Posted ID:LmNmP6mvTW

>>474 มึงรู้สึกยังไงถ้าเพื่อนๆมึงที่สมัยเรียนเก่งน้อยกว่ามึง จบออกไปเงินเดือนเยอะกว่ามึงมากโข พอเงินเหลือเยอะก็ต่อยอดได้รายได้มากกว่าเดิมนะ แน่ละความชิวของราชการมันเยอะกว่า แต่เวลาคนเปรียบเทียบก็เทียบเงินที่ได้ต่อเดือนน่ะแหละ ถ้ารับได้ก็โอเคแต่ส่วนใหญ่จะไม่น่ะสิ
ส่วนตัวกูว่าถ้ามึงมีรายได้ทางอื่นด้วยราชการดูเป็นตัวเลือกที่ดีนะเพราะแก่ไปสบายไม่ต้องกลัวตกงาน ได้เงินทุกเดือน แต่พูดตรงๆนะ เค้าไม่สนว่ามึงจบคณะดังเข้ายากมา ป.ตรีก็คือป.ตรีเงินเดือนเท่ากันหมด แล้วถ้าราชการสายที่ไม่ใช่อาชีพพิเศษแล้วได้เงินเพิ่มนะ อยู่จนแก่เงินเดือนเพิ่งห้าหกหมื่นเป็นกูๆไม่เอาอ่ะ แล้วช่วงวัยรุ่นวัยทำงานที่มึงอยากใช้ชีวิตออกสังคมแต่เงินได้น้อยและเพิ่มช้าเพราะฐานเงินเดือนยังน้อยอีก ลึกๆมึงจะเซ็งมาก
ทีนี้อย่างที่บอกไป ราชการจะดีถ้ามึงมีธุรกิจอื่นอยู่แล้ว อย่าลืมว่าป่วยมีจ่ายตรงให้ครอบครัวด้วย เอกชนบางคนไม่ได้ทำประกันพ่อแม่เป็นมะเร็งจ่ายหมดตัวเลย