Fanboi Channel

รู้สึกอึดอัดแต่ระบายกับใครไม่ได้ บทที่2

Last posted

Total of 582 posts

522 Nameless Fanboi Posted ID:4h/fK0+R+G

มึง กุเพิ่งห่างกับเพื่อนสนิทจนเลิกสนิทกันไปแล้ว มันเกิดขึ้นเร็วมาก กุเคยคิดว่าเราสนิทกันมาก แต่เวลา2เดือนที่ไมาได้เจอกันแต่คุยกันมันคงสร้างระยะห่างกว่าที่กุคิดไว้ เขาเลยมีเพื่อนสนิทคนใหม่ไปแล้ว กุพูดจริงๆว่าไม่ได้ทำอะไรผิดเลย ไม่ได้พูดจาไม่เข้าหูเลย เป็นผู้ฟังที่ดีเสมอเวลาเขาโทรมาระบาย ถ้าจะผิดก็คงผิดที่ห่างกันนานเกินไป แค่โทรคุยไลน์คุยมันคงเชื่อมมิตรภาพเอาไว้ไม่ได้
พอเริ่มรู้สึกเหมือนเพื่อนสนิทไปสนิทกับคนอื่นมากกว่าแล้วกุรู้สึกเลฟเอ้าท์ กุน้อยใจแหละ กุเลยเฟดออกมา และค้นพบว่าเขาไม่ได้คิดจะติดต่อกุกลับมาเลยเหมือนกัน
กุเคยเปิดใจบอกเขา เขาบอกเขาขอโทษที่ละเลย ขอโทษที่จัดการตัวเองไม่ดี ตอนนั้นกุก็ยังเสียใจอยู่แหละ
คุยเสร็จ วันนั้นก็ดี เหมือนกลับมาเป็นเหมือนเดิมแต่จริงๆกุก็ยังนอยอยู่ ไม่รู้เพราะกุทำตัวนอยอยู่มันเลยรู้สึกว่าจะเอาอะไรอีกก็ขอโทษแล้วไง รึเปล่านะ มันเลยยิ่งห่างไปกว่าเดิมอีก
หลังจากที่คุยกันวันนั้นก็เหมือนเดิม เผลอๆแย่กว่าเดิมทำเหมือนกุไม่มีตัวตน ไม่ชวนไปไหน ไม่กินข้าวด้วยกัน ไม่เจอกันเลย แต่ไปกับคนอื่นตลอดเวลา
จากนั้นสักพักกุก็ตัดสินใจว่าเอาวะ ให้โอกาสตัวเองและเพื่อนอีกสักครั้ง ไหนๆก็ได้ลองคุยกันแล้วว่าเราไม่โอตรงนี้ ถ้าเขาไม่เริ่ม เราลองเริ่มทำตัวเหมือนเดิมละกัน ลองชวนไปกินข้าว โทรไปคุย แต่มันห่างเหินมาก เขาจะบอกว่ากินข้าวแล้วอ่ะเสมอ ชวนกินปิ้งย่าง บอกโอเค พรุ่งนี้นะ แต่พอวันต่อมาติดต่อไม่ได้แล้วอ้างว่าเอ้ยโทดอ่ะ หลับยาวเลย โทรไปคุยก็2-3นาทีวาง โทรชวนไปไหนบอกไม่อยากออก สักพักไปเที่ยวกับเพื่อนใหม่คนนั้น บอกจะไปกัน3คน ถึงวันจริงไม่มีใครชวน ไปกันเอง2คน บอกว่าคิดไปเองว่ากุไม่น่าจะว่างเลยไม่ได่ชวน โทดนะ ตอนนั้นกุเฮิร์ตมาก
พอมาตอนนี้ ล่าสุดเห็นมันไปงานไฟที่ตกลงกันไปด้วยกันวันที่คุยกันว่ากุงอนมันนะ ไปกับเพื่อนสนิทแทน โดยทำเป็นไม่เหนข้อความทักไปเตือนของกุ กุคิดว่านั่นคือคำตอบของเขาแล้วว่าอยากเป็นเพื่อนกับกูอยู่ไหม ตอนนั้นเหมือนแบบ เป็นเหตุที่กุตัดใจได้อ่ะ กุคิดว่ากุพอแล้วแหละ ทั้งๆที่กุเป็นฝ่ายน้อยใจ แต่เขาไม่ได้ง้อ ไม่ได้แคร์ มีแต่กุที่ทำเหมือนง้อ พยายามชวนไปไหนมาไหน แต่เขาก็ไม่เลือกไปกับกู คนที่เขาแท็กในเฟซ/สตอรี่ไอจี จากที่เคยเป็นกู ก้กลายเป็นเพื่อนใหม่ของเขา กุเลยรู้สึกตัวแล้วว่าตรงนั้นไม่ใช่ที่ของกูอีกแล้ว เพื่อนสนิทของเขาไม่ใช่เราอีกแล้ว และคงไม่มีวันกลับไปเป็นเรา
วันต่อมากุเลยโพสภาพไปงานนั้นคนเดียวแม่งเลย แล้วมันทักมาว่า “ไปทำไรอ่ะ” โอ้โห กูถามจริงๆว่ากล้าถามได้ยังไง ถามมาได้ยังไงว่ากุไปทำอะไร ไปขี้มั้งอีควย ตอนนั้นเก้วกราดในใจมากๆ วันต่อมาทักมาคุยกับกูแบบปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เหมือนกลับไปเป็นเมื่อหลายเดือนก่อน ก่อนปิดเทอมที่เรายังสนิทกันดี กุไม่รู้ว่าอะไรทำให้อยู่ๆมันทักมาคุยแบบนั้น เหมือนหลายเดือนที่กุเหงาอยู่คนเดียวไม่มีจริง เหมือนกุฝันไป เหมือนความรอยของกุไม่ได้เกิดขึเนจรอง เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น หลังจากที่กุโพสภาพประชด กุโมโหมาก ทักมาทำไม ถามทำไม ทำไมเหรอ เพิ่งรู้สึกผิดเหรอ เพิ่งนึกได้เหรอว่าทำอะไรกับใจกุลงไป ทักมาตอนนี้ทำไม ตอนนี้ไม่ว่ามึงจะทำอะไรกุก้ไม่อยากกลับไปเป็นเพื่อนมึงแล้วโว้ย ไม่เอาแล้ว ไม่ต้องการมึงแล้ว มันเกินขั้นน้อยใจเป็นเสียใจเสียความรู้สึกแล้ว
กุไม่รู้กุพลาดไปตรงไหน และพูดตรงๆว่าถึงจุดนี้กุก็ไม่อยากรู้แล้ว กุเสียความรู้สึกมากๆ มันไม่น้อยใจแล้ว แต่มันเสียใจมากๆ จนกุไม่อยากรู้อีกแล้วว่าเขากับเพื่อนใหม่มีความสุขสนิทกันขนาดไหน ไม่อยากกลับไปสนิทด้วยแล้ว แต่กุก็ยังเสียใจอยู่
เหมือนกุโดนหักหลังจากคนที่เชื่อใจที่สุด
มันเหมือนกุโดนแฟนทิ้ง เหมือนอกหัก แต่มันหนักกว่านั้นอีกอ่ะ มันไม่ใช่แฟน แต่มันคือเพื่อนสนิทที่กุคิดว่าเราจะสนิทกตลอดไป เพื่อนที่แชร์ทุกช่วงเวลาในชีวิตที่รู้จักกันมาให้กันและกัน สนิทกันมานานมากๆ แต่ห่างกันแค่ใน2เดือนที่ปิดเทอม กุเสียใจมากจริงๆและคิดว่าคงยังไม่เลิกเสียใจเร็วๆนี้ แต่อย่างน้อยกุก้ทำใจได่แล้วว่าเราคงกลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้แล้ว