Fanboi Channel

วันศุกร์ที่สิบเอ็ด ของเหล่าซาลารี่แมน

Last posted

Total of 700 posts

671 Nameless Fanboi Posted ID:sz+yFMqGlR

>>668 สืบมาเพิ่มอีกคือ ผู้บริหารคนนี้ครอบครัวเค้ามีกงสีtextileมาก่อน แต่ไม่รู้ว่าไปทิ้งร้างตอนไหนนะเพราะว่าเจ้าของซึ่งเป็นพ่อของเค้าประสบอุบัติเหตุรถยนต์เสียชีวิตและแม่เค้ารอดแต่ก็อาการดีขึ้นมาได้ อยู่ๆพี่แกจบ ป.โท ได้ภายในปี2ปีหลังจาก ป.ตรี อันนี้ไม่สงสัยนะว่าทำไมทำได้เพราะเดาว่าคงได้เงินประกันของพ่อเค้ามาจุนเจือแน่ๆ แต่ว่าทำไมหลายๆครั้งมีประวัติการทำงานก่อนหน้าCEOหลายๆบริษัทเป็นตำแหน่งที่ปรึกษาทางการลงทุนซะเยอะ ผลงานที่ลงๆไว้ช่วงจบใหม่ๆคือแค่ไปทำพวกงานมนุษย์เงินเดือนเฉยๆกับครูสอนหนังสือ(แบบเป็นครูพิเศษ)ทำไมถึงได้ยศพวกGeneral ManagerกับCIOติดมาได้นี่สิกูละสงสัยจัง

672 Nameless Fanboi Posted ID:ajEwkTVYlR

อยากถามพวกมึงที่ทำงานแล้วมีงานอดิเรกอะไรกันบ้างแล้วหมดเงินไปกับมันเยอะมั้ย

สมัยเรียนนี่กูไม่ค่อยได้ออกไปไหนเพราะไม่มีเงิน ส่วนมากก็ไปเที่ยวกับเพื่อนแค่ที่ใกล้ๆมหาลัย
แล้วก็เล่นเกม ดูหนังฟังเพลงในคอม ตอนนั้นก็รู้สึกว่าตัวเองแม่ง loser จัง เหมือนมีความสุขแค่กับชีวิตหน้าคอม

พอทำงานเริ่มมีเงินก็มีไปเที่ยวมากขึ้น แต่ก็อยู่แค่ในเมืองกับชานเมือง
เพื่อนก็ไม่มีเพราะโตแล้วต่รงคนต่างมีธุระของตัวเอง นัดกันทีไรก็ล่มทุกทีจนขี้เกียจไปตื๊อละ
สุดท้ายกูก็เลยมีงานอะดิเรกเดินโต๋เต๋หาของกิน+กินเหล้าตามพวกร้านส้มตำไม่ก็ร้านกินดื่มคนเดียว
ซึ่งกูมีความสุขกับมันมากกว่านั่งหน้าคอมนะ ถึงจะรู้สึกว่าเป็นอะไรที่ผลาญเงินกับเวลาไปเยอะก็เถอะ

พอทำแบบนั้นหนักๆได้ซัก 2 ปีก็ต้องลด เพราะอ้วน+เริ่มมีปัญหาสุขภาพอื่นๆ
ต่อมาก็เลยเหมือนหาอะไรทำ สุดท้ายซื้อหนังสือเรียนภาษาที่ 3 มาก็กองแม่งอยู่อย่างงั้น ไม่ได้อ่านซักที
แล้วเริ่มกลับมาเล่นเกมหนักๆ แต่สุดท้ายก็เบื่อๆ ใจกูยังอยากกลับไปมีชีวิตหาของอร่อยกินเหมือนแต่ก่อน

เมื่อซัก 6 เดือนก่อนลองเล่นเกมกาชาบนมือถือเกมนึงแล้วติด ตอนแรกก็สายฟรี ไปๆมาๆเริ่มเปย์นิดเปย์หน่อย
หนักๆเข้าก็มากขึ้นจนต้องเบรคตัวเอง แถมรู้สึกว่ามันเป็นการใช้จ่ายเงินที่แบบไร้สาระเกิน แล้วเกมก็กินเวลาเยอะเกินด้วย

ลองมองย้อนกลับมาแล้วรู้สึกว่ากูมีเวลาว่างหลังเลิกงานเยอะนะ แต่ไม่ค่อยใช้ให้เป็นประโยชน์อะไรเท่าไหร่เลย
อย่างน้อยๆคนอื่นก็เห็นมีเที่ยวเปิดหูเปิดตาที่ไกลๆกัน หรือเรียนอะไรเสริมหาความรู้เพิ่มกันบ้าง
คงต้องเริ่มคิดจริงจังหน่อยแล้วว่าจะเอาไงต่อดี

673 Nameless Fanboi Posted ID:LHPMfsnZ+U

>>672 แนะนำให้มึงลองไปเรียนหรือเข้าคลาสอะไรสักอย่าง ศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวก็ได้ ไม่แพง สนุก ได้สังคม แล้วก็ได้ออกกำลังกายด้วย กูเคยเรียนเทควันโด ไอคิโด แต่พอทำงานอยู่ไกลกูเลยไม่ได้ไป+เส้นยึดด้วย ต้องไปยืดใหม่ตอนอายุ 20 กลางๆ ก็ลำบากไป กูเลยย้ายมาเรียนเต้นแทน พวกศิลปะป้องกันตัวของญี่ปุ่นมันช่วยฝึกสมาธิด้วยอะ หลักการมันเยอะ ว่างๆ ลองไปดูนะ ศูนย์เยาวชนไทย-ญี่ปุ่นแถวดินแดงเปิดรับสมัครอยู่

674 Nameless Fanboi Posted ID:11F.L5F4KQ

>>672 ไม่ลองหางานอดิเรกที่ได้ฝึกสกิลรอบๆ งานล่ะ อย่างกูทำกราฟิก กูก็หัดตัดต่อวิดีโอ อัดเสียง มิกซ์เพลง ทำเว็บ เขียนโปรแกรมอะไรไปเรื่อย ยังเป็นงานอดิเรกที่ใช้หาตังไม่ได้(เสียตังพอสมควร) แต่กูก็รู้สึกว่าได้อะไรกลับมาเอื้อกับงานได้นิดหน่อยนะ ที่มึงเล่าๆ มากูว่ามันไปทางเอนเตอร์เทนมากกว่า แล้วก็เหมือนกัน กูก็เสียตังค์กับเอนเตอร์เทนมากกว่างานอดิเรกว่ะ 555 /เอ๊ะ จะว่าไป กูตามบีเอนเคด้วยความเอนเตอร์เทน แต่ก็ทำโปสเตอร์ทำไวนิลให้บ้านน้องๆ เป็นงานอดิเรก แถมบางงานได้ตังด้วยนี่หว่า

675 Nameless Fanboi Posted ID:0OaSFnWQC0

>>673 อ้าวเพื่อนโม่ง ฝึกที่เดียวกันเลย จับมือๆ

676 Nameless Fanboi Posted ID:sr6o5N2yIA

>>675 มึงเรียนไรอะ กูอยากกลับไปมากเพราะค่าเรียนโคตรถูก แต่มันไกลเกิน เศร้าเลย

677 Nameless Fanboi Posted ID:HvY00715OT

>>675-676 กูเคยเรียนถึงไทย-ยุ่นนะ แต่ไม่เคยไปทันอ่ะเอาตรงๆ สายรถเมล์แถวบ้านกูไม่เคยมีสักคันผ่านตรงนั้นแบบถึงเลย ยิ่งช่วงก่อนน้ำท่วมนะ ตื่นเช้าแค่ไหนไปถึงที่นั่นได้คือตอนเที่ยงเพราะรถติดของติดของติดมาก ถึงบ้านเกือบสามทุ่มตลอด ช่วงน้ำท่วมใหญ่กูเลยอดไปเลยแล้วทำห่าไรไม่ได้เกือบ8ปี นี่กูเพิ่งมาเริ่มต้นหาศูนย์เยาวชน วัดใกล้บ้านเพื่อทำเรื่องพวกนี้เนี่ยแหละ สรุปเจอแถวฝั่งธนฯอยู่ที่นึงคือเป็นไอคิโดตรงใต้สถานีBTSวงเวียนใหญ่ ค่าเทอมไม่น่าแพง ส่วนอีกจุดก็แถวๆสถานีพระขโนง มีทั้งฟิตเนส24 ชม. ชมรมพวกไอคิโด,BJJ ,bujinkan แต่เงินหนาหน่อยละกัน พอดีค้นหาเรื่องพวกนี้อยู่เลยรู้ว่ามีอะไรบ้าง นี่กูเจอยันห้องสมุดชุมชนด้วยนะว่าตรงไหนสงบเงียบน่าไปนั่งอ่านหนังสือไรงี้ซึ่งกูไม่กล้าไปเพราะกลัวว่าแทนที่จะหนีร้อนจะเจอร้อนยิ่งกว่า555+

678 Nameless Fanboi Posted ID:sr6o5N2yIA

>>677 เอ้ยยย กูเพิ่งรู้ว่ามีที่วงเวียนใหญ่ ใกล้กูมากกกก แต่ไปส่องแล้วมีแต่ผู้ชายว่ะ บางคนกูรู้จักด้วย มีคนจากไทย-ญี่ปุ่นที่ชอบทุ่มกูหนักๆ อยู่คนนึง แต่ขอบใจมึงที่แจ้งพิกัด อาจจะลองแวะไป

679 Nameless Fanboi Posted ID:HvY00715OT

>>678 ใช่ เจอผู้ชาย แต่ผู้หญิงก็เรียนได้นะเว้ย หรือมึงไม่โอเคกับการอยู่ในดง ผช.นี่อีกเรื่องนึงแต่ว่าอาจารย์แกคนยุ่นแท้ๆเลยนะ ส่วนโรงฝึกอยู่ใต้สถานีBTSวงเวียนใหญ่แบบชัดๆเลย เมื่อก่อนพื้นที่โล่งๆแต่ ผอ.เขตมาสนับสนุนให้น้ำ ไฟฟ้า กับโรงฝึกแบบเป็นกิจลักษณะเลย ไม่รู้ว่าฟรีไหมแต่ถ้าราคาไม่แพงมากกูจะวางแผนลงเรียนดู

680 Nameless Fanboi Posted ID:sr6o5N2yIA

>>679 เรื่องอยู่ในดงผู้ชายกูไม่ซีเรียสมาก แต่กูไม่ค่อยทนมือทนเท้าอะดิ เล่นกับผู้ชายแล้วกูเจ็บตัวบ่อย โดยเฉพาะพวกสายดำใส่ฮากาม่านี่เล่นกูหนักตลอด กูเลยชอบเล่นกับผู้หญิงมากกว่า แต่กูจะลองถามดู ไม่น่าแพงนะ ที่พระโขนงมันแพงเพราะมันเป็นศูนย์ของสมาคมอะ เวลาสอบวัดระดับก็ต้องไปกันที่นั่น

681 Nameless Fanboi Posted ID:HvY00715OT

ยังไงก็เถอะ เรื่องนึงที่กูคิดไว้คือถ้ากูเรียนจบแล้วมีงานทำจริงๆขึ้นมาจะมีเวลามาทำงานอดิเรกรึเปล่านี่สิ กลัวว่าทั้งวันทั้งคืนต้องลุยแต่งาน งาน งานแต่รายได้อาจจะแค่15000 หรือน้อยกว่านั้นนี่สิ บางทีก็แอบคิดถึงขั้นที่ว่าต่อให้งานไม่หนัก รายได้ไม่เยอะ แต่ก็ไม่พอจะเอาเงินไปลงกับพวกคอร์สเรียนพวกนี้ได้อีก ส่วนตัวภาระกูมีนะและคิดว่าถ้ากูมีปริญญาใบแรกของชีวิตขึ้นมากูต้องแบกรับหนี้บัตรเครดิตแม่กู แบกรับค่าเทอมของน้องเหี้ยๆที่แม่กูบังคับให้เลี้ยงดูยันค่าครองชีพของมัน กูอยากหนีไหม ก็อยากนะซึ่งแม่งแค่กูคิดถึงภาระในอนาคตแล้วคือยากแน่ๆถ้าจะเก็บเงินไว้หนี คิดไปพิมพ์ไปก็หดหู่แปลกๆหว่ะ

682 Nameless Fanboi Posted ID:11F.L5F4KQ

>>681 ใจเย็นๆ ตอนนี้เรียนอยู่ก็ศึกษาเรื่องการเงินได้ ยิ่งเริ่มเร็วยิ่งดีด้วยซ้ำ มึงอย่าไปคิดว่าการเงินของที่บ้านเป็นภาระ เพราะนั่นก็แปลว่ามึงในตอนนี้ก็เป็นภาระก้อนโตของครอบครัวอยู่ มึงจะชดใช้คืนเขายังไงไหว มึงต้องคิดว่าพอจบไปมีรายได้แล้วมันคือโอกาสที่มึงจะได้อุ้มชูครอบครัว(แบบพอประมาณ) มึงจะยิ่งมีความสำคัญ เป็นความหวังของครอบครัว ถ้ามึงอยากมีกำลังใจในการล้างหนี้ครอบครัวกูอยากให้มึงลองตาม The Money Coach ดู คลิปดีๆ ดูฟรีๆ อยู่บนยูทูป เซิร์จหาอะไรที่มึงคิดว่าเข้ากับตัวเองได้เลย กูไม่ได้ค่าโฆษณานะ แต่เห็นว่าเขาดีจริงๆ กูยังเสียดายเลยน่าจะได้ดูคลิปต่างๆ ของเขาก่อนจะไปก่อหนี้เข้า

683 Nameless Fanboi Posted ID:HvY00715OT

>>682 ส่วนนึงกูก็คิดแบบนั้นว่าตัวเองก็ภาระให้ที่บ้าน เรื่องชดใช้ทดแทนคุณอ่ะกูทำ แต่บางเรื่องเค้ากลับขอเกินเลยมากนะเอาตรงๆ โดยเฉพาะเรื่องที่กูต้องมาส่งน้องกูเรียนต่อเนี่ยกูพูดตรงๆเลยว่าไม่อยากทำ ไอน้องแท้ๆเหี้ยนี่มันทำชีวิตกูย่อยยับมาตั้งแต่กูจำความได้ว่าตัวเองเป็นวัยรุ่นแล้วอ่ะ กูไม่เคยมีความสุขเลยเวลาที่ต้องมีมันอยู่ในบ้าน เรื่องอื่นๆอย่างพวกหนี้ครอบครัว ที่กูกลัวคือแม่กูอายุมาก ความแปรปรวนสูงสัสๆ กูเจอมาตั้งแต่เค้าอายุเข้าสี่สิบ พูดวันนี้จะทำอย่างนี้แต่พรุ่งนี้ให้ทำอีกอย่างไปแล้ว หลายๆครั้งกูเลือกที่จะไม่ทำเพราะสับสน สุดท้ายมันวกกลับไปที่กูโดนด่าอยู่ทุกครั้งถึงแม้ว่าจะทำหรือไม่ทำก็ตาม บางทีกลัวเค้าไปหาเงินเองแล้วเจอโกงเว้ย ยิ่งเจอพวกโฆษณาแบบMLMยิ่งหนักเลย เห็นบางตัวคือคนด่าเต็มโลกออนไลน์ก็ดื้อดึงเถียงกู กูกังวลว่าในอนาคตกูต้องมาแบกรับตรงนี้อีก ขอเบรคไว้แค่นี้ก่อนนะ ถ้าเล่าเยอะกว่านี้กูต้องไปอีกมู้จริงๆ
ความกังวลในชีวิตกูจริงๆนะ กูกลัวเรื่องงานที่ทำมาตรงสายหลังเรียนจบจะเจอรายได้แบบโขกสับมาก(งานพวกprogrammer) คือ ถึงรายได้ไม่โขกสับแต่ก็อยู่ไกลบ้านมาก เงินหมดไปกับการเดินทางแล้ว เหลือให้ตัวเองจริงๆจากเงินทั้งหมดก็แค่2000 มันน่าอนาจในชีวิตตัวเองอ่ะบางที เพราะแถวบ้านกูนี่ฝั่งธนแถบๆที่ไอวัน อยู่บำรุง เป็น สส.ตอนนี้อ่ะ ความเจริญที่เข้าถึงมันมีแค่พวกอุตสาหกรรม งานITมันก็มีแค่พวกIT support กับพวกนายจ้างความคิดล้าสมัย ถ้าไม่มีปัญหาว่าครอบครัวจะมีหนี้ในอนาคตแบบมาเรื่อยๆนะ กูคงเลือกทำแบบ15000ไปเลย เพราะเค้าคาดหวังเงินเดือนหลังจบกูคือ20000 ก็รู้ทั้งรู้ไหมว่าแม่งยากมาก พิมพ์ตอบกลับครั้งนี้กูนึกถึงการเก็บเงินซื้อปืนกับกระสุนสักนัดแทนอนาคตตัวเองเลยมึง มึงอาจจะมีครอบครัวปัญหาน้อยกว่ามึงคงเข้าใจยาก ถ้าให้กูอธิบายเพิ่มคงต้องไปในมู้ ปรึกษาญาติพี่น้องอ่ะ

684 Nameless Fanboi Posted ID:Geeu43jffL

>>683 เท่าที่อ่านกูว่ามึงรักครอบครัวนะ ถึงตอนนี้น้องมันจะเหี้ยก็ตาม กูว่ากูเข้าใจนะเพราะน้องกูก็เคยเหี้ย(หรือตอนนี้ก็ยังเหี้ยอยู่) เล่นยา ขโมยของในบ้านไปขาย หนี้ที่บ้านส่วนนึงก็เพราะมันขโมยบัตรเครดิตแม่กูไปรูด มันก็มีจุดที่กูอยากให้มันตายๆ ไปซะเหมือนกัน ตอนนั้นกูก็ทำอะไรไม่ได้มาก บางเรื่องแม่งเราทำได้แค่ อดทน ว่ะ โคตรทุกข์เลยตอนนั้น แต่ยังไงรู้มั้ย ผ่านจุดพีคไปประมาณห้าปี ตอนนี้แม่งกลับตัวได้ว่ะ กูละเหลือเชื่อแต่มันเป็นไปได้จริงๆ เปิดร้านสัก ฝีมือดีขึ้นทุกวัน ลูกค้ามีตลอด มีเงินไปเที่ยว ครั้งแรกที่มันช่วยค่าไฟที่บ้านนี่น้ำตากูแทบไหล ในที่สุดก็มีวันนี้ กูเกลียดมันแต่กูก็รักมันมาก ที่กูทำคืออดทนกับมันให้มาก เข้าไปคุยแบบเปิดอกว่ามึงเป็นเหี้ยอะไร มึงทำอะไรแบบนั้นทำไม หลักๆ มันก็มาจากเรื่องการเงิน ที่บ้านเป็นหนี้ มันไม่มีปัญญาหาเงิน แล้วก็หาทางออกแบบผิดๆ พอการเงินบ้านเราดีขึ้น ทุกคนเริ่มมองเห็นอนาคตดีๆ อ่ะ มึงก็สู้ๆ นะ ตอนนี้โลกมึงแม่งมืดมาก แต่มึงต้องเชื่อว่าแสงแม่งมีจริงว่ะ

685 Nameless Fanboi Posted ID:Geeu43jffL

>>683 เรื่องงานกูกลับเชียร์ให้มึงออกจากบ้านไปอยู่หอพัก เลือกทำงานในเมืองที่รายได้สูงไปเลยนะ เสาร์อาทิตย์ก็กลับบ้าน เอาเงินเดือนสูงๆ มาเคลียร์หนี้ที่บ้านดีกว่า นี่มึงอยู่ปีไหนแล้วใกล้จบยัง โปรแกรมเมอร์สายไหนวะ จริงๆ เป็นโปรแกรมเมอร์มึงพอหาลำไพ่พิเศษเป็นฟรีแลนซ์ระหว่างเรียนได้นะ แล้วยิ่งถ้ามึงรับงานนอกระหว่างเรียนได้นอกจากจะได้เรียนรู้จากงานแล้วยังช่วยเสริมความมั่นใจให้มึงไปสมัครงานที่ดีๆ หลังจบด้วย

686 Nameless Fanboi Posted ID:Geeu43jffL

>>683 ก็อยากให้มึงดูอันนี้ https://www.youtube.com/watch?v=HWtPtqFTrMA&t=753s

687 Nameless Fanboi Posted ID:be/+N/wwgG

>>684-686 ขอบคุณมากที่มึงไม่ใช่โทรล คือ เรื่องครอบครัวกูไม่อะไรละนะ เนื้อหาคือมันไม่เหมาะกับกระทู้อ่ะ แต่เพราะกูดาวน์กูเลยมาระบายๆแซมๆไป ขอโฟกัสเรื่องชีวิตซาราลี่แมนละกัน ที่กูคิดไว้ว่างานที่จะทำหลังจบอ่ะคือพวกสายงานพัฒนาเว็บนี่แหละ คาดหวังไว้เลยว่าจะทำแบบfull stack ส่วนที่ทำงานกลัวมากๆที่รายได้จะไม่พอมีข้าวกรอกหม้อ เพราะแค่เช่าห้องก็บวกค่าเดินทางได้ เรื่องกินก็ห่วงเรื่องเจ้าของหอพักเซย์โนห้ามทำกับข้าวอีก ปัญหาตอนนี้สำหรับกูคือการรับงานนอกนี่สิ มันไม่ได้ง่ายแล้ว ถ้าเป็นเมื่อก่อนกูเดาว่ายังโอเค แต่สมัยนี้ึงลองไปส่องตามเว็บหางานฟรีแลนซ์นะ แม่งหิวพวกมีประสบการณ์เต็มไปหมด ทุกวันนี้กูเลยทำได้แค่ไปเป็นเด็กเสิร์ฟปิดจ๊อบรายวันตอนว่างๆไง สายงานที่กูอยากทำมันอยู่ยากกว่าที่คิดจริงๆอ่ะตอนเริ่ม ถึงว่าสิทำไมสังคมโปรแกรมเมอร์นั่งโต๊ะคือเบียวๆเยอะสัสๆ อีกเรื่องนึงนะ โลกกูมันเริ่มมืดมนมาตั้งแต่กูเข้าสู่ ม.ปลายละ เริ่มๆก็เพราะปัญหาครอบครัวนี่แหละ

688 Nameless Fanboi Posted ID:NX+1QYYalN

เครียดว่ะมึง ปลอบกูหน่อย
คือกูอะย้ายสายงานมา แบบพลิกคนละเรื่องเลยเพราะกลับมาอยู่ตจว.งานที่ได้เป็นงานเอกสารละทีนี้อะ ต้องส่งเอกสารตัวจริงให้บช. แต่กูลืมแสกนตัวจริงไว้ เอกสารอะรันเป็นเดือนๆ กูส่งไปแล้วทั้งสองเดือน อีเหี้ยกูก็ไม่อยากใหเพลาดอะ กูเครียดกูจะคุยกะเค้าพรุ่งนี้อะ แม่งเอ๊ยยยย ปลอบกูที สวดมนต์ เผื่อกูด้วยยย

689 Nameless Fanboi Posted ID:jEbktoi9E6

>>688 ตามนั้น มึงพลาด และมึงหาทางแก้ปัญหาแล้ว ไม่เป็นไรหรอกมั้ง

690 Nameless Fanboi Posted ID:.t46Stz6E.

พวกมึงเคยมีความคิดแบบ ถ้าตอนนั้น... กันบ้างมั้ยวะ พักนี้กูไม่มีความสุขกับงานเป็นลูซเซอร์สัดๆ เอาแต่คิดว่าถ้าตอนม.ปลายกูไม่เห่ออยากเป็นหมอ(ตามธรรมดาของเด็กห้องคิง) แต่ทำเรียนๆ เล่นๆ เพราะไม่เคยต้องพยายามไร สุดท้ายกูก็ไม่ได้เข้าหมอหรอก แต่แม่งดันดูถูกอาชีพอื่นๆ อย่างวิศวะ วิทยาศาสตร์อะไรพวกนี้ที่พึ่งมารู้ว่าเมืองนอกมันป๊อบสุดๆ มีทุนแนว sustainable tech, biotech, บลาๆ มากมาย กูอยากกลับไปเลือกคณใหม่ชิบหายเลยโว้ย

691 Nameless Fanboi Posted ID:7jUYz8empU

>>690 คิดตลอด คิดจนบางทีก็เป็นทุกข์แต่ในบางขณะก็ยังห้ามจิตตัวเองไม่ได้ กูเคยได้รับข้อเสนอให้รับตำแหน่งบริหารกิจการบริษัทเล็กๆ แห่งหนึ่ง ซึ่งตอนนั้นกูเป็นแค่พนักงานคนนึงของเขา บ.เล็กอิสระมากเจ้าของเชื่อและอยากให้กูลีดเลยว่าจะไปทางไหน แต่ตอนนั้นกูกังวลไปหมด คนมันไม่เคย ความเสี่ยงก็เยอะ สุดท้ายกูก็ปฎิเสธเขา แล้วเข้าทำงานเป็นลูกจ้างบ.ที่ใหญ่ขึ้นมา ทำไปทำมา บ.แม่งเหี้ย กูเป็นแค่ลูกจ้างก็ทำอะไรมากไม่ได้ รู้ว่าฟื้นฝอยอะไรตอนนี้ก็ไม่เกิดประโยชน์อะไร แต่กูลืมโอกาสที่กูเคยทิ้งไปไม่ได้เลย

692 Nameless Fanboi Posted ID:0jfic4LXRU

>>690 สมมติว่ามึงเข้าคณะพวกนั้นได้แล้ว มึงอยากได้ทุนไปเมืองนอกจริงๆรึเปล่า?

693 Nameless Fanboi Posted ID:KUJNE1L0Wy

>>690 ถ้าตอนนั้นกูไม่เลือกเรียนบัญชีแต่ไปเรียนอาร์ทตามที่กูรักก็ดี
แต่สถานะทางบ้านก็บีบให้ต้องเลือกอีก เฮ้อ

694 Nameless Fanboi Posted ID:.t46Stz6E.

>>691 กูโคตรเข้าใจเลยไอ้การบฏิเสธบ.เล็กๆ แล้วไปเอาบ.ใหญ่เพื่อความมั่นคงเนี่ย บ.ใหญ่แม่งมีระบบขั้นตอนแข็งแกร่งจริงแต่บางทีไอ้ที่ฉุดรั้งการพัฒนาก็คือไอ้ระบบพวกนั้นแหละ แต่เข้าใจความ insecure ของมึงตอนนั้นนะ
>>692 จริงดิ ตอนนี้กูไม่ได้ไปสายวิทย์ ทำงานมาได้สักพักแล้วมานั่งเปิดหาทุนเรียนต่อถึงได้รู้ว่าคณะที่ตอนนั้นกูปรามาสว่ากระจอก(ขอโทษ ตอนนี้กุสำนึกแล้ว)มีทุนในหลายประเทศมากๆ ตอนนั้นถ้าจะเข้าก้เข้าได้น่ะ คะแนนกุพอเข้า ฬ ได้สบายๆ เลยแต่กุเสือกทำตัวต่อต้านไง
>>693 ตบบ่านะมึง

695 Nameless Fanboi Posted ID:jKLP7fubHX

>>691 บ เล็กก็ไม่ดีเสมอไป บกูนี่แหละ ปิดกิจการแถมค้างจ่ายเงินเดือน เงินชดเชยอีกมึง

696 Nameless Fanboi Posted ID:cp1lGesSW0

>>690 กูเคยคิด แต่กูคิดในเชิงที่กูก็ตั้งคำถามกับตัวเองมาตลอดอ่ะมึงว่า กูไม่ได้มาเห็นแหล่งความรู้ตรงนี้ ตรงนั้น เพื่อต่อยอดตัวเองไปสอบGAT-PATให้ได้คะแนนดีกว่านี้กูผิดไหม มันเกิดจากที่กูไม่พยายามเองรึเปล่า ทำไมกูต้องถูกด่าว่าไม่ทำอะไรทั้งๆที่ตอน ม.ปลายกูก็ถูกกีดกันไม่ใช้เข้าถึงนั่นนี่อยู่ด้วยวะ? หรือการที่กูไม่รู้ระบบเลือกสนามสอบที่สามารถเลือกแบบที่ใกล้บ้านได้มากขึ้นกูผิดแค่ไหน บางที่ของที่กูมีกูก็เข้าถึงได้เท่าที่กูมีอ่ะ จะให้รู้มากกว่านี้กูต้องโดนย้อนเวลามาเท่านั้นแล้ว บางทีตอนอายุ15-16กูไม่รู้ด้วยซ้ำถึงขนาดว่าพรีดีกรีรามมันเนื้อหาเรียนไม่ยากเท่าม.ปลายเลยแบบนี้มันผิดแค่ไหนวะ? ถ้ากูรู้มันจะทำให้กูเรียนจบเร็วกว่านี้ไรงี้นะ เผลอๆสอบติดมธ.ได้เอายื่นขอเทียบโอนบางวิชายังได้เลย แต่ก็นั่นแหละ สุดท้ายมันวกมากับความคิดเดิมที่ว่า กูเปลี่ยนอะไรไม่ได้แต่จะหาทางเปลี่ยนตัวเองให้หลุดพ้นจากการเป็นลูซเซอร์ได้ยังไง

697 Nameless Fanboi Posted ID:7jUYz8empU

>>695 นั่นแหละ เพราะมันเสี่ยงมากก็เลยตัดสินใจไปแบบนั้น กูก็ไม่กล้าตัดสินหรอกว่าที่กูเลือกมันถูกหรือผิด แต่ก็ได้เลือกไปแล้ว พยายามจะไม่เสียดายทีหลังแต่บางทีก็ห้ามความคิดตัวเองไม่ได้ ทุกวันนี้ บ.นั้นก็ยังดำเนินกิจการอยู่ กูก็ยังรักและนับถือพี่เจ้าของอยู่ นานๆ ทีกูก็ทักไปบ้าง ส่งของฝากไปบ้าง แต่ไอ้เรื่องจะมาพูดเปิดใจเหมือนแต่ก่อน บากหน้าเข้าไปขอโอกาสที่เคยปฏิเสธไปแล้วกูก็ไม่กล้าขนาดนั้น เฮ่อ..

698 Nameless Fanboi Posted ID:0jfic4LXRU

>>694 คือสายอาชีพของกูจะไปขอทุนเรียนเมืองนอกนี่ง่าย แต่ความยากคือไปเรียนให้มันจบ ยิ่งประเทศที่ไม่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นหลัก แล้วต้องสอบไลเซนส์เป็นภาษานั้นของประเทศนั้นให้ผ่านอีก เห็นว่าคนที่ไปนี่เครียดๆกันทั้งนั้น ส่วนตัวกูตอนนี้เลยยังเลือกที่จะอยู่ไทย555 ไม่อยากไปจากคอมฟอตโซน

699 Nameless Fanboi Posted ID:1A/L5l.gB3

>>690 เหมือนมึงแหละ กูน่าจะดูเงินเดือนก่อนเลือกคณะ

700 Nameless Fanboi Posted ID:1A/L5l.gB3

>>693 มึงไม่ต้องเสียใจ ตกงานกันกันชิบหาย