Fanboi Channel

รู้สึกอึดอัดแต่ระบายกับใครไม่ได้ บทที่ ๔

Last posted

Total of 703 posts

632 Nameless Fanboi Posted ID:c5FjElTaR3

>>627 +ด้วยอีกคน กูเป็นเด็กขี้อิจฉาว่ะ ขี้อิจฉามากๆ กูเป็นน้องกูมีพี่ พี่กูได้ทุกอย่างที่กูอยากได้อ่ะ คือกูเป็นเด็กศิลป์ กูชอบศิลปะ กูชอบเรียนภาษามาก กูหัดเรียนภาษาอังกฤษด้วยตัวเอง(เพราะระบบการศึกษาไทยมันเหี้ย)จนสอบโทอิคได้ 700+ กูรู้สึกว่าถ้ากูได้เรียนอินเตอร์กูจะเก่งมากกว่านี้มากๆ แต่มีแค่พี่กูที่ได้เรียนอินเตอร์ตั้งแต่อนุบาลจนมหาลัย ในขณะที่กูเรียนโรงเรียนเอกชนธรรมดา กูเริ่มรู้ตัวเองว่าอยากเรียนแบบเขาบ้างก็ตอนจะขึ้นม.ปลาย (พี่กูอายุมากกว่ากู 3 ปี) แล้วตอนที่กูบอกพ่อแม่กูว่ากูอยากเรียนอินเตอร์แบบพี่บ้าง พ่อแม่กูก็บอกว่าส่งไม่ไหว แต่พี่กูได้เรียนมหาลัยเอกชนอินเตอร์ต่อ กูแม่งโคตรอิจฉา
ตอนนี้กูขึ้นมหาลัยแล้วกูก็เรียนมหาลัยเอกชนทั่วๆไปที่ไม่ได้เป็นท็อปของประเทศเพราะกูค่อนข้างหมดอาลัยตายอยากจนไม่อยากสอบเหี้ยอะไรทั้งนั้นเลยลงตามเพื่อนไปแบบไม่คิด กูมีอาการซึมเศร้ากูพบแพทย์กูกินยา(ที่เป็นซึมเศร้านี่มีปัจจัยอื่นเสริมนะ) และกูก็เริ่มกร้านโลกจนได้บอกพ่อแม่ไปตรงๆว่ากูอิจฉาขนาดไหนที่กูไม่ได้อย่างเขา เขาก็บอกกูว่ามันสายไปแล้ว มันช้าไปแล้ว คิดว่าโรงเรียนที่ส่งกูเข้าไปมันเหมาะกับกูที่สุด ส่วนมหาลัยก็ส่งไม่ไหวจริงๆถ้ากูจะเรียนอินเตอร์อีกคน กูควรจะเข้าใจใช่ปะ กูควรจะโอเค แต่กูรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นส่วนเกิน เป็นตัวถ่วงครอบครัวว่ะ หรือเขาไม่ได้วางแผนให้กูเกิดมาตั้งแต่แรกวะกูเลยไม่ได้เรียนแบบเขา แล้วแบบนั้นกูจะมีสิทธิ์อะไรไปเรียกร้องวะในเมื่อกูไม่ควรเกิดมาตั้งแต่แรก แล้วพ่อแม่กูก็ค่อนข้างจะอวยพี่กู แต่พวกเขาก็ดีกับกูมากนะไม่เคยเปรียบเทียบ ไม่เคยต่อว่า เกรดได้เท่าไหร่ก็ไม่เคยบ่น เป็นซึมเศร้าก็พาไปหาหมอ แต่มันกลับทำให้กูรู้สึกว่าเขาคงไม่ได้คาดหวังอะไรในตัวกูตั้งแต่แรกอยู่แล้ว เพราะกูไม่ได้มีค่าอะไรขนาดนั้นอยู่แล้ว
กูขาดยามาได้เกินครึ่งปีมาแล้ว กูคิดว่ากูควรกลับไปหาหมอเพราะตอนนี้กูเรียนได้อย่างยากลำบากมาก ถึงค่าหมอมันจะไม่ถึงพันบาทด้วยซ้ำ แต่กูรู้สึกเสียดายเงินเหลือเกิน ไอ้เหี้ยนี่กูต้องขอเงินพ่อแม่ไปรักษาอาการทางจิตอีกเหรอวะ ทำไมกูมันตัวล้างผลาญเงินครอบครัวแบบนี้ กูแม่งเหี้ยว่ะ